KATOIKIDIOLOVER

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΤΕ ΡΕΖΙΛΙ ΤΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-12-18T10:12:00.000-08:00

Για να μη γίνετε ρεζίλι των σκυλιών

Περιλαμβάνει πάνω-κάτω 1.500 συναρπαστικές ερωτήσεις σχετικά με κάθε πτυχή που αφορά τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Και είναι κατάλληλο τόσο για αρχάριους όσο και για εξπέρ του είδους. Τι είναι; Το απόλυτο βιβλίο κουίζ για σκύλους!
Γενικές ερωτήσεις, αναφερόμενες στις ράτσες, ερωτήσεις κτηνιατρικές για την υγεία και την ανατομία του σκύλου, για τη συμμετοχή των υπέροχων αυτών πλασμάτων στις τέχνες και τη λογοτεχνία είναι μερικές μόνο από όσες συμπεριλαμβάνονται στις 188 σελίδες τού «The ultimate dog quiz book», μαζί με τις απαντήσεις τους.

Δεν πηγαίνει κάπου το μυαλό σας; Ας πάρουμε μια ιδέα! Ποια από τις παρακάτω χώρες έχει το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκτητών σκύλων; ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία ή Γερμανία; Ποιος είναι ο μεγαλύτερος αριθμών κουταβιών που καταγράφηκαν σε μια γέννα; Πόσα κόκαλα έχει το σώμα ενός σκύλου; Περίπου 210, 320 ή 450; Ποιο είναι το μεγαλύτερο όργανο στο σώμα του τετράποδου πιστού μας φίλου; Ενας σκύλος πρέπει να έχει 42 δόντια. Πόσα είναι στο πάνω μέρος της γνάθου και πόσα στην κάτω; Ποιο ιστορικό αγλλικό κάστρο κατέχει μια μοναδική συλλογή από περιλαίμια σκύλων;

Το βιβλίο της Teresa Slowik μπορείτε να το αγοράσετε από το διαδίκτυο. Είναι γραμμένο στα αγγλικά. Εχει εκδοθεί δυο φορές, μια το 1996 από τις εκδόσεις «Howell Book House» και μια από τις εκδόσεις «Ringpress» και κοστίζει περίπου 9 δολάρια. Αν θέλετε, λοιπόν, να καταπλήξετε τους φίλους σας με τις γνώσεις σας είτε το βλαστάρι σας –που λατρεύει τους σκύλους– να βρει ένα ακόμη κίνητρο για να εξασκήσει τα αγγλικά του ή, γιατί όχι, να δημιουργήσετε μαζί με τα παιδιά σας ένα δικό σας επιτραπέζιο παιχνίδι γνώσεων, μπείτε στο διαδίκτυο και αγοράστε το.

Διαθέτει άπειρες πληροφορίες και συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου, ενώ αποτελεί ένα εξαιρετικό και φθηνό συνάμα δώρο για τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Και για να μην σας αφήσουμε παραπονεμένους ας δούμε και τις απαντήσεις. Λοιπόν! Οι Αμερικανοί κατέχουν την πρώτη θέση στο ποσοστό ιδιοκτητών σκύλων. Ο μεγαλύτερος αριθμός κουταβιών που καταγράφηκαν σε μια γέννα ήταν 23 (το 1975 ράτσας Αγίου Βερνάρδου, το 1987 Μεγάλος Δανός και το 1994 Αmerican Foxhound). Το σώμα του καλύτερού μας φίλου έχει περίπου 320 κόκαλα. Το μεγαλύτερό του όργανο είναι το δέρμα του. Από τα 42 δόντια, τα 20 είναι στην πάνω γνάθο. Το κάστρο Leeds, στο Kent.

• Teresa Slowik, «The ultimate dog quiz book»,

εκδόσεις Ringpress, 188 σελίδες.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=332876

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ..."- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-12-12T09:11:00.000-08:00

Hταν μια γάτα στο λιμάνι…»

«Πορτοβέκιο: ένα πολύβουο, γραφικό ψαροχώρι της Κέρκυρας. Κάθε κάτοικος έχει μια ιστορία να αφηγηθεί και συχνά οι ζωές τους διασταυρώνονται. Η Ζωή θρηνεί τον νεκρό σύζυγό της και η μικρή Λουίζα τη μητέρα της. Ο παπα-Αντώνης συνωμοτεί και ραδιουργεί. Νεαροί εραστές συναντώνται κρυφά. Η Χαρά είναι μια σκληραγωγημένη ανεξάρτητη γυναίκα κι ο άντρας της, ο Σπύρος, είναι ο ομορφότερος άντρας του χωριού (...)».

Και ανάμεσα σε όλους αυτούς, «(...) κινείται και η Μαμή, η γάτα του Πορτοβέκιο, όμορφη και πονηρή, προκαλώντας αισθήματα αγάπης, αλλά και απέχθειας στους κατοίκους του χωριού. Ψάχνει για τροφή καθώς η μυρωδιά από τις κουζίνες των σπιτιών αναδίδεται στον αέρα». Κλέβει φαγητό και εμφανίζεται παντού, παρακολουθώντας τις ζωές των ηρώων, τις μεγαλύτερες κοινωνικές εκδηλώσεις «που γίνονται αφορμή για πρωτότυπες γαστρονομικές απολαύσεις», αλλά και την προετοιμασία των καθημερινών φαγητών, οι ευχάριστες οσμές των οποίων μπερδεύονται με το «νοσταλγικό άρωμα της νησιωτικής Ελλάδας της δεκαετίας του '50.

«(...) Ξαφνικά, με την άκρη του ματιού της είδε την ασπρόμαυρη γάτα να πλησιάζει πολύ αργά, σαν φωτομοντέλο στην πασαρέλα. “Να τη πάλι η γάτα”, είπε η Λουίζα ευχαριστημένη. “Φύγε, φύγε, Μαμή...”, φώναξαν η Ρένη και η Μαρία. “Σας παρακαλώ, μην τη διώχνετε, είναι τόσο ωραία γατούλα”, παρακάλεσε η Λουίζα. (...) Η γάτα έτρεξε προς την πίσω μεριά του σπιτιού. “Γιατί είναι τόσο φοβισμένη; Τίνος είναι;” ρώτησε. Τα κορίτσια κοιτάχτηκαν χαχανίζοντας. “Μπορείς να τη φωνάζεις Μαμή, έτσι τη λένε όλοι. Είναι πραγματικά απαίσια. Ανήκε στους ανθρώπους που έμεναν στο σπίτι σας. Την άφησαν πίσω. Δεν υπάρχει κανείς να την ταΐζει τώρα, γι’ αυτό κλέβει. Είναι σκέτος μπελάς. Τη φωνάζουμε Μαμή επειδή η γυναίκα που την είχε ήταν μαμή. Δεν ξέρουμε το κανονικό της όνομα. Εξάλλου δεν είναι παρά μια γάτα”. Η Ρένη τα είπε όλα αυτά με μια ανάσα, αλλά απ’ τον τόνο της καταλάβαινε κανείς ότι, παρ’ όλο που η γάτα ήταν ζαβολιάρα, την ανέχονταν, αν δεν την αγαπούσαν κιόλας. “Μα πώς μπόρεσαν να την εγκαταλείψουν έτσι;” είπε η Λουίζα. “Φτωχή γατούλα...”. “Α, μια χαρά την εγκατέλειψαν. Εφυγαν απ' το νησί με το φεριμπότ. Στις γάτες δεν αρέσει η θάλασσα, ούτε κανενός είδος νερό. Δεν θα της άρεσε ο καινούργιος τόπος. Είχε γεννηθεί εδώ, έτσι σκέφτηκαν ότι θα ήταν πιο ευτυχισμένη αν έμενε στο νησί(...)”».

Μαρία Στράνη-Ποτς, «Η γάτα του Πορτοβέκιο»,

εκδόσεις Κέδρος, 293 σελ., τιμή 16 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=331507

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-12-04T08:32:00.000-08:00

Βοηθήστε τους να βοηθήσουν
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Ποιος είπε ότι όσοι αγαπούν τα ζώα, δεν αγαπούν τους ανθρώπους; Μια ηχηρή απάντηση σε όσους επιμένουν να πιστεύουν ότι «οι φιλόζωοι δεν είναι και φιλάνθρωποι» δίνουν τα μέλη του Σωματείου Ζωοφίλων Λευκάδας, διοργανώνοντας ένα διαφορετικό παζάρι: μια εκστρατεία υπέρ των άπορων συμπολιτών μας.

Στο φετινό τους παζάρι, το οποίο διοργανώνεται στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, στο «In Center», στο κέντρο της Λευκάδας, τα μέλη του Σωματείου Ζωόφιλων Λευκάδας -με αφορμή την οικονομική κρίση- εγκαινιάζουν μια γωνιά βοήθειας άπορων συμπολιτών μας και ζητούν από όλους μας ρούχα σε πολή καλή κατάσταση, ιματισμό σπιτιού (κουβέρτες, σεντόνια κ.ά.), παιχνίδια, γραφική ύλη, τρόφιμα με μακρινή ημερομηνία λήξης (όσπρια, αλεύρι, γάλατα, μακαρόνια κ.ά.), και οτιδήποτε άλλο νομίζει ο καθένας πως μπορεί να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη της αλληλεγγύης και της έμπρακτης συμπαράστασής μας.

Τα μέλη του Σωματείου καλούν επίσης, όποιον γνωρίζει οικογένειες ή ανθρώπους στην περιοχή που να έχουν πρόβλημα διαβίωσης να τους τις υποδείξουν. "Θα είναι χαρά μας να δώσουμε όποια βοήθεια μπορούμε", επισημαίνουν χαρακτηριστικά. Το τηλέφωνο επικοινωνίας των μελών του Συλλόγου με το οποίο μπορείτε να επικοινωνείτε είναι το 6943-212791

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=329622

ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ ΣΤΗ ΦΛΟΡΙΝΤΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-11-28T07:29:00.000-08:00

Με τους καρχαρίες στη Φλόριντα

«Εδώ είμαστε πάλι. Εγώ κι η αδερφή μου η Κλάρα. Τι θέλω; Μα να σας διηγηθώ μερικές τρελούτσικες ιστορίες που μας συνέβηκαν τούτο το καλοκαίρι. Μόνο που δεν ξέρω με ποια να πρωταρχίσω. Α, το βρήκα! Θ' αρχίσω με τ' αγκίστρια, που τα είχαμε χάσει και φάγαμε τον κόσμο να τα βρούμε. Επιχείρηση αγκίστρι, λοιπόν (...)».

«Η αδερφή μου η Κλάρα και ο καρχαρίας» είναι ένα βιβλίο από τη σατιρική σειρά «Η αδερφή μου Κλάρα» του Ντιμίτερ Ινκιόφ, ο οποίος «καταφέρνει με πολλή μαστοριά να μπαίνει στο φανταστικό κόσμο του παιδιού», που σαν την Κλάρα και τον αδελφό της κάνουν αστείες απερισκεψίες, όπως για παράδειγμα να ψαρέψουν έναν καρχαρία... Οχι, μην τρομάζετε. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπλέξουν σε περιπέτειες. Αλλωστε, τόσο το «ΕΨΙΛΟΝ», όσο και η «ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ» είναι κατά του κυνηγιού και του ψαρέματος. Πολύ περισσότερο όταν το θήραμα είναι είδος υπό προστασία, όπως διάφορα είδη καρχαριών τα οποία προστατεύονται στη Μεσόγειο και το Αιγαίο στο πλαίσιο της Συνθήκης της Βόννης, CITES, UNCLOS, UNFSA,τις Συνθήκες της Βέρνης και της Βαρκελώνης. Για να μη μιλήσουμε για τη συνολική απαγόρευση στην αλιεία με παρασυρόμενα αφρόδιχτα και στο shark finning.

Οι μικροί μας πρωταγωνιστές βέβαια δεν γνώριζαν ότι εξαιτίας της ακούσιας σύλληψης των καρχαριών, του Shark Finning, της ρύπανσης των θαλασσών και των κλιματικών αλλαγών, αρκετά είδη καρχαριών έχουν έως και 90% παγκοσμίως εκλείψει, ενώ, όπως πληροφορηθήκαμε από την ιστοσελίδα του Ινστιστούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» (www.archi pelago.gr), έχουν απομείνει 8.200 καρχασίες σε όλο τον κόσμο.

Για τα παιδιά, όλα άρχισαν όταν ο μπαμπάς τους τα ενημέρωσε ότι θα πήγαιναν για καλοκαιρινές διακοπές στη Φλόριντα όπου υπάρχουν κοκκοφοίνικες, μαϊμούδες και κροκόδειλοι και ο ωκεανός είναι γεμάτος καρχαρίες. «(...)-Εναν καρχαρία πρέπει οπωσδήποτε να πιάσουμε, είπε η αδερφή μου Κλάρα. -Καλά, να τον πιάσουμε! Αλλά με τι; -Με την καλαμωτή του μπαμπά. Η ιδέα αυτή ήταν καταπληχτική. Μέρες ολόκληρες μας απασχολούσε αυτή η υπόθεση. Κάναμε σχέδια πώς θα καταφέρουμε να πιάσουμε τον καρχαρία. Για το μόνο που δεν μπορούσαμε να βρούμε μια λύση ήταν πώς θα τον κουβαλούσαμε σπίτι. (...)». Θέλετε να μάθετε τι συνέβη τελικά; Διαβάστε το βιβλίο! Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 6 έως 11 χρόνων. Ενώ αποτελεί και ένα καλό ερέθισμα για να μιλήσετε στα παιδιά σας γι’ αυτά τα παρεξηγημένα είδη και τους μύθους που τα ακολουθούν.

•Ντιμίτερ Ινκιόφ, «Η αδερφή μου η Κλάρα και ο καρχαρίας»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 90, τιμή 4 ευρώ.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=329008

ΑΧ, ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ! - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-11-23T11:52:00.000-08:00

Αχ, τα πουλάκια μου!

«Το σπουργιτάκι ο Τσιουτσής φούσκωσε τα φτεράκια του για να ζεσταθεί. Aλλες φορές αυτό τον βοηθούσε πολύ. Oμως, τώρα, άδικος κόπος! Το κρύο ήταν τόσο τσουχτερό, που περνούσε μέσα από τα φτερά του κι έφτανε μέχρι την καρδούλα του (...) Και δεν ήταν μόνο το κρύο. Hταν και η πείνα του μεγάλη. Γιατί είχε δυο μέρες να φάει...».

«Και μήπως δεν έψαξε; Eψαξε πολύ. Δεν έκανε τίποτε άλλο τις τελευταίες μέρες από το να ψάχνει. Oμως όσο κι αν έψαξε, δε βρήκε τίποτα. Ούτε ένα σποράκι. Ούτε ένα σκουληκάκι. Ούτε ένα τόσο δα ψιχουλάκι. “Τσίου, κανένας δε νοιάζεται για μένα”, είπε με παράπονο ο Τσιουτσής. Και ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα. Oμως, όχι. Oποιος κλαίει, δεν μπορεί να σκεφτεί. Και ο Τσιουτσής κάτι έπρεπε να σκεφτεί. Κάτι έπρεπε να κάνει. Γιατί δεν ήθελε να πεθάνει...».

«Πήγε και βρήκε το φίλο του τον Κοκκινολαίμη. “Κανένα σποράκι;” τον ρώτησε. “Πού να το βρω;” είπε ο Κοκκινολαίμης. “Eχω από χθες να φάω. Και πώς γουργουρίζει η κοιλιά μου...” “Τα ίδια κι εδώ”, σκέφθηκε με λύπη το σπουργιτάκι. “Και τα πόδια μου είναι παγωμένα”, συνέχισε ο Κοκκινολαίμης (...)».

Ο Τσιουτσής και ο Κοκκινολαίμης δεν είναι τα μοναδικά πουλάκια που υποφέρουν από το κρύο και την πείνα. Το χειμώνα όλα βασανίζονται. «(...)Μια καρδερίνα έπεσε από τη φωλιά της. και (...) ένα κοτσύφι λιποθύμησε από την πείνα».

«Πώς τα βγάζουν πέρα; Τι κάνουν όταν εμείς είμαστε μέσα στα ζεστά μας σπίτια;». «Η γιορτή των πουλιών» της Ρούλας Παπανικολάου, σε εικονογράφηση του Ιούλιου, είναι μια τρυφερή ιστορία για τα παιδιά και τα πουλιά.

Ενα βιβλίο –το οποίο περιλαμβάνει και cd στο οποίο η Σωτηρία Λεονάρδου αφηγείται την ιστορία και τραγουδά– με παιχνίδια που θα διασκεδάσουν τα παιδιά και πολλές πληροφορίες όπως ποια είναι τα πουλιά που δεν αποδημούν, αλλά και όλα όσα μπορεί να κάνει κάποιος για να μην πεινάνε και να μην κρυώνουν τα πουλάκια. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα υπέροχο δώρο που προσφέρει γνώση και ψυχαγωγία στα παιδιά και αφυπνίζει παράλληλα τα φιλοζωικά τους αισθήματα.

•Ρούλα Παπανικολάου, «Η γιορτή των πουλιών»,

εκδόσεις Διάπλαση, σελ 30, τιμή 14 ευρώ.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=327729

ΣΠΑΝΙΑ ΖΩΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-11-14T07:26:00.000-08:00

Σπάνια ζώα

«Τι παράξενος τίτλος για βιβλίο. Aραγε, τι να σημαίνει; Ανοίξαμε με περιέργεια τις σελίδες του... Είχα ακούσει πως γράφει για ζώα που εξαφανίζονται. Δεν ήξερα, όμως, ότι ήταν τόσα πολλά. Προσπάθησα να τα μετρήσω όλα. Hταν αμέτρητα. Aλλα ήταν ζωά της στεριάς και άλλα του αέρα. Aλλα της αλμυρής θάλασσας και άλλα ήταν του γλυκού νερού, δηλαδή ζούσαν σε λίμνες και ποτάμια».

Είκοσι πέντε ιστορίες περιλαμβάνει το βιβλίο της Ελένης Φατσέα, σε εικονογράφηση Απόστολου Καραστεργίου, καθώς και έναν πλήρη κατάλογο με όλα τα είδη που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν εξαιτείας του είδους μας. «Διάβασα τις ιστορίες του... Ηταν όλες αληθινές. Ιστορίες ζώων που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν εξαιτίας μας! Δηλαδή, εξαιτίας εμάς, των ανθρώπων. Τα περισσότερα χάνονται επειδή χάνεται το σπίτι και η τροφή τους. Aλλα επειδή τα σκοτώνουμε. Και άλλα επειδή τα ενοχλούμε. Oπως τα πουλιά, όταν κλωσούν τ’ αβγά τους. Aλλα χάνονται επειδή καίγονται τα δάση ή, όπως τα ζώα των αγρών, που δηλητηριάζονται από τα φυτοφάρμακα. Και όσα ζουν στις θάλασσες που χάνοται επειδή οι άνθρωποι τις γεμίζουν με σκουπίδια και πετρέλαια. Ή αυτά που ζουν στις λίμνες και στα ποτάμια, που χάνουν το σπίτι τους, γιατί αποξηραίνονται περιοχές ολόκληρες για να μεγαλώσει κι άλλο ο ανθρώπινος χώρος. Λες και δεν είναι αρκετός αυτός που έχουμε».

Με το κόκκινο «να συμβολίζει τον κίνδυνο», μέσα από μια ρεαλιστική και συνάμα παραμυθένια εικονογράφηση, τα παιδιά –αλλά και οι μεγάλοι– παρατηρούμε κάθε ζώο με λεπτομέρεια. Μαθαίνουμε γι’ αυτό, αλλά και για τις οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία τους.

Ο κρητικός αγριόγατος, ο αιγαιόγλαρος, ο βασιλαετός, η βίδρα, το γκιζάνι, το κεφαλούδι, το κοινό δελφίνι, ο μαυρογύπας, ο λύκος, η καφέ αρκούδα, η καρέττα-καρέττα, η νανονυχτερίδα είναι μερικά μόνο από «Τα ζώα της Ελλάδας... στο κόκκινο».

Διαβάστε το βιβλίο και κάντε το δώρο σε παιδιά. Ισως κάποια στιγμή χάρη σε αυτά ν’ αλλάξει το χρώμα του. Ισως γίνει γαλάζιο «Σαν την καθαρή θάλασσα». Ισως πράσινο, «Σαν το δάσος που δεν συνάντησε ποτέ φωτιά και τσεκούρι». Για να μείνει το κόκκινο εκεί «που του ταιριάζει. Στις παπαρούνες και στ' άλλα αγριολούλουδα. Και στα φανταχτερά φτερά των πουλιών. Εκεί που δείχνει ομορφιά και όχι κίνδυνο».

•Ελένη Φατσέα, «Ζώα της Ελλάδας… στο κόκκινο»,

εκδόσεις Διάπλαση, σελ. 77, τιμή 16 ευρώ.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=325848

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-11-06T10:58:00.000-08:00

Ανεκτίμητη σχέση ζωής

«(...) Παντού υπάρχουν πλάσματα που ζητούν την αγάπη μας. Πλάσματα που μπορούν να γίνουν υπέροχοι φίλοι μας. Θα τα συναντήσεις στο σχολείο, στις διακοπές, στο λούνα παρκ, στο πάρκο. Με κάποια από αυτά θα γίνεις φίλος και θα μάθεις να μοιράζεσαι τη λύπη και τη χαρά σου, τ’ αστεία σου, το θυμό σου. Με κάποια άλλα θα δεθείς ακόμα περισσότερο, θα μπορείς να τα εμπιστευτείς και να στηριχτείς πάνω τους. Ετσι έγινε και μ’ εμένα εκείνο το Σάββατο. Εκείνο το Σάββατο που άλλαξε η ζωή μου...».

Μήπως σας θυμίζει κάτι η ιστορία της Μάρως Θεοδωράκη; Οχι; Γιά διαβάστε λίγο περισσότερο... «Είχαν έρθει οι πρώτες βροχούλες του φθινοπώρου. Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα με ζάλιζε και το βοριαδάκι καθάριζε τον ουρανό. (...) Χάζευα τα παιδιά που έπαιζαν κυνηγητό, όταν ένα μικρό σκυλάκι ήρθε και κούρνιασε δίπλα στα πόδια μου. (...) Είχε κατεβασμένα τ’ αυτιά του και το μουτράκι του έδειχνε λυπημένο. Το βλέμμα του ήταν πιο συννεφιασμένο κι απ'αυτό του ουρανού. Ετρεμε ολόκληρο από το φόβο του και έδειχνε παραμελημένο. “Θα έχει χάσει το αφεντικό του”, σκέφτηκε κι έκανα να το χαϊδέψω. Εκείνο τρόμαξε και βιάστηκε να χωθεί κάτω από το παγκάκι. “Δεν ήθελα να σε τρομάξω, παρά μόνο να σε χαϊδέψω”, είπα και έσκυψα να δω πως τα κατάφερνε εκεί κάτω. Μα εκείνο τίποτα (...)».

Τα παραμύθια της Πιπίτσας (Νο 2), σε εικονογράφηση Νίκου Μαρουλάκη, είναι μια εξαιρετική ιστορία αγάπης και φιλίας σαν αυτές που γεννιούνται καθημερινά στους δρόμους. Πρωταγωνίστρια, ποια άλλη; Η Πιπίτσα, η οποία αναστατώνεται όταν μαθαίνει από τον καινούργιο τετράποδο φίλο της ότι είναι αδέσποτος.

Και κάπως έτσι η Πιπίτσα, «μαζί με όλη την Πιπιτσοπαρέα ξεσηκώνει τη γειτονιά και τους μαθαίνει τα δικαιώματα των ζώων. Ο σεβασμός κερδίζεται περισσότερο όταν κάποιοι αποφασίζουν να υιοθετήσουν τα μικρά ζωάκια…»

Το παραμύθι της Πιπίτσας –στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το cd με την αφήγηση του– είναι ένα εξαιρετικό δώρο για παιδιά! Διότι αν αυτά μάθουν, αυτό που λέει και η Πιπίτσα, ότι δηλαδή «στη φύση συνυπάρχουμε με όλα τα ζώα και οφείλουμε να τα σεβόμαστε!», όλα στο μέλλον θα γίνουν καλύτερα.

•Μάρω Θεοδωράκη, «Η Πιπίτσα προστατεύει τα αδέσποτα ζώα»,

εκδόσεις Διάπλαση, σελ. 40, τιμή 13,63 ευρώ.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=323777

ΟΤΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-10-24T09:03:00.000-07:00

Οταν τα ζώα γράφουν Ιστορία

«Ηταν 4 Οκτωβρίου του 1975, έντεκα το βράδυ, όταν ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Μόσχας στο δελτίο ειδήσεων που μετέδιδε στα αγγλικά ανακοίνωσε: “Ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος της Γης εκτοξεύτηκε με επιτυχία και τώρα περιστρέφεται γύρω από την υδρόγειο σε ύψος περίπου 900 χιλιομέτρων…”. Ονομαζόταν Σπούτνικ».

«Ηταν 3 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, όταν ο δεύτερος δορυφόρος, ο δεύτερος Σπούτνικ, εκτοξεύτηκε μαζί με ένα σκυλί, τη Λάικα. Η Λάικα θα έδινε πληροφορίες πολύτιμες για τη μέτρηση της κοσμικής και της υπεριώδους ακτινοβολίας και των ακτίνων Χ. Οι Ρώσοι επιστήμονες δήλωσαν: “Εκ των αντιδράσεων της καρδιάς και των αναπνευστικών οργάνων της, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο ανθρώπινος οργανισμός δύναται να αντέξει εις ένα ταξίδι εις το διάστημα (...)”».

Αυτό έγινε η αιτία για τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη (όπως αναφέρει η ίδια στον πρόλογο του βιβλίου της «Από τον Αργο στη Λάικα») να σκύψει «σε μερικά από τα τόσα περιστατικά όπου το ζώο, το ψάρι ή το πουλί γίνεται σύντροφος του ανθρώπου, φίλος του και βοηθός του» και να γράψει «μερικά μόνο περιστατικά από τα πάρα πολλά. Ενα λουλούδι προσφορά και χίλια ευχαριστώ».

Ξεκινώντας με τον Αργο, συνεχίζοντας με τον «Αρίωνα και το δελφίνι», της Λύκαινας, τις «χήνες του Καπιτωλίου», το αγαπημένο άλογο του Μεγαλέξανδρου τον «Βουκεφάλα», «το γαϊδουράκι», τον «Ανδροκλή και το λιοντάρι» και ολοκληρώνοντας με τη Λάικα, η συγγραφέας δημιουργεί τη δική της «συλλογή ιστοριών με ήρωες που “έγραψαν ιστορία”».

«Από τα πολύ παλιά χρόνια μέχρι και την πιο πρόσφατη Iστορία μας, ήρθαν στιγμές που λύκοι, πουλιά, δελφίνια, σκύλοι, γαϊδουράκια, άλογα και λιοντάρια βρήκαν τον άνθρωπο αδύναμο και στάθηκαν στο πλευρό του πιστοί και απρόσμενοι βοηθοί του. Τα ζώα γίνονται οι ήρωες σε ιστορίες που, κι ας μοιάζουν με παραμύθια, είναι αληθινές· άλλες γιατί όντως συνέβησαν κι άλλες γιατί τις πιστέψαμε βαθιά μέσα από τις παραδόσεις μας».

Ιστορίες που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε και ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Για παιδιά ηλικίας από 8 ετών και πάνω...

• Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη, «Από τον Αργο στη Λάικα»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 73, τιμή 5 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=320560

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ, ΚΛΕΩΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-10-17T12:07:00.000-07:00

Επόμενη στάση, Κλέων

«Ο Κλέων περίμενε στο σταθμό του ηλεκτρικού. Στο χέρι του κρατούσε τη θήκη του βιολιού του. Eκανε αυτή τη διαδρομή δυο φορές την εβδομάδα πηγαίνοντας στο ωδείο, γιατί η μητέρα του πίστευε ακράδαντα ότι ο γιος της έχει ταλέντο και τον έστελνε στο μάθημα, ήθελε δεν ήθελε. Το τρένο αργούσε. Συνηθισμένα πράγματα τώρα που φτιαχνόταν το μετρό. Το βλέμμα του Κλέωνα περιδιάβαζε εδώ κι εκεί, από τον έναν μέλλοντα συνεπιβάτη στον άλλο (...)».

«(...)Και ξαφνικά το βλέμμα του στάθηκε. Είδε πάλι τον αδέσποτο σκύλο. (...) Αυτόν εδώ το σκύλο τον είχε ξαναδεί πολλές φορές στο σταθμό. Είχε προσέξει από καιρό ότι στον κάθε υπαίθριο σταθμό υπήρχαν σκύλοι, μεγαλόσωμοι οι περισσότεροι, σίγουρα αδέσποτοι, που έτρεχαν πάνω-κάτω στην πλατφόρμα ή κοιμόντουσαν ξαπλωμένοι στο τσιμέντο. Κι αναρωτιόταν τι ήταν αυτό που τραβούσε σαν μαγνήτης αυτά τα σκυλιά στους σταθμούς: η ελπίδα ότι κάποιος θα τους πετούσε κανένα απομεινάρι από την τυρόπιτά του ή η λαχτάρα να βρίσκονται κοντά σε ανθρώπους;»

«Ετσι κι αυτός ο κανελής σκύλος. Ηταν ένα μπασταρδεμένο κυνηγόσκυλο, ένα ζώο φιλικό, που δεν πείραζε κανέναν, απλά τριγύριζε στην πλατφόρμα μυρίζοντας πού και πού κάποιο παντελόνι. Και το ευτύχημα ήταν πως οι περισσότεροι άνθρωποι που περίμεναν στο σταθμό δεν φαίνονταν να ενοχλούνται από την παρουσία του. Μερικοί, μάλιστα, του πετούσαν κανένα αποφάγι. Αλλοι, πάλι, άπλωναν κιόλας το χέρι να τον χαϊδέψουν για μια στιγμή. Και τότε η καρδιά του Κλέωνα γέμιζε από μια ανεκπλήρωτη λαχτάρα. Υπήρχαν όμως και άλλοι που κάνανε πέρα τρομαγμένοι όταν ο σκύλος περνούσε από κοντά τους».

«Ο σκύλος του μετρό» της Κίρας Σίνου είναι ένα μυθιστόρημα (για παιδιά ηλικίας από 9 ετών) που «μας μιλάει για τα αισθήματα που συνδέουν τον άνθρωπο με τον πιο πιστό του φίλο», καθώς και «για τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές για την κατασκευή του μετρό». Ανάμεσα σ’ αυτά και ο τάφος ενός σκύλου, πράγμα που έκανε τον Κλέωνα να καταλάβει «το σπουδαίο ρόλο που έπαιζε ο σκύλος και στη ζωή των αρχαίων».

•Κίρα Σίνου, «Ο σκύλος του μετρό»,

εκδόσεις Κέδρος, σελ. 36, τιμή 5 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=318864

The Meooowning of Life - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ.ΜΩΡΟΥ

2011-10-09T08:54:00.000-07:00

The Meooowning of Life
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

«(...) Η Ψίνα Ψιψίνα, μια γκριζόασπρη ναζιάρα γάτα με γαλάζια μάτια, ζούσε σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη. Ηταν το κατοικίδιο ενός ηλικιωμένου ζευγαριού που το σπίτι τους, μια μονοκατοικία με κεραμίδια και κήπο, έμοιαζε περισσότερο με αγροτόσπιτο. Ο παππούς ασχολιόταν πολύ με τον κήπο κι είχε φυτέψει ένα σωρό λαχανικά και φρούτα. Η γιαγιά –καταπληκτική μαγείρισσα–, όταν δεν έφτιαχνε τα θεσπέσια φαγητά της, καθόταν στην κουνιστή πολυθρόνα και έπλεκε».

«Εκείνη είχε πλέξει το χαλάκι της Ψίνας, που ήταν στρωμένο σε μια γωνιά της κουζίνας, την περίμενε πάντα για έναν υπνάκο. Η Ψίνα η Ψιφίνα δεν είχε κανένα παράπονο. Τίποτα δεν της έλειπε. Η ζεστή θαλπωρή του σπιτιού, το καλό φαγητό, η συντροφιά, η ησυχία... Ομως κάτι την ενοχλούσε. Κάτι την πείραζε. Βαριότανε πολύ. Βαριότανε συχνά. Για την ακρίβεια, βαριότανε πολύ συχνά! (...)». Και κάπως έτσι, αποφάσισε να ψάξει να βρει το νόημα της ζωής.

Βλέπετε «η ζωή στο αγροτόσπιτο κυλούσε ήρεμα, εκτός από τα Σαββατοκύριακα, οπότε ερχόντουσαν τα εγγόνια των παππούδων». «Η Ψίνα αγαπάει τα παιδιά, όμως αυτά τα μικρά ζιζάνια, όσο χαριτωμένα κι αν είναι, βρίσκουν κάθε φορά αφορμή να την πειράξουν. Οπως όλες οι γάτες, είναι χαδιάρα αλλά εκνευρίζεται όταν τα χάδια γίνονται πολλές φορές απαίσια πειράγματα». Οπως τη μέρα «(...) που ο μεγάλος εγγονός τής κρέμασε στο λαιμό ένα κουδουνάκι. Η Ψίνα δεν τολμούσε να κάνει ούτε ένα βήμα χωρίς ν' ακουστεί το ενοχλητικό κουδούνισμα. Είδε και έπαθε μέχρι να απαλλαγεί από αυτό».

Κατά βάθος η Ψιψίνα είναι μια «ανήσυχη και ζωηρή γάτα», η οποία «έχει βαρεθεί να κυνηγάει ποντίκια, να τσακώνεται με το σκύλο της απέναντι αυλής και να κυνηγάει την ουρά της. Θέλει επιτέλους να καταλάβει ποια είναι η αληθινή ζωή». «Βαριέται τόσο πολύ» (όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «που αποφασίζει να περιπλανηθεί στα σοκάκια της μικρής της πόλης για να βρει το νόημα της ζωής!».

«Θα είναι άραγε τυχερή; Και πού θα οδηγήσει η τολμηρή της εξερεύνηση;» Θέλετε να μάθετε την απάντηση; Απολαύστε το βιβλίο της Μάρως Θεοδωράκη, σε εικονογράφηση Νίκου Χριστοφοράκη· ανήκει στη συλλογή «πολύχρωμοι χαρταετοί» και αφορά παιδιά ηλικίας από 5 ώς 8 ετών.
Εσείς δεν νιώθετε παιδιά;

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=316681

Μάρω Θεοδωράκη, «Η Ψιψίνα που βρήκε το νόημα της ζωής»,
εκδόσεις Διάπλαση, 40 σελ., τιμή 6,41 ευρώ

ΤΑ ΖΩΑ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-10-02T05:42:00.001-07:00

Τα ζώα γεννιούνται ελεύθερα

Το 1975, όταν κυκλοφόρησε, σόκαρε την κοινή γνώμη, αποκαλύπτοντας: τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των ζώων στις βιομηχανικές φάρμες, αλλά και το πόσο προβληματική είναι η λογική της χρήσης πειραματόζωων, που έχει ολέθριες συνέπειες πολλές φορές και στα μη ανθρώπινα ζώα, αλλά και στον ίδιο τον άνθρωπο.

Από τότε συνεχίζει να σκανδαλίζει... Μεταφράστηκε συνολικά σε 21 γλώσσες, πριν μεταφραστεί και στα ελληνικά το 2010. Εγινε μπεστ σέλερ, αριθμώντας ανά τον κόσμο περισσότερα από μισό εκατομμύριο αντίτυπα.

Η «Απελευθέρωση των ζώων» –ή, αλλιώς, η «Βίβλος» της χορτοφαγίας και του κινήματος για τα δικαιώματα των ζώων, όπως έχει χαρακτηριστεί– έχει συμβάλει όσο κανένα άλλο βιβλίο στη δημιουργία παγκόσμιου κινήματος για την απελευθέρωση των ζώων, αλλά και την αλλαγή των νομοθεσιών που αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης αγροτικών ζώων και πειραματόζωων.

Με γλώσσα απλή, χωρίς συναισθηματισμούς, τεκμηριωμένα, ο Πίτερ Σίνγκερ –διεθνώς αναγνωρισμένος στον τομέα της ηθικής φιλοσοφίας και κάτοχος της έδρας της Βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον– εξετάζει το ζήτημα της κακομεταχείρισης των ζώων και αναπτύσσει μια θεωρία για την ηθική αντιμετώπισή τους από τον άνθρωπο, υπερασπιζόμενος τον αντισπισισμό.
Αναγνωρίζοντας τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ ανθρώπων και άλλων ζώων, επισημαίνει: «Αν ένα ον υποφέρει, ανεξάρτητα από τη φύση του, δεν υπάρχει καμία ηθική δικαιολόγηση για να μη λάβουμε υπόψη αυτόν τον πόνο».

Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τα βρέφη, τονίζει πως δεν επιτρέπεται, επειδή δεν μπορούν να πουν τη λέξη «πονώ», να θεωρούμε τον πόνο που νιώθουν τα ζώα λιγότερο σημαντικό από τον πόνο που νιώθουν οι άνθρωποι, και υποστηρίζει πως ο πόνος των ζώων είναι εντονότερος... γιατί ο άνθρωπος μπορεί να ελπίζει ότι το μαρτύριό του δεν θα είναι διαρκές.

Στο σημείωμά του για την ελληνική έκδοση του βιβλίου αναφέρει: «(...)Ο Ελληνας φιλόσοφος Πυθαγόρας ήταν ο πρώτος που δίδαξε τη χορτοφαγία και οι κοινότητες των Πυθαγορείων ήταν οι πρώτες στην Ευρώπη που συνειδητά επέλεξαν να είναι χορτοφαγικές. (...) ήταν προφανώς πολύ μπροστά από την εποχή του. Πριν να πάρουμε στα σοβαρά την ιδέα του να πάψουμε να συμπεριφερόμαστε στα ζώα σαν να είναι σκλάβοι, πρέπει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους- συντρόφους μας σαν σκλάβους. Ηρθε επιτέλους η ώρα για την ιδέα της απελευθέρωσης των ζώων». Πρέπει να το διαβάσετε!

•Πίτερ Σίνγκερ, «Η απελευθέρωση των ζώων»
Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης «Αντιγόνη»,
432 σελ., τιμή 18 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=314742

4 OCTOBER 2011- WORLD ANIMAL DAY GREECE

2011-10-01T15:54:00.000-07:00

©ΑΓΑΠΗΤΕΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ, ΑΣ ΜΗΝ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗ
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ, ΠΟΥ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ. ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΖΗΤΗΜΑ. ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΕΣΤΩ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΓΙΑ ΟΣΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ. ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ, ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΣΕ ΚΑΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ. ΟΤΙ ΖΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.ΚΑΘΕ ΩΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ. ΟΣΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΒΡΕΣ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ν' ΑΣΧΟΛΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΥΘΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ, ΕΝΩ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ Ν' ΑΝΤΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΟΡΟΙ. ΤΟ EVENT ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΖΩΟΦΙΛΩΝ, ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΖΩΟΦΙΛΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ, ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ, BLOGS, ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΣΟΥΝ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΑΚΡΗ ΣΕ ΑΚΡΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΥΛΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ, ΡΙΤΣΑ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

-------------------------------------------------------------------------------------
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 4 Oκτωβρίου – Παγκόσµια Ηµέρα των Ζώων

Η 4η Οκτωβρίου ορίστηκε σαν Παγκόσµια Ηµέρα των Ζώων σε ένα οικολογικό συνέδριο στη Φλωρεντία το 1931. Η ηµέρα αυτή επιλέχθηκε τιµώντας παράλληλα τη µνήµη του Αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης, προστάτη των ζώων, µε σκοπό να τονίσει τη δεινή θέση των ειδών υπό εξαφάνιση. Με τον καιρό όµως, στη µέριµνα του οργανισµού της 4ης Οκτωβρίου συµπεριλήφθηκαν όλα τα είδη και σήµερα πλέον γιορτάζεται παγκοσµίως σαν ηµέρα όλων των ζώων.

Έτσι, τα ζώα του κόσµου µπορεί να απέκτησαν τη δική τους µέρα, όµως 80 χρόνια αργότερα, δεν κατέκτησαν ακόµα τα βασικά τους δικαιώµατα στη ζωή, την ελευθερία και την ευζωία. Κι αυτό γιατί η ανθρωπότητα συνεχίζει να τα αντιµετωπίζει σα σκλάβους, καταναλωτικά αντικείµενα και παραγωγικές µηχανές, ενώ σαν ένας σύγχρονος Λεβιάθαν εξακολουθεί:

-να σφάζειι ετησίως πάνω από 60 δισεκατοµµύρια ζώα και να αλιεύει 75 έως 145 εκατοµµύρια τόνους ιχθυηρών (από τους οποίους τα 2/3 γίνονται ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια για την εκτροφή των ζώων φάρµας) για να ικανοποιήσει τους γευστικούς της κάλυκες,

-να γδέρνει πάνω από 60 εκατοµµύρια ζώα για να οικειοποιηθεί τη γούνα τους,

-να κυνηγάει άµετρα ζώα του αέρα, της στεριάς και της θάλασσας στο όνοµα της ψυχαγωγίας, της άθλησης και της τόνωσης της «ανδρικής» της δύναµης,

-να σκοτώνει και βασανίζει 150 έως 180 εκατοµµύρια ζώα για ερευνητικούς, στρατιωτικούς, ιατρικούς και κοσµετολογικούς σκοπούς,

-να κακοποιεί, βασανίζοντας, δηλητηριάζοντας, πολτοποιώντας και κρεµώντας καθηµερινά χιλιάδες ζώα για να εκτονώνει τις χονδροειδείς και βίαιες ορµές της.

Μια έρευνα που πραγµατοποιήθηκε το 2007 από το «Ευρωβαρόµετρο», έδειξε ότι το 93% των Ευρωπαίων θεωρεί ηθική υποχρέωση τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Όµως, για να φτάσουµε από τη θεωρία στην πράξη χρειάζεται να αφυπνίσουµε τη συνείδησή µας για να απελευθερώσουµε τα αδερφά προς εµάς πλάσµατα, χρειάζεται να αναθεωρήσουμε , να απορρίψουμε ιδεοληψίες ετών για την σχέση μας με τα ζώα.

ΣΧΙΣΤΟ ΚΑΙ ΔΙΚΕΠΑΖ

Με αφορμή δε τα όσα γίνονται αυτές τις ημέρες στο σκλαβοπάζαρο του ΣΧΙΣΤΟΥ, όπου χρόνια τώρα επικρατεί πλήρης ασυδοσία από παράνομους εμπόρους ζώων και πτηνών, όπου χιλιάδες ζώα κακοποιούνται βάναυσα, με την Πολιτεία αδρανή και θεατή αυτών των καταστάσεων και όσα λαμβάνουν χώρα στο Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων- ΔΙΚΕΠΑΖ- όπου επικρατεί πλήρης αδιαφάνεια, ετσιθελισμός εκ μέρους των υπευθύνων, όπου τα ζώα μπαίνουν υγιή και καταντούν άρρωστα, δηλώνουμε οτι στηρίζουμε τις εθελοντικές πρωτοβουλίες απλών πολιτών και Σωματείων και θα κάνουμε ο, τι μπορούμε, συγκροτημένα και μελετημένα, προκειμένου να σταματήσουν οι αθλιότητες τόσο στο Σχιστό όσο και στο ΔΙΚΕΠΑΖ.

Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων και η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία θα αγωνιστούν , και ήδη έχουν ξεκινήσει ενέργειες , για την Συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων, εκτιμώντας οτι είναι εξαιρετικά σημαντικό στο Σύνταγμά μας να υπάρχει η κατοχύρωση αυτή. Επίσης, ζητάµε η 4η Οκτωβρίου να είναι ηµέρα αποχής από την αγορά και κατανάλωση κρέατος και όλων των ζωικών προϊόντων, είτε αυτά προέρχονται από τις κτηνοτροφικές µονάδες και τη βιοµηχανία κρέατος, είτε από τις παραδοσιακές και βιολογικές φάρµες.

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, 25 ΣΩΜΑΤΕΙΑ&

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 115 ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
-------------------------------------------------------------------------------------

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Άρθρo Πρώτo
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο Δεύτερο
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο Τρίτο
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο Τέταρτο
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους.
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο Πέμπτο
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο Έκτο
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο Έβδομο
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.
Άρθρο Όγδοο
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο Ένατο
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο Δέκατο
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο Ενδέκατο
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο Δωδέκατο
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί "γενοκτονία", έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο Δέκατο Τρίτο
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο Δέκατο Τέταρτο
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν από τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Διεθνής Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων - Παρίσι 1978

---------------------------------------------------------------------------------------------

Human and Animal Rights:
One Struggle - One Fight

"The ascription of moral and legal rights to animals, and their enshrinement in a United Nations Declaration of Animal Rights is a logical and inevitable progression of ethical thinking."

On December 10th 1948, the United Nations General Assembly ratified the Universal Declaration of Human Rights. The Declaration enshrined the principle that human beings could no longer be treated in law or public policy as mere tools of the powerful or subjects of the state, but that they possess inherent value, and must be permitted to live their lives according to the priorities they themselves identify, in so far as they do not infringe the rights of others. The ratification of the UDHR symbolised the triumph of humanitarianism in the aftermath of the most destructive war in human history, at the midpoint of what had already become the most destructive century in human history.

However partial and inadequate our implementation of the principles of human rights has been since 1948, the UDHR marked the beginning of a new era in human morality and rhetoric, in which compassion, justice and the rights of the individual finally came to assume precedence over the dictates of power.

As December 10th approaches, we salute the vision of those who framed the Declaration of Human Rights, and the efforts of all those who have sought to turn that ideal into reality. We acknowledge the responsibility upon us all to challenge and overcome the abuse of human rights throughout the world, but we also believe that the greatest tribute that can be paid to the idealism of 1948 is to acknowledge the limitations of our own ideals, and to seek to shape the morality of our own future in the same way as the framers of the Declaration of Human Rights in their time.

We believe that the future belongs neither to the entrenchment nor the consolidation of the ideals of 1948 but to their extension. Specifically, we believe that the time has come to recognise the moral imperative to include non-human animals within the sphere of protection that the Declaration establishes. The human race has long recognised that animals are not merely the instruments of our desires or will, and that the reality of their capacity to experience pleasure and pain, happiness and suffering, compels us to recognise that moral limits must apply to our treatment of non-human as surely as to human.

The ascription of moral and legal rights to animals, and their enshrinement in a United Nations Declaration of Animal Rights is the logical and inevitable progression of this principle. We introduce, therefore, the Universal Declaration of Animal Rights:

Inasmuch as there is ample evidence that many animal species are capable of feeling, we condemn totally the infliction of suffering upon our fellow creatures and the curtailment of their behavioural and other needs save where this is necessary for their own individual benefit.

We do not accept that a difference in species alone (any more than a difference in race) can justify wanton exploitation or oppression in the name of science or sport, or for use as food, for commercial profit or for other human ends.

We believe in the evolutionary and moral kinship of all animals and declare our belief that all sentient creatures have rights to life, liberty and natural enjoyment.

We therefore call for the protection of these rights.

The exploitation of animals by human beings is as deeply entrenched in human culture this century as the exploitation of our fellow human beings was in the last century. The progress in human rights that characterised the 20th and 21st century would have appeared no less radical to our ancestors than the abolition of animal exploitation appears now. All such exploitation predates any question of animal or even human rights, and it is our responsibility to seek moral guidance not in tradition or familiarity but in the enlightened principles of justice and compassion that have shaped the ideals of our own time. The assumption that animals cannot have rights because we have not yet given them rights belongs to the past. We must seek the truth with open minds, and in the full consciousness that the future has always belonged to those with the courage and vision to question the received wisdom of their day. Today, fifty-three years after the formal establishment of the rights of human beings, the time is right to bring this argument forward.

The differences between homo sapiens and other animals are legion, but evolution teaches us that we are, at a fundamental level, bound by profound similarities. Genetically almost indistinguishable from our closest primate relatives, human beings are not the pinnacle of evolution, but one tiny branch on its great tree.

The lesson of evolution is that we should expect commonalities between human and non-human in almost every respect.

Science, as much as experience, teaches us that it is no longer possible to assume that animals are mere machines, or bundles of instinct and reflex: they may flourish in freedom or languish under oppression just as we do. We may no longer seek refuge in ignorance.

Animals may not be able to express their interests in our language, or explicitly claim their rights from us, but the existence of their interests is beyond question. All animals seek to protect their own lives, preserve their freedom, seek what gives them pleasure and avoid what gives them displeasure or pain - in short to live their lives according to their own priorities. More than this, animals possess and express distinguishing characteristics as individuals. In all these respects, they are akin to human beings, however greatly the details of their lives may differ from ours. If animals suffer pain, and seek to protect their own lives, freedom and pleasures just as we do, on what basis can we continue to deny them the protection that rights grant to our lives, freedom and pleasures?

It is claimed that animals forfeit the privilege of rights because they lack our intelligence, our emotional bonds or our sense of morality, or because they cannot accept the responsibilities incumbent on the members of society. While few would deny that almost all humans possess these capabilities to a far greater extent than animals, why this should deny animals protection from exploitation or harm has never been established. Many human beings also lack these qualities: the very young or those suffering from mental impairments as a result of illness, congenital handicap or injury. We rightly recognise that these human beings deserve not less protection but more protection: not the denial of their rights, but the reinforcement of them. We owe a special responsibility to those who are unable to reap the advantages of full participation in human society, and who are unable to defend their own interests effectively. To apply opposite principles to human and non-human in this regard is to be guilty of unjustifiable discrimination.

Animals have been denied rights not because of any meaningful or relevant distinction between human and non-human, but for the same reason that human beings have been and continue to be denied rights: because ascribing them rights threatens the freedom of those in power. The rights of human beings have been won at the expense of the privileges of the rich and the powerful, and in the face of their resistance. The source of resistance to this emancipation of animals is not reason or justice, but a false notion of human self-interest.

Ultimately, the rights of animals threaten the freedom of some human beings to use them as they see fit, or to further their own particular ends. The arguments against the rights of animals withstand neither logical nor ethical scrutiny because they are the rearguard action of a defeated, specious philosophy.

The pretence that human affairs exist in isolation from those of all other living creatures on our planet is no longer sustainable. Evolution teaches us not arrogance but humility, and the greater follies of our technological century serve to reinforce the lesson that the natural world is neither our property or our servant. The further pretence that the exclusion of others from the benefits of compassion and justice can be justified by our status as the dominant species is untenable. Power is no longer the measure of moral worth. That is the lesson of our age.

Just as the framers of the Universal Declaration of Human Rights acted both in the long established philosophical traditions of the Enlightenment and in response to the horrific events of the first part of the twentieth century, so the framers of the Declaration on Animal Rights were motivated both by the humanist philosophical tradition and by the unprecedented nature and extent of animal exploitation at the end of the 20th Century.

Factory farming, the destruction of the natural environment and the introduction of novel scientific procedures such as cloning and xenotransplantation represent abuse of the lives and interests of animals unimaginable even half a century ago. The coexistence of the recognition of the principle of individual rights for human beings and of the institutionalised abuse and exploitation of individual animals on a global scale represents an ethical challenge that can no longer be ignored, and which, we believe, will determine the progress of morality and, inevitably, civilisation in the coming century.

The Declaration of the Rights of Animals is as much a statement of intent as it is of principle. We marked the fiftieth anniversary of the original Declaration by announcing our intention to achieve the aim of enshrining the rights of animals in the policy of the United Nations by the centenary of that date, the 10th December 2048. The challenge facing human society is to redefine our understanding of progress such that our recognition and protection of the rights of animals is as much a barometer of our level of civilisation as our recognition and protection of the rights of human beings. The evolution of human civilisation, its principles as well as its practice, will not end with the twentieth century: the citizens of the coming century, who are the children and young people of today, will not fail to grasp the opportunity to mark the moral progress of their time as we have defined ours. The future is theirs but it begins with us, today.

http://www.facebook.com/event.php?eid=241400532577838

"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙΣ ΤΑ ΖΩΑ" - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-09-22T10:33:00.000-07:00

«Δεν είναι έγκλημα να φροντίζεις τα ζώα»

«Μεταξύ των κάθε είδους όντων που περπατάνε και αναπνέουν εδώ πάνω στη γη ο άνθρωπος είναι πιο ελεεινός» είχε πει ο Όμηρος. Και είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη φράση για να περιγράψει ορισμένους κατοίκους της Λευκάδας, οι οποίοι -κατά πως φαίνεται- ενοχλούνται από τα δοχεία που τοποθετούν οι γείτονές τους για να έχουν λίγο καθαρό νερό τα αδέσποτα. Και μάλιστα τα πετούν επιδεικτικά.

Πρωταγωνιστές της "βίαιης" και "απειλητικής" αυτής πράξης -όπως τη χαρακτηρίζουν- τα μέλη του φιλοζωικού Σωματείου Λευκάδας, είναι κάτοικοι του νησιού και συγκεκριμένα των περιοχών Νικιάνα, Καρυώτες, Τσουκαλάδες, καθώς και κάτοικοι από γειτονιές της πόλης της Λευκάδας, "μέρη «παραδοσιακά» στη θανάτωση ζώων δια της τακτικής της φόλας" και "περιοχές που δεν τολμάει να ταίσει κάποιος αδέσποτο, στο φως του ήλιου, μήπως και μπει στο μάτι του γείτονα ο οποίος μπορεί να ξεσπάσει το μένος του στο φτωχό το ζώο".

Τα μέλη του Σωματείο Ζωόφιλων Λευκάδας καταγγέλουν δημόσια τα περιστατικά αυτά. Καλούν όποιον γνωρίζει ποιοι πράττουν αυτό το έγκλημα να τους υποδείξουν στο Σωματείο και τονίζουν πως "το έγκλημα το διαπράττει αυτός που πετάει το νερό, και όχι εσείς που το βάζετε!".

Υπενθυμίζεται ότι τα μέλη του Σωματείου πριν λίγο καιρό είχαν ξεκινήσει εκστρατεία, υπό την αιγίδα του Δήμου Λευκάδας, με σύνθημα «Βάλτε ένα μπολάκι νερό έξω από την πόρτα σας για τα αδέσποτα. Διψάνε και αυτά όπως και εσείς!». Η εκστρατεία είχε μεγάλη ανταπόκριση, όχι μόνον στα στενά όρια της Λευκάδας, αλλά και πανελλαδικά. Τα δοχεία νερού πολλαπλασιάστηκαν, στις αυλές και στα πεζοδρόμια και έγινε κατανοητό πως "δεν είναι έγκλημα να φροντίζεις τα ζώα, κυρίως όταν είναι παρατημένα ή γεννημένα στον δρόμο....". Δυστυχώς κάποιοι φαίνεται πως δεν έχουν την ικανότητα να το αντιληφθούν.

Για την εκστρατεία διαβάστε εδώhttp://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=306942

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=312026

ΣΚΥΛΙΣΙΟ ΘΡΙΛΕΡ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-09-20T09:55:00.000-07:00

Σκυλίσιο θρίλερ

«O Γιάννης Γεωργιάδης είναι ένας φιλόδοξος φοιτητής της Νομικής. Eχει τα νιάτα του, την ομορφιά του, μια επικίνδυνη εξυπνάδα, αλλά και τίποτ’ άλλο. Ορφανός από μικρός, σπούδασε δουλεύοντας ως εκπαιδευτής σκύλων. Ο Χρίστος Κρεμόπουλος, αντίθετα, ένας από τους γνωστότερους καθηγητές του, έχει κύρος, τραπεζικούς λογαριασμούς και βέβαια υψηλές διασυνδέσεις».

Ο πρώτος «δεν έχει τίποτα και τα θέλει όλα» και ο δεύτερος «τα έχει όλα και... δεν θέλει τίποτα!», όπως είχε αναφέρει η ίδια η συγγραφέας σε συνέντευξή της.

«Συναντιούνται ένα βράδυ τυχαία στον Λυκαβηττό, βγάζοντας βόλτα τα σκυλιά τους(...)».

«(...) Τη στιγμή που τον είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν Τρίτη 12 Γενάρη, κατά τις 11 το βράδυ. Έκανα τη βόλτα μου με τον Μπηστ στον Λυκαβηττό, όταν σε μια στροφή του δρόμου που κάνει πλάτωμα διέκρινα χαμηλά έναν σκούρο όγκο που αγκομαχούσε ανάμεσα σε γαβγίσματα. Ένα αλλόκοτο σύμπλεγμα ανθρώπου και ζώου.(...) Πλησίασα μ’ ένα πλάγιο βήμα για να διακρίνω καλύτερα χωρίς να γίνω αντιληπτός. Ένας άντρας ήταν άβολα μισοκαθισμένος -προσπαθούσε να μη λερωθεί απ'το χώμα;- και τραβουλογούσε στο μισοσκόταδο το σκοινί που κρατούσε στα δόντια του ένας σκύλος. Αξιολύπητος. (...) Μα τι διάολο έκανε; Eπαιζε δι- ελκυστίνδα αλλά δε διασκέδαζε. Απίστευτο! Ο ηλίθιος φοβόταν το σκύλο του!».

Η... μάχη είχε μόλις αρχίσει. Τι ήθελε «(...)το πεινασμένο στόμα του νεαρού φοιτητή με τόσο πάθος από τον καθηγητή του; Τα λεφτά του; Τη γυναίκα του; Το γιο του; Τη δουλειά του; Τη ζωή του;»

«Ο,τι κι αν θέλει, το σίγουρο είναι πως έχει αποφασίσει να το πάρει. Θα εισβάλει σαν άγγελος εξολοθρευτής στον κόσμο του ανυποψίαστου καθηγητή και θα τον αλώσει ως γητευτής με τη μέθοδο που εκπαίδευε τα σκυλιά. Το όπλο του, άλλωστε, είναι μια κυνική γνώση γραμμένη στο πετσί του: Δημοκρατία δεν υπάρχει, ούτε στην κοινωνία των σκύλων ούτε στην κοινωνία των ανθρώπων. Μόνο αφεντικά και δούλοι».

Πρόκειται για «μια ιστορία ζήλιας, πόθου και πάθους, για έναν άνθρωπο που έφτασε μέχρι τα άκρα – και τα ξεπέρασε». Ενα ψυχολογικό θρίλερ, με μεγάλο σασπένς, που ξεκινά από μια τυχαία επαφή και μετατρέπεται σε μια περιπετειώδη σχέση. Το βιβλίο είναι για μεγάλα... παιδιά!

Λένα Διβάνη, «Ενα πεινασμένο στόμα»,

εκδόσεις Καστανιώτη, 349 σελ., τιμή 16 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=311323

ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-09-13T05:05:00.000-07:00

Της φύσης το κάλεσμα

«(...)Το ζευγάρι των λύκων βρίσκει καταφύγιο σε μια σπηλιά. Οσο ο Λειψομάτης φυλάει σκοπιά, η λύκαινα γεννάει τα λυκό- πουλά της. Αψηφώντας τον θανάσιμο εχθρό του, το λύγκα, ο μονόφθαλμος λύκος φεύγει για κυνήγι και φέρνει τροφή στη μικρή οικογένεια. Δυστυχώς, η περίοδος πείνας πέφτει στην περιοχή. Μονάχα ένα λυκόπουλο επιβιώνει, το πιο εύρωστο, το πιο γκρίζο, ο μοναδικός αληθινός λύκος ολόκληρης της γέννας(...)». Ο Ασπροδόντης..!

Το μικρό θαρραλέο λυκόπουλο -το οποίο δεν ανήκε ξεκάθαρα ούτε στο γένος των λύκων ούτε σ'εκείνο των σκύλων- έπρεπε να συγκρουστεί από κουτάβι με τον «απόλυτο νόμο της Αγριας Φύσης: φάτε ή αφήστε να σας φάνε[...]" και τους σκληρούς νόμους των "(...) ανθρώπων, στην παγωμένη γη του Μεγάλου Βορρά, στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, τον καιρό που Ινδιάνοι και χρυσοθήρες χάραζαν την πορεία του σημερινού πολιτισμού».

Ο Ασπροδόντης, ο πρωταγωνιστής μιας από τις πιο θαυμαστές ιστορίες ζώων που έχουν γραφτεί ποτέ, διά χειρός του Τζάκ Λόντον, «που έζησε εκείνη την εποχή στην Αλάσκα ως χρυσοθήρας, προσπαθεί να καθορίσει την ύπαρξή του περνώντας μέσα από την εμπειρία, το αβυσσαλέο μίσος και, τελικά, την αγάπη...».

Οι άνθρωποι «(...) Μπήκαν στη ζωή του από δικό του λάθος. Αν είχε δείξει περισσότερη περίσκεψη, ίσως να μην τους είχε γνωρίσει ποτέ. (...) Η παράξενη εμφάνισή τους τον εντυπωσίασε με την πρώτη, αλλά αυτό που τον έκανε να τα χάσει ήταν κυρίως η συμπεριφορά τους(...) Ενα χέρι απλώθηκε ένα χέρι πλησιάσε τη ράχη του. Ενιωσε ένα ρίγος. (...) Ενστικτωδώς τεντώθηκε, με τις τρίχες σηκωμένες και τα χείλη τραβηγμένα ν'αποκαλύπτουν τα μικρά του δόντια. Το χέρι σταμάτησε, χωρίς ωστόσο να τραβηχτεί, κι ο άνθρωπος είπε γελώντας: Wabam wabisca ip pit tak! (γιά δείτε κάτι τρομερά άσπρα δόντια!). Οι υπόλοιποι Ινδιάνοι έσκασαν στα γέλια, παρακινώντας τον σύντροφό τους να πιάσει το ζωάκι από το δέρμα του λαιμού. Το χέρι βάλθηκε ξανά να κατεβαίνει, πολύ πιο αργά. Το λυκόπουλο δεν ήξερε πια τι να κάνει. Να πολεμήσει; Να ουρλιάξει από φόβο; Ανίκανο να διαλέξει, άρχισε να κλαψουρίζει κι ύστερα έχωσε αποφασιστικά τα δόντια του στο χέρι που άγγιζε το τρίχωμά του (...)».

Τζακ Λοντον, «Ο Ασπροδόντης»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 232, τιμή 8,36 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=309323

ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-08-30T10:22:00.000-07:00

Tα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου

«(...) Το άσυλο του Αγίου Βερνάρδου ιδρύθηκε τον 11ο μ.Χ. αιώνα από τον γάλλο ευγενή Μπερνάρντ ντε Μεντόν (...) Ο Μπερνάρντ ντε Μεντόν έβαλε τέσσερεις κανόνες στους μοναχούς του μοναστηριού του: Να λατρεύουν τον Χριστό, να δίνουν τροφή στους πεινασμένους, να προσφέρουν άσυλο. Ολα αυτά τα εκτελούσαν οι μοναχοί. Για τον τέταρτο, όμως, κανόνα, χρειάστηκαν βοήθεια: έπρεπε να συνοδεύουν τους περαστικούς από τα επικίνδυνα περάσματα. Για το σκοπό αυτό, εκπαίδευσαν σκύλους, αυτοί που αργότερα έγιναν γνωστοί ως σκύλοι του Αγίου Βερνάρδου».

«(...) Επί αιώνες ολόκληρους οι μοναχοί και οι σκύλοι τους εκτελούσαν το χρέος τους. Πάνω από δυο χιλιάδες ονόματα ατόμων που σώθηκαν από το "λευκό θάνατο" μαρτυρούν το μέγεθος αυτής της αποστολής, που διαρκούσε -σε υψόμετρο 2.476 μέτρων- τους εφτά χειμερινούς μήνες, από το Νοέμβριο μέχρι το Μάιο. (...) Δηλαδή, έχετε ήρωες σκυλιά; (...) Μπάρι ήταν το όνομα του πιο διάσημου από όλα τα σκυλιά που εδραίωσαν τη φήμη του μοναστηριού του Αγίου Βερνάρδου. Ο σκύλος αυτός έγινε ένα είδος εθνικού ήρωα, έχοντας σώσει σαράντα ανθρώπους στην περιοχή των ελβετικών και ιταλικών Αλπεων (...)».

Ο πρώτος Μπάρι πέθανε το 1814. Ο απόγονός του, ένας άλλος Μπάρι, «προικισμένος με πολλές ικανότητες», «τρομερή διαίσθηση και επιμονή» είχε τώρα αναλάβει να συνεχίσει το έργο του. «(...) Οι βαριές σιδερένιες πόρτες του μοναστηριού είχαν κιόλας ανοίξει. Τα σκυλιά αφέθηκαν ελεύθερα. Σαν τρελά ξεχύθηκαν μπρος, χάθηκαν στην ομίχλη. Τα γαβγίσματά τους μπερδεύονταν με τα ουρλιαχτά του αγέρα. Ολη αυτή η εικόνα λες και ήταν ένα κομμάτι από την Αποκάλυψη. Οι καλόγεροι κρατούσαν με μεγάλο κόπο απ’ τις χοντρές αλυσίδες τα σκυλιά-βοηθούς γιατί υπήρχε ο φόβος κι αυτούς να τους καταπιεί το χιόνι. “Ετοιμος, Μπάρι;” ψιθύρισε στ' αυτί του σκύλου του ο αδελφός Πιέρ. Τον κοίταξε κατάματα ο σκύλος. “Ετοιμος”. - “Εμπρός, λοιπόν, ξεκινάμε”».

Διαβάστε το βιβλίο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη! Πρόκειται για συναρπαστικό μυθιστόρημα, «στις σελίδες του οποίου παλεύουν οι άνθρωποι με τη χιονοθύελλα των Αλπεων, ο ελεύθερος κόσμος με τους ναζί και τα περίφημα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου αγρυπνούν κι έχουν τον τελευταίο λόγο...».

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

«Tα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου», εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 174, τιμή 7,65 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=305523

Η ΛΙΛΙΚΑ ΣΕ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-08-23T11:29:00.000-07:00

Η Λιλίκα σε νέες περιπέτειες

«Πολλά παιδιά με ρωτούν και ξαναρωτούν: “Τι έγινε η Λιλίκα;”. “Ποια Λιλίκα;” “Μα αυτή που πρωτόδε το καράβι στη βιτρίνα και η ζωή της έγινε βιβλίο με τον τίτλο ‘Ενα καράβι στη βιτρίνα’”.

» “Είναι μεγάλη, χαρούμενη αλλά και λυπητερή ιστορία”. “Θέλουμε να την ακούσουμε”. “Δεν είναι τα πράγματα τόσο απλά. Είναι μια περίπλοκη ιστορία. Συνέβησαν τόσα πολλά στη Λιλίκα...”. “Θέλουμε να τα μάθουμε”. Αρχισα να τα εξιστορώ σε πέντε δέκα παιδιά. Τα άκουσαν με πολύ ενδιαφέρον. Κι ένα μικρό παιδί, το πιο μικρό απ’ όλα, μου είπε: “Γιατί δεν τα γράφεις, να τα διαβάσω, όταν θα μάθω να διαβάζω; Αλλιώς θα τα ξεχάσω. Το ‘Ενα καράβι στη βιτρίνα’ η γιαγιά μου μου το ξαναδιαβάζει πριν κοιμηθώ”».

Και χάρη σε αυτό το μικρό παιδί –όπως αναφέρει και ο συγγραφέας στον «σαν πρόλογό» του– η μικρόσωμη, πρώην αδέσποτη, Λιλίκα επιστρέφει σε νέες «τετράποδες και δίποδες» περιπέτειες.

Τώρα πια, «η Λιλίκα, η τετράποδη ηρωίδα του βιβλίου “Eνα καράβι στη βιτρίνα”, δεν φαίνεται να θυμάται την εγκατάλειψη και την περιπλάνησή της στους δρόμους της Θεσσαλονίκης».

«Εχει ένα σπίτι που τη στεγάζει και τη φροντίζει και πολλά μικρά παιδιά που χαίρονται να παίζουν μαζί της. Mα καθώς περνά ο καιρός, πολλά αλλάζουν στη ζωή της φίλης της Λητώς, που την είχε γλιτώσει από την εγκατάλειψη. Πράγμα που όχι μόνο έχει αντίκτυπο, αλλά επηρεάζει και τη ζωή της τετράποδης Λιλίκας. H αγάπη παραμένει, αλλά οι συνθήκες της ζωής αλλάζουν είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. H Λιλίκα βρίσκεται στη δίνη αυτών των αλλαγών».

Η Λιλίκα «(...) ταξιδεύει, γνωρίζει χαρές αλλά και αποχωρισμούς, ώσπου κάτι το αναπάντεχο κάνει την ιστορία να είναι συγκλονιστική, αλλά και αποκαλυπτική σε σχέση με γεγονότα και συναισθήματα».

Το «Ενα καράβι στη βιτρίνα», το «Kαι... μια βιτρίνα στο καράβι» είναι δυο ιστορίες πιασμένες χέρι χέρι· δυο ιστορίες που απευθύνονται σε μικρούς (παιδιά ηλικίας από 8 ετών και πάνω) αλλά και μεγαλύτερους αναγνώστες, αφιερωμένες στη Λιλίκα… ένα υπέροχο τετράποδο πλάσμα, που είχε τύχη, έφυγε από τους δρόμους, έδωσε και πήρε πολύ αγάπη.

I. Δ. Ιωαννίδης,

«Και… μια βιτρίνα στο καράβι»,

εκδόσεις Καστανιώτη,

σελ. 101, τιμή 8 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=303784

ΣΚΥΛΙΣΙΕΣ ΖΩΕΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-08-23T11:24:00.000-07:00

Σκυλίσιες ζωές

«(...) Ξεκινήσαμε. Από φανάρι σε φανάρι, φτάσαμε με τα πόδια στην παραλία. Hταν όμορφα. Εγώ με τη θεία μου Αργυρή πήγαμε στην Παιδική Χαρά. (...) Ξαφνικά, κάτι μπερδεύτηκε στα πόδια μου. Σηκώνω το κεφάλι μου και τι να δω! Ενα σκυλάκι. Αρχισε να μου κάνει χαρές, να κυλιέται μπρος στα πόδια μου».

« “Μπαμπά, μαμά, θεία Αργυρή, θεία Ντία, κοιτάξτε ένα σκυλάκι!” Γύρισαν, χαμογέλασαν, μα πάλι ξανάπιασαν τη συζήτηση. Το σκυλάκι δεν έλεγε να φύγει από κοντά μου. Και δεν ήξερα ούτε το όνομά μου. “Μπαμπά, πώς το λένε;” φώναξα. Ετσι μικρή που ήμουν τότε, πίστευα ότι ο πατέρας μου ήξερε τα ονόματα των σκυλιών, των πουλιών και των πλοίων (...). Ο πατέρας μου έσκυψε προς το μέρος του, είδε που το σκυλάκι ήταν θηλυκό και χωρίς κανένα δισταγμό είπε: “Λιλίκα”».

Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα! Πώς συνεχίστηκαν; Oπως συνήθως… Η τετράποδη πρωταγωνίστρια του βιβλίου του Ι.Δ. Ιωαννίδη τους ακολούθησε· «(...) Η μητέρα μου κοίταξε τη Λιλίκα που την κοίταζε στα μάτια κι άρχισε να λυγίζει. Η θεία Ντία, σαν να κατάλαβε το κρίσιμο της στιγμής, άρχισε να με καλοπιάνει. “Οχι, όχι, Λητώ, εσείς έχετε τον Λέων. Σας φτάνει. Τι θα τα κάνετε δυο σκυλία;”»

Βλέπετε η θεία της μικρής Λητώς, που φιλοξενούσε την ίδια και την οικογένειά της, φοβόταν τα σκυλιά και τα «μικρόβιά» τους και σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να περάσει μια εφιαλτική νύχτα. Αλλά δεν τα κατάφερε. Στην εικόνα της άυπνης και καταρακωμένης θείας Ντίας, η μητέρα της Λητώς πήρε τη Λιλίκα και πήγε στην Εταιρεία Προστασίας Ζώων, αλλά και στο αστυνομικό τμήμα για να βρει τον άνθρωπο που την είχε χάσει. «(...)Αν χάναμε τον Λέων και τον έβρισκε κάποιος, δε θα ’θελες να μας τον δώσει;» είπε στη Λητώ που έκλαιγε απαρηγόρητη.

Τα χαμόγελα δεν άργησαν να επιστρέψουν στο πρόσωπο της μικρής, αφού ύστερα από κάμποση ώρα, η μητέρα της γύρισε στο σπίτι με τη Λιλίκα. Τι είχε συμβεί και τι θα επακολουθούσε; Δεν θα σας τα πούμε όλα! Απλώς διαβάστε το είτε είστε 8 χρόνων είτε μεγαλύτερο παιδί.

I. Δ. Ιωαννίδης,

«Ενα καράβι στη βιτρίνα»,

εκδόσεις Καστανιώτη,

σελ. 142, τιμή 8 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=303783

Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΑΛΟΓΟΥ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-08-08T09:37:00.000-07:00

Η αυτοβιογραφία ενός αλόγου

Εκδόθηκε το 1877 και από τότε αποτελεί μια από τις πιο αγαπημένες ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ με κεντρικό ήρωα ένα ζώο. Η δραματική ιστορία της Μαύρης Καλλονής δεν συγκλόνισε μόνο όσους τη διάβασαν, αλλά αποτέλεσε την αφορμή για να δημιουργηθούν δεκάδες φιλοζωικές οργανώσεις (τότε) για τη βελτίωση της μεταχείρισης των αλόγων από τους ανθρώπους.

Και μπορεί η Αννα Σίγουελ –που έγραψε το βιβλίο αυτό επειδή αγαπούσε τα ζώα και κυρίως τα άλογα– να απεβίωσε μόλις πέντε μήνες μετά την έκδοσή του, έχοντας αποκομίσει μόνο 20 λίρες· ωστόσο η πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματός της, η Μαύρη Καλλονή, ζει αναλλοίωτη στο χρόνο, συνεχίζοντας να συγκλονίζει και να συγκινεί τους όσους διαβάσουν την ιστορία της.

Η συγγραφέας που «πληγωνόταν βαθιά βλέποντας τους ανθρώπους να φέρονται βάναυσα στα άλογα», τόλμησε να εμφανίσει το βιβλίο της ως «αυτοβιογραφία ενός αλόγου» βάζοντας τη Μαύρη Καλλονή να διηγηθεί την ιστορία της στο πρώτο πρόσωπο και να περιγράψει τις «περιπέτειές, τις χαρές και τις λύπες που γνώρισε στη ζωή της».

Τι να πει κάποιος για τη Μαύρη Καλλονή; Αυτό το θαυμάσιο ζώο με το «γλυκό και ήρεμο χαρακτήρα» που ήταν «δυνατό», είχε «ζωντάνια και θάρρος», «εξαιρετικές ικανότητες» και «ξεχωριστό ένστικτο» τα λέει όλα από μόνο του.

«[...] Οσο ήμουν ακόμα μικρό, τρεφόμουν με το γάλα της μητέρας μου, γιατί δεν μπορούσα να βοσκήσω γρασίδι. Την ημέρα έτρεχα στο πλάι της και τη νύχτα ξάπλωνα κοντά της. Οταν έκανε πολλή ζέστη, στεκόμασταν δίπλα στη λιμνούλα, κάτω από τη σκιά των δέντρων, κι όταν είχε κρύο, χωνόμασταν στον όμορφο ζεστό στάβλο κοντά στο δασάκι με τα έλατα [...]».

«[...] Ο αφέντης μας ήταν γλυκός και καλοσυνάτος άνθρωπος. Μας καλοτάιζε, μας είχε όμορφο στάβλο να μένουμε και μας μίλαγε γλυκά· τόσο γλυκά όσο και στα μικρά παιδιά του. Τον αγαπούσαμε πολύ, και ιδιαίτερα η μητέρα μου. Μόλις τον έβλεπε στην καγκελόπορτα, χλιμίντριζε χαρούμενη και τριπόδιζε κοντά του. Εκείνος τότε τη χάιδευε και έλεγε: “Πώς τα πάμε, λοιπόν, Χαϊδεμένη μου; Τι κάνει ο μικρός Μαυρούλης σου;”».

Διαβάστε το! Είτε το έχετε, είτε δεν το έχετε ξαναδιαβάσει.

Aννα Σίγουελ, «Μαύρη Καλλονή»,

εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 267, τιμή 12,78 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=300245

"ΟΧΙ" ΛΕΕΙ Η ΑΝΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥΣ - ΜΑΣΚΟΤ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-31T11:24:00.000-07:00

«Όχι» λέει η ΑΝΙΜΑ στους πελεκάνους-μασκότ

Την παρέμβαση της πολιτείας ζητάει ο σύλλογος προστασίας και περίθαλψης άγριας ζωής «ANIMA» για να μπει επιτέλους ένα τέλος στην αιχμαλωσία των πελεκάνων.

Πηγή: Σύλλογος Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής "ΑΝΙΜΑ" Πηγή: Σύλλογος Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής "ΑΝΙΜΑ"
Μετά το νέο κρούσμα με τον ροδοπελεκάνο (Pelecanus onocrotalus), που έφτασε στην "ΑΝΙΜΑ" σε κακή κατάσταση, από τη Γεωργιούπολη Χανίων, ο σύλλογος προστασίας και περίθαλψης άγριας ζωής ζητά από την πολιτεία να αρχίσει να παρεμβαίνει "όπου υπάρχουν τέτοια πουλιά σε αιχμαλωσία", διευκρινίζοντας ότι "αιχμαλωσία είναι να μην μπορείς να γυρίσεις σπίτι σου".

"Όσο και να τα αγαπάει ο κόσμος και να αποτελούν ατραξιόν για τους τουρίστες, οι ροδοπελεκάνοι είναι πάντα εκτεθειμένοι στους κακοπροαίρετους, αλλοδαπούς και ημεδαπούς, και πολύ συχνά έχουν κακό τέλος…", επισημαίνουν τα μέλη του Συλλόγου, που περιθάλπτουν το πουλί για λογαριασμό του Συλλόγου Περίθαλψης και Προστασίας Αγριων Ζώων "Αλκυόνη".

Ο πελεκάνος ζούσε τα τελευταία δυο χρόνια στη Γεωργιούπολη Χανίων χάρη στους ψαράδες που τον τάιζαν. Ωστόσο, η εξημέρωσή του πουλιού με τους ανθρώπους δεν του βγήκε σε καλό, αφού -σύμφωνα με τις πληροφορίες των μελών της ΑΝΙΜΑ- "κάποιοι ανόητοι του έδωσαν αλκοόλ".

"Το πουλί σώθηκε χάρη στη γρήγορη παρέμβαση ανθρώπων του Δήμου Αποκορώνου και του Λιμενικού Σταθμού Γεωργιούπολης και παρελήφθη από την ΑΝΙΜΑ. Μόλις συνέλθει θα σταλεί στην "Αλκυόνη", επισημαίνουν τα μέλη του Συλλόγου και ξεκαθαρίζουν: "Αν φτάσει να μπορεί να απελευθερωθεί, αυτό θα γίνει σε κάποιον υγρότοπο της Βόρειας Ελλάδας, όπου θα συναντήσει κι άλλους ροδοπελεκάνους και θα μπορέσει να ζήσει φυσιολογικά".
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=298110

ΓΑΒ STORIES - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-31T10:03:00.000-07:00

Γαβ stories

«Στο κείμενο που ακολουθεί άλλοι από τους ήρωες έχουνε τέσσερα και άλλοι δυο πόδια· οι λόγοι που πήρε τον τίτλο Κυνική Ιστορία είναι πολλοί και θα το αντιληφθούν καλύτερα όσοι αντέξουν να το διαβάσουν όλο. Προς το παρόν νομίζω πως αρκεί να πούμε ότι, αφού ζυγίσαμε τα δεδομένα, καταλήξαμε πως κι εδώ ισχύει το γνωστό τοις πάσι αξίωμα πως “όταν κάποιος έχει περισσότερα από κάποιον άλλον είναι ανώτερός του”».

Αν, παραδείγματος χάριν, εγώ έχω τέσσερα εκατομμύρια ευρώ κι εσείς έχετε μόνο δυο, ε, όπως και να το κάνουμε, είμαι ανώτερός σας! Κατά συνέπειαν οι έχοντες τέσσερα πόδια είναι σε καλύτερη θέση –ένα σκαλί πιο πάνω κοινωνικά– από τους έχοντες δυο, ακριβώς όπως συμβαίνει και με τα χρήματα. Ηλίου φαεινότερον. Συνεπώς: Κυνική Ιστορία».

Σας άρεσε η εξήγηση της Ισμήνης Καπάνταη; Εμάς ναι. Ας συστηθούμε όμως τους πρωταγωνιστές αυτής της ...κυνικής ιστορίας: Ο Eυμένης, είναι ένα αρσενικό φοξ τεριέ, «σπάνιας ομορφιάς. Ευθυτενής, τρίχρωμος, με την ουρά του πάνοντε υψωμένη, γενναίος σε βαθμός βλακείας και γενικά όχι ιδιαίτερα έξυπνος. Συναισθηματικός, επιδειξιμανής (αλλά όχι επιδειξίας) με απλωμένο το ζωνάρι του διαρκώς για καβγά και ιδιαίτερα υπερήφανος για την αγγλοσαξονική του καταγωγή».

Η Iππολύτη, φοξ τεριέ, θηλυκό· «(...) όχι τόσο ωραίο σαν τον Εύμενη (είναι ελαφρώς χαμηλοπόδαρη, μπασοκώλα, και, δυστυχώς, με αφτιά ορτσωμένα – τα αφτιά των φοξ τεριέ πρέπει να τσακίζουν ελαφρώς), η εμφάνιση όμως είναι, ίσως, και το μόνο σημείο στο οποίο υστερεί σε σύγκριση με το ταίρι της. Σπάνιας ευφυΐας και θηριώδους, στην κυριολεξία, αγριότητος, δεν διστάζει να επιτίθεται, αν και μικρά το δέμας η ίδια, σε οτιδήποτε κινείται, αδιακρίτως μεγέθους (...)».

Ο Κίτσος «ή μάλλον το φάντασμα του Κίτσου, γιατί δυστυχώς αποχαιρέτησε τον μάταιο τούτο κόσμο σχεδόν στην αρχή της ιστορίας μας, θύμα τροχαίου σε κάποια από τις αλήτικες βραδινές εξορμήσεις του, κάτι περίπου σαν το φάντασμα του πατέρα του Αμλετ, προς το σκυλήσιο όμως. Κόπρος, μαύρος (...) ως προς τη μορφή (κάτι ανάμεσα σε γκέκα 70% και σέτερ 30%) (...)».

Η Κυρία Κασσάνδρα, «homo sapiens, θηλυκό». Αλλα δεν σας λέμε. Διαβάστε το!

Iσμήνη Καπάνταη, «Κυνική ιστορία»,
εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 232, τιμή 14 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=298103

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕΙ ΑΔΕΣΠΟΤΟ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-27T13:26:00.000-07:00

Καταγγελία: Αστυνομικός απείλησε να πυροβολήσει αδέσποτο

Ο παραθεριστής- γείτονας φώναξε την Αστυνομία για να της υποβάλλει μήνυση επειδή φροντίζει ένα αδέσποτο έξω από την πόρτα του σπιτιού της. Οι αστυνομικοί έσπευσαν, ως όφειλαν, στο Πόρτο Ράφτη, αλλά αντί να της δώσουν συγχαρητήρια που κάνει τη δουλειά του Δήμου, έχει στειρώσει το ζώο, το έχει πάει στον κτηνίατρο και όλα αυτά τα έχει πληρώσει από την τσέπη της, της είπαν: «ή σταματάς να ταΐζεις το αδέσποτο ή το πυροβολούμε»! Για την ακρίβεια ο ένας από τους δυο.

«Εταξαν», όπως καταγγέλλει η γυναίκα που το φροντίζει στο enet.gr, «έναν βέβαιο θάνατο» στη σκυλίτσα που σίγουρα δεν επέλεξε να βρεθεί στους δρόμους από τον Δεκέμβριο του 2010, ούτε να περάσει όσα έχει περάσει.

Φυσικά όταν η καταγγέλλουσα –τα στοιχεία της οποίας είναι στη διάθεση του enet.gr- παρακάλεσε τους αστυνομικούς να της δείξουν το νόμο που «απαγορεύει τη φιλοζωία» και «γενικά τη φροντίδα ενός αδέσποτου και τη σίτισή του», δεν είχαν να της επιδείξουν κάτι σχετικό.

Η σκυλίτσα χαρίζεται. Είναι σχεδόν ενός έτους, υγιής και είναι βέβαιο πως θα βρει ένα καλό σπίτι δεδομένου ότι έχει ανθρώπους στη γειτονιά που τη φροντίζουν και την αγαπούν. Αν ενδιαφέρεστε να την υιοθετήσετε επικοινωνήστε με το e-mail της "Φάρμας των ζώων" (farma@enet.gr).

Αυτό που δεν είναι καθόλου σίγουρο είναι αν οι άνθρωποι αυτοί, που υποτίθεται πως υπερασπίζονται το νόμο, τον γνωρίζουν. Το περιστατικό, που περιελάμβανε και άλλες …ωραίες προτάσεις από την πλευρά των οργάνων της τάξης, όπως «δέσ’το έξω από το σπίτι σου» ή «μην το ταΐζεις για να φύγει», σημειώθηκε κατά τις 11 το πρωί της περασμένης Κυριακής.

Μια Ένορκη Διοικητική Εξέταση σε βάρος των αστυνομικών του συγκεκριμένου πληρώματος περιπολικού είναι το λιγότερο που οφείλει να κάνει το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. Διαφορετικά τι νόημα έχει η εγκύκλιος -που εστάλη από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προς όλα τα αστυνομικά τμήματα της χώρας- για την προστασία των ζώων και την εξέταση κάθε πληροφορίας που αφορά σε βασανισμό ή θανάτωση ζώου, αν οι απειλές προέρχονται –σύμφωνα με την καταγγελία- από τους ίδιους τους αστυνομικούς.

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=296995

ΘΡΙΛΕΡ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΓΑΤΕΣ! - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-25T09:02:00.000-07:00

Θρίλερ για πολύ γάτες!

«(...) Μέσα από το μεγάλο σπίτι που βρισκόταν ψηλά, στη νότια πλαγιά του λόφου Ελίκωπα, στον αριθμό 8 της οδού Πέρα Κότας, ακούγονταν θρηνητικά και άγρια νιαουρίσματα. Ακούγονταν ποδοβολητά στις σκάλες, θόρυβοι από αντικείμενα που πέφτανε, γυαλιά που σπάγανε, σουρσίματα και κοπανήματα συρταριών και πόρτας που κλείνανε με κρότο. Δέκα λεπτά νωρίτερα, δυο μεγαλόσωμοι άντρες με τα πρόσωπά τους καλυμμένα με μαύρες γυναικείες νάιλον κάλτσες είχαν μπει στον κήπο κι από κει στην πόρτα της κουζίνας. Είχαν ανέβει στον πρώτο όροφο και, εισβάλοντας με τα όπλα τους προτεταμένα στο κεντρικό υπνοδωμάτιο του ορόφου, είχαν ακινητοποιήσει την αδύνατη ηλικιωμένη γυναίκα που καθόταν και διάβαζε στην πολυθρόνα της (...). Μπαίνοντας σ’ ένα άλλο υπνοδωμάτιο είχαν δέσει και φιμώσει το παιδί που βρήκαν να κοιμάται εκεί (...)».

Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Πιοζ Νάμε ζούσε «μια ήρεμη ζωή στο σπίτι της καλής του θείας κοντά στη θάλασσα, παρέα με πέντε γάτες. Ομως, λίγες μέρες πριν κλείσει τα οκτώ του χρόνια, κάποιοι τον απαγάγουν και τον μεταφέρουν σε ένα έρημο νησί». Οντας αρκετά ξύπνιος ο μικρός ήρωας του Κώστα Α. Μαρκή καταφέρνει να ξεφύγει από τους απαγωγείς του, αλλά μόλις ελευθερώνεται, αντιλαμβάνεται πως θα χρειαστεί να απαντήσει σ’ ένα σωρό ερωτήματα μέχρι τη σημαδιακή ημέρα των γενεθλίων του».

«Ποιος οργάνωσε την απαγωγή του και γιατί ; Ποιο τρομερό μυστικό σημαδεύει τη ζωή του; Τι είναι αυτό που όλοι του κρύβουν με σιωπές και μισόλογα; Τι υπάρχει μέσα στο σφραγισμένο πηγάδι, στον πανέμορφο κήπο του Ρόδινου Σπιτικού, και γιατί αγριεύουν οι πέντε γάτες όποτε βρεθούν εκεί κοντά; Ποιοι είναι οι φίλοι του και γιατί μοιάζουν τόσο με εχθρούς;»

«Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες», που τον συντροφεύουν παντού και πάντα «μάς ταξιδεύουν σε μια απίθανη περιπέτεια λύτρωσης και αυτογνωσίας», που διαθέτει «πολύ χιούμορ, αρχαία μαγεία, μπόλικη δόση φαντασίας, δράση, αγωνία και οικολογικές ευαισθησίες», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο οπισθόφυλλο, αλλά και πλούσια γλώσσα, συναίσθημα και πλοκή με ανατροπές.

Το βιβλίο έχει τιμηθεί με τον έπαινο κύκλου του ελληνικού παιδικού βιβλίου. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Κώστας Α. Μακρής, «Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 511,

τιμή 15,79 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=296361

ΣΠΙΤΟΓΑΤΟΣ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ!- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-24T16:50:00.000-07:00

ΣΠΙΤΟΓΑΤΟΣ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ!- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ : ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Νιώθετε απίστευτες τύψεις, επειδή θεωρείτε οτι η γατούλα σας δεν μπορεί να κάνει στο διαμέρισμα όλα όσα θα έκανε αν ζούσατε σε ένα σπίτι με κήπο; Μα ποιος είπε οτι δεν μπορεί;

Στο χέρι μας είναι να κάνουμε το διαμέρισμά μας φιλικό για τη γάτα μας και το περιβάλλον τέτοιο, ώστε να μπορεί να ξεδιπλώνει το αιλουροειδές με με ευκολία τα φυσικά του ταλέντα.

-Σκαρφάλωμα. Δεν υπάρχει γάτα που να μην το λατρεύει! Και επειδή ούτε το "δέντρο της γάτας" όπως ονομάζεται, δεν μπορεί να αντικαταστήσει το σκαρφάλωμα σε ένα φυσικό δέντρο με πολλά κλαριά, πρέπει να φροντίσουμε γι'αυτό. Ράφια σε διαφορετικά ύψη και ελεύθερα - άδεια σημεία στα υπάρχοντα έπιπλα μετατρέπονται σε αυτοσχέδια...μπαλκόνια και δίνουν τη δηνατότητα στη γάτα μας να σκαρφαλώνει και να εξασκείται.

Τα ψηλά "μπαλκόνια" δεν της δίνουν μόνο την ευκαιρία να παρατηρεί από ψηλά, αλλά της παρέχουν παράλληλα έναν ασφαλή προσωπικό χώρο, από τον οποίο μπορεί να συλλέγει τις πληροφορίες της, να βλέπει, να ακούει και να μυρίζει, και να τις επεξεργάζεται στη συνέχεια με ηρεμία.

Γι' αυτό και τα προτιμά προκειμένου να κοιμάται, να ξαπλώνει και να παρακολουθεί τα πάντα χωρίς να μπορούν να την πλησιάσουν τα υπόλοιπα μέλη ή κατοικίδια της οικογένειας. Να είστε σίγουροι ότι θα εκτιμήσει πολύ ένα αφράτο μαξιλάρι ή μια μαλακιά κουβέρτα. Τοποθετήστε τα εκεί, ώστε να μπορεί να κάθεται σαν βασίλισσα στο ράφι με θέα. Προκειμένου να την ευχαριστήσετε περισσότερο, φροντίστε το αυτοσχέδιο αυτό μπαλκόνι να έχει θέα έξω από το παράθυρο.

Για να της προσφέρετε ατέλειωτες ώρες απασχόλησης και να της κρατάτε αμείωτο το ενδιαφέρον, τοποθετήστε έξω από το παράθυρο γλάστρες με φυτά. Οι πεταλούδες και τα άλλα έντομα που τα φυτά θα προσελκύουν, θα είναι για τη γάτα μας ό,τι είναι για μας η θέα στην θάλασσα.

Αν, παρ' όλα αυτά, την δείτε να προτιμά άλλο σημείο για να παρατηρεί και να...στοχάζεται, μην τη ζορίσετε. Παρακολουθήστε την απλώς κι εκείνη θα σας μαρτυρήσει πιο είναι το δικό της αγαπημένο σημείο. Μόλις σας οδηγήσει εκεί, δοκιμάστε να βάλετε το μαξιλάρι ή την κουβέρτα. Αν δείτε οτι αλλάζει σημείο, απλώς αφαιρέστε τα. Εκείνη ξέρει καλύτερα τι προτιμά.

-Παιχνίδι. Αν είστε λάτρης του "φτιάξ' το μόνος σου", πάρτε πετονιά ψαρέματος και κρεμάστε σ'αυτήν παιχνίδια. Τοποθετήστε τα σε διάφορα σημεία και αφήστε την γάτα σας να απολαύσει το παιχνίδι με τα εκκρεμή.

Αν πάλι τα θέλετε έτοιμα, προμηθευτείτε από το εμπόριο τα φοβερά λούτρινα παιχνίδια που κρέμονται από λάστιχα, τα οποία τα κάνουν να ταλαντεύονται και να παράγουν ήχους - δυο παράμετροι που ξετρελαίνουν τις γάτες.

Κρυμμένη ξηρά τροφή σε μπάλες ή χωνιά που στριφογυρίζουν θα βοηθήσει το ένστικτο του κυνηγιού που κρύβει μέσα της. Γεμίστε τα με λιχουδιές, στριφογυρίστε τα και αφήστε της στο δάπεδο διάφορα...νόστιμα παιχνίδια τις ώρες που απουσιάζετε, για να βρει διέξοδο το κυνηγητικό της ένστιτκο και να μη βαρεθεί στιγμή.

-Προσωπικός χώρος. Είναι δικός της και είναι απαραβίαστος. Ξεκινήστε στην αρχή με κάτι μικρό, όπως ένα κλουβάκι, ώστε να μπορεί να τον ελέγξει γρήγορα και να νιώσει οτι έχει τον έλεγχό του. Μόλις εξοικιωθεί μ'αυτόν, δώστε στην γάτα σας την ευκαιρία σταδιακά να γνωρίσει και τους υπόλοιπους χώρους του σπιτιού. Φροντίστε ο προσωπικός της χώρος να μη βρίσκεται κοντά σε συσκευές που κάνουν θόρυβο και να είναι σε ήρεμο σημείο.

πηγή: Η Φάρμα των Ζώων - Περιοδικό "Ε", Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

ΧΝΟΥΔΩΤΟ ΝΟΥΑΡ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-17T08:06:00.000-07:00

Xνουδωτό νουάρ

«Εκείνη τη μέρα το νέο έσκασε στο δάσος σαν βόμβα: “Η δεσποινίς Ντόροθυ Σνοτ εξαφανίστηκε!”. Μέσα σ' ένα λεπτό όλοι μιλούσαν γι' αυτό. Κι ήταν επόμενο – η Ντόροθυ Σνοτ ήταν η πιο γνωστή κι η πιο αγαπητή κάμπια σ’ ολόκληρο το δάσος. Το σπίτι της ήταν μια πελώρια βελανιδιά με δυο χιλιάδες βελανίδια(...)».

«(...) Η πιο πλούσια και συνάμα η πιο αγαπητή κάμπια σε ολόκληρο το δάσος εξαφανίστηκε από τη βελανιδιά της! Σύμπτωση; Απαγωγή; Ή κάτι χειρότερο; Ο μόνος που μπορεί να λύσει το μυστήριο είναι ο Κορνήλιος Κρικ, ο διασημότερος σκίουρος ντετέκτιβ όλου του δάσους. Iσως κι όλου του κόσμου. Κι η αναζήτηση ξεκινά...».

«(...) ο Κορνήλιος ξύπνησε φουριόζος. Είχε πολλές δουλειές να κάνει. Επρεπε να πάει στο δάσος και να συγκεντρώσει πληροφορίες από τα ζώα. Βέβαια, είχε ήδη πολλά στοιχεία - το ημερολόγιο, που έλεγε για το βάτραχο και τις νυχτερίδες, όπως και τον Εντουάρντ Ζίλλυ, τον τζίτζικα που είχαν πιάσει να τραγουδά κάτω απ'το παράθυρό της Ντόροθυ. Ομως κάτι του έλεγε πως η έρευνα δεν είχε τελειώσει. Ηθελε να ψάξει κι άλλο, ώστε, όταν θα αποφάσιζε για τον ένοχο, να είναι σίγουρος. Γιατί δεν είναι σωστό να κατηγορείς κάποιον για μια απαγωγή, έτσι στα τυφλά (...)».

Θα τα καταφέρει ο πολυβραβευμένος σκίουρος ντετέκτιβ και η πυγολαμπίδα βοηθός του Μάρθα να λύσουν το μυστήριο; Ο διάσημος Κορνή-

λιος Κρικ, το «παιδί» του Πέτρου Χατζόπουλου, δεν είναι ένας τυχαίος σκίουρος. Αγαπήθηκε πολύ «τόσο από τα παιδιά, όσο κι από ανθρώπους που έχουν ακόμη παιδική ψυχή» –όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας– και τιμήθηκε και με το κρατικό βιβλίο παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου και με το βραβείο κύκλου του ελληνικού παιδικού βιβλίου.

Αλλωστε «Η εξαφάνιση της Ντόροθυ Σνοτ» είναι η πρώτη από τις πολλές τους περιπέτειες. Ο δαιμόνιος σκίουρος ντετέκτιβ θα επισκεφθεί τον «Στοιχειωμένο πύργο της Ούρσουλα ντε Φλαφ», «Το καταραμένο περιδέραιο της Νιαουφερτίτης» και θα κληθεί να εξιχνιάσει και το «Εγκλημα στο Τούνδρα Εξπρές», που το φθινόπωρο του 2010 ξεκίνησε να παίζεται και σε θεατρική παράσταση.

Πέτρος Χατζόπουλος, «H εξαφάνιση της Ντόροθυ Σνοτ»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 167, τιμή 7,25 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=294039

Εδωσαν άλλο σχέδιο νόμου για τα ζώα! - Των ΑΝΝΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ, ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-13T05:22:00.000-07:00

Εδωσαν άλλο σχέδιο νόμου για τα ζώα!
Των ΑΝΝΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ, ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Το μπάχαλο που επικρατεί στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αποκαλύφθηκε από το νομοσχέδιο για τα κατοικίδια, αφού από την περασμένη Τετάρτη κυκλοφορεί, αναλύεται και κατηγορείται, χωρίς να είναι τελικά αυτό που εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο!

Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι αν δεν είχαν εξοργιστεί οι φιλοζωικές οργανώσεις με αρκετές διατάξεις του, ουδείς θα έπαιρνε χαμπάρι! Γέννησε, όμως, και πληθώρα ερωτημάτων, για το αν ήταν σκοπούμενη ή όχι η προώθηση του προηγούμενου αντί του νέου νομοσχεδίου.

Την περασμένη Τετάρτη έφτασε στα δημοσιογραφικά γραφεία το νομοσχέδιο για τα αδέσποτα και τα ζώα συντροφιάς. Ηταν διαφοροποιημένο από το αρχικό, που είχε αναρτηθεί στη διαβούλευση. Περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, διατάξεις για μεταφορά αδέσποτων σε ταξί, διατηρούσε τις ισχύουσες διατάξεις, για μέχρι δύο κατοικίδια στα διαμερίσματα, ανεξάρτητα αν το προβλέπει ο κανονισμός της πολυκατοικίας ή όχι, κι επέτρεπε τη συμμετοχή ακρωτηριασμένων ζώων σε εκθέσεις.

Οι φιλοζωικές οργανώσεις κατήγγειλαν πως το νέο νομοσχέδιο οδηγεί στην εκμετάλλευση των ζώων από συμφέροντα, ενώ δημιουργεί προβληματικές καταστάσεις για τα αδέσποτα, αφού ελάχιστοι δήμοι διαθέτουν υποδομές.

Αντιπροσωπεία φιλοζωικών οργανώσεων συναντήθηκε χθες το πρωί με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννη Δριβελέγκα και τον υπουργό Κώστα Σκανδαλίδη και συμφωνήθηκε να καταθέσουν τις προτάσεις τους ώς την Παρασκευή.

Στις 2.00 μ.μ. φιλοζωικές οργανώσεις έδωσαν συνέντευξη Τύπου στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, χαρακτηρίζοντας το νομοσχέδιο απογοητευτικό. Κατήγγειλαν τις κτηνιατρικές υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για «εσκεμμένη και συνειδητή παραπληροφόρηση των εκάστοτε ηγεσιών».

Αργότερα, έφτασε δελτίο Τύπου για τη συνάντηση του υφυπουργού Γ. Δριβελέγκα με εκπροσώπους φιλοζωικών οργανώσεων. Ακολούθως, φιλόζωοι ειδοποίησαν «ότι το σχέδιο νόμου δεν είναι τελικά αυτό που παρέδωσε η απερχόμενη υφυπουργός Μιλένα Αποστολάκη αλλά κάποιο άλλο».

Η «Ε» επικοινώνησε με τη Μιλένα Αποστολάκη, η οποία ανέφερε ότι στο νομοσχέδιο, που είχε παραδώσει, είχε ενσωματώσει προτάσεις και από τη διαβούλευση, αλλά δεν γνωρίζει τι συνέβη και δόθηκε άλλο στη δημοσιότητα.

Στις 7.02 ήρθε η ορθή επανάληψη του νομοσχεδίου, το οποίο ήταν εμφανώς διαφοροποιημένο από το προηγούμενο. Προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι επιτρέπονται μέχρι 2 κατοικίδια, όπου ο κανονισμός της πολυκατοικίας δεν επιτρέπει κανένα, ενώ το αφήνει ανοιχτό στους ενδιαφερόμενους όπου δεν τίθεται περιορισμός. Απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή ακρωτηριασμένων ζώων σε εκθέσεις. Προβλέπει πρόστιμο για όσους κατόχους δεν μαζεύουν τις ακαθαρσίες των κατοικιδίων τους, εκτός αν ο σκύλος είναι οδηγός.

Πηγές του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης μας ανέφεραν ότι κατά λάθος στάλθηκε σε μερικούς δημοσιογράφους το νέο νομοσχέδιο και σε άλλους το προηγούμενο.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=13/07/2011&id=292848

Νέο νομοσχέδιο ή κανένα νομοσχέδιο, τονίζουν φιλοζωϊκοί φορείς - Απο την Αργυρω Κ. Μωρου

2011-07-12T14:59:00.000-07:00

Νέο νομοσχέδιο ή κανένα νομοσχέδιο, τονίζουν φιλοζωϊκοί φορείς

Αν τα μέλη των φιλοζωικών οργανώσεων της χώρας μπορούσαν να ζητήσουν μια χάρη από τα αδέσποτα που έχουν περιθάλψει, θα ήταν η εξής: Να χρησιμοποιήσουν τα νύχια και τα δόντια τους απέναντι σε όσους ευθύνονται για τον προς ψήφιση νέο νόμο, ο οποίος -όπως καταγγέλλουν- δεν προστατεύει τα ίδια τα ζώα, αλλά «την εκμετάλλευση τους, τα συμφέροντα και την κερδοσκοπία».

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου, που έδωσαν σήμερα, τρεις δευτεροβάθμιοι φιλοζωικοί φορείς, με φόντο ένα πανό: "Ριζική βελτίωση, αλλιώς απόσυρση του νομοσχεδίου", οι εκπρόσωποι των περισσότερων φιλοζωικών σωματείων της χώρας, ξεκαθάρισαν πως δεν σκοπεύουν να κάνουν πίσω.

Κατήγγειλαν ευθέως τις κτηνιατρικές υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για "εσκεμμένη" και "συνειδητή παραπληροφόρηση" στις εκάστοτε ηγεσίες και κάλεσαν πρωθυπουργό και βουλευτές να "ενεργήσουν υπεύθυνα" άπεναντι και σ'αυτό το μεγάλο κοινωνικό θέμα. "Το πόνημα που φέρνουν προς ψήφιση είναι απογοητευτικό, αλλά και δείγμα γραφής για ένα κράτος που δεν προασπίζεται τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και αναπαράγει όλα τα προβλήματα που έχουν οδηγήσει στην έκρηξη του αριθμού των εγκατελειμμένων ζώων στη χώρα μας", προειδοποίησε η Ειρήνη Μολφέση.

Η πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας τόνισε πως αγνοήθηκαν προκλητικά οι προτάσεις και οι επισημάνσεις των φιλοζωικών φορέων στη δημόσια διαβούλευση και προειδοποίησε ότι αν το νομοσχέδιο αυτό ψηφιστεί "αμέτρητα κατοικίδια θα καταλήξουν στο δρόμο και θα προστεθούν στα ίδια υπάρχοντα", την ίδια στιγμή που "χιλιάδες άλλα θα προκύπτουν από την απελευθέρωση της ερασιτεχνικής εκτροφής και το ανεξέλεγκτο εμπόριο". Οι αριθμοί που έδωσε το μαρτυρούν: "Κάθε χρόνο στην Ελλάδα δηλώνονται στον Κυνολογικό Ομιλο 15.000 γέννες και εισάγονται επισήμως περισσότερα από 20.000 κουτάβια, "σε μια χώρα 10.000.000 ανθρώπων, που αδυνατεί να τα απορροφήσει και τα πετάει κυριολεκτικά στη σκουπίδια".

Για ένα σχέδιο νόμου "που έχει εκπονηθεί από ανίδεους ανθρώπους, χωρίς φιλοζωική παιδεία και ευαισθησία", "μη προστασίας ζώων, αλλά προώθησης οικονομικών συμφερόντων διαφόρων συντεχνιών" το οποίο βρίθει "απαγορευτικών" διατάξεων "αρνητικού χαρακτήρα" έκανε λόγο και η Αναστασία Μπομπολάκη, πρόεδρος της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, ενώ από την πλευρά της η Αμαλία Κατσούλα (δικηγόρος της Ομοσπονδίας με την επωνυμία "Ζωοφιλική Ομοσπονδία Σωματείων Αττικής-Σαρωνικού) επισήμανε ότι τα δυο θετικά σημεία του νέου νόμου -όπως είναι η αυστηροποίηση των ποινών σε περίπτωση κακοποίησης και η απαγόρευση των τσίρκο με ζώα και στην Ελλάδα- "θα μπορούσαν κάλλιστα να προσαρτηθούν στον υπάρχοντα νόμο 3170 του 2003, χωρίς να απαιτείται να δημιουργηθεί ένα ακόμη κενό περιεχομένου νομικό μόρφωμα".

Οι εκπρόσωποι των ζωοφιλικών φορέων επισήμαναν πως δεν είναι δυνατόν:

• Να απελευθερώνεται η εκτροφή ζώων συντροφιάς "μέσω του παραθύρου της κατοχή των δύο θηλυκών σκύλων για την αναπαραγωγή χωρίς να απαιτείται άδεια", ζητώντας να απαγορευθεί η πώληση ζώων από pet-shops·

• Να εξακολουθεί να απαγορεύεται η επανένταξη ζώων -μετά την περισυλλογή και τη στείρωση- σε περιοχές, όπου δεν υπάρχουν νοσοκομεία, σχολεία κ.ά (όπως προβλεπόταν μέχρι σήμερα) και να προστίθεται στο άρθρο αυτό και το "ιστορικό κέντρο των πόλεων" και μάλιστα χωρίς να λαμβάνεται καμία πρόνοια για τη σίτισή των αδέσποτων.

• Να διπλασιάζονται τα πρόστιμα στους φιλόζωους-κατόχους ζώων και να μειώνονται τα πρόστιμα για όσους εγκαταλείπουν τα ζώα τους και δεν τηρούν τους κανόνες ευζωίας.

• Να μην προσδιορίζονται οι παράμετροι εκείνες και οι ασφαλιστικές δικλείδες με βάσει τις οποίες ένα ζώο χαρακτηρίζεται "επικίνδυνο ή επιθετικό" με αποτέλεσμα να ανοίγει ο δρόμος για τη θανάτωσή του και να ανοίγει και πάλι ο δρόμος για τη συμμετοχή ακρωτηριασμένων σκύλων σε εκθέσεις.

Το πλέον εξοργιστικό είναι -όπως τόνισαν- πως θα αναγκάζεται να πληρώνει πρόστιμο 1.000 ευρώ, όποιος φιλόζωος "πιαστεί" να μετακινείται οδικώς με περισσότερα από 5 ζώα. Αν δηλαδή κάποιος έχει περισσότερα από πέντε κατοικίδια και τα πάει στον κτηνίατρο με το αμάξι του ή βρει περισυλλέξει μια κούτα με έξι κουτάβια από κάδο σκουπιδιών, καθίσταται αυτομάτως παράνομος! Και αυτά ενώ δεν προβλέπονται πουθενά κυρώσεις για τους δήμους που όφειλαν από το 2003 να εφαρμόζουν πρόγραμμα περισυλλογής αδέσποτων ζώων και υιοθεσίας τους, πράγμα το οποίο αποκλείεται να πράξουν τώρα, αφού λόγω της οικονομικής κρίσης ακόμη και οι δήμοι που διέθεταν κάποια χρήματα για στειρώσεις, αδυνατούν πλέον να τα δώσουν.

Με το δεδομένο αυτό το υπουργείο θεώρησε πως είναι η καταλληλότερη χρονική περίοδος να απαγορεύσει στους εθελοντές κτηνιάτρους χωρίς σύνορα να παράσχουν δωρεάν εθελοντική παροχή υπηρεσιών, ιδιαίτερα τώρα που ακόμη κι αυτός που επιθυμεί να στειρώσει το κατοικίδιό του δυσκολεύεται να πληρώσει τα 200 ευρώ. Και παράλληλα να καταφέρει ένα ακόμη χτύπημα στους εθελοντές -μέλη σωματείων και μη- που αν θέλουν να βάλουν αγγελία για να βρει το ζώο που περιέθαλψαν σπίτι θα πρέπει να βάλουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν και το μικροτσίπ (κόστος 50 ευρώ, όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες κοστίζει μόλις 4 ευρώ).

Συγκλονιστική ήταν η παρέμβαση της Μαρίας Δεκαριστού, Προέδρου του Κυνοφιλικού Ομίλου Σπάνιελ Ελλάδος-Διεθνής Κριτής Μορφολογίας Σκύλων όλων των φυλών, η οποία επεσήμανε ότι σχεδόν σε όλα τα κράτη απαγορεύονται οι ακρωτηριασμοί για αισθητικούς λόγους και απαγορεύεται η συμμετοχή ακρωτηριασμένων σκύλων σε εκθέσεις. Όπως τόνισε, "ξαφνικά στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε για ψηφοφορία και ψήφιση στη Βουλή είχε αφαιρεθεί από το άρθρο 7 η παράγραφος 4 που σωστά απαγόρευε τη συμμετοχή ακρωτηριαμένων ζώων σε εκθέσεις".

"Ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στα ζώα. Η Ευρώπη το έχει κάνει πράξη και τρόπο ζωής και έκρινε ότι αποτελεί κακοποίηση και δεν συμβάλει με κανένα τρόπο στην ευζωία των ζώων ο ακρωτηριασμός για αισθητικούς λόγους. Εμείς οι Έλληνες με το να συνεχίζουμε να επιβραβέυουμε τους ακρωτηριασμούς μέσω των εκθέσεων θα αποδείξουμε τη ζωοφιλία μας;", αναρωτήθηκε.

Κ. Α. Μ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292706

Σχέδιο νόμου για τα ζώα: Το «ορθό» και το λάθος- των Δημητρας Βασιλοπουλου, Αργυρως Κ. Μωρου

2011-07-12T14:50:00.000-07:00

Ούτε ο Αργος τέτοια Οδύσσεια - Ενα νομοσχέδιο, που κατατέθηκε, ανακοινώθηκε και μετά ...άλλαξε
Σχέδιο νόμου για τα ζώα: Το «ορθό» και το λάθος
Των Δήμητρας Βασιλοπούλου, Αργυρώς Κ. Μώρου

Το σχέδιο νόμου που δημοσιοποιήθηκε από τα Μέσα και πήραν στα χέρια τους και όλοι οι φιλόζωου δεν ήταν... το «ορθό». Μπέρδεμα ή δολιοφθορά; Το σίγουρο είναι ότι έγινε λάθος από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και μάλιστα πολύ σημαντικό, το οποίο ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους φιλοζωικούς κύκλους.

Όπως αποκαλύφθηκε μετά τη συνέντευξη τύπου που δόθηκε από τους εκπροσώπους της πλειοψηφίας των σωματείων, το σχέδιο νόμου που κατέθεσε ο Κώστας Σκανδαλίδης δεν ήταν ίδιο με εκείνο που είχε προετοιμάσει η προκάτοχός του Μιλένα Αποστολάκη.

Η πληροφορία που αρχικά έγινε γνωστή απο τους ίδιους τους φιλόζωους επιβεβαιώθηκε λίγη ώρα αργότερα, με την αποστολή νέου e-mail από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τίτλο "Εις το ορθόν".

Σε προηγούμενη συνάντηση φιλοζωϊκών σωματείων και υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης Σε προηγούμενη συνάντηση φιλοζωϊκών σωματείων και υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης Στο "ορθό" σχέδιο νόμου που κατά λάθος απεστάλη από το υπουργείο υπήρχαν σημαντικές διαφορές σε ορισμένες από τις διατάξεις του, οι οποίες και είχαν εξοργίσει τους φιλόζωους. Όπως αυτή της συμμετοχής ακρωτηριαμένων ζώων σε εκθέσεις ή την επιβολή προστίμων για περισσότερα από 2 ζώων συντροφιάς μέσα σε διαμέρισμα πολυκατοικίας το καθεστός της οποίας επιτρέπει τη διατήρηση κατοικιδίων.

Η τροπή αυτή πέρα από το γεγονός ότι προκαλεί ερωτήματα για τα αίτια του "λάθους" -ή ακόμη χειρότερα για την εσκεμένη παραπληροφόρηση- φέρνει τα πάνω-κάτω σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, δεδομένου ότι οι φιλόζωοι θα πρέπει όχι μόνο να το ξαναδιαβάσουν από την αρχή αλλά και να προλάβουν να καταθέσουν τις παρατηρήσεις τους μέχρι την Παρασκευή, όπως τους είπε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννης Δριβελέγκας. Εκτός και αν τους δοθεί παράταση λόγω... "λάθους".

"Αναρωτιόμαστε ποιος έχει συντάξει και ποιος έχει αναρτήσει το "πλαστό" αυτό νομοσχέδιο, το οποίο όπως αποδείχτηκε δεν ήταν αυτό που συνέταξε η απερχόμενη υπουργός", επισημαίνει η Ειρήνη Μολφέση, πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας, μιλώντας στο enet. "Η διαμόρφωση συγκεκριμένων διατάξεων, με αυξημένα πρόστιμα κατά της δράσης των φιλοζωικών σωματείων, οι διευκολύνσεις στους εμπόρους-εκτροφείς, οι προϋποθέσεις που έθεταν και καθιστούσαν τελικά αδύνατο στους ξένους κτηνιάτρους να παρασχέσουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, όπως και η υποχρεωτική μεταφορά των αδέσποτων που περισυλλέγονται αποκλειστικά και μόνο σε δημοτικά κτηνιατρεία και καταφύγια -τα οποία όπως γνωρίζουμε είναι σχεδόν ανύπαρκτα- μας οδηγούν σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τα αποτέλεσμα της διερεύνησης της υπόθεσης", κατέληξε .

Διαβάστε τι είπαν νωρίτερα στη συνέντευξη Τύπου οι τρεις δευτεροβάθμιοι φιλοζωικοί φορείς

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292708

ΑΙΜΙΛΙΟΣ: ΕΝΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ - ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-12T06:51:00.000-07:00

Aιμίλιος: ένα σαλιγκάρι-εξερευνητής

«Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα σαλιγκάρι, που το έλεγαν Αιμίλιο. Ο Αιμίλιος ήταν ένα συνηθισμένο σαλιγκάρι με καφέ κέλυφος, όπως αυτά που συχνά συναντά κανείς μια βροχερή μέρα στην εξοχή. Ο Αιμίλιος ζούσε σε ένα λιβάδι γεμάτο με κάθε λογής πολύχρωμα αγριολούλουδα. Στο ίδιο λιβάδι ζούσαν και πολλά ακόμη σαλιγκάρια. Ομως ο Αιμίλιος ήταν διαφορετικός από τα άλλα σαλιγκάρια. Αντί να κάθεται και να μασουλά απ' το πρωί μέχρι το βράδυ φρέσκα φυλλαράκια, αυτός αγαπούσε την εξερεύνηση».

«(...)Τριγυρνούσε όλη τη μέρα στο λιβάδι με αγριολούλουδα, καθώς και στα άλλα κοντινά και μακρινά λιβάδια, κι ανακάλυπτε πράγματα που δεν είχε μέχρι τότε ξαναδεί. Ανακάλυπτε παράξενα μανιτάρια, βαθιές μυρμηγκοφωλιές, πέτρες με περίεργο σχήμα και γωνιές με μαλακό χώμα. Ομως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη ο Αιμίλιος την έκανε μια μέρα που κατάφερε να φτάσει ώς εκεί που τελείωναν τα λιβάδια: εκεί που τελείωναν τα λιβάδια, άρχιζε το ψηλό βουνό. Σ'αυτή την εξερεύνηση, λοιπόν, ο Αιμίλιος ανακάλυψε το ποτάμι. Η μέρα που ανακάλυψε το ποτάμι ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα στη ζωή του Αιμίλιου. Πρώτη φορά έβλεπε ποτάμι και ήταν ό,τι πιο όμορφο είχε δει μέχρι τότε στη ζωή του! Κάθισε με τις ώρες στην ακροποταμιά και παρατηρούσε το νερό. Αφησε τις νεροσταγόνες να του χαϊδέψουν το κέλυφος και τον ήχο του ποταμού να τον νανουρίσει. Επαιξε με τα φύλλα από τις καλαμιές και γλίστρησε πάνω στο υγρό χώμα. Ομως, καθώς έκανε όλα αυτά, μια απορία γεννήθηκε στο μυαλό του: “Από πού, άραγε, να 'ρχεται το ποτάμι;”(...)».

«Γιατί ο Αιμίλιος, ένα συνηθισμένο σαλιγκάρι, παίρνει την απόφαση να ανέβει στο ψηλό βουνό; Ποια συμβουλή τού δίνει ο τυφλοπόντικας και τί κρύβει η συνάντηση με την αλεπού; Με ποιον μοιράζεται το ταξίδι και τί εκπλήξεις τούς επιφυλάσσει η διαδρομή; Θα καταφέρει τελικά ο Αιμίλιος να πετύχει το σκοπό του;».

«Το μακρύ ταξίδι του Αιμίλιου» του Κώστα Μάγου, σε εικονογράφηση της Μαρίας Μπάχας, είναι μια ιστορία «για την αξία τής προσπάθειας, τη δύναμη της υπομονής και τη χαρά τής συντροφικότητας». Για παιδιά ηλικίας από 6 χρονών και για όσους αρνούνται να μεγαλώσουν.

Kώστας Mάγου, «Tο μακρύ ταξίδι του Aιμίλιου»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 54, τιμή 6 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292671

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΧΕΛΩΝΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-07-07T07:23:00.000-07:00

Αλληλεγγύη στη θαλάσσια χελώνα!

«Ο Παύλος σχεδίαζε να περάσει ένα ήσυχο καλοκαίρι στο χωριό του παππού του. Ομως, εξατίας της κρυφής του αγάπης για τη Μαριάννα, βρέθηκε… να κάνει εθελοντικές περιπολίες στην παραλία του Αγιαννάκη. Εκεί γεννιούνται κάθε χρόνο τα χελωνάκια καρέττα καρέττα. Οταν όμως η φωλιά που ανέλαβε ο Παύλος βρέθηκε κατεστραμμένη από δική του αμέλεια… η Μαριάννα και τα παιδιά της κατασκήνωσης του γύρισαν πικραμένα την πλάτη. Ο Παύλος κοίταξε τα σπασμένα αβγά και πήρε τις αποφάσεις του. Εγινε ο πιο καλός εθελοντής… και ορκίστηκε τα δικά του χελωνάκια να πάρουν το δρόμο της νέας τους ζωής. Αραγε θα τα καταφέρουν;».

Δεν θα σας πούμε και το τέλος! Αλλωστε αξίζει να διαβάσετε όλοι –μικροί και μεγάλοι– το βιβλίο της Σοφίας Καλαντζάκου που γράφτηκε με τη συνεργασία του Συλλόγου για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων».

«Τα χελωνάκια του Παύλου» είναι μια «απολαυστική βουτιά στα βαθιά» –όπως ονομάζεται χαρακτηριστικά η σειρά μικρών λογοτεχνικών κειμένων των εκδόσεων Πατάκη– σε εικονογράφηση του Σπύρου Γούση, που θα διασκεδάσει τα παιδιά σας και θα τους μάθει πολλά· πού γεννιέται ένα από τα πιο γνωστά είδη άγριας ζωής της Ελλάδας, πού απειλείται με εξαφάνιση; Πόσο κρατάει η γέννα μιας θαλάσσιας χελώνας; «(...) Σαράντα πέντε λεπτά με μία ώρα. Η χελώνα βγαίνει έξω, σκάβει ένα λάκκο, βολεύεται και αρχίζει (...)». Από ποιους κινδυνεύουν; Τι πρέπει να κάνετε αν βρείτε μια φωλιά; Τι πρέπει να γνωρίζετε για να προστατεύσετε μια τραυματισμένη θαλάσσια χελώνα; Και άλλα πολλά.

Χρήσιμες πληροφορίες για ένα σημαντικό οικολογικό ζήτημα από το οποίο αναδεικνύεται με τον πιο ευχάριστο και περιγραφικό τρόπο, η αξία της ανιδιοτελούς προσφοράς απέναντι στο περιβάλλον, σε πείσμα των καιρών.

Επ’ ευκαιρία ρίξτε και μια ματιά στην ιστοσελίδα του «Αρχέλωνα» www.archelon.gr. για να μάθετε περισσότερα και για το Σύλλογο και για τις θαλάσσιες χελώνες. Συνδυάστε τα και γνωρίστε αυτά τα ζώα της θάλασσας που επί χιλιάδες χρόνια έβγαιναν ανενόχλητες στις αμμουδιές για να σκάψουν τις φωλιές τους και να γεννήσουν τα αβγά τους.

Σοφία Kαλαντζάκου,

«Tα χελωνάκια του Παύλου»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 80, τιμή 5,80 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=291350

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΒΗ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-06-27T09:06:00.000-07:00

H ιστορία του Kέβη

«(...)―Μην κλαις άλλο, σε παρακαλώ, της χάιδεψε τα μαλλιά. Ο Κέβης δε θα ήταν για πάντα μαζί μας, το ήξερες, σου το είχα εξηγήσει από καιρό. Τα σκυλιά δε ζουν πολλά χρόνια... ―Oμως εγώ τον θέλω! είπε η Νεφέλη με αναφιλητό. ―Κι εγώ τον θέλω, αλλά δεν θα τον έχω πια, της αποκρίθηκε (...)».

«(...) Λοιπόν ο Κέβης ήταν ένα σέτερ μεγάλο, καφετί, με ολόγλυκα μάτια. Oλους μας αγαπούσε και πιο πολύ εμάς τα παιδιά. Οταν ήμασταν πιο μικρά και πηγαίναμε στο σπίτι της θείας Κλειώς, κουνούσε πρώτα χαρούμενος την ουρά του κι ύστερα λύγιζε τα πόδια τα μπροστινά και το κεφάλι του ακουμπούσε στο πάτωμα. (...) Πήγαινα συχνά στη θεία Κλειώ κι έπαιζα με τον Κέβη ώρες ατελείωτες. Οταν ήταν καλός ο καιρός, τον πηγαίναμε και βόλτα με τον Απέλλη στο λόφο του Στρέφη. (...) Πώς μου άρεσαν εκείνες οι βόλτες!»

«Ποιoς θα γράψει για το σκύλο μας; Ποιος θα γράψει για τον Κέβη, τον πανέμορφο, πιστό και πανέξυπνο σκύλο που συντρόφευε για χρόνια τα παιδιά;» Τον Απέλλη (τον μεγάλο αδελφό της Νεφέλης), τη Νεφέλη, την ξαδέλφη τους Ολγα και τον αδελφό της τον Φραγκίσκο, που είναι απαρηγόρητοι.

«Ο Απέλλης περισσότερο, κι ας μην το δείχνει. Δεν γινόταν αλλιώς, λέει, σαν μεγαλύτερος που είναι, γιατί ο Κέβης “είχε φτάσει 15 χρονών και για σκύλος ήταν πολύ γέρος”... Η Ολγα θέλει να βρει έναν τρόπο να παρηγορήσει τον Απέλλη. Γιατί τον αγαπάει και θέλει να την αγαπάει κι εκείνος. Πώς να τα καταφέρει, όμως; Να ψάξει μήπως ανακαλύψει κανέναν απόγονο του Κέβη και να τουν τον χαρίσει; 'Η μήπως να παρακαλέσει ένα συγγραφέα να “ζωντανέψει” τον αγαπημένο τους σκύλο στις σελίδες ενός βιβλίου; Και ποιον από όλους τους συγγραφείς, αφού η φίλη της η Aντζη, η βιβλιοφάγος, της προτείνει ονομαστικά περισσότερους από 160;»

«Η Oλγα μπερδεύεται. Κι ώσπου ν’ αποφασίσει τελικά τι θα κάνει για να κερδίσει την αγάπη του Απέλλη, πολλά απρόοπτα, απίθανα και κωμικοτραγικά θα συμβούν!». Θέλετε να τα μάθετε; Διαβάστε το βιβλίο της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου. Το βιβλίο απευθύνεται σε μικρά (9+) και μεγάλα παιδιά.

Λότη Πέτροβιτς-Aνδρουτσοπούλου,

«Ποιος θα γράψει για το σκύλο μας;»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 143, τιμή 8,15 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=288263

ΟΤΑΝ Η ΓΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-06-19T10:12:00.000-07:00

Oταν η γάτα είναι μούσα

«Η Κάλη ξεκινάει κακόκεφη τη μέρα της, γιατί έχει χάσει τη μία της γάτα, την Πολύμνια. Μα πού μπορεί να έχει πάει; Τι σχέση μπορεί να έχει με την εξαφάνισή της ο διάσημος ηθοποιός Χάρης Μελίδης; Η παρέα με τα όλα της απορεί, αναρωτιέται. Μα μπορεί μια γάτα να γίνει φίρμα;»

Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Η Κάλη είναι «σαν καλή νεράιδα. Ευαίσθητη, ευφάνταστη, ιδιόρρυθμη, τρυφερή με τα ζώα και τη φύση (...)». Η Αθηνά είναι «το αγοροκόριτσο», «συμμαθήτρια της Κάλης» και ο Σπύρος, ο μεγαλύτερος αδελφός της. Στην παρέα είναι οι: Θανάσης, Θεμιστοκλής, Ευριπίδης, Ηλίας, Χρίστος Αλεξίου (μπαμπάς της Κάλης), Θεοδώρα και Αγλαΐα (θείες της Κάλης), η Σούλα «φανατική θαυμάστρια του Χάρη Μελίδη», ο Μπένι και η Πολύμνια, μία από τις 9 γάτες της Κάλης.

Ας σταθούμε, όμως, στους τελευταίους· ο Μπένι είναι: «Ο επαγγελματίας. Ο αριστοκράτης Δαλματίας είναι σοβαρός, υπομονετικός και πειθαρχημένος. Μολονότι σκύλος, έχει περισσότερους συνεργάτες παρά φίλους, επειδή ασκεί, και μάλιστα με επιτυχία, το ίδιο επάγγελμα με το αφεντικό του, το Χάρη Μελίδη, βγάζοντάς τον ασπροπρόσωπο». Η Πολύμνια είναι μια γάτα:«Κατάλευκη κι απρόβλεπτη. Την κοπανάει από το σπίτι για να αλητέψει λιγάκι και βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος των διαφημιστών. Από τη μία είναι ανίδεη κι από την άλλη αδιαφορεί για τους αυστηρούς κανόνες του γυρίσματος μιας διαφημιστικής ταινίας. Τα πάει όμως περίφημα και το απολαμβάνει, καθώς την οδηγεί το γατίσιο ένστικτό της και την ευνοεί η τύχη του πρωτάρη (...). Με άλλα λόγια, αποδεικνύεται “γάτα με πέταλα” από κάθε άποψη».

Αν υπάρχουν άλλοι; Ασφαλώς! Ο σκηνοθέτης, η διευθύντρια παραγωγής, ο Λάκης ο μακιγιέρ, η Τζίνα, η κοντούλα βοηθός σκηνοθέτη, και η εκπαιδεύτρια των γατιών, η οποία «(...) δουλεύει με βάση την αρχή ότι οι γάτες δεν πείθονται, δελεάζονται όμως και ξεγελιούνται για λίγο με συμφέρουσες προσφορές».

Θέλετε να σας πούμε κι άλλα; «Είναι παιδιά σαν και εμάς. Εχουν φίλους, γονείς, δασκάλους. (...) Ζουν στην πόλη, αλλά παλεύουν ενάντια στην απομόνωση. Χαίρονται και πικραίνονται, γνωρίζουν τον εαυτό τους και τους άλλους, και είναι μια αχτύπητη παρέα με τα όλα της».

Λένα Mακρή,

«H Πολύμνια γίνεται φίρμα»,

εκδόσεις Kέδρος,

σελ. 77, τιμή 6 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=285799

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΓΑΤΕΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-06-05T17:01:00.000-07:00

Iστορίες με γάτες

«Το γατούλι, μέσα από την τρύπα του μαντρότοιχου όπου είχε ζαρώσει, είδε το κορίτσι με τα καταπράσινα μάτια. (...) – Τι όμορφο γατάκι! είπε και το πήρε στην αγκαλιά του. Το γατούλι δεν πρόβαλε καμιά αντίσταση. Αφέθηκε ευχαριστημένο στα χέρια του κοριτσιού. Αρχισε μάλιστα να κάνει και «γουρ... γουρ...». «Κοίτα που θυμάμαι να κάνω γουρ γουρ...» απόρησε. Από τη μέρα που είχε χάσει τη μάνα του κι όλοι οι άνθρωποι της γειτονιάς το είχαν του κλότσου και του μπάτσου, είχε ξεχάσει να γουργουρίζει. Καθόταν όλη μέρα άφωνο και πεινασμένο στην τρύπα του και μόνο το βράδυ έτρεχε αθόρυβα μέχρι τον κοντινό σκουπιδοντενεκέ, μήπως και βρει κάτι να φάει».

Και κάπως έτσι άρχισαν όλα. Πρωταγωνίστριες του βιβλίου της Ηρώς Παπαμόσχου, η Κοκόνα, «που από γατί αδέσποτο και πεινασμένο μεταμορφώνεται σε γάτα με απίθανα προσόντα», και η Κορίνα, το κορίτσι που εμπιστεύτηκε το γατάκι για να του προσφέρει τη μοναδική τετράποδη φιλία του.

«Μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρυφερότητας η Κοκόνα μεγαλώνει, καλλιεργεί το μυαλό και την εξυπνάδα της, αγαπάει κι αγαπιέται, κρίνει και κρίνεται, ενώ συγχρόνως μπλέκεται σε μια τρελή περιπέτεια με λογιών λογιών σοβαρά και κωμικά απρόοπτα».

Σαν αυτό που συνέβη όταν η Κοκόνα άκουσε τον μπαμπά να φωνάζει συγχυσμένος «Ζώον...» την Κορίνα και κατάλαβε «τη σημασία που έδινε σ’ αυτή τη λέξη». Ως άλλο θηρίο «(...) Σκαρφάλωσε μπαρουτιασμένη στα γόνατά του και του τα 'ψαλε για τα καλά. –Κι εγώ ζωάκι είμαι! φώναξε, μα σίγουρα δεν είμαι βλάκας. Γιατί μου φαίνεται πως κάτι τέτοιο έχεις στο νου, όταν φωνάζεις την Κορίνα "ζώον". Ντροπή!»

Η πανέξυπνη τετράποδη έκανε τον μπαμπά να μην ξαναφωνάξει την κόρη του «ζωάκι». «Μια μέρα όμως που είχε κάνει μια από τις πολλές εξυπνάδες της, ο μπαμπάς στάθηκε μπροστά της, την κοίταξε στα μάτια και της είπε με μεγάλη σοβαρότητα: –Ανθρωπάκι μου εσύ... Κι η Κοκόνα δεν ήξερε αν έπρεπε να χαρεί ή να θυμώσει».

Το Πέρασμα της γάτας» (τιμήθηκε με βραβείο από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου) είναι «μια ιστορία τρυφερή, γραμμένη με κέφι και χιούμορ, που διαβάζεται ευχάριστα από μικρούς και μεγάλους». Θα σας συγκινήσει.

Hρώ Παπαμόσχου,

«Tο πέρασμα της γάτας»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 128, τιμή 6 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=281824

ΟΝΕΙΡΑ ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-30T09:39:00.000-07:00

Oνειρα με μουστάκια

«(...) -Μην ανησυχείτε, παιδιά μου... Εστειλα και σας φώναξα..., γιατί... έφτασε και μένα η ώρα μου, κατά πώς φαίνεται. (...) Τα τρία παιδιά κοιτάζονται απορημένα. -Σε σένα, Μεγάλε μου γιε, αφήνω το μύλο. Ο Γέροντας γύρισε και τον κοίταξε. -Ξέρω πόσο σ’ αρέσει να δουλεύεις το μύλο. Καλά θα περάσεις, γιε μου. Θα 'ρχονται οι χωρικοί, θα σου φέρνουν το στάρι τους, θα τ 'αλέθεις, θα κρατάς το μερτικό σου, θα τρως και θα χαίρεσαι. Καλά θα περάσεις. (...) -Σε σένα, Μεσαίε μου, που 'σαι καλός και γερός καβαλάρης, αφήνω τ' άλογο. Θα μπορείς να συνεργάζεσαι με τον αδερφό σου και ο ένας ν' ανακουφίζει τον άλλον. (...) - Και σε σένα, Μικρέ μου, ...αφήνω τη γάτα μου. Πλάι μου πέρασε όλη τη ζωή της. Εμαθε όσα κι εγώ. Πάρ' τηνε. Δική σου. (...) -Παιδιά μου, μην περιφρονήσει κανείς τίποτα απ' ό,τι του άφησα (...)».

«(...) Το καθετί έχει τη δική του μοναδική αξία – ακόμη στριφογυρίζουν τα τελευταία λόγια του πατέρα του στο νου του Μικρού αδελφού. Τόσες μέρες τώρα... κι ακόμη δεν έχει εννοήσει τι ήθελε να πει ο Γέροντας αφήνοντάς του τη γάτα». Την Ονείρω.

«Η Ονείρω είναι το όνειρο ενός νέου. Πλάσμα παραμυθιού. Του λαϊκού σκυριανού παραμυθιού "Ο Γάτος". Γάτα είναι κι αυτή εξάλλου. Μόνο που η Ονείρω δε φοράει σιδερένια τσαρούχια, αλλά παπούτσια μαλακά, ελαστικά. Τα φοράει και γίνεται παντοδύναμη· και τη δύναμή της αυτή την εκφράζει με το χορό, το τραγούδι και το παραμύθι. Οι άλλοι στέκονται, την ακούν και χαμογελάνε. Κι αρχίζουν κι αυτοί να χορεύουν και να τραγουδάνε. Ζουν το παραμύθι. Το παραμύθι της ζωής, που γίνεται μαγικό χάρη στην Ονείρω, δηλαδή το όνειρο. Το όνειρο κάθε ανθρώπου», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της Μάρως Λοΐζου.

Οπως στα υπόλοιπα βιβλία της για παιδιά, έτσι και σ’ αυτό, η βραβευμένη συγγραφέας επιχειρεί «μέσα από τη λιτότητα και την απλότητα της ιδιομορφίας της γραφής της, να διατηρήσει ζωντανή την αίσθηση του θαύματος για τα μικρά και τα μεγάλα του κόσμου». Αν τα καταφέρνει; Μια ανάγνωση θα σας πείσει!

Mάρω Λοΐζου,

«H Oνείρω»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 79, τιμή 5 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=279940

ΓΑΤΕΣ ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΕΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-23T13:34:00.000-07:00

Γάτες αυτόνομες και συμμετοχικές

«Η μαμά μου είναι γατόφιλη (...). Εμένα, αν με ρωτήσεις, μ’ αρέσουν περισσότερο οι σκύλοι. Τους πιάνει το μάτι σου κι είναι χορταστικοί στην αγκαλιά. (...) Επειτα όταν αγριεύουν –οι σκύλοι, λέω– σου δίνουν μια ντόμπρα δαγκωνιά κι όχι εκείνες τις ύπουλες γατίσιες νυχιές, που δεν αποκλείεται να συνοδεύονται ΚΑΙ από δαγκωνιά! (...)».

«(...) Η μαμά, όμως, από τότε που έχασε το σκυλί ΤΗΣ (και πάνε πάρα πάρα πολλά χρόνια από τότε, γιατί το έχασε όταν ήταν δώδεκα χρονώ), από τότε, λέω, δεν εννοεί ν’ αγαπήσει άλλο σκυλί, κι όλη την αγάπη της τη δίνει στις γάτες. Κι όχι σ’ όλες, παρακαλώ, αλλά ΣΤΗ γάτα, που είναι κάθε φορά, βέβαια, η γάτα ΤΗΣ. Εδώ θα πρέπει να πω πως δεν μπορείς να θεωρείς εσύ μια γάτα για δικιά σου, γιατί γενικά αυτά τα πλάσματα είναι μονόχνοτα κι ανεξάρτητα, και δε θέλουν ν’ ανήκουν σε κανέναν παρά στον εαυτό τους. Μόνο μερικές φορές –κι αυτό σπάνια– συμβαίνει να δεθούν με κάποιον άνθρωπο, αλλά και τότε είναι γιατί τον διάλεξαν αποκλειστικά εκείνες (...)».

Διαφωνείτε; Στο βιβλίο της Βούλας Μάστορη, «Αγάπες... με ουρά», οι αγάπες αυτές είναι πολλές: η Μελένια, «μια απρόβλεπτη μακρομάλλα ξανθιά, που (...) γύριζε ξαφνικά και σου ’ριχνε μια καρφωτή με τα νύχια ΚΑΙ των τεσσάρων ποδιών της ταυτόχρονια», ο Οθέλλος, ένας «ολόμαυρος (μακρυμάλλης κι αυτός), βραχνός γάτος, που όταν έβλεπε τον μπαμπά έβηχε σαν φθισικός», και ο Μένιος, «ένας κάτασπρος γάτος, με κοντή όρθια γούνα, καθ’ όλα συνηθισμένος, χαμηλών τόνων και εντυπώσεων».

Και γίνονται ακόμη περισσότερες, όταν η Κλεοπάτρα, «μια αινιγματική γάτα "μπούρμα"», καταφτάνει στο σπίτι από μια αγγελία· Και «καταφέρνει να πάρει μια ζηλευτή θέση στη ζωή ενός σπιτιού όπου πλανάται το μυστήριο ενός άλλου γάτου, του Τζίτζερ», του πρωταγωνιστή μιας «θλιβερής γατοϊστορίας». Τότε, «ο μικρότερος γιος της οικογένειας την αντιμετωπίζει με φόβο και καχυποψία, κι όταν αυτή γίνεται τελείως απαραίτητη στη μητέρα του, αποφασίζει να δράσει...»

Τι θα συμβεί; Απολαύστε το! Το βιβλίο είναι για μικρά (+9) και για μεγάλα παιδιά.

Bούλα Mάστορη,

«Aγάπες… με ουρά»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 91, τιμή 5 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=277979

ΛΙΟΝΤΑΡΙΣΙΑ ΨΥΧΗ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-16T13:42:00.000-07:00

Λιονταρίσια ψυχή

Πόσο μπορεί να εξημερωθεί ένα λιοντάρι; Πόσο μπορεί να συνδεθεί με τους ανθρώπους που το μεγάλωσαν; Να τους χαϊδεύει ελέγχοντας την τεράστια δύναμή του, να κοιμάται πλάι τους, να τους καταλαβαίνει, να τους αγαπάει; Και πόσο μπορεί αυτή η αγάπη που προσφέρει και εισπράττει η Έλσα, η λέαινα, να την κάνει ευτυχισμένη; Πολύ. Αλλά όχι ολότελα και, κυρίως, όχι για πάντα. Ο αποχωρισμός από τους ανθρώπους που τη μεγάλωσαν και την αγάπησαν θα χρειαστεί επίπονη προσπάθεια και θα είναι πολύ οδυνηρός για όλους. Μόνο έτσι όμως θα μπορέσει η Ελσα να εξοικειωθεί με τους όμοιούς της και να συνεχίσει ευτυχισμένη τη ζωή της στη φύση. Εκεί όπου γεννήθηκε ελεύθερη».

Οι φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο της Τζόυ Ανταμσον συγκλονίζουν. Ακόμη πιο πολύ όμως η μοναδική σχέση μεταξύ ανθρώπων και ζώου. Η συναρπαστική ιστορία τρυφερότητας, πίστης, εμπιστοσύνης και αφοσίωσης που έζησαν η συγγραφέας και ο σύζυγός της Τζώρτζ, αποδεικνύει ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην αγάπη... Ακόμη και τα έμφυτα ένστικτα της αγριότητας.

Παρότι μοιάζει με παραμύθι, η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Και ξεκινά με τον ίδιο τρόπο που τελειώνει: με τον πόνο του αποχωρισμού. Ο Τζωρτζ, αρχιθηροφύλακας σε περιοχή θηραμάτων της ανατολικής Αφρικής, αναγκάζεται να σκοτώσει μια λέαινα που του επιτέθηκε. Λίγο αργότερα ανακαλύπτει ότι του επιτέθηκε επειδή προστάτευε τα μωρά της. Μεταφέρει τα νεογέννητα λιονταράκια στο κτήμα του. «(...) Ηταν μόλις μερικών ημερών και τα ματάκια τους ήταν ακόμη καλυμμένα από μια γαλαζωπή μεμβράνη. Δεν μπορούσαν να μπουσουλήσουν, μα, παρ’ όλα αυτά, προσπαθούσαν να συρθούν μακριά. Τα πήρα στην αγκαλιά μου για να τα καθησυχάσω και στο μεταξύ ο Τζωρτζ, που ήταν πολύ στεναχωρημένος μου διηγιόταν τι είχε συμβεί» περιγράφει η συγγραφέας.

Τα λιονταράκια μεγαλώνουν. Τα δύο μεταφέρονται στην Ολλανδία. Το πιο αδύναμο μένει μαζί τους μέχρι τα τρία του χρόνια. Αλλά φτάνει η ώρα να πουν το παντοτινό «αντίο». Γιατί η Ελσα γεννήθηκε ελεύθερη... «ποτέ δεν έγινε υποτελής, ανέπτυξε μια φλογερή αφοσίωση και έγινε ίση με τον άνθρωπο» και έτσι έπρεπε να ζήσει. Η ιστορία έγινε και ταινία, με τον τίτλο «Βorn Free».

Tζόυ Aνταμσον,

«Γεννημένη ελεύθερη»,

εκδόσεις Ωκεανίδα,

σελ. 190, τιμή 8 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=275903

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΧΙΜΠΑΤΖΗΔΕΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-09T12:51:00.000-07:00

Aνθρωποι και χιμπατζήδες

«Ο καθηγητής Ούγκο Aρτσιμπαλντ θεωρεί πολύ φυσικό να φέρει στη Βοστώνη τον μικρό, ορφανό χιμπατζή που βρίσκει στην Αφρική, για να ζήσει μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο μικρά παιδιά του. Η Τζένη, ο χιμπατζής, πολύ γρήγορα προσαρμόζεται στον αμερικάνικο τρόπο ζωής της δεκαετίας του ’60 και απολαμβάνει τις χαρές και τα παιχνίδια, όπως ακριβώς θα έκανε κάθε παιδί, τυπικό παράδειγμα της γενιάς του: οδηγεί με ιλιγιώδη ταχύτητα το τρίκυκλο ποδήλατό της, παίζει με τον Μπούγκερ, το γατάκι, την Μπάρμπι, την κούκλα, τσακώνεται με τ’ αδέρφια της για το πρόγραμμα στην τηλεόραση (...) Με την εφηβεία η συμπεριφορά της Τζένης αρχίζει να γίνεται προβλήματική, και αναγκάζονται να τη στείλουν σ’ ένα κέντρο αναπροσαρμογής στο φυσικό της περιβάλλον. Θα μπορέσει όμως η Τζένη να εγκλιματιστεί εκεί, με τους καινούργιους της συντρόφους;»

«Η ιστορία της Τζένης –αστεία, οδυνηρή και απόλυτα τραγική– καθιερώνει ένα από τα πιο αξιαγάπητα πρόσωπα στη σύγχρονη αμερικάνικη πεζογραφία». Και παρότι το βιβλίο «δεν δίνει την εντύπωση, είναι ένα βιβλίο φαντασίας».

Βασισμένο στην επιστήμη, το μυθιστόρημα μας προτρέπει να «μεριμνήσουμε για τη διάσωση των μεγάλων θηλαστικών, που σύντομα θα εκλείψουν», γεγονός το οποίο ο Ντάγκλας Πρέστον χαρακτηρίζει «έγκλημα εναντίον της φύσης και εναντίον της ίδιας μας της βιολογικής οικογένειας».

«Τι ελπίδα έχουμε ως είδος αν επιτρέψουμε να συμβεί τέτοιο πράγμα;», αναρωτιέται ο συγγραφέας και αφιερώνει τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου του στις οργανώσεις που φροντίζουν για τη διάσωση των μεγάλων θηλαστικών που ζουν σε άγρια κατάσταση.

«(...) Μου έχουν θέσει πολλές φορές το ερώτημα πώς έγινε και έχασα τα λογικά μου μ’ αυτό το ζωάκι. Το μόνο που μπορώ να απαντήσω είναι τούτο εδώ: αν βρισκόσασταν εκεί, αν είχατε αντικρίσει αυτό το πλασματάκι, με το πεταχτό στομαχάκι και τα καταπληκτικά, χάντρινα μάτια που κοίταζαν γεμάτα περιέργεια τον πρωτοφανέρωτο κόσμο, αν είχατε ακούσει εκείνη την αδύναμη φωνίτσα, θα την είχατε πάθει ακριβώς όπως την έπαθα κι εγώ (...)».

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Διαβάστε αυτό το βιβλίο. Δεν θα χάσετε!

Nτάγκλας Πρέστον,

«Tζένη»,

εκδόσεις Ωκεανίδα,

σελ. 400, τιμή 11 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=273958

ΗΜΙΓΥΜΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-06T05:27:00.000-07:00

Ημίγυμνη διαμαρτυρία για το κούρεμα

Peta...ξε τα ρούχα της και, παρά τη βροχή, ξάπλωσε, σχεδόν γυμνή, πάνω σε μια «ματωμένη» σημαία της Αυστραλίας συμβολίζοντας το αίμα της κατακρεούργησης των προβάτων από τη βιομηχανία μαλλιού της χώρας.

Η ακτιβίστρια διαμαρτύρεται για την κατακρεούργηση των προβάτων από τη βιομηχανία μαλλιού της Αυστραλίας Η ακτιβίστρια διαμαρτύρεται για την κατακρεούργηση των προβάτων από τη βιομηχανία μαλλιού της Αυστραλίας Η ακτιβίστρια της Peta (People for the Ethical Treatment of Animals), μαζί με Ελληνες και ξένους υποστηρικτές της οργάνωσης, διαμαρτυρήθηκε, χθες στις 11 το πρωί, έξω από την πρεσβεία της Αυστραλίας, στη λεωφ. Αλεξάνδρας.

Οι ακτιβιστές της οργάνωσης για την ηθική μεταχείριση των ζώων -που απαριθμεί εκατομμύρια μέλη σ' όλο τον κόσμο- ήρθαν για τέταρτη φορά στην Ελλάδα για το σκοπό αυτό. Το μποϊκοτάζ ενάντια στους Αυστραλούς παραγωγούς μαλλιού (www.savethe sheep.com) ξεκίνησε το 2005. Τότε, μέλη της Peta, άλλοτε ντυμένοι «πρόβατα» και άλλοτε ημίγυμνοι, ακολουθούσαν τον Αυστραλό πρωθυπουργό και διαμαρτύρονταν έξω από τις πρεσβείες της χώρας του, ανά τον κόσμο, επειδή οι Αυστραλοί κτηνοτρόφοι συνέχιζαν να ακρωτηριάζουν με ψαλίδες κηπουρικής κομμάτια σάρκας από τα καπούλια των προβάτων, χωρίς τη χρήση παυσίπονων ή αναισθησίας.

Το μποϊκοτάζ, που περιελάμβανε και μεγάλες εταιρείες ρούχων που προμηθεύονταν το συγκεκριμένο μαλλί, σταμάτησε, όταν η αυστραλιανή βιομηχανία μαλλιού δεσμεύτηκε να καταργήσει αυτή την πρακτική μέχρι το 2010. Κάτι το οποίο ουδέποτε εφάρμοσε.

«Με την άρνησή τους να συνετίσουν τη βιομηχανία μαλλιού, οι ηγέτες της Αυστραλίας έχουν το αίμα αμέτρητων προβάτων στα χέρια τους», επισημαίνει η Isabelle Goetz, εκπρόσωπος της οργάνωσης, και προειδοποιεί: «Αν δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό αυτής της μεθόδου από τη βιομηχανία μαλλιού, οι πιέσεις θα αυξηθούν».

Κάθε χρόνο εκατομμύρια πρόβατα μεταφέρονται στη Μ. Ανατολή και άλλες χώρες με πλοία ανοιχτού τύπου, κάτω από ακραίες καιρικές συνθήκες, μέσα στις ακαθαρσίες τους. Τα άρρωστα αλέθονται ζωντανά σε μηχανές του κιμά ή ρίχνονται στους καρχαρίες. Οσα επιζήσουν, σφαγιάζονται έχοντας τις αισθήσεις τους.
Α.Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=06/05/2011&id=273025

ΦΤΕΡΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-05-01T13:32:00.000-07:00

Φτερωτές ιστορίες

«Πελεκάνοι ερωτεύονται παράφορα. Ερωδιοί κρύβονται σε βιβλία. Αρπακτικά πουλιά κάνουν απεργία πείνας. Φοινικόπτερα παρηγορούν τη μοναξιά τους με το είδωλό τους στον καθρέφτη. Φίδια και λύκοι μας περιπαίζουν με απίθανα τεχνάσματα μέχρι την απελευθέρωσή τους. Πολικές αλεπούδες που, περιμένοντας μάταια να χιονίσει στην Αίγινα, διασκεδάζουν κλέβοντας τα τσιγάρα μας. Τραυματισμένοι πελαργοί γεύονται την ευτυχία του κεραυνοβόλου έρωτα και τη δυστυχία της ατεκνίας τους. Χαμαιλέοντες μας θυμίζουν την παγχρωμία εποχών και αισθημάτων. Κι ένας γύπας γίνεται το απέραντο μάτι του Θεού για το παρ’ ολίγο θήραμά του».

Ενα βιβλίο με 10 ιστορίες, που θα μας κάνουν «(...) να χαμογελάσουμε, να μελαγχολήσουμε ή απλά να παραδεχτούμε πόσο "άχρηστοι και ανόητοι" εξακολουθούμε να είμαστε.

»(...) Τίναξαν τότε κι οι δυο τα κεφάλια τους πίσω και κροτάλισαν ηχηρά τα ράμφη τους. Μετά, άρχισαν να ψειρίζουν τρυφερά ο ένας τον άλλον. Σε λίγο έμοιαζαν σαν να γνωριζόντουσαν χρόνια. Ηταν πια αχώριστοι και πιστοί σύντροφοι στη ζωή, μόνο που –αντί να πετούν απ’ τα καμπαναριά στους κάμπους και στα κανάλια– τριγυρνούσαν τυλιγμένοι με γάζες και επιδέσμους στην αίθουσα της Εντατικής, ανάμεσα σε άλλους όμοιούς τους τραυματισμένους πελαργούς, αλλά και γλάρους, ερωδιούς και πελεκάνους. Αυτό, βέβαια, δεν φαινόταν να τους εμποδίζει από το να ονειρεύονται και να κάνουν σχέδια για το μέλλον. Μπορεί, μάλιστα, μες στη δυστυχία, στον πόνο και στην αγωνία να ζούσαν πιο έντονα τον έρωτά τους. Εκείνη είχε έρθει πρώτη, από την Ηπειρο. Είχε ένα κάταγμα στο αριστερό της φτερό από σκάγια. Εκείνος (...), είχε πάθει ηλεκτροπληξία και είχε εγκαύματα στο δεξί φτερό και στο πόδι».

Αναρωτιέστε τι συμβαίνει σ’ αυτόν τον «πελεκανόκοσμο» του Φίλιππου Δραγούμη, ιδρυτικού μέλους του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Αγριων Ζώων; «Ανθίζουν όλα τα συναισθήματα, οι σκανταλιές, οι εκπλήξεις και τα τεχνάσματα των άγριων ζώων, που όσο κι αν ζουν κοντά στον άνθρωπο, ευτυχώς, δεν εξημερώνονται απόλυτα. Οταν πετούν μακριά ή φεύγουν για τον δικό τους χώρο, ξεχνούν την ανθρώπινη γνωριμία και βυθίζονται στην ελευθερία της σοφίας τους».

Φίλιππος Δραγούμης,

«O ροζ πελεκάνος κι άλλες ιστορίες»,

εκδόσεις Ωκεανίδα,

σελ. 69, τιμή 9,06 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=271579

ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ, ΑΛΛΑ... ΤΙΜΟΛΕΩΝ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-04-20T08:20:00.000-07:00

Mπάσταρδος, αλλά… Tιμολέων!

Ενας συνταξιούχος μουσικοσυνθέτης ζει με μοναδική συντροφιά τον πιστό του Τιμολέοντα Βιέτα, έναν μπάσταρδο σκύλο με τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου, που όμως κάποια στιγμή ξεκινάει μια ατελείωτη περιπλάνηση σε όλη την Ιταλία».

«Μέσ’ από τα μάτια του σκύλου γνωρίζουμε όλους τους προσωρινούς φίλους και ιδιοκτήτες του, ανθρώπους κάθε ηλικίας κι εθνικότητας, τελείως διαφορετικούς μεταξύ τους, καθένας με τη δική του μοίρα και τη δική του συναρπαστική ζωή. Γνωρίζουμε ανθρώπους ξένους για μας αλλά και τόσο οικείους, αφού τους συνδέει η κοινή μοίρα όλων μας, τα απλά όνειρα του καθενός και καθημερινές κωμικοτραγικές καταστάσεις, που όλα καθρεφτίζονται στα μάτια του Τιμολέοντα Βιέτα, σ’ αυτά τα μάτια που, όσες ψευδαισθήσεις και υποκρισία κι αν έχουμε εμείς, λένε και δείχνουν πάντα την αλήθεια».

Το μυθιστόρημα του Νταν Ρόουντς διαθέτει και απρόσμενες ανατροπές και σπαραχτική ανθρωπιά. Αποτελεί αναμφίβολα έναν ύμνο στην καλύτερη ράτσα του σκύλου, τα ημίαιμα ή τον κόπρο, όπως τον αποκαλεί ο συγγραφέας του βιβλίου.

Ο Τιμολεών Βιέτα δεν ήταν ράτσας. Η καταγωγή του «(...) είχε σταθεί αφορμή για συζητήσεις, καθώς οι άνθρωποι που τον περιεργάζονταν έβλεπαν πως είχε κάτι από γαλλικό τσοπανόσκυλο στο τρίχωμά του, είτε μια ιδέα από σουηδικό βάλχουντ στα δυσανάλογα μεγάλα αφτιά του, είτε κάτι από σκανδιναβική ράτσα στο ελαφρό κατσάρωμα της ουράς του (...). Στην πραγματικότητα, σε όλ’ αυτά δεν υπήρχε καμιά βάση κι ο σκύλος δεν είχε τίποτα από καθαρόαιμο».

«(...)Ηταν μαύρος, με λιγοστές λευκές και καφετιές βούλες, μεσαίο μέγεθος, ίσως και πιο μικρόσωμος, η μουσούδα του έλαμπε υγρή και το τρίχωμά του, μολονότι ακανόνιστο, ήταν στιλπνό και πεντακάθαρο (...) Ηταν όμως κάτι άλλο που ξεχώριζε στο παρουσιαστικό του, κάτι που τον έκανε ιδιαίτερα ασυνήθιστο και διαφορετικό από τ’ άλλα αδέσποτα. (...) Γιατί, αν και ήταν κόπρος, τα μάτια του ήταν όμορφα σαν μικρού κοριτσιού».

Ουσιαστικά, ο Τιμολέων Βιέτα θα μπορούσε να είναι ένας σκύλος απ’ αυτούς που χαρίζονται μέσω της «Φάρμας», ένα ξεχωριστό πλάσμα, που θα μας οδηγήσει στο αισθηματικό ταξίδι αυτού του υπέροχου βιβλίου.

Nταν Pόουντς,

«Τιμολέων Βιέτα γύρνα σπίτι!»,

εκδόσεις Ωκεανίδα,

σελ. 320, τιμή 10,80 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=269315

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-04-17T12:01:00.000-07:00

Θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε 14 ευρωπαϊκές χώρες
Διαμαρτυρία έξω από την Πολωνική πρεσβεία
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Πολωνική πρεσβεία στο Π. Ψυχικό πραγματοποιεί, τη Μεγάλη Τρίτη, στη 1 το μεσημέρι, το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων (GAWF) σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την προστασία των ζώων φάρμας.

Από την καμπάνια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων Από την καμπάνια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει ταυτόχρονα σε 14 χώρες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαιτίας της "απροθυμίας της Πολωνίας να εφαρμόσει την απαγόρευση στις κλωβοστοιχίες για τις αυγοπαραγωγικές όρνιθες που θα εφαρμοστεί από 1η Ιανουαρίου 2012 σε όλη την Ε.Ε. Αν και είχαν 12 χρόνια να προετοιμαστούν, κάποιες χώρες ζητούν καθυστέρηση στην εφαρμογή της οδηγίας".

Το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων αντιδρά σε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απαγόρευση κλωβοστοιχιών και καλεί όλους να παρευρεθούν στη διαμαρτυρία, στην οδό Χρυσανθέμων 22, "κατά της Πολωνικής πρότασης στην Ε.Ε για αναβολή της αλλαγής από κλωβοστοιχίες σε διευθετημένα κλουβιά σε χρόνο μελλοντικό και αόριστο".

"Θέλουμε η αλλαγή για τις κότες να γίνει όπως έχει υπογραφεί στη σχετική Οδηγία από το 1999 και να εφαρμοστεί κανονικά από 1/1/2012.Οχι άλλες καθυστερήσεις στην ευζωία των ορνίθων. Οποιαδήποτε καθυστέρηση σημαίνει ότι εκατοντάδες κότες θα συνεχίσουν να ζουν σε χώρος λιγότερο από ένα χαρτί Α4 μέχρι το τέλος της ζωής τους".

Για την εκστρατεία διαβάστε και: "Τι ξέρετε για τις κότες;", "Εκστρατεία του GAWF με τη βοήθεια όλων μας".

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=268274

ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ Τ' ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-04-03T12:16:00.000-07:00

Δεν σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν

«Ο Τρυφερός Γουίλλιαμ» είναι οι αναμνήσεις ενός γέρικου αλόγου. Ενα βιβλίο «συγκινητικό, τρυφερό, ιδιόμορφο, πλημμυρισμένο από αγάπη για το άλογο». «Μέσα από τις σελίδες του ζωντανεύει η μελαγχολική, επιβλητική φωνή του γερο-Κέλι, που αφηγείται τις δοκιμασίες και τα βάσανα μιας ολόκληρης ζωής: τα χρόνια που ήταν άλογο ιπποδρομιών, τα χρόνια σε μια σχολή ιππασίας για αρχάριους και, τέλος, τα χρόνια όπου, τσακισμένος από τις κακουχίες και γερασμένος πια, περνάει στα χέρια ενός παράξενου γέρου και αλλάζει ολότελα η ζωή του».

Με κείμενο «συγκινητικό και ρεαλιστικό», ο συγγραφέας του «δεν περιορίζεται να σκιαγραφήσει ένα ζώο που υφίσταται απερίγραπτη κακομεταχείριση, αλλά σκιτσάρει μια σχεδόν τραγική προσωπικότητα», διότι –όπως ο ίδιος προειδοποιεί τον κάθε αναγνώστη– στις πρώτες του κιόλας σελίδες, με τίτλο «μια καλοπροαίρετη ειδοποίηση», «(...) η ζωή του αλόγου που θα διαβάσεις στις επόμενες σελίδες δεν είναι για το συνηθισμένο λάτρη του αλόγου».

«Δεν θα βρεις κεφάλαια αφιερωμένα σ’ αυτό το θρυλικό άτι ή σ’ εκείνη την επιβλητική φοράδα περασμένων εποχών, ούτε ηρωισμούς, ούτε μεγαλόπρεπες ή έστω μέτριες επιδόσεις του αλόγου και του αναβάτη (...) σε αγώνες όπου αναδεικνύονται το θάρρος, η λογική και η χάρη. Ολα αυτά έχουν γίνει στο παρελθόν, γίνονται σήμερα και θα γίνονται στο μέλλον. Οχι όμως εδώ. Υπάρχει επίσης και η καλή ιππασία, η κλασική ιππασία, η ιππασία που δεν είναι καθόλου κατώτερη από έναν πνευματικό αγώνα. Οχι όμως εδώ. Εδώ δεν πρόκειται να βρεις στάβλους αψεγάδιαστους με ατμόσφαιρα εκκλησίας, ούτε σεβασμό στη μεγάλη παράδοση των αλόγων ούτε πολυτέλεια ούτε οτιδήποτε επαγγελματικό (...)».

«(...) Αν αυτά θέλεις να βρεις, αναγνώστη, πήγαινε αλλού. Αν όμως ψάχνεις αυτό που δεν θα σε αναστατώσει αλλά θα σε καθησυχάσει, σταμάτα εδώ για να γλιτώσεις από οδυνηρές εκπλήξεις. Αν πάλι δεν σε παρασύρει εύκολα η αγανάκτηση και είσαι έτοιμος ν’ αφήσεις κατά μέρος τις συμβατικές προσδοκίες, τότε να επιμείνεις, να συνεχίσεις την πορεία σου μέχρι το τέρμα, και στις αντιξοότητες της ζωής τούτου του αλόγου να αναγνωρίσεις τις δικές σου». Αξίζει!

Tζον Xοκς, «Ο τρυφερός Γουίλλιαμ», εκδ. Ωκεανίδα, σελ. 386, τιμή 10,76 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=264804

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟΥΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-03-29T09:03:00.000-07:00

Xορεύοντας με τους πιθήκους

«Το αυτοβιογραφικό αυτό βιβλίο της Τζέιν Γκούντολ περιγράφει γλαφυρά την πολυτάραχη ζωή της, από τα παιδικά της χρόνια στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα. Η Γκούντολ αφοσιώθηκε στη μελέτη των χιμπατζήδων του Γκόμπε και στη συνέχεια αποδύθηκε σε μια σταυροφορία σε όλο τον κόσμο για να διαδώσει τη γνώση που ύστερα από πολυετή, κοπιαστική μελέτη κατέκτησε. Σκοπός της, να προστατευτούν οι χιμπατζήδες και όλα τα άλλα ζώα που κινδυνεύουν με αφανισμό».

Ενα «πνευματικό ταξίδι» στα χνάρια της ελπίδας είναι το βιβλίο της Τζέιν Γκούντολ και του Φίλιπ Μπέρμαν (πτυχιούχος της Συγκριτικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και βραβευμένος συγγραφέας).

Ενα... ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε όταν η Γκούντολ αποφάσισε, ορμώμενη από την αγάπη της για τα ζώα, στα 23 της χρόνια, να ταξιδέψει στην Αφρική (χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση και με ελάχιστες οικονομίες) για να γνωρίσει τον μέντορά της, τον περίφημο ανθρω- πολόγο δρα Λούις Λίκεϊ, ο οποίος «την ενθάρρυνε να μελετήσει τη συμπεριφορά των χιμπατζήδων στο φυσικό τους περιβάλλον».

Η έρευνά της ξεκίνησε στο Εθνικό Πάρκο του Γκόμπε. Πέντε χρόνια αργότερα η Γκούντολ πήρε διδακτορικό στην Ηθολογία από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και καθιερώθηκε ως μία από τους σημαντικότερους επιστήμονες στον κόσμο, ενώ το 1977 ίδρυσε το Ινστιτούτο Τζέιν Γκούντολ, με σκοπό «να στηρίξει τις επιτόπιες έρευνες και τα προγράμματα σωτηρίας των ζώων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται προγράμματα για τους χιμπατζήδες και άλλα άγρια ζώα της Αφρικής, για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής τους σε αιχμαλωσία, να ευαισθητοποιήσει και να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους γύρω από αυτά τα ζητήματα».

Διαβλέποντας από τότε ότι ο πλανήτης μας κινδυνεύει άμεσα «από την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση, το βιασμό της φύσης από τον άνθρωπο, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή», η Γκούντολ έκανε σκοπό ζωής τη «σωτηρία της γης και των πλασμάτων της».

Και, για καλή μας τύχη, έγραψε την ιστορία της με ειλικρίνεια, όπως γράφει στην εισαγωγή της. Διαβάστε το. Αξίζει.

Tζέιν Γκούντολ & Φίλιπ Mπέρμαν

«Στα χνάρια της ελπίδας»

εκδ. «Ωκεανίδα»,

σελ. 411, τιμή 10,80 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=263392

ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-03-21T13:17:00.000-07:00

Kαι τα ζώα έχουν αισθήματα

«Η έκφραση “καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή” είχε βγει πριν εμφανιστούν αυτοί που κάνουν πειράματα σε ζώα». Τι σχέση έχει η φράση του Αρκά, με το βιβλίο των Τζέφρυ Μ. Μάσσον και Σούζαν ΜακΚάρθυ, «Οταν οι ελέφαντες κλαίνε»; Μεγάλη! Διότι αν οι επιστήμονες συμφωνούσαν ότι τα ζώα έχουν αισθήματα, δεν κρύβονταν πίσω από το φόβο ότι θα κατηγορηθούν για «ανθρωπομορφισμό» και παραδέχονταν αυτό που διαπιστώνουν οι συγγραφείς, ότι τα πλάσματα αυτά όχι μόνο έχουν αισθήματα, αλλά τα εκδηλώνουν και διαρκώς, θα έπρεπε να αναλάμβαναν και τις υποχρεώσεις!

«Με την εμφάνιση των ερευνητικών εργαστηρίων, ειδικότερα κατά τη δεκαετία του 1960, η απόσταση που τηρείτο από το συναισθηματικό κόσμο των ζώων μεγάλωσε ακόμη περισσότερο. Αυτή η απόσταση αποτέλεσε στήριγμα για τους επιστήμονες που κάνουν επώδυνα πειράματα σε ζώα, πιστεύοντας ότι τα ζώα δεν αισθάνονται πόνο ή δεν υποφέρουν, ή τουλάχιστον ότι ο πόνος που νιώθουν είναι αρκετά διαφορετικός από τον ανθρώπινο κι ότι δεν οφείλει κανείς να τον λαμβάνει υπόψη του στο σχεδιασμό των πειραμάτων (...)» είναι μία από τις εξηγήσεις που δίνουν οι συγγραφείς.

Με «τρόπο γλαφυρό και έγκυρο», με «κεφάλαια για την αγάπη, τη χαρά, το θυμό, την ντροπή, το φόβο, τη συμπόνια και τη μοναξιά, πλαισιωμένα από μια τολμηρή επανεκτίμηση της συμπεριφοράς μας απέναντι στα ζώα», ερευνούν, μετά τον Δαρβίνο, «σε βάθος όλη την κλίμακα των συναισθημάτων στο ζωικό βασίλειο, μέσα από συγκινητικές και συγκλονιστικές αληθινές ιστορίες».

«Διατηρώ την ελπίδα ότι καθώς οι άνθρωποι θα διαφωτίζονται για το πόσο αισθαντικά πλάσματα είναι αυτά τα ζώα, θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να δικαιολογούνται αυτές οι βάρβαρες πράξεις» καταλήγει στον πρόλογό του ο ένας από τους δύο συγγραφείς του εξαιρετικού αυτού βιβλίου.
Σκοπός τους, να γεφυρώσουν το «χάσμα ανάμεσα στους ζωόφιλους –που ξέρουν ότι η γάτα τους, ο σκύλος τους, το άλογό τους ή ο παπαγάλος τους έχουν πλούσια συναισθηματική ζωή– και τους επιστήμονες, που θεωρούν περίπου βλασφημία την απόδοση οποιουδήποτε συναισθήματος στα ζώα».

Tζέφρι M. Mάσσον - Σούζαν MακKάρθυ
«Oταν οι ελέφαντες κλαίνε»
εκδόσεις «Ωκεανίδα»,
σελ. 445, τιμή 9 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=261289

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ GAWF ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-03-15T11:21:00.000-07:00

Εκστρατεία του GAWF με τη βοήθεια όλων μας

Συνεχίζει την εκστρατεία του για τις κότες το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων

Εκστρατεία για να εφαρμοστεί και στη χώρα μας η κοινοτική οδηγία (1999/74) και να πιεστεί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και οι αυγοπαραγωγοί ξεκινά το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων, GAWF, ως μέλος της ENFAP.

Στόχος του να τους πιέσει «είτε να μετατρέψουν τις υπάρχουσες κλωβοστοιχίες σε διευθετημένα κλουβιά, είτε να εφαρμόσουν άλλες μεθόδους εκτροφής, περισσότερο φιλικές προς τις κότες».

Και επειδή καμία εκστρατεία δεν μπορεί να είναι πετυχημένη, αν δεν βάλουμε όλοι το χεράκι μας, το GAWFζητά τη βοήθεια όλων όσων συμφωνούν ότι και τα πλάσματα αυτά έχουν δικαίωμα να ζουν σε καλύτερες συνθήκες, την ούτως ή άλλως, σύντομη ζωή της.

Πως μπορείτε να βοηθήσετε; Με τρεις τρόπους. Ο πρώτος είναι να παρευρεθείτε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων, στις 19 Απριλίου, έξω από την Πολωνική Πρεσβεία, στο Παλαιό Ψυχικό, στη 1 το μεσημέρι. «Η Πολωνία είναι ιδιαίτερα αρνητική στη μετατροπή των κλωβοστοιχιών και στόχος της συγκέντρωσης θα είναι να δοθεί ένα ταυτόχρονο μήνυμα σε όλες τις πολωνικές πρεσβείες στην Ε.Ε., την ίδια ημέρα και ώρα, ότι δε θα δεχτούμε καμία καθυστέρηση», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το κάλεσμα.

Ο δεύτερος αφορά σε κατοίκους από όλη τη χώρα και αφορά στην εκτύπωση «πασχαλιάτικων» καρτών, οι οποίες θα απεικονίζουν κότες μέσα σε κλουβιά, ως άλλος τρόπος πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εφαρμογή της Οδηγίας.

Οι κάρτες θα μοιραστούν θα υπογραφούν και θα αποσταλούν ταχυδρομικά από μέλη της GAWFστην Ε.Ε. για λογαριασμό του κάθε υπογράφοντα (κόστος αποστολής περίπου 0.75 €).

Και ο τρίτος είναι για όσους ζουν και διαμένουν εκτός Αττικής και αφορά στην καταγραφή όλων των αυγοπαραγωγών στη χώρα (όνομα, τηλέφωνο κ.ά.) και στην αποστολή των στοιχείων αυτών στο Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων προκειμένου να έχει μια σφαιρική εικόνα του τι γίνεται στην Ελλάδα σχετικά με τα αυγά σήμερα.

Διαβάστε σχετικά και: Τι ξέρετε για τις κότες;

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=187154

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=259831

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-03-15T06:06:00.000-07:00

Σκυλίσια ζωή

«Εγραψα αυτή την ιστορία για να βοηθήσω τους ομοίους του Μαμπρούκ και για να εμψυχώσω αυτούς που τους αγαπούν. Επιχείρησα επίσης, με τον τρόπο αυτό, να ξεφύγω από μια κατάθλιψη που δεν έλεγε να περάσει έστω κι αν είχα κοντά μου όλους τους δικούς μου και τον Τζούνιορ, που καταβάλλει πολλές προσπάθειες για να γίνει “καλός σκύλος” και που σίγουρα θα το κατορθώσει».

«(...) Αρχίζοντας από τα μυθικά ζώα της παιδικής ηλικίας του», ο Ζαν-Πιέρ Υτέν, «(...) ιστορεί την πορεία που τον οδήγησε σ’ εκείνον που βάφτισε Μαμπρούκ και που έγινε το πιο δημοφιλές αστέρι της τηλεόρασης. Εξηγεί την απίστευτη σύμπνοια που υπήρχε ανάμεσά τους, καθώς και τη φλογερή επιθυμία του σκύλου να τον ευχαριστεί».

Γιατί ο Μαμπρούκ δεν ήταν ένας ακόμη σκύλος, αλλά «Σκύλος μιας ζωής». Ενα πλάσμα ξεχωριστό που πέρασε απ’ τη ζωή του και τον στιγμάτισε, όπως έχει συμβεί σε όλους μας.

Το βιβλίο «δεν είναι ούτε λογοτέχνημα, ούτε σύγγραμμα», αλλά «διαπιστώσεις και σκέψεις τροφοδοτημένες από την καθημερινή παρατήρηση της συμπεριφοράς των συνανθρώπων του απέναντι στα ζώα-συντρόφους τους». Για την ακρίβεια είναι μια αληθινή ιστορία πάθους, ανάμεσα στον συγγραφέα και τον σκύλο του. «(...) ένα πάθος που θα συγκινήσει όσους αγαπούν τα ζώα και θα ταράξει όσους νιώθουν μόνο αδιαφορία γι’ αυτά», το οποίο «φιλοδοξεί να είναι ταυτόχρονα μαρτυρία και αγώνας για την ευόδωση της υπόθεσης των ζώων».

Μέσα απ’ αυτήν τη συγκλονιστική αφήγηση του αποχωρισμού, ο συγγραφέας αναφέρεται σε όλα όσα έζησε με τον «Μαμπ», το «φιλαράκο» του, αλλά και όσα του λείπουν: «(...) Δεν είναι ότι μου λείπει ο πρωταθλητής, ο εκτελεστής των κατορθωμάτων που σαγήνευαν τους τηλεθεατές. Οχι. Εκείνο που με αρρωσταίνει και που δίνει μερικές φορές μια πικρή γεύση στα “πράγματα της ζωής” είναι η απουσία του έμπιστου, του διακριτικού αυτόπτη μάρτυρα, του φίλου, του συντρόφου στις καλές και τις κακές ημέρες».

Απολαύστε το! Τα έσοδα του βιβλίου διατίθενται για την ενίσχυση φιλοζωικών σωματείων.

* •Zαν-Πιερ Yτέν, «Mαμπρουκ. Σκύλος μιας ζωής»,
* εκδόσεις «Ωκεανίδα», σελ. 256, τιμή 9

Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=259549

ΤΑ ΖΩΑ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-03-14T11:31:00.000-07:00

Tα ζώα δεν λένε ψέματα

«(...)Το πώς φερόμαστε στα ζώα καθρεφτίζει ποιοι είμαστε –τους φόβους, τις χαρές, τα όνειρα, τις πράξεις μας– σε κάθε άλλον τομέα της ζωής μας. (...) Γιατί θεωρώ τα ζώα ως οδηγούς της ψυχής; Γιατί η αγάπη για τα ζώα είναι ο εαυτός μου. Κάθε άτομο έχει ένα και μοναδικό πάθος ή ψυχική φωνή που δεν μπορεί –ούτε πρέπει– να αγνοηθεί. Αλλά πιστεύω ότι σ’ εκείνους οι οποίοι, όπως εγώ, νιώθουν βαθιά έλξη προς τα ζώα, τα τελευταία προσφέρουν ένα πλούσιο και ανταποδοτικό μονοπάτι προς την προσωπική αφύπνιση και μια ζωή πιο γνήσια και εμποτισμένη από την ψυχή».

Η εισαγωγή του βιβλίου της Σούζαν Τσέρνακ Μακελρόι τα λέει όλα. Το ίδιο και η αφιέρωση του βιβλίου της: «Στη μητέρα μου Ερμίν Τσέρνακ, που με έμαθε να ταΐζω πάντα πρώτα τα ζώα».

Τα «Φάρμα Μπράιτσταρ: ανάμεσα σε δυο ποτάμια», «Μια ευλογία από τα ζώα», «Μια γλώσσα της καρδιάς: επικοινωνία με τα ζώα», «Υπηρεσία», «Αγγελιαφόροι, όνειρα και οράματα» είναι μερικά από τα κεφάλαια του υπέροχου αυτού βιβλίου, που περιλαμβάνει (εκτός των άλλων) «ενθαρρυντικές και γενναιόδωρες ιστορίες» αναγνωστών της, τις οποίες η συγγραφέας μοιράζεται με ευχαρίστηση «μ’ ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, όπου αυτές –και τα ζώα τα οποία τιμούν– θα ζήσουν και θα διδάξουν και πάλι».

Και όπως γράφει χαρακτηριστικά και ο Τζέφρεϊ Μουσάιφ Μάσον, συγγραφέας των έργων «Dogs Never Lie about Love» και «When Εlephants Weep», στο οπισθόφυλλο: «Πρέπει να το διαβάσετε αυτό το βιβλίο! Θα ανοίξει το νου σας σε έναν εντελώς καινούργιο τρόπο σκέψης σχετικά με τα ζώα. Και, το πιο σημαντικό, θα ανοίξει την καρδιά σας, όπως άνοιξε και τη δική μου».

«Είναι αδύνατον» –συμπληρώνει– «να αντισταθείτε στη ζεστασιά και στη σοφία της μοναδικής φωνής της Σούζαν Τσέρνακ Μακελρόι. Οι ιστορίες της είναι προσωπικές, αληθινές και όμορφες. Γεμάτο σοφία και ενόραση, το βιβλίο “Τα ζώα σαν οδηγοί της ψυχής” θα σας εμπνεύσει, θα σας διδάξει και θα σας προκαλέσει».

* Σούζαν Tσέρνακ Mακελρόι
* «Tα ζώα σαν οδηγοί της ψυχής»,
* εκδόσεις «Κέδρος»,
* σελ. 309, τιμή 11,92

Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=259352

"ΤΑΙΣΕ ΜΕ! ΤΩΡΑ!" ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-28T23:38:00.000-08:00

«Tάισέ με! TΩPA!»

Στο youtube.com τα… έσπασε! Και, όπως αναμενόταν, ανάλογη ήταν και η επιτυχία της και στο πρώτο λεύκωμα-κόμικ της. Μη μας πείτε ότι δεν τη γνωρίζετε; Είναι «αδηφάγα, εφευρετική, παμπόνηρη, ζηλιάρα, τρυφερή, παιχνιδιάρα, πάντα απρόβλεπτη». Εμφανίζεται παντού και από το πουθενά, μέσα από τα ντουλάπια της κουζίνας, πάνω στο νιπτήρα του μπάνιου και κάνει ό,τι της καπνίσει, για να του κάνει τα νεύρα «τσατάλια».

Τη μια βρίσκεται πάνω στον αυχένα του, την άλλη μέσα στα πόδια του... Λερώνει τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια, «κατεβάζει» τα ρούχα από την απλώστρα, κάνει τους σκύλους να φαίνονται κουτοί μπροστά της, παίρνει τον υπνάκο της στα πιο απίστευτα σημεία του σπιτιού και στήνει ολόκληρα σενάρια για να παγιδεύσει ένα πουλάκι ή ένα ψάρι...

Μα ποια είναι, τέλος πάντων; Η γάτα του Σάιμον Τόφιλντ (Simon’s cat). Μια ηρωίδα κόμικς, πολλάκις βραβευμένη (ως «Καλύτερη Κωμωδία» του British Animation Awards και «Blockbuster Award» του youtube το 2008, τιμημένη με πολλά ακόμη βραβεία), η οποία συναγωνίζεται επάξια τον πασίγνωστο Σνούπι. Με περισσότερους από 30 εκατομμύρια επισκέπτες στο youtube.com το πανέξυπνο αυτό αιλουροειδές «χειμώνα καλοκαίρι, μέρα και νύχτα, με καλό ή άσκημο καιρό, μέσα κι έξω από το σπίτι, μονίμως στήνει ίντριγκες για να εξασφαλίσει εγκαίρως είτε το καθημερινό φαγητό της είτε κάποια έκτακτη λιχουδιά, μπερδεύοντας το αφεντικό της, αλλά και όλα τα ζωάκια γύρω από το μικρόκοσμο του σπιτιού του Σάιμον σε ατέλειωτες σπαρταριστές περιπέτειες». «Ο Σάιμον Τόφιλντ δεν πλάθει έναν ανθρώπινο ήρωα μέσα από τη γάτα, όπως για παράδειγμα ο Γκάρφιλντ. Στην πραγματικότητα δημιουργεί έναν ήρωα-γάτα, του οποίου αναδεικνύει με ιδιαίτερη ευφυΐα όλα τα χαρακτηριστικά της αιλουροειδούς καταγωγής του, σχεδιάζοντάς τα ώς την ακραία υπερβολή».

Αγαπάτε τις γάτες; Πιστεύετε ότι «οι γυναίκες και οι γάτες θα κάνουν ό,τι τους αρέσει, και οι άντρες και οι σκύλοι θα πρέπει να χαλαρώσουν και να συνηθίσουν σ’ αυτήν την ιδέα»; Δεν έχει καμία σημασία. Αγοράστε το κόμικς «simon’s cat... η γάτα που την ξέρουν όλοι» και γελάστε με την ψυχή σας. Αξίζει!

Σάιμον Tόφιλντ,«Η γάτα του Σάιμον», εκδόσεις «Τόπος», σελ. 240, 11,90
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=255449

"ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ"- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-27T11:09:00.000-08:00

«Tα κτήνη είναι του Θεού, η κτηνωδία των ανθρώπων»

Ένα νέο φριχτό περιστατικό θανάτωσης σκύλου, στη Λέρο, αποδεικνύει πόσο επίκαιρη παραμένει η φράση του Βρετανού ιστορικού Steven Runciman ότι: «Tα κτήνη είναι του Θεού, η κτηνωδία των ανθρώπων».

Ο νεαρός σκύλος -"μόνιμη και μόνη συντροφιά" ατόμου με ειδικές ανάγκες, κάτοικου του νησιού- πετάχτηκε σε χωράφι, στην περιοχή Κόκκαλη του νησιού, αφού πρώτα υπέστη βασανιστικό θάνατο δια απαγχονισμού.
"Η πράξη αυτή συνιστά ποινικό αδίκημα και τιμωρείται από το νόμο. Αποτελεί πράξη ντροπής και αίσχους για το ανθρώπινο είδος. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι υπονομεύεται και απειλείται η αξιοπρέπεια όλων μας. Ας αντιληφθούμε ότι στιγματίζεται το νησί μας και ο πολιτισμός μας", αναφέρουν με κείμενό τους τα μέλη του Σωματείου "Φιλόζωοι της Λέρου", που καταγγέλλουν και καταδικάζουν "την απαράδεκτη, παράνομη, επονείδιστη και ειδεχθή πράξη της δολοφονίας".
Τα μέλη του Σωματείου τονίζουν ότι θα προβούν σε όλες τις νόμιμες ενέργειες προκειμένου να εντοπιστεί και να τιμωρηθεί ο δράστης. Καλούν αρμόδιους φορείς και αρχές να πάρουν θέση, να καταδικάσουν το έγκλημα και να ενεργήσουν σύμφωνα με τα καθήκοντά και τις ευθύνες τους.

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=255154

ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ? ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-22T05:27:00.000-08:00

Τι θέλουν να μας πουν;

«Τι ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα έναν σκύλο; Είναι απλό: οι άλλοι σκύλοι. Επειδή όμως τα σκυλιά ζουν κοντά στον άνθρωπο εδώ και τριάντα χιλιάδες χρόνια, «μας έχουν μεγαλύτερη ανάγκη απ’ ό,τι τα έχουμε εμείς, και το ξέρουν»».

Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μας. Ανήκει στην ανθρωπολόγο Eλίζαμπεθ Mάρσαλ Tόμας και αποτελεί τον απολογισμό τριάντα χρόνων ζωής κοντά σε σκύλους και λύκους.

Το βιβλίο «Η μυστική ζωή των σκύλων»... «μας βοηθάει να δούμε μ’ έναν εντελώς καινούργιο τρόπο τους σκύλους, μέσα από ένα τρυφερό αλλά και απαλλαγμένο από κάθε συναισθηματισμό χρονικό της ζωής δώδεκα σκύλων, βασισμένο σε εκατοντάδες χιλιάδες ώρες παρατήρησης».«(...) Κάποτε ένα από τα σκυλιά μου αντιλήφθηκε την πολύ κακή ψυχολογική μου διάθεση, από εκατό μέτρα μακριά, και για συμπαράσταση άλλαξε τη συμπεριφορά του από εύθυμη σε μελαγχολική. Το σκυλί βρισκόταν μέσα σ’ έναν περιφραγμένοχώρο προς τον οποίο κατευθυνόμουν και με πήρε το μάτι του τη στιγμή που έστριβα τη γωνία. Ημουν πράγματι πολύ λυπημένη, αλλά κανείς από τους ανθρώπους γύρω μου δεν το είχε αντιληφθεί. Ο σκύλος όμως κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Με κοίταξε επίμονα από την απόσταση που βρισκόταν, σαν να ήθελε να βεβαιωθεί πως τα μάτια του δεν τον είχαν γελάσει και αμέσως μετά, σίγουρος ότι η πρώτη του εντύπωση ήταν σωστή, βυθίστηκε και αυτός στη θλίψη.

Εντυπωσιάστηκα τόσο από την οξυδέρκειά του, που ξαναβρήκα το κέφι μου και αυτός το δικό του!» περιγράφει στον πρόλογό της η Eλίζαμπεθ Mάρσαλ Tόμας. «(...) ο ανθρωπομορφισμός», λέει, «μπορεί να μας βοηθήσει να ερμηνεύσουμε την κίνηση της έκθεσης της κοιλιάς – κίνηση που συμβολίζει την απόλυτη υποταγή των κουταβιών στα μεγαλύτερα σκυλιά (...).

Για να κατανοήσουμε αυτή τη συμπεριφορά, ας ρίξουμε μια ματιά στην αντίστοιχη ανθρώπινη, στον τρόπο δηλαδή με τον οποίο αντιδρούν πολλοί θρησκευόμενοι άνθρωποι – οι χριστιανοί, για παράδειγμα, απέναντι στο θεό». Διαβάστε το και «θα μάθετε πολύ περισσότερα για τη σκέψη και τις επιθυμίες των σκύλων απ’ όσα είχατε ποτέ υποψιαστεί!».

Ελίζαμπεθ Μάρσαλ Τόμας, «Η μυστική ζωή των σκύλων», εκδ. «Ωκεανίδα», σελ. 169, τιμή 8 .
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=253642

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΜΕΡΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-16T11:21:00.000-08:00

Σκυλίσια μέρα

«Mια συνηθισμένη μέρα ένας συμπαθέστατος αδέσποτος σκύλος προσπαθεί να περάσει στην απέναντι πλευρά της εθνικής οδού, μπροστά από τα διερχόμενα οχήματα. Στην ουσία τρέχει ανάμεσά τους για να σώσει τη ζωή του. Και, φυσικά, δεν μπορεί να καταλάβει ότι γίνεται αιτία ώστε οι επιβάτες αυτών των οχημάτων να ενεργοποιήσουν μια σειρά σκέψεων γύρω από τη δική τους ζωή, αφού κι οι ίδιοι, σαν το σκύλο, στην ουσία τρέχουν για να τη σώσουν».

Ούτε μία ούτε δύο... Πέντε προσωπικές ιστορίες περιλαμβάνει το μυθιστόρημα της Κάρολιν Λαμάρς, η ιδέα του οποίου γεννήθηκε «στον αυτοκινητόδρομο Ε411». Αλλωστε, το βιβλίο είναι αφιερωμένο στο σκύλο που είδε η συγγραφέας εκεί, στις 20 Μαρτίου του 1995.

Πρωταγωνιστές του, έξι διαφορετικοί άνθρωποι... Ενας «ευαίσθητος» νταλικέρης, ένας ιερωμένος με «καταπιεσμένη σεξουαλικότητα», μια γυναίκα με «έντονο το συναίσθημα της εγκατάλειψης», ένα αποδιωγμένο «γκέι αγόρι», μια «εγωκεντρική μητέρα» και η «βουλιμική κόρη της», που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά, ο καθένας μέσα από τις δικές του εμπειρίες.

«(...) Σκέφτηκα τότε ότι έπρεπε να μιλήσω για τα παιδιά μου –έστω κι αν δεν υπήρχαν–, για τη θλίψη τους όταν θα άκουγαν την ιστορία του σκύλου και για τη λαχτάρα μου να πω στον κόσμο ότι το να παραμελούμε τα ζώα είναι εξίσου βαρύ με το να υποστηρίζουμε το δουλοκτητικό σύστημα, μόνο που αντί για σκλάβους έχουμε σκυλιά και άλογα, αγελάδες και κοτόπουλα. Αλλωστε (...) έγινα χορτοφάγος από την εποχή που ξεκινούσα στη μία το πρωί για να πάω στην κεντρική αγορά του Ρενζίς και ν’ αγοράσω κρέας, μόνο κρέας» περιγράφει χαρακτηριστικά ο νταλικέρης στην ιστορία του.

»(...) Είναι σκοτεινά στο διάδρομο του θανάτου, όπως στο βουστάσιο όμως όλα τα μάτια λάμπουν, και των ζώων και των ανθρώπων, αντανακλώντας ένα και μοναδικό φως: το φως στο τέρμα του τούνελ, που φωτίζει τον τόπο της σφαγής. Δεν πήγα ποτέ μέχρι εκεί. Εμαθα απλώς μέσα στο τούνελ ότι τα ζώα ξέρουν πως είναι το τέλος, διαγράφεται τόσο καθαρά στα μάτια τους (...)».

Κάρολιν Λαμάρς, «Η ημέρα του σκύλου», εκδόσεις Περίπλους, 162 σελ., 7,74

Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=251763

ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-16T11:17:00.000-08:00

Ενας θησαυρός ανάγνωσης

«Μερικές φορές, μ’ αυτά που μας συμβαίνουν, δεν ξέρουμε αν πρέπει να κλάψουμε ή να γελάσουμε. Η Στέλλα και ο Στέφανος, τα μοναδικά αδέλφια της χώρας με απίθανες μαγικές δυνάμεις, επιλέγουν να γελάσουν! Ακόμα και τώρα που φτάνουν στην κατασκήνωση του Χρυσού Βουνού και καταλαβαίνουν πως κάτι πάει στραβά. Ιπτάμενοι πειρατές, διαστημικές νεράιδες, μαγικά ηφαίστεια, μυστηριώδη γράμματα, κρουαζιέρες στην Αφρική, πριγκίπισσες και δράκοι, ένα βουνό που κινδυνεύει, μαγεμένες αρκούδες, ανεξήγητες πυρκαγιές, ένας τρομακτικός αόρατος τοξότης που τους κυνηγάει... Η κατασκήνωση είναι πραγματικά παράξενη! Και κρύβει έναν μεγάλο θησαυρό...».

Μα τι συμβαίνει πια σ’ αυτό το «Χρυσό Βουνό»; Θα βρουν όλα τα κρυμμένα στοιχεία; Τι θα γίνει με το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού; Θα καταφέρουν οι «Στε» να σώσουν το Χρυσό Βουνό και όλες τις αρκούδες που κινδυνεύουν;

« (...) Η αρκούδα τούς πλησίασε κι άλλο και κούνησε το πόδι της απότομα. Αρχισε να ουρλιάζει και να χτυπάει το στήθος της. (Περίεργη συμπεριφορά για αρκούδα, θα σκεφτόταν κάποιος βιολόγος.) Τώρα απείχε μόλις μισό μέτρο από τα παιδιά, τα οποία δεν μπορούσαν να κουνηθούν καθόλου. Τους κούνησε λοιπόν η αρκούδα. Ή, για να το πούμε καλύτερα, τούς έσπρωξε, πετώντας τους μακριά. Με το μπροστινό της πόδι χτυπούσε μια το στήθος της, στο μέρος της καρδιάς, και μια την οροφή της σπηλιάς. Λίγο ακόμα και θα την γκρέμιζε. Τα δυο παιδιά κουλουριάστηκαν σε μια γωνιά και περίμεναν να τελειώσει η αρκούδα την περίεργη τελετουργία της. "Τι κάνει;" ρώτησε ο Στέ- φανος, που φοβόταν. Η Στέλλα τού έσφιξε το χέρι και, για να τον κάνει να ξεχαστεί, άρχισε να του λέει πληροφορίες που είχε διαβάσει στο Ιντερνετ για τις αρκούδες – όχι τις μαγεμένες αλλά τις κανονικές, αυτές που φεύγουν αμέσως μόλις δουν ανθρώπους».

Το βιβλίο του Αρη Δημοδίκη –με τη συνεργασία του Αρκτουρου– είναι μια φανταστική ιστορία «για μικρά και μεγάλα παιδιά, η οποία μας μαθαίνει πως οι πιο πολύτιμοι θησαυροί είναι αυτοί που κρύβονται ήδη μέσα μας».

Αρης Δημοκίδης, «Το χρυσό βουνό» εκδόσεις Μεταίχμιο, 200 σελ., 9,71
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=251767

ΑΙΣΩΠΟΣ, ΛΑΦΟΝΤΕΝ ΚΑΙ ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-02-01T10:24:00.000-08:00

Αίσωπος, Λαφοντέν και Γούντι Αλεν

«Αν τα ζώα πιο πολύ μας μοιάζαν, αν οι βάτραχοι παναγίες κατεβάζαν, αν οι σκύλοι είχαν συζύγους και οι σκίουροι δεσμό, ενώ τα πρόβατα έκαναν διαλογισμό... Τότε στο δάσος, στο στάβλο, στον αγρό, μπορεί να έβρισκες το ζωολόγιο αυτό. Να το διαβάζουν πελαργοί, αρουραίοι και γατάκια. Να το ξεφυλλίζουν αγελάδες με λερωμένα από το γάλα τους βυζάκια. “Το βρήκα το βιβλίο ιδιαιτέρως κωμικό”, θα άκουγαν να λέει τον ποντικό. Άλλοι, ωστόσο, μπορεί να ήταν πιο αγροίκοι. “Βλακεία...” ίσως έλεγαν οι λύκοι. Και όσο για τους κριτικούς, χα, θα έγραφαν αυτό που και οι κότες λέν’, “Πιστέψτε με, δεν είν’ και Λαφοντέν!”».

«Σκίουρος ζητεί βερβερίτσα» ονομάζεται το νέο βιβλίο του Ντέιβιντ Σεντάρις, το οποίο αποτελείται από 16 ιστορίες καθημερινής τρέλας. Με τη διαφορά ότι σ’ αυτές οι πρωταγωνιστές δεν είναι άνθρωποι, αλλά ζώα. «Αίσωπος, Λαφοντέν, Γούντι Αλεν. Ισως λίγο απ’ όλους τους, αλλά κυρίως καθαρόαιμος Σεντάρις, με τη χαρακτηριστική, λοξή και καυστική ματιά του. Σ’ αυτές τις ιστορίες δεν υπάρχει καλός και κακός, κανένα “καθωσπρέπει” ηθικό δίδαγμα».

Ο συγγραφέας, που γεννήθηκε από έλληνα πατέρα και αμερικανίδα μητέρα πριν από 54 χρόνια στη Νέα Υόρκη, περιγράφει με καυστικό τρόπο και βρόμικα λογάκια, σαν αυτά που χρησιμοποιούμε καθημερινά, τις απολαυστικές - αστείες ιστορίες του.

Προσοχή, λοιπόν, μην την πατήσετε! Μπορεί ο Σεντάρις να βαφτίζει το βιβλίο του «ένα σεμνό ζωολόγιο» και η εικονογράφησή του να είναι δημιούργημα του Ιαν Φάλκονερ (του εικονογράφου της πολύ επιτυχημένης σειράς παιδικών βιβλίων «Ολίβια») – οι ιστορίες του, όμως, δεν είναι για παιδιά. Μονάχα για «παιδιά που τα τσούζουν», όπως λέει κι ο ίδιος.

Με ήρωες... μια γάτα κι έναν μπαμπουίνο, κάποιες αποδημητικές τσίχλες, έναν βάτραχο, μια χελώνα και έναν πάπιο, μια ορφανή αρκούδα, ένα ποντίκι κι ένα φίδι, τους πελαργούς γονείς, το πιστό σέτερ, το κοράκι και το πρόβατο, τον άρρωστο και τον υγιή αρουραίο, την αγελάδα και τον γάλο, και πολλούς άλλους, μάλλον έχει δίκιο. Απολαύστε το! David Sedaris, «Σκίουρος καλεί βερβερίτσα», εκδόσεις Μελάνι, σελ. 172, τιμή 13 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=247283

ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΤΑ ΤΣΙΡΚΟ ΜΕ ΖΩΑ ΖΗΤΑ ΤΟ GAWF- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-01-26T11:53:00.000-08:00

Δια νόμου απαγόρευση στα τσίρκο με ζώα ζητά το GAWF

Ζήτησαν τη «θεσμοθέτηση νόμου για να απαγορευθεί η είσοδος τσίρκων με ζώα στην Ελλάδα», την «εφαρμογή του ευρωπαϊκού κανονισμού (1999/74/ΕC) σχετικά με τη μετάβαση από τις κλωβοστοιχίες που χρησιμοποιούν σήμερα οι αυγοπαραγωγοί στα «εμπλουτισμένα», και την «αυστηροποίηση των ποινών των νόμων 1197 του 1981 και 3170 του 2003 σχετικά με την προστασία των ζώων».

Με απλά λόγια τα μέλη, του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων (GAWF), δεν ζήτησαν τίποτα περισσότερο από τα αυτονόητα, χθες κατά τη διάρκεια, της συνάντησής τους με την υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μιλένα Αποστολάκη.

«Δεν μπορεί ότι ίσχυε σε ποινές σχετικά με την κακοποίηση των ζώων πριν από 30 χρόνια, να συνεχίζει να ισχύει και σήμερα, που έχει διαφοροποιηθεί η ηθική αντιμετώπιση των ανθρώπων προς τα ζώα», επισήμανε από την πλευρά της η Αμαλία Σωτήρχου, Διευθύνουσα Σύμβουλος του GAWFκαι πρόσθεσε: «Είναι απαραίτητη η αυστηροποίηση των ποινών για να συνετιστούν αυτοί που κακοποιούν τα ζώα και να αποτραπούν αυτοί που σκέφτονται να το κάνουν».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνάντηση ολοκληρώθηκε με τη διαβεβαίωση της κ. Αποστολάκη, ότι το πολύ σε έναν μήνα θα είναι έτοιμο προς διαβούλευση το προσχέδιο για τα τσίρκο.

Πιστοί υπερασπιστές της άποψης πως «κανένα ζώο δεν οφείλει να βασανίζεται, να ζει έξω από τη φύση του και να υποφέρει για να διασκεδάζουν οι άνθρωποι», τα μέλη του GAWF έχουν ξεκινήσει από το 2006 πανελλαδική εκστρατεία κατά των τσίρκων με ζώα σε όλη την Ελλάδα (www.gawfcircuscampaign.org.uk), σε συνεργασία με την AnimalDefendersInternational, καθώς και 60 φιλοζωικά σωματεία απ’όλη τη χώρα. Για τον σκοπό αυτό –να μπει επιτέλους ένα τέρμα στην αφύσικη, εξευτελιστική και οδυνηρή ζωή χιλιάδων άγριων και ήμερων ζώων, όπως έχει συμβεί δια νόμου σε πολλές χώρες του εξωτερικού- είχε κατατεθεί και προσχέδιο νόμου το 2007!
ΑΡΓΥΡΩ Κ.ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=245238

ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΑΣΙΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΨΑ ΔΥΟ ΣΚΥΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-01-25T12:01:00.000-08:00

Νεκροί από ασιτία και δίψα δυο σκύλοι στην Πάτμο

Η έντονη δυσοσμία, αποκάλυψε τη φρίκη. Και η κατάσταση στην οποία βρέθηκαν νεκροί οι δυο σκύλοι, το μέγεθος του αργού και βασανιστικού μαρτυρίου που έζησαν μέχρι τη στιγμή του λυτρωτικού θανάτου.

Σύμφωνα με όσα κατήγγειλαν φιλόζωοι που ζουν στο νησί και έγιναν γνωστά μέσω της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Ζωοφιλικών Σωματείων τα ζώα βρέθηκαν σκελετωμένα σε πλήρη αποσύνθεση. Το ένα ήταν κουλουριασμένο σε κατάλυμα και το άλλο έξω από αυτό. Πέθαναν από ασιτία και δίψα. Και τα δυο ήταν δεμένα, μη έχοντας την παραμικρή ευκαιρία να βρουν λίγο φαγητό, νερό μέσα ή έξω από το περιφραγμένο οικόπεδο, που βρίσκονταν, σε μια τοποθεσία μεταξύ της Χώρας της Πάτμου και της Σκάλας.

«Τα ζώα είχαν ξεχαστεί από τον ιδιοκτήτη τους» και –όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος- «οι γείτονες που άκουγαν για ημέρες τα απεγνωσμένα ουρλιαχτά των ζώων δεν έδωσαν σημασία». Για την υπόθεση έχει ξεκινήσει αυτεπάγγελτη μήνυση από το Αστυνομικό Τμήμα Πάτμου.

«Αναρωτιόμαστε αν έχει μείνει καθόλου ανθρωπιά σε αυτό τον κόσμο. Ελπίζουμε η δικαιοσύνη να πράξει στο ακέραιο το καθήκον της και η Πολιτεία επιτέλους να αυξήσει κατακόρυφα ποινές και πρόστιμα για τέτοιους εγκληματίες», επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους τα μέλη της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Ζωοφιλικών Σωματείων.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=244919

"Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΝΕΝΟΧΗ"- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-01-20T13:00:00.000-08:00

"Η αδράνεια είναι συννενοχή"

Δημόσιο κάλεσμα στους αρμόδιους φορείς της Κρήτης να καθίσουν στο τραπέζι και να βρουν τρόπους για να σταματήσει η κακοποίηση των ζώων απευθύνουν τα φιλοζωικά σωματεία του νησιού.

Με ανακοίνωσή τους -μετά και το μπαράζ φρικτών εγκλημάτων σε βάρος αθώων πλασμάτων την εβδομάδα που πέρασε- τούς καλούν «να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων», να εφαρμόσουν το νόμο και να βάλουν ένα τέλος στις εκατοντάδες κακοποιήσεις «ενεργητικής και παθητικής μορφής». Παράλληλα τα μέλη των φιλοζωικών σωματείων του νησιού εξαπολύουν πυρά τόσο κατά της παλαιάς όσο και κατά της νέας δημοτικής αρχής, που –όπως καταγγέλλουν- παρακολουθεί «απαθής» και «αδρανής» το έγκλημα που συντελείται εδώ και χρόνια στην Κρήτη σε βάρος των ζώων και τείνει να εξελιχθεί σε μάστιγα.

Τα φριχτά περιστατικά, που αποκαλύφθηκαν στο νησί, την εβδομάδα που πέρασε, αποδεικνύουν για πολλοστή φορά ότι η κτηνωδία είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό….

* Στο Λασίθι, ένας αδέσποτος σκύλος βρήκε τραγικό θάνατο από τα χέρια αρρωστημένων ανθρωποειδών, που αποφάσισαν να τον απαγχονίσουν σε δένδρο και συγκεκριμένα στον αυλή εξοχικής κατοικίας.

* Στις Γούβες Ηρακλείου, 17 ζώα βρέθηκαν δηλητηριασμένα, στον χώρο της αμερικάνικης βάσης.

* Στο Λασίθι, άγνωστος πυροβόλησε και σκότωσε ένα άλλο αθώο πλάσμα.

Για την πρώτη περίπτωση, τα μέλη των φιλοζωικών συλλόγων ήρθαν σε επικοινωνία με το Αστυνομικό Τμήμα της Νεάπολης Λασιθίου, προκειμένου να γίνουν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες.

Ενέργειες οι οποίες –όπως τους ανέφερε η ιδιοκτήτρια του εξοχικού δεν έγιναν- επειδή «οι αστυνομικοί αδράνησαν και αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε αυτεπάγγελτη μήνυση κατά παντός υπαιτίου» και να ξεκινήσουν την έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών.

Όσον αφορά στις δεκάδες δηλητηριάσεις, έχει ειδοποιηθεί ήδη το υπουργείο Τουρισμού, από τους αλλοδαπούς τουρίστες που τα εντόπισαν νεκρά. Εικάζεται μάλιστα ότι τα ζώα που έχουν δολοφονηθεί με αυτόν τον τρόπο ξεπερνούν τα 17, δεδομένου ότι πολλά αγνοούνται.

Ενώ για το έγκλημα με πυροβολισμό, η έρευνα των φιλοζωικών σωματείων βρίσκεται σε εξέλιξη προκειμένου να προχωρήσουν στις

κατάλληλες νομικές ενέργειες.

Οι δηλητηριάσεις ζώων στην Κρήτη, καθώς και στην υπόλοιπη χώρα, έχει προκαλέσει για πολλοστή φορά έντονο προβληματισμό, καθώς τα μέλη της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής 108 Ζωοφιλικών Σωματείων δεν κατάφεραν να πείσουν την υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Μ. Αποστολάκη, σε πρόσφατη συνάντησή τους, «να δίνονται τα φυτικά φάρμακα μόνο με συνταγογράφηση».

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=243440

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ 17ΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΑ ΩΣ "ΣΑΔΙΣΤΗ ΖΩΩΝ" ΣΤΟ FACEBOOK

2011-01-19T06:35:00.000-08:00

Κατηγορούν 17χρονο Ελληνα ως «σαδιστή ζώων» του Facebook

Ενας 17χρονος Ελληνας, μαθητής Λυκείου, από τα Τρίκαλα ήταν τελικά -σύμφωνα με την αστυνομία- ο χρήστης του Facebook που είχε προκαλέσει την οργή και τον αποτροπιασμό χιλιάδων φιλόζωων σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Οι αναρτήσεις στην ιστοσελίδα του βίντεο και φωτογραφιών με βασανισμούς και κακοποιήσεις κατοικίδιων από δίποδα κτήνη, και τα υβριστικά σχόλιά του εις βάρρος όσων αγαπούν και υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ζώων, είχαν ως αποτέλεσμα -όπως είναι φυσικό- να δεχθεί εκατοντάδες επιστολές διαμαρτυρίας η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, τόσο από χρήστες του Διαδικτύου όσο και από φιλοζωικά σωματεία της Ελλάδας και του εξωτερικού, που ζητούσαν «τον εντοπισμό και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών».

Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, μέσω της Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας, επικοινώνησε με την εταιρεία που διαχειρίζεται την ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook), προκειμένου να εντοπίσει τα ηλεκτρονικά ίχνη του προσώπου που διατηρούσε το συγκεκριμένο προφίλ.

Ετσι, μετά τη διενέργεια της ψηφιακής ανάλυσης, οι αστυνομικοί ακολούθησαν τα ηλεκτρονικά του ίχνη και εντόπισαν την οικία του «ανθρώπου» που βρισκόταν πίσω από τη σύλληψη των αρρωστημένων διαδικτυακών αναρτήσεων.
Α.Κ.Μ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=18/01/2011&id=242344

ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2011-01-14T10:12:00.000-08:00

Για να ζούμε όλοι καλύτερα

Ομολογήστε το! Πόσες φορές έχετε σκεφτεί πώς θα εξασφαλίσετε την καλύτερη δυνατή ζωή για το ζώο σας; Η έγκριτη καθηγήτρια της Επιστήμης των Ζώων και πρόμαχος του αυτισμού, Τεμπλ Γκράντιν, είχε πάντα τη μυστηριώδη ικανότητα να μπαίνει στο μυαλό των ζώων.

Μετά το βιβλίο της «Τα ζώα σε μετάφραση», που πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, η συγγραφέας, με το νέο της βιβλίο «Τα ζώα μάς κάνουν ανθρώπους» (το οποίο έγραψε με τη βοήθεια της νευροψυχιάτρου Κάθριν Τζόνσον), «αλλάζει μια για πάντα τον τρόπο που τους φερόμαστε, ανατρέποντας τις ιδέες που έχουμε για τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, έτσι ώστε να τα αντιμετωπίσουμε με τρόπο που να πληροί τους δικούς τους όρους ευτυχίας και όχι τους δικούς μας!» «Μπορεί ένας σκύλος να είναι ευτυχισμένος αν μένει συνέχεια μόνος του; Ενα λιοντάρι που περπατάει στο κλουβί του όλη μέρα είναι δυστυχισμένο ή ασκείται; Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τη γάτα μας; Υπάρχει τρόπος να μην παθαίνουν πανικό τα ζώα όταν τα πηγαίνουμε στον κτηνίατρο;» Με σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας, έρευνας και πειραματισμού, η Γκράντιν απαντά σ’ αυτά και σε άπειρα άλλα ερωτήματα, εστιάζοντας στις συναισθηματικές ανάγκες τις οποίες μοιράζονται όλα τα ζώα.

"Τα ζώα έχουν συναισθήματα" υποστηρίζει "και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ενθαρρύνουμε τα θετικά συναισθήματα (την αναζήτηση και το παιχνίδι) και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν αφυπνίζουμε τα αρνητικά – φόβο, πανικό, οργή. Μόνο έτσι θα μπορούμε να δώσουμε στα ζώα μια πραγματικά καλή ζωή".

Με τις διηγήσεις και τις πρακτικές σοφές συμβουλές, που είναι πια σήμα κατατεθέν της, η Γκράντιν μας εξηγεί πώς θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε συγκεκριμένες ανάγκες του σκύλου, της γάτας, του αλόγου, των άγριων ζώων και των ζώων ζωολογικών κήπων και κτηνοτροφίας, και μας δείχνει την ευτυχία μέσα από τα μάτια τους.

"Το βιβλίο “Τα ζώα μάς κάνουν ανθρώπους” είναι απαραίτητο εργαλείο για όποιον έχει και φροντίζει ζώα ή απλά νοιάζεται γι’ αυτά" αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Και είναι πέρα για πέρα αληθινό.

Τεμπλ Γκράντιν & Κάθριν Τζόνσον,

«Τα ζώα μάς κάνουν ανθρώπους»,

εκδόσεις Polaris,

σελ. 392, τιμή 22 ευρώ
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=240969

ΚΑΚΟΜΟΙΡΟ ΜΟΥ ΠΟΝΙ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-29T04:49:00.000-08:00

Κακόμοιρό μου πόνι

Σε ...ποδαρικό διαμαρτυρίας την πρώτη μέρα του νέου έτους ενάντια στην εκμετάλλευση και την κακοποίηση των πόνυ, στη 1.30 το μεσημέρι, στην πλατεία Συντάγματος, η Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση.

Οπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά οι αντισπισιστές, στην ιστοσελίδα τους (www.antispe.squat.gr) που τα 'ψαλαν για τα καλά σε εκείνους που τα εκμεταλλεύονται, και στις 26 Δεκέμβρη, τα Χριστούγεννα μόνο «γιορτή χαράς και αγαλλίασης» δεν είναι.

«Υπάρχουν ζώα που φυλακίζονται όλο το χρόνο για να βγουν στους δρόμους τώρα στις γιορτές και να φωτογραφίζονται τα παιδιά. Είναι τα πόνι που αντί να ζουν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον(...) ταλαιπωρούνται ώρες, στερούμενα την ελευθερία τους και την κοινωνικοποίηση με τα άλλα ζώα της φυλής τους απλά και μόνο για μια φωτογραφία. Παραμένουν για περίπου ένα μήνα μέσα σε βανάκια και τρέιλερ», τονίζουν και κάνουν λόγο για ένα «σύγχρονο δουλεμπόριο».

«Την ώρα που το παιδί σου φωτογραφίζεται, το πόνι υποφέρει. Μην ενισχύεις αυτή την καταπίεση. Τα ζώα δεν είναι θέαμα», καταλήγουν.
Α.Κ.Μ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=29/12/2010&id=236860

ΓΑΒ ΣΤΟΡΙ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-28T13:13:00.000-08:00

Γαβ στόρι

«(...) Ο κ. Σιρόκος, γνωστός παιδίατρος, αντιμετώπισε πριν από λίγον καιρό ένα σοβαρό πρόβλημα. Επρεπε να παραστεί σ’ ένα συνέδριο ιατρικής στον Καναδά και δεν είχε πού ν’ αφήσει τον Φλούφλη, το σκυλάκι του. Είχε πολλούς φίλους. Μα κανένας δεν αναλάμβανε την ευθύνη και τη φροντίδα του, επειδή ήξεραν την αδυναμία που του είχε. Κι αν πάθαινε κάτι (κούφια η ώρα που τ’ ακούει); Ολοι οι πελάτες το ήξεραν ότι ο Φλούφλης ήταν το αγαπημένο του πομεράνιαν.Τόσο αγαπημένο, ώστε και στο κουδούνι της εξώπορτας ήταν γραμμένο το όνομά του δίπλα στο δικό του. Αυτό ξένιζε τον κόσμο, μα ο κ. Σιρόκος το θεωρούσε απόλυτα φυσικό, αφού ο Φλούφλης έμενε στο διαμέρισμα μαζί του».

Ο γιατρός έκανε έρευνα και, αφού δεν είχε άλλη επιλογή, αναγκάστηκε να αφήσει τον Φλούφλη για 10 μέρες –όσο θα απουσίαζε– στην πανσιόν ενός κτηνιάτρου, που (προσέξτε) επισκέφθηκε για να διαπιστώσει αν ήταν η ιδανική. Στον Καναδά, για να καλύψει δημοσιογραφικά το συνέδριο. έπρεπε να πάει και η Νόνια. Αλλά ούτε αυτή είχε να αφήσει σε κάποιον το σκύλο της, που τον λένε επίσης Φλούφλη. Ετσι αποφάσισε να τον αφήσει στον κτηνίατρό της. Πολλές συμπτώσεις μαζί;

Αλήθεια, «...μπορούν να γράψουν οι μικροί ιστορίες για μεγάλους; Ο Ιάσονας (καμία σχέση με αυτόν της Αργοναυτικής Εκστρατείας) και η Εριθέλγη (πού το βρήκε τόσο σπάνιο όνομα;) βάζουν στοίχημα με τον εαυτό τους ότι μπορούν. Και ξεκινούν. Χωρίς Αργώ ν’ αργούν. Γρήγορα. Συναντούν ανέμους, τρικυμίες, λογοτεχνικά εμπόδια, τους τρελαίνουν οι πολλές συμπτώσεις και τους γαβγίζουν τα σκυλιά, πάντοτε με αγάπη όμως. Μια ιστορία φιλοζωίας εξωφρενική, γραμμένη με λίγη τρέλα εφηβική. Μα το ερώτημα παραμένει. Πέτυχαν το στοίχημά τους; Μήπως πρέπει εσείς, οι αναγνώστες, να τους δώσετε την απάντηση που ζητούν;» όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.

Το «Γαβγίζοντας την αγάπη» είναι αφιερωμένο «σε όσους πονάνε τα ζώα και στην Κίρα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει». Ανήκει στην κατηγορία «παιδική λογοτεχνία» και αφορά παιδιά ηλικίας από 9 ετών. Μήπως νιώθετε παιδιά;

Αγγελική Βαρελλά, «Γαβγίζοντας την αγάπη», εκδόσεις Ψυχογιός, σελ. 152, τιμή 8,80 ευρώ
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=236731

ΥΠΟ ΤΗ ΣΚΕΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΑ "ΒΑΡΕΛΟΣΚΥΛΑ" ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-26T11:50:00.000-08:00

Υπό τη σκέπη του νόμου τα «βαρελόσκυλα» της Ικαρίας

Ένα υπέροχο «δώρο» έκανε, στους σκύλους της Ικαρίας –τα λεγόμενα και «βαρελόσκυλα»-, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Σάμου, λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα! Με μια οδηγία δυο σελίδων, την οποία αποστέλλει στον Αστυνομικό Διευθυντή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Σάμου, του ζητά να παραγγείλει στις αστυνομικές αρχές της Ικαρίας «να διενεργούν επισταμένους ελέγχους, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, για τη διαπίστωση παραβάσεων που προβλέπονται από το νόμο 1197/1981 «Περί προστασίας των ζώων» (κακοποίηση, βασανισμός ζώων, μη χορήγηση κατάλληλης και επαρκούς για το είδος τροφής και ύδατος, μη εξασφάλιση άνετου υγιεινού και προσαρμοσμένο εις το φυσικό τρόπο διαβιώσεως καταλύματος)».

Και ως άλλος «Αγιος Βασίλης» για τετράποδους, επισημαίνει ότι «σε περίπτωση διαπιστώσεως παραβάσεων να υποβάλλονται μηνύσεις και να σχηματίζονται δικογραφίες, στις οποίες να προσδιορίζονται τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας τω ν υπαιτίων προσώπων και οι συνθήκες διαβίωσης των ζώων και να ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία, όταν αυτό είναι εφικτό».

Ακόμη, τονίζει ότι πρέπει να γίνονται όλες οι «απαραίτητες ενέργειες για την άρση της παράνομης κατάστασης και να ακολουθείται η διαδικασία του άρθρου 12 παρ. 4 του νόμου 3170/2003», προκειμένου να «αφαιρείται το ζώο από την κατοχή του παραβάτη» με εντολή του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σάμου και να παραδίδεται είτε σε ζωοφιλικό σωματείο είτε σε καταφύγιο αδέσποτων ζώων συντροφιάς.

Τέλος, ορίζει πως πρέπει να «ζητείται η συνδρομή του Τμήματος Κτηνιατρικής του Επαρχείου Ικαρίας, τόσο κατά τη διενέργεια ελέγχων, όσο και κατά τη διαδικασία άρσης της παράνομης κατάστασης»!

Η παρέμβαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σάμου έρχεται ως απάντηση στο έγγραφο της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Ζωοφιλικών Σωματείων, που μετά το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων (Greek Animal Welfare Fund), γνωστοποίησε στις αρχές, και εκείνη με τη σειρά της, όσα βιώνουν οι σκύλοι στο νησί. Σχολιάζοντας την παρέμβαση της Εισαγγελίας Σάμου, η πρόεδρος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Φιλοζωικών Σωματείων, Αναστασία Μπομπολάκη, τόνισε πως «η επιστολή αυτή πρέπει να αποτελέσει οδηγό για όλες τις εισαγγελικές αρχές της χώρας» και «να γίνει παράδειγμα προς μίμηση».

Υπενθυμίζεται ότι μέλη της GAWF ξεκίνησαν μια μεγάλη εκστρατεία στην Ικαρία, τον περασμένο Μάιο, με την καταγραφή των σκύλων αυτών που ζουν δεμένα, με μοναδικό κατάλυμα σκουριασμένα βαρέλια, χωρίς προστασία από τον ήλιο και το κρύο, με χωρίς ή ελάχιστο φαγητό αποτελούμενο από βλαβερά αποφάγια, χωρίς κτηνιατρική περίθαλψη και ανθρώπινη παρουσία.

Σε νέα επίσκεψη στα τέλη Σεπτεμβρίου, έγινε επανέλεγχος και ακολούθησαν και μια σειρά συναντήσεων με τοπικούς παράγοντες.

Μάλιστα, το πρώτο σκέλος της καμπάνιας του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων για την «κακοποίηση» αφιερώθηκε στα «βαρελόσκυλα» με σκοπό «να μπει ένα τέλος στα βάσανα και την απάνθρωπη μεταχείριση των «σκυλιών των βαρελιών»». http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=233016
ΑΡΓΥΡΩ Κ ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=236159

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-21T15:11:00.000-08:00

Συγκλονιστικό!

«Αυτό;» ρωτάει.
«Ασ’ το αυτό! Έχει πρόβλημα στο πόδι» του απαντά ο ιδιοκτήτης τού pet-shop, αναφερόμενος στο «σκάρτο εμπόρευμα», ένα σκυλάκι, που ετοιμάζει για «επιστροφή».
«Αυτό θέλω» λέει το παιδί-πελάτης.
«Αυτό είναι κουτσό. Άχρηστο» του απαντά.
«Θα σας δώσω όσα έχω» επιμένει ο μικρός.

«Ακουσε, αγόρι μου, δεν είναι καλή αγορά. Ούτε να παίξεις μαζί του δεν μπορείς ούτε να τρέξεις» επιμένει ο ιδιοκτήτης.

Δεν έχει δει πως ο μικρός πελάτης έχει πρόβλημα κινητικότητας. Όταν το διαπιστώνει, είναι πια αργά...

Αλήθεια, θα μπορούσε να είχε προλάβει το σφάλμα; Αν είχε δει νωρίτερα αυτήν τη συγκλονιστική ταινία μικρού μήκους (που, δυστυχώς για όλους μας, δεν έχει προβάλει η τηλεόραση), σίγουρα θα συμπεριφερόταν διαφορετικά.

Διαρκεί μόλις 7 λεπτά και δύο δευτερόλεπτα. Και συνδυάζει δύο εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα: εκείνο της αναπηρίας και εκείνο της ζωοφιλίας, για να καταλήξει στο σεβασμό της διαφορετικότητας.

Η μοναδική και άκρως ρεαλιστική ταινία μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία Μιχαήλ-Γαβριήλ Ζενέλη και με πρωταγωνιστές τον μικρό Θοδωρή Ασημάκη και τον Μελέτη Γεωργιάδη, δεν αξίζει μόνο επειδή έχει βραβευτεί ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και με ειδικό βραβείο στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Πάτρας, ούτε επειδή έλαβε δύο Ειδικές Μνείες (στην Πεσκάρα, Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, και στη Νάουσα, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους) και δύο Silber Metal (Φεστιβάλ der Nationen και Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Des Nightkommerziellen Films).

Αξίζει απλώς και μόνο γι’ αυτό που είναι! Δείτε την οπωσδήποτε επιλέγοντας το σύνδεσμο από τη στήλη δεξιά
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=235259

http://www.youtube.com/watch?v=1AM7ki3Bpww&feature=player_embedded

ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-20T05:46:00.000-08:00

Εκτελούσαν πουλιά για πλάκα

Τους «εγκληματίες τυφεκιοφόρους», που το τελευταίο χρονικό διάστημα σημάδεψαν και πυροβόλησαν για την «πλάκα τους» ένα γλαρόνι και μια γερακίνα, στη Λευκάδα, αναζητούν τα μέλη του Σωματείου Ζωόφιλων Λευκάδας-LAWS, και καλούν τον κυνηγετικό σύλλογο να «επέμβει».

Αγρια ζώα περιθάλπονται στην Αίγινα Αγρια ζώα περιθάλπονται στην Αίγινα Οπως αποκαλύπτει ο φιλοζωικός σύλλογος, το γεράκι, γένους αρσενικού, που γεννήθηκε την περασμένη άνοιξη, πυροβολήθηκε από κυνηγετικό όπλο και βρέθηκε τραυματισμένο στις αρχές Νοεμβρίου σε αυλή σπιτιού στην Απόλπαινα. Από τη Λευκάδα μεταφέρθηκε στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγριων Ζώων της Αίγινας, όπου εξακολουθεί να λαμβάνει θεραπεία και να ταΐζεται, μέχρι σήμερα, με το χέρι.

Το γλαρόνι δέχτηκε τα σκάγια ανεγκέφαλου, τη στιγμή που πετούσε ανέμελο πάνω από τη Γύρα, την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου, κοντά στα μαγαζιά της παραλίας. Τα σκάγια το τραυμάτισαν στη φτερούγα, ωστόσο κατάφερε να συρθεί σε ένα μαγαζί, ο καταστηματάρχης του οποίου ειδοποίησε το Σωματείο και τους κτηνιάτρους. Και αυτό θα μεταφερθεί στην Αίγινα.

«Φυσικά δεν πρόκειται απλά για ασυνείδητο, γιατί όταν σηκώνεις το όπλο και σημαδεύεις, το κάνεις συνειδητά! Γι' αυτό τον θεωρούμε εγκληματία!», επισημαίνουν τα μέλη του Σωματείου και αναρωτιούνται «τι αποκόμισαν από την ηλίθια πράξη τους;» οι δύο «τυφεκιοφόροι».

«Κάθε ανεγκέφαλος που κατέχει όπλο θα μείνει ατιμώρητος, ακόμη και αν τουφεκάει μέσα σε κατοικημένες περιοχές ό,τι κινείται; Ελεος!», καταλήγουν.
Α.Κ.Μ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/12/2010&id=234699

ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΒΟΣΚΟΥ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΤΟΥ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-13T14:59:00.000-08:00

Διαμαρτυρίες φιλόζωων στο Ειρηνοδικείο του Αγίου Νικολάου
Αναβλήθηκε η δίκη του βοσκού που έβγαλε τα μάτια του σκύλου του

Αναβολή για τις 28 Μαρτίου ζήτησε και πήρε ο βοσκός, που έβγαλε τα μάτια του σκύλου του με αιχμηρό αντικείμενο(!), στην Ελούντα της Κρήτης, επειδή τού έφαγε μια κότα. Η δίκη αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος του κατηγορούμενου «λόγω απουσίας του δικηγόρου του».

Το φρικιαστικό γεγονός αποκαλύφθηκε, στις αρχές του περασμένου Νοέμβρη, όταν Ελβετίδα, μόνιμη κάτοικος Κρήτης, κατήγγειλε όσα φρικιαστικά είχαν συμβεί στην Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας, μέσα και έξω από το Ειρηνοδικείο του Αγίου Νικολάου, για να καταδικάσουν "τις βάναυσες συμπεριφορές υπανθρώπων σε βάρος των ζώων, τα ειδεχθή και βάρβαρα εγκλήματα κατά ανυπεράσπιστων πλασμάτων" πραγματοποίησαν, φιλόζωοι, οι οποίοι δήλωσαν αποφασισμένοι να βρίσκονται στα δικαστήρια -παρά τις αναβολές- "μέχρι να πετύχουν την καταδίκη του βοσκού για το έγκλημα που διέπραξε".

Κρατώντας πανό, στο οποίο ανέγραφαν: "Τέρμα στην κτηνωδία, αυστηρή νομοθεσία" και έχοντας κολλήσει παντού αυτοκόλλητα ("Stop στην κακοποίηση") ένωσαν τη φωνή τους με "τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αυτής της χώρας που μάχονται για την προστασία, αλλά και τα δικαιώματα των ζώων" και δήλωσαν έτοιμοι να "μεταχειριστούν κάθε μέσον προκειμένου να σταματήσει επιτέλους αυτή η κατάσταση".

"Αθελά μας κληρονομήσαμε μια σχέση ανθρώπου προς τα ζώα, που λειτουργεί εκμεταλλευτικά και εξουσιαστικά προς τα ζώα. Απ'αυτή τη λάθος σχέση ξεκινά όλο το κακό, η άθλια συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα και το περιβάλλον γενικότερα", επισήμαναν και απαίτησαν η τιμωρία να είναι "παραδειγματική" και "αντίστοιχη της βαναυσότητας του εγκλήματος κατά του σκύλου".

Ενώ, στη συγκέντρωση διαβάστηκε ποίημα Ολλανδών πολιτών, οι οποίοι πληροφορήθηκαν μέσω διαδικτύου το φρικιαστικό συμβάν.

Αμέσως μετά αντιπροσωπεία φιλόζωων και εκπροσώπων φιλοζωικών σωματείων (κ.κ. Αν. Μπομπολάκη, Μ. Χουστουλάκη, Τζόαν Pαπάνη) επισκέφτηκαν την Εισαγγελία Νεαπολέως, από όπου ζήτησαν και έλαβαν από την αρμόδια Εισαγγελέα αντίγραφο της εντολής για προσωρινή αφαίρεση των υπολοίπων σκύλων του κατηγορούμενου.

Με ανακοίνωσή της, πάντως, η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή 106 Ζωοφιλικών Σωματείων, καλεί πολιτεία και φορείς να "ξυπνήσουν επιτέλους από τον λήθαργο, να αυξήσουν κατακόρυφα τις ποινές και τα πρόστιμα και να κακουργοποιήσουν ορισμένες απεχθείς εγκληματικές πράξεις" και δηλώνουν πως "καμιά ριζική αλλαγή δεν γίνεται με ημίμετρα, ευχολόγια και χωρίς συνεχείς αγώνες".

Διαβάστε επίσης:

►Κρητικός έβγαλε τα μάτια του σκύλου του
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=233011

ΜΗΠΩΣ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙΣ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΣΟΥ?- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-13T14:56:00.000-08:00

Μήπως κακοποιείς το σκύλο σου;

Ονομάζονται «βαρελόσκυλα» και φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με τους σκύλους του Αγίου Βερνάρδου. Η... ράτσα είναι ελληνική και τη συναντάς παντού, κυρίως στις επαρχιακές πόλεις και τα νησιά.

Τα χαρακτηριστικά της; «Σκύλος ολομόναχος, μόνιμα δεμένος να φυλάει το κοπάδι, χωρίς προστασία από την ήλιο και το κρύο, νηστικός ή να τρέφεται με μπαγιάτικο ψωμί, να έχει νερό περιστασιακά και αυτό βρόμικο... Θα πεθάνει αβοήθητος, μην έχοντας καμία επιλογή φυγής, όπως και τα νεογέννητα κουτάβια του που πετιούνται στους κάδους σκουπιδιών».

Αυτήν την υπέροχη «ράτσα» περιλαμβάνει το πρώτο σκέλος της καμπάνιας του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων (Greek Animal Welfare Fund) ενάντια στην κακοποίηση.

Και επειδή για κάποιους ακόμη και το «μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις» (όπως αυτή που τραβήχτηκε στην Ικαρία) θέλει επεξήγηση, η GAWF δίνει ακόμη περισσότερες εξηγήσεις: «Εφαρμογή: Σε σκυλιά-αποδέκτες της σκληρότητας και αδιαφορίας των ανθρώπων. Σε σκυλιά που θεωρούνται "εργαλεία" χωρίς συναίσθημα και συναίσθηση».

Αφήστε τους νόμους 1197/1981 και 3170/2003. Πάνω απ’ όλα είναι ο «ηθικός», που ορίζει την «ανθρώπινη υποχρέωσή μας να φροντίζουμε και να αγαπάμε το ζώο του οποίου έχουμε αναλάβει την ευθύνη».

Τι γίνεται με την κακοποίηση των δεμένων σκύλων σε αυλές, μπαλκόνια και ταράτσες; Με την κακοποίηση των γάτων και των γαϊδουριών; Αυτά είναι τα επόμενα σκέλη της καμπάνιας.
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=233016

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-08T14:24:00.000-08:00

Τα μυστικά της επικοινωνίας

«Οι άνθρωποι που δεν είναι αυτιστικοί πάντα με ρωτούν τι ένιωσα όταν πρωτοσυνειδητοποίησα ότι μπορώ να καταλάβω πώς σκέφτονται τα ζώα. Πιστεύουν ότι βίωσα μια ξαφνική Θεία φώτιση. Καμία σχέση. Χρειάστηκε να καταλάβω πώς αντιλαμβάνομαι τα πράγματα σε σχέση με τα ζώα που οι άλλοι δεν μπορούν να τα δουν. Κι έφτασα τα σαράντα όταν πια συνειδητοποίησα πως είχα ένα μεγάλο πλεονέκτημα απέναντι σ’ εκείνους που είχαν εκτροφεία πάχυνσης και με προσλάμβαναν να κάνω κουμάντο στα ζώα: ήμουν αυτιστική (...)».

Η Τεμπλ Γκράντιν συγκλονίζει από τις πρώτες κιόλας γραμμές του βιβλίου της. Οχι μόνο εξαιτίας της προσωπικής της εξομολόγησης για τα παιδικά της χρόνια ούτε επειδή «χρησιμοποιώντας τα μυστήρια του αυτισμού αποκωδικοποιεί τη συμπεριφορά των ζώων». Χάρη στην υπερήφανη αυτή αυτιστική γυναίκα (και με βοήθεια της αναλύτριας νευροψυχιατρικών θεμάτων Κάθριν Τζόνσον) έχουμε τη δυνατότητα να διαβάσουμε αυτό το υπέροχο βιβλίο, «Τα ζώα σε μετάφραση», και να αναθεωρήσουμε πολλά... Τον τρόπο που βλέπουμε τα ζώα, τον τρόπο που βλέπουμε τους ανθρώπους με αυτισμό, αλλά και όσα πιστεύουμε για τους λεγόμενους «φυσιολογικούς» ανθρώπους.

«Η συγγραφέας αντιλαμβάνεται τον αυτισμό σαν ένα είδος μακρινής στάσης στη διαδρομή που χωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα, τοποθετώντας μ’ αυτόν τον τρόπο τούς αυτιστικούς στην πλέον κατάλληλη θέση για να μεταφράσουν “τη γλώσσα των ζώων” (...) είναι μια αφοσιωμένη ξεναγός στον κόσμο των ζώων, που εξερευνά τον πόνο που νιώθουν, το φόβο, την επιθετικότητα, την αγάπη, τη φιλία και την επικοινωνία, εστιάζοντας συγχρόνως στο πεδίο της μάθησης και της ευφυΐας. Τα ζώα όχι μόνο είναι εξυπνότερα απ’ ό,τι θα φανταζόταν κανείς, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που αποδεικνύονται μεγαλοφυή», όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.

Η Τεμπλ Γκράντιν, που έχει χαρακτηριστεί και ως «σύγχρονος Ντούλιτλ», μεταξύ άλλων υποστηρίζει πως «η γλώσσα δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συνείδηση και πως τα ζώα έχουν συνείδηση», εξηγεί πως «τα ζώα έχουν "υπεράνθρωπες" ικανότητες: τα ζώα έχουν τη δική τους ευφυΐα», «εξετάζει πώς οι άνθρωποι και τα ζώα χρησιμοποιούν τα συναισθήματά τους για να σκεφτούν, να αποφασίσουν, ακόμη και για να προβλέψουν το μέλλον». Τι, θέλετε να σας πούμε κι άλλα; Διαβάστε το βιβλίο. Αξίζει!

Tεμπλ Γκράντιν & Κάθριν Τζόνσον,

Τα ζώα σε μετάφραση, εκδόσεις «Pοlaris»,

σελ. 400, τιμή 22 ευρώ
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=231534

e-pet ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-08T14:20:00.000-08:00

e-pet

• Είναι διάσημοι και ωραίοι. Τους έχουμε γνωρίσει μέσα από τις ταινίες τους στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη, τους έχουμε δει σε διαφημίσεις, τους ξέρουμε από τα περιοδικά και τους έχουμε αγαπήσει. Η Lassie, η «μαύρη καλλονή», το γουρουνάκι babe έχουν τη δική τους βιογραφία. Για την ακρίβεια ζωο-γραφία. Επισκεφθείτε το http://www.biography.com/animalographies/famousanimals.jsp. και διαβάστε την ιστορία τους. Η ιστοσελίδα διαθέτει ξεχωριστές κατηγορίες για τις φίρμες του ζωικού βασιλείου, ανάλογα με το χώρο που διέπρεψαν, όπως εκείνη των «παράξενων και σπάνιων».

• Τρελαίνεται με την οθόνη του υπολογιστή σας και του αρέσει όσο τίποτα να κυνηγάει τον κέρσορα του ποντικιού; Κάντε κλικ γρήγορα στο http://www.cattv.com/catwebsite.php Επιλέξτε το πουλάκι, τη μελισσούλα ή την πεταλουδίτσα και φωνάξτε το γατούλη σας να παίξει. Θα εκτονωθεί, θα βελτιώσει τα αντανακλαστικά του και θα «βγει» απ’ τη ρουτίνα. Ξεκινήστε από αυτό το επίπεδο και μετά περάστε στα «flash critters». Η νυχτερίδα, η μαρμότα που εμφανίζεται κάθε φορά από διαφορετική τρύπα από το έδαφος και το κόκκινο μυρμήγκι θα ξετρελάνουν το αιλουράκι σας. Αν θα κολλήσει για πάντα στην οθόνη του υπολογιστή σας και δεν θα θέλει να φύγει με τίποτα; Θα δοκιμάσουμε κι εμείς και θα σας απαντήσουμε.

• Οι στίχοι τους γράφτηκαν για τα ζώα και ο στόχος τους είναι να διδάξουν τα χαρακτηριστικά τους. Μουσικούλα και εκπαίδευση ταυτόχρονα; Μπείτε στο http://www.songsforteaching.com/animalsongs.htm και ακούστε τα. «Το τραγούδι της πάπιας», «Τα τρία μικρά βατραχάκια», «Είναι ένα σαλιγκάρι», «Η υπερηφάνεια του λιονταριού», «Ο γάτος γύρισε πίσω» είναι μερικά μόνο από τα 87 τραγούδια που σας περιμένουν στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Τα εκπαιδευτικά τραγούδια για κατοικίδια, θηλαστικά, ψάρια, έντομα, ερπετά, αμφίβια, πτηνά και άλλα πολλά, δεν είναι μόνο για παιδιά!
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=231535

ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΠΕΙΔΗ... ΤΑΙΣΑΝ ΑΔΕΣΠΟΤΟ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-12-02T13:47:00.000-08:00

Απείλησε μαθητές με τιμωρία επειδή ...τάισαν αδέσποτο

Διευθυντής δημοτικού Σχολείου καλείται να ανακαλέσει την απίστευτη προειδοποίηση

«Όποιο από τα παιδάκια ξαναταΐσει αδέσποτο σκυλάκι θα τιμωρηθεί. Να μην το ταΐσετε για να φύγει. Κουβαλάει αρρώστιες» ήταν τα λόγια του διευθυντή, όπως καταγγέλλουν φιλοζωικές οργανώσεις.

Το πρωτοφανές περιστατικό ανέδειξε η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή (αποτελείται από 106 φιλοζωικά σωματεία), που σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας και την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ανά Περιφέρεια διοργανώνει εκπαιδευτικά σεμινάρια με ειδικά εκπαιδευμένα άτομα σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια της χώρας στο πλαίσιο προσπάθειας για τη βελτίωση της συμπεριφοράς μας προς κάθε συναισθανόμενο ον.

Με επιστολή προς τον Διευθυντή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κερατέας, τα μέλη της Επιτροπής, απευθύνουν σειρά από ερωτήματα, όπως: "βάσει ποιου εκπαιδευτικού συστήματος προειδοποιείτε με τιμωρία τους μαθητές, αν αυτοί φροντίζουν και ταϊζουν τα ζώα;. Εχετε λάβει συγκεκριμένες γραπτές οδηγίες από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση; Πως είναι δυνατόν ένας δάσκαλος της δημοτικής εκπαίδευσης τη σήμερον ημέρα να αποτρέπει τους μαθητές να σέβονται και να φροντίζουν τα ζώα; Περισσότερο μάλιστα να τα απειλεί με τιμωρία αν συνεχίσουν να ταϊζουν ένα απροστάτευτο πλάσμα που βρήκε καταφύγιο στη σχολικό αυλή; Με ποιο σκεπτικό τους εμφυσάτε το φόβο των μικροβίων αν ακουμπήσουν έναν σκύλο;".

Η επιστολή συνεχίζει: "Θα έπρεπε να γνωρίζετε ως εκπαιδευτικός που είστε και καλείστε να διαπλάσετε τις ψυχές και το ήθος των μικρών μαθητών στην τρυφερή αυτή ηλικία που βρίσκονται και οι γονείς τους, καθώς και η Πολιτεία, σάς τους έχουν εμπιστευτεί, ότι η αγάπη και ο σεβασμός προς τα ζώα και τη φύση και κατ'επέκταση τον άνθρωπο ξεκινά από τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσής τους. Αργότερα θα είναι πολύ αργά" και επισημαίνει: "Δεν γνωρίζετε τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής; Η επαφή μας με ένα ζώο -ακόμα αν αυτό είναι αδέσποτο- δεν εμπεριέχει κανέναν λόγο ανησυχίας για μετάδοση ασθενειών. Σε ό,τι αφορά την ασφάλεια υγείας των μαθητών θα ανησυχούσαμε πιο πολύ για τους χώρους του σχολείου σας που σίγουρα δεν θυμίζουν αίθουσα χειρουργείου!".

Οι φιλόζωοι καλούν τον διευθυντή να βρει "έναν εύσχημο τρόπο να επανορθώσει". Να εξηγήσει στους μαθητές ότι "δεν ακριβολογούσε", πως "είναι περήφανος που φροντίζουν ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα" και ότι "τα ζώα δεν είναι αδέσποτα, αλλά το ανθρώπινο χέρι τα καθιστά αδέσποτα". Διαφορετικά -τον προειδοποιούν- θα προβούν σε περαιτέρω καταγγελία για την "αντι-φιλοζωική και απόλυτα αντιπαιδαγωγική" του πράξη.
Ακόμη, ζητούν να ενημερωθούν άμεσα για την τύχη του μικρόσωμου σκύλου και τον καθιστούν υπεύθυνο για τυχόν εξαφάνισή του με ο,τι συνεπάγεται από το νόμο 3170/2003 που αφορά στα ζώα συντροφιάς.

"Η ζωοφιλία δημιουργεί πρότυπα που αντιμάχονται την κουλτούρα βίας σε μια κοινωνία", καταλήγουν και υπενθυμίζουν πως εξαιτίας τέτοιων συμπεριφορών "που διδάσκουν απέχθεια και αποστροφή καταλήγουν οι μαθητές να κακοποιούν και να σκοτώνουν ένα κουτάβι, όπως έγινε πρόσφατα σε Λύκειο στην Καβάλα".

Η επιστολή κοινοποιείται μεταξύ άλλων και στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Ανατολικής Αττικής, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

►Διαβάστε σχετικά: Κακοποιήσεις ζώων, θέμα παιδείας
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=229612

Στοπ στο δουλεμπόριο ζώων Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-26T06:38:00.000-08:00

Στοπ στο δουλεμπόριο ζώων
Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Σας ζητάει το παιδί σας επίμονα να του πάρετε ένα ζωάκι; Και εσείς του απαντάτε «τώρα στις γιορτές», κάθε φορά που περνάτε έξω από τη βιτρίνα κάποιου pet shop; Τέρμα τα ψέματα. Οι γιορτές πλησιάζουν. Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται!

Πίσω από τη βιτρίνα κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα Πίσω από τη βιτρίνα κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα Η πραγματικότητα σε ό,τι αφορά αυτά τα πλάσματα, που βρίσκονται πίσω από τις βιτρίνες των καταστημάτων, είναι σκληρή και αυτό που φαινομενικά θα φέρει χαρά στο παιδάκι σας, μπορεί να βυθίσει και εκείνο και την οικογένειά σας στη θλίψη.

Κάθε χρόνο εκατοντάδες άνθρωποι καταγγέλλουν στα φιλοζωικά σωματεία τη θλιβερή εμπειρία τους. Αγόρασαν ένα σκυλάκι, πέθανε σε μία εβδομάδα, πήγαν πίσω στο κατάστημα, τους είπαν αγοράστε άλλο και τα λοιπά και τα λοιπά. Και να είχε συμβεί μόνο αυτό; Δυστυχώς υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες και «το δεύτερο σκυλάκι ξεψύχησε και το παιδί της οικογένειας έπαθε αποκόλληση από τη στεναχώρια του», αλλά και πάλι η αντιμετώπιση ήταν ίδια.

Γονείς θύματα

Στις 4 Οκτωβρίου, όταν έγινε η πανελλήνια διαμαρτυρία των φιλοζωικών σωματείων έξω από τη Βουλή, οι φιλόζωοι κατέθεσαν ένα ψήφισμα. Μεταξύ άλλων, ζητούσαν να απαγορευτεί διά νόμου η πώληση ζώων από pet shop. Οι πλέον κακόπιστοι θα μπορούσαν να πουν πως οι εκπρόσωποι των σωματείων έχουν συμφέροντα. Αλλά οι αποδείξεις τούς δικαιώνουν. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.stoppuppy mills.com και δείτε τα βίντεο. Μην περιμένετε να πάθετε για να μάθετε.

Αυτά τα «προνομιούχα» -θεωρητικά- κατοικιδία, ράτσας, που βλέπετε στις βιτρίνες, δεν είναι τυχερά. Οι γονείς τους είναι θύματα ενός απίστευτου δουλεμπόριου σκύλων και γατών, των λεγόμενων «Puppy-Kitten Mills».

Δέσμια της απληστίας, εκατοντάδες χιλιάδες σκυλιά και γατιά, φυλακισμένα σε πολύ μικρά κλουβιά, παγωμένα τον χειμώνα και ζεστά το καλοκαίρι, αναγκασμένα να γεννούν ξανά και ξανά μέχρι να πεθάνουν.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Εκατοντάδες χιλιάδες κουτάβια και γατιά ράτσας μεγαλώνουν κάθε χρόνο στις επιχειρήσεις αυτές. Μόνο στο Μιζούρι των ΗΠΑ υπολογίζεται ότι η βιομηχανία αυτή επιφέρει κέρδη ύψους 40 εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο.

Τα «Puppy Mills» είναι γνωστά για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Οι σκύλοι κρατούνται σε ασφυκτικά μικρά, συρμάτινα, υπερυψωμένα κλουβιά για όλη τους τη ζωή. Ακόμη και σ' αυτή την περίπτωση, το μέγεθος του κλουβιού -όπως και τα υπόλοιπα μέσα διαβίωσης- επιλέγεται με γνώμονα το κέρδος.

Τα κλουβιά αυτά τον χειμώνα μετατρέπονται σε ψυγεία και σε φούρνους το καλοκαίρι. Πολλά από τα σκυλιά τραυματίζονται στα σύρματα στην καλύτερη περίπτωση ή χάνουν τα άκρα τους στη χειρότερη, στην προσπάθειά τους να απελευθερωθούν. Οι καβγάδες μεταξύ των υπεράριθμων σκύλων είναι ένα συχνό φαινόμενο.

Τα ζώα αυτά δεν πηγαίνουν ποτέ βόλτες και καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους τα περισσότερα δεν έχουν πατήσει ποτέ στέρεο έδαφος, χώμα ή γρασίδι.

Στην καλύτερη περίπτωση, το φαγητό τους αποτελείται από ληγμένες παρτίδες τροφών, στη χειρότερη, ό,τι πετιέται στα πατώματα εργοστασίων παραγωγής ζωοτροφών. Τα δόντια τους σαπίζουν σε μικρή ηλικία. Και αυτή είναι μία μόνο από τις επιπτώσεις της κακής διατροφής στην υγεία τους.

Τα έξοδα για τη διατροφή και τη διαμονή τους είναι ελάχιστα. Ανάλογα με εκείνα της κτηνιατρικής τους περίθαλψης και δυσανάλογα με τα αυξανόμενα κέρδη των κουταβοπαραγωγών. Αυτοί βάζουν το χέρι στην τσέπη μόνο για την αφαίρεση των φωνητικών χορδών των σκύλων, για να μη «διαμαρτύρονται» γαβγίζοντας και για πολλούς άλλους λόγους.

Τα θηλυκά σκυλιά ζευγαρώνουν από τον πρώτο τους οίστρο. Οταν σταματούν να «παράγουν», θανατώνονται. Μέσος όρος ζωής; Η ηλικία των 5 ετών.

Πλαστά χαρτιά

Τα κουτάβια ή τα γατάκια που βλέπετε στις βιτρίνες απομακρύνονται από τη μητέρα τους σε ηλικία 5-8 εβδομάδων, πριν καν κοινωνικοποιηθούν. Στοιβάζονται σε φορτηγά και στη συνέχεια διανέμονται στα pet shops. Οσα τουλάχιστον καταφέρουν να επιβιώσουν στη διαδρομή.

Οταν πωλούνται, συνοδεύονται από πλαστά χαρτιά «γνησιότητας», ενώ ένα μεγάλο ποσοστό από αυτά δεν επιβιώνει στις πρώτες μέρες μεταφοράς τους στο νέο τους σπίτι. Με προβλήματα ψυχολογικά και σοβαρότατα προβλήματα υγείας -η περίθαλψη των οποίων απαιτεί χιλιάδες ευρώ- οι άνθρωποι που τα αγόρασαν πληροφορούνται με τον χειρότερο τρόπο όσα κρύβονται πίσω από τα puppi-kitten mills.

Η συντριπτική πλειονότητα των pet shops στην Ελλάδα προμηθεύεται τα κουτάβια όχι από εγχώριους νόμιμους και υπεύθυνους εκτροφείς, όπως οι ιδιοκτήτες τους λένε, αλλά από κουταβοπαραγωγούς της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Ουκρανίας.

«Πείτε όχι στους ζωοέμπορους! Μη βοηθάτε το απαράδεκτο αυτό εμπόριο να συνεχίζεται. Σταματήστε να αγοράζετε ζώα από pet shop. Υιοθετήστε ένα αδέσποτο. Στους δρόμους κυκλοφορούν και ράτσες», μας προτρέπουν μέλη φιλοζωικών σωματείων παγκοσμίως.*

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=26/11/2010&id=227791

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΕΤΡΑΠΟΔΩΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-26T06:36:00.000-08:00

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΕΤΡΑΠΟΔΩΝ
Ακτιβιστές: έχουμε ράμματα για τη γούνα τους

Λένε «όχι» στο βασανισμό και τη θανάτωση ζώων στο βωμό της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και καλούν κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, οργανωμένο φιλόζωο και μη, να λάβει μέρος στην παγκόσμια διαμαρτυρία κατά του αιματοβαμμένου εμπορίου της γούνας.

Το «World Fur free Friday», η Παγκόσμια Παρασκευή Κατά της Γούνας, είναι μία από τις σημαντικότερες ημέρες δράσης για τα δικαιώματα των ζώων, με περισσότερες από 120 κινητοποιήσεις ακτιβιστών σε όλο τον κόσμο.

Στην Αττική, η κινητοποίηση θα γίνει στις 6.30 το απόγευμα, στην πλατεία Συντάγματος, ενώ τρία είναι τα σημεία στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.

Σκοπός τους είναι αφενός να γνωστοποιήσουν σε όλους τι συμβαίνει στο γκουαντάναμο των ζώων -όπου περισσότερα από 60 εκατομμύρια ζώα (λύγκες, αλεπούδες, βιζόν, μινκ, ρακούν, κογιότ κ.ά.) θυσιάζονται στο βωμό της ανθρώπινης κοκεταρίας, με μεθόδους που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: ηλεκτροπληξία στον πρωκτό, κρέμασμα, πνίξιμο, χτυπήματα στο κεφάλι, σπάσιμο λαιμού και εισπνοή τοξικού αερίου για να μην καταστραφεί η γούνα τους. Και αφετέρου να αποκαλύψουν το αληθινό πρόσωπο αυτού του παγκόσμιου εμπορίου φρίκης και πόνου, με τζίρο 13 δισ. δολάρια.

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα ζώα έχει ζητήσει με εισήγησή του στην υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων «τον τερματισμό της εκτροφής γουνοφόρων ζώων και του εμπορίου γούνας στην Ελλάδα», όπως έχει ήδη συμβεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και συγκεκριμένα, τον τερματισμό των επιδοτήσεων, τη μη έκδοση νέων αδειών για εκτροφεία, τη σταδιακή μετάβαση των εργαζόμενων σε άλλους βιώσιμους και ηθικά αποδεκτούς κλάδους (βιολογική γεωργία, οικοτουρισμός κ.ά.), την εφαρμογή βιώσιμων σχεδίων για την αξιοποίηση της περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας και τη μεταστροφή της τοπικής οικονομίας.
Α.Κ.Μ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=26/11/2010&id=227792

ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-16T04:59:00.000-08:00

Μην το χάσετε!

Kαι για τα κατοικίδια, και για τα οικόσιτα, και για τα παραγωγικά και για τα άγρια ζώα; Μα ποια είναι, τέλος πάντων; Είναι η Ζωογραφία! Ο,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το ψηφιακό κανάλι Prisma+ της κρατικής τηλεόρασης για όσους αγαπούν τα ζώα.

Συντονιστείτε κάθε Τρίτη απόγευμα, από τις 6.30 έως τις 7.30, καθίστε μπροστά στους τηλεοπτικούς σας δέκτες, πάρτε αγκαλιά τα κατοικίδιά σας και απολαύστε την. Η εκπομπή μεταδίδεται και με υπότιτλους, και με ηχητική αφήγηση, και στη νοηματική για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Είναι ζήτημα πολιτισμού.

Η ιδέα είναι της Ελένης Κεφαλοπούλου, που παρουσιάζει και την εκπομπή, και η σκηνοθεσία του Αρη Φωτιάδη. «Επώνυμοι» σκύλοι με τους δίποδους κολλητούς τους, όπως η Σαρδέλα των «Ράδιο αρβύλα», η Βόλτα του Αντ.Καφετζόπουλου, ο Μάρκος της Μ. Αλικάκη, θα παρελάσουν από την οθόνη σας... Θα ρίξετε μια βουτιά στα ενυδρεία. Θα γνωρίσετε τον πασίγνωστο Χουζούρη από το «Γατόσπιτο», θα... επισκεφθείτε ένα γηροκομείο για ιπποειδή. Θα διαπιστώσετε πώς είναι η συμβίωση με μια τυφλή και επιληπτική γατούλα, θα μάθετε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα γουνοφόρα ζώα. Θέματα χρηστικά και όχι μόνο, πάντα μέσα από τη φιλοζωία.

Αν χάσετε κάποιο επεισόδιο, μην ανησυχείτε. Η εκπομπή μεταδίδεται σε επανάληψη το πρωί της Τετάρτης στις 10.30.

Αν τώρα δεν μπορείτε να δείτε τα ψηφιακά κανάλια, μη στεναχωριέστε. Από τις 21 Νοεμβρίου θα μεταδίδεται κάθε Κυριακή στις 14.45 από την ΕΤ1. Ανυπομονούμε!
Αργυρώ Κ. Μώρου

Ο ΕΡΩΣ ΕΙΔΟΣ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-10T08:19:00.000-08:00

Ο έρως είδος δεν κοιτά

«Ο Ποτ είναι ένας αξιοπρεπέστατος σκύλος που ζει σε ένα θερμοκήπιο! Η Μελίσσα είναι μια χαριτωμένη γάτα, που ο Ποτ της σώζει τη ζωή “ένα βράδυ που ’βρεχε, που ’βρεχε μονότονα”. Και να... που γίνεται ένα μικρό θαύμα: ο Ποτ αγαπά παράφορα τη Μελίσσα και της ζητά να τον παντρευτεί!»

Κι όμως! Σ’ αυτό το τρυφερό και διασκεδαστικό βιβλίο του Αντώνη Δελώνη –που τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο παιδικού μυθιστορήματος το 2007– όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμη και μια «τρελή αγάπη» μεταξύ ενός σκύλου και μιας γάτας. Μέσα από αυτήν τη σχέση, που σπάει τα στερεότυπα, δεν περνούν μόνο «πάρα πολλά μηνύματα για τις σχέσεις των ζώων», αλλά και για «την οικολογία, την ειρήνη, αλλά και το σεβασμό του ανθρώπου προς τα ζώα».

«[...] Γύρισε ο καιρός στο κρύο, στο πολύ κρύο. Δεν το μπορώ το κρύο. Βέβαια, η φύση έχει προνοήσει για το κάθε ζώο και του έχει δώσει δέρμα σκληρό ή γούνα. Τώρα που σκέφτομαι “γούνα”, θυμάμαι τις γυναίκες και τι κάνουν για να αποκτήσουν μια καλή γούνα, καθώς και πόσα ζώα ή ζωάκια θυσιάζονται γι’ αυτό. Αγανακτώ με όλα τούτα και ας είμαι ένα ταπεινό σκυλί» σκέφτεται ο Ποτ στο κεφάλαιο «Και… “Τι θα πει η κοινωνία;”».

«[...]κοντεύει χρόνος που μάζεψα τη Μελίσσα από ένα χαντάκι μπροστά στο θερμοκήπιο. Τώρα η Μελίσσα –η μεγάλη μου αγάπη– έχει γίνει μια πανέμορφη γάτα, κάτασπρη σαν το χιόνι, με δυο λαμπερά, γαλάζια μάτια. Ποιoς να μου το ’λεγε, πριν από ένα χρόνο, πως εκείνο το λιγδιασμένο, κλαψιάρικο πλασματάκι θα μεταμορφωνόταν σε ένα πλάσμα πανέμορφο και περήφανο, για το οποίο θα έδινα τη ζωή μου! Ναι, θα την έδινα, κι άσε τον Ρεξ να με βρίζει. Δεν έχω τίποτα μαζί του. Τη ράτσα μας υπεράσπισε και έχει σίγουρα δίκιο. Εγώ φταίω, εγώ φταίω που ξέκοψα απ’ όσα λέει η φύση» μονολογεί.

Τι γίνεται μετά; Θα το ανακαλύψετε μόνοι σας. Το βιβλίο απευθείνεται σε… παιδιά ηλικίας από 9 ετών και πάνω!

Aντώνης Δελώνης,

Αγαπώ μια γάτα, εντάξει;

εκδ. «Ψυχογιός», σελ. 122, τιμή 7
Αργυρώ Κ. Μώρου
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=222057

e-pet ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-10T08:17:00.000-08:00

e-pet

• Τι θέλει να σας πει η γάτα σας όταν κάνει πίσω τα αφτάκια της; Οταν κάνει πίσω τα μουστάκια της, γυρνάει την κοιλίτσα της ή ξαπλώνει με περισσή άνεση πάνω στο «ΕΨΙΛΟΝ» τη στιγμή που το διαβάζετε; Κάντε κλικ στο http://www.bandofcats.com/21-cat-behaviors-32-cat-sounds-and-their-secret-meaning/ και πάρτε την απάντηση… Για την ακρίβεια τις απαντήσεις. Είκοσι μία φωτογραφίες –εικόνες που βλέπετε καθημερινά όσοι συγκατοικείτε με τα μικρά αιλουροειδή– και 32 συνηθισμένοι ήχοι με τις εξηγήσεις τους φανερώνουν όσα νιώθουν και θέλουν να μας πουν με τη γλώσσα του σώματός τους ή τη φωνή τους. Γιατί νιάου από νιάου διαφέρει!

• Η Αννα, η Μπιάνκα, ο Μπόμπι, ο Κάρλο, η Ντάλια, ο Φοίβος και τα άλλα... παιδιά έχουν τη δική τους (διαφορετική) ιστορία. Εχουν όμως ένα κοινό: Φιλοξενούνται και στο καταφύγιο και στην ιστοσελίδα του φιλοζωικού σωματείου με έδρα την Πυλαία, «Η αγάπη». Επισκεφθείτε το http://www.love4pets.gr/?page_id=1033 και διαβάστε για τη ζωή τους. Πού ξέρετε, ίσως βρείτε στα μουσουδάκια τους το πλάσμα που θα σας αλλάξει τη ζωή! Με την ευκαιρία σερφάρετε και στις υπόλοιπες ενότητες του site. Θα βρείτε να διαβάσετε πολλά και ενδιαφέροντα θέματα. Ακόμη κάθεστε;

• Χαμστεράκι, αγάπη μου! Είναι έξυπνα, μικρά, καθαρά και αποτελούν το αγαπημένο κατοικίδιο των παιδιών. Το σκέφτεστε; Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.hamster.com και μάθετε τα πάντα γι’ αυτά τα λατρεμένα ξεχωριστά πλάσματα. Διαβάστε την ιστορία τους, κατανοήστε τις διαφορές των φυλών (Syrian hamster, Dwarf Campbell Russian hamster, Chinese hamster, Roborovskii hamster, Winter white Russian hamster), μάθετε πώς πρέπει να είναι τα κλουβάκια τους, τα πάντα για τη διατροφή τους, τη σωματική και την ψυχική τους υγεία. Θα βρείτε άρθρα για τους τρόπους που μπορείτε να τα κρατάτε σε φόρμα, τι χρειάζονται για να είναι ευτυχισμένα και άλλα πολλά. Καλή συγκατοίκηση!
Αργυρώ Κ. Μώρου
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=222058

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-04T05:36:00.000-07:00

O φίλος μου ο μαύρος γάτος

«O Στίβεν Ντάουνς ποτέ δεν συμπαθούσε ιδιαίτερα τις γάτες. Μια μέρα, οι γιοι του ανακαλύπτουν τρία γατάκια στο πίσω μέρος του κήπου. Ενα απ’ αυτά, ο Μπλάκι, σύντομα γίνεται φίλος του κρατώντας του συντροφιά ενώ δουλεύει και παίρνοντας υπνάκους στο γραφείο του. Οταν όμως ο Μπλάκι αρχίζει να δείχνει άτονος και κουρασμένος, ο Στίβεν πανικοβάλλεται και αναρωτιέται τι ταλαιπωρεί το συνήθως ζωηρό κατοικίδιό του. Από τον οικογενειακό κτηνίατρο μέχρι το κτηνιατρικό νοσοκομείο, ο Στίβεν κάνει τα αδύνατα δυνατά να θεραπεύσει την ασθένεια του Μπλάκι και να κρατήσει στη ζωή την πολυαγαπημένη του γάτα...»

Αλήθεια, πιστεύετε ότι μια γάτα δεν μπορεί να σας κατακτήσει; Γιά ρωτήστε τον Στίβεν Ντάουνς, έναν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής και κριτικούς της Αυστραλίας. Ο Μπλάκι όχι μόνο του άλλαξε γνώμη, αλλά τον... ανάγκασε να γράψει και ένα βιβλίο διαφορετικό από εκείνα που συνήθιζε. Μια πραγματική ιστορία αγάπης και συντροφικότητας, μέσω της οποίας ο συγγραφέας «εκφράζει την έντονη εμπειρία τού να αγαπάς ένα άλλο ζωντανό πλάσμα».

«Ο φόβος μου για τις γάτες γεννήθηκε τη μέρα του γρατσουνίσματος. Δεν μπορούσα να τις εμπιστευτώ. Ηταν γρήγορες και απρόβλεπτες (...)» εξηγεί ο συγγραφέας.

«(...) Τον Σεπτέμβριο του 1993 ο Πάτρικ βρήκε μια φωλιά. Βρισκόταν κάτω από ένα κατεστραμμένο αγιόκλημα στο πίσω μέρος του σπιτιού μας. Αυτός και ο Μπένι έφεραν στην Ντομινίκ και σ’ εμένα τρεις ζωηρές χνουδωτές μπάλες, όχι μεγαλύτερες από ένα πορτοκάλι. Γνωρίζαμε τη μητέρα τους, ένα συνηθισμένο μαύρο στόχο με λευκά μπαλώματα. Τα αγόρια κρατούσαν τα γατάκια στα μικρά τους χέρια για να μας τα δείξουν. Μπορούσαμε να τα κρατήσουμε; Χωρίς αμφισβήτηση, ήταν πολύ χαριτωμένα. Το ένα ήταν μια παραδοσιακή γάτα με γκρι, μαύρες και λευκές ραβδώσεις, το δεύτερο τιγρέ με στίγματα και το τρίτο ήταν κατάμαυρο, ακόμα και η μύτη και οι πατούσες του. Το μόνο που ξεχώριζε μέσα στη μαυρίλα ήταν τα ωχροκίτρινα μάτια του». Ο τρίτος ήταν ο Μπλάκι.

Διαβάστε το!
Αργυρώ Κ. Μώρου
http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=220027

e-pet ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-11-04T05:33:00.000-07:00

e-pet

• Για «χρόνια πολλά», για «περαστικά», για «συγχαρητήρια», για «μια απλή καλημέρα»... Ετσι, χωρίς συγκεκριμένο λόγο! Πείτε στους αγαπημένους σας φίλους που αγαπούν τα ζώα ότι «σας λείπουν», ότι τους «αγαπάτε», ότι «είναι οι καλύτεροι» και φτιάξτε τους τη μέρα χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικές κάρτες με φοβερές φατσούλες. Επισκεφθείτε το http://www.123 greetings.com/pets/, επιλέξτε την κάρτα που σας αρέσει με σκυλάκια, γατάκια, πατουσάκια ή ελεφαντάκια, σε φωτογραφίες ή σκίτσα, διαλέξτε τη μουσική που ταιριάζει με το ύφος του μηνύματός σας (ροκ, λάτιν, μπαλάντα κ.ά.) και στείλτε τη. Είναι βέβαιο πως ο παραλήπτης θα λάβει το μήνυμα!

• Θέλετε να κάνετε ένα ξεχωριστό δώρο στη γάτα σας, για να της ανταποδώσετε όλα όσα σας προσφέρει; Αν πιάνουν τα χέρια σας, η λύση είναι μία: http://www.instructables.com/id/Cat-House-for-those-chilly-nights/#step1. Κάντε κλικ, γραφτείτε και δείτε βήμα βήμα όλα όσα πρέπει να κάνετε για να φτιάξετε ένα πανέμορφο και άνετο γατόσπιτο, το οποίο καθαρίζεται εύκολα και προσφέρει άνεση και ζεστασιά στα μικρά μας αιλουροειδή. Μπορείτε να το τοποθετήσετε και μέσα στο σπίτι και έξω από αυτό για τις αδέσποτες γατούλες που φροντίζετε.

• «Ηοw to...» Θέλετε να μάθετε πώς να πείσετε τους γονείς σας να υιοθετήσετε σκύλο; Πώς να μάθετε στη γάτα σας βόλτα με λουράκι; Πώς να της δώσετε εύκολα το χάπι χωρίς να την ταλαιπωρήσετε; Πώς να παίξετε παιχνίδια με το σκύλο σας; Σ’ αυτά τα «Πώς;» και σε άλλα πολλά σας απαντά η ιστοσελίδα http://www.howcast.com /categories/1153-Pets. Δείτε βίντεο για τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να κάνετε πολλά –χρηστικά και ενδιαφέροντα– πράγματα με τα κατοικίδιά σας (σκύλους, γάτες, άλογα, ψάρια, πτηνά κ.ά.), που θα κάνουν τη ζωή όλων σας πιο εύκολη.
Αργυρώ Κ. Μώρου

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=220028

e-pet ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

2010-10-27T15:06:00.000-07:00

e-pet

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=217640

• «Τι κατοικίδιο πρέπει να πάρω;» Σας έχει απασχολήσει ποτέ αυτό το ερώτημα; Αν ναι, καλώς. Αν όχι, κακώς! Διότι το πρώτο μέλημά μας πριν αποφασίσουμε να συγκατοικήσουμε με ένα κατοικίδιο είναι να διασφαλίσουμε πως θα έχει και τις βόλτες του και το χώρο του και το χρόνο του, καθώς και την κτηνιατρική του περίθαλψη. Πώς μπορείτε να σιγουρευτείτε ότι πληροίτε τις προϋποθέσεις; Απλό. Μπείτε στο http://www.quizrocket.com/what-pet-quiz/ και κάντε το κουίζ. Αν τα αποτελέσματα είναι θετικά, γυρίστε αμέσως στις σελίδες υιοθεσιών της «Φάρμας» και προχωρήστε. Καλή συγκατοίκηση.

• Λέμε όχι στα παπαγαλόψαρα, τα βαμμένα ψάρια και τα υπόλοιπα ανθρώπινα τερατουργήματα. Γιατί; Μπείτε στην ιστοσελίδα του Πανελλήνιου Συλλόγου Φίλων του Ενυδρείου http://www.aquarist.gr/news/DyedFish/DyedFish.htm και θα καταλάβετε. Ο ΠΣΦΕ φτιάχτηκε και «για σας που θέλετε να αποκτήσετε ή έχετε ένα ή περισσότερα ενυδρεία και ζητάτε πληροφό- ρηση» και για «όσους ζητούν δύσκολα ψάρια» και, φυσικά, για όσους «επιθυμούν να συνευρεθούν με άλλους χομπίστες, για ανταλλαγές απόψεων, ψαριών, φυτών και υλικών». Για τον ίδιο λόγο, και το site του. Απολαύστε το και σερφάρετε σε ασφαλή... νερά.

• Θέλετε τον δικό σας διατροφολόγο για το κατοικίδιό σας; Τον έχετε και είναι δωρεάν. Πού; Στο http://www.petdietdesigner.com/ θα βρείτε δωρεάν το πρόγραμμα λογισμικού που θα σας δώσει τη δυνατότητα να δημιουργήσετε πλήρη και ισορροπημένα γεύματα για τα κατοικίδιά σας. Έτσι θα μπορούν να παίρνουν όλες τις θρεπτικές ουσίες, αλλά και τις σωστές αναλογίες και από μαγειρευτά φαγητά. Δοκιμάστε το και δείτε τη διαφορά.
Αργυρώ Κ. Μώρου