O δημοσιογράφος που γράφει με... τα τέσσερα - Tης ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

O δημοσιογράφος που γράφει με... τα τέσσερα Γεννήθηκε στο δρόμο πριν από περίπου 11 χρόνια. Σπούδασε στο πεζοδρόμιο και γνώρισε τον κόσμο από τα χαμηλά. Κι όταν πλέον ενηλικιώθηκε και αποφάσισε τι θέλει να κάνει στη ζωή του, πέρασε το κατώφλι μιας από τις παλαιότερες εφημερίδες της Κρήτης για να γίνει …δημοσιογράφος. Ρεπόρτερ που δεν του ξεφεύγει τίποτα, κυριολεκτικά γατόνι, ο Σήφης προσελήφθη στα «Χανιώτικα Νέα» με συνοπτικές διαδικασίες. Οκτώ χρόνια μετά, ο λευκός γατούλης με τη μαύρη στάμπα στο αυτί και τη μαύρη ουρά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εφημερίδας. Συμμετέχει στις συσκέψεις, παραμένει ψύχραιμος όταν …σκάει έκτακτη είδηση, καταλαβαίνει πάντα πότε ένας συνάδελφός του είναι στεναχωρημένος και δείχνει την αλληλεγγύη του με το χαρακτηριστικό γατίσιο τρίψιμο στα πόδια. Είναι στειρωμένος, εμβολιασμένος, γάταρος. Αλλά, όπως όλοι, έχει και αυτός τις παρεξενιές του. Σημειώνετε; *Δεν σηκώνεται από την καρέκλα του ούτε με ...σφαίρες. Πριν από λίγα χρόνια μάλιστα, ο Σήφης λίγο έλειψε να βρεθεί κατηγορούμενος για επίθεση σε ...ένστολο, μετά από τηλεφώνημα για βόμβα το οποίο αποδείχτηκε φάρσα, αφού όχι μόνο δεν σηκώθηκε από την καρέκλα του αλλά «έκανε τον εκπαιδευμένο σκύλο της αστυνομίας να κλάψει με μια γρατζουνιά στη μύτη και τον αστυνομικό συνοδό του έξαλλο να φωνάζει ότι το Κ-9 είναι κρατική περιουσία». *Είναι …ταξικός εχθρός με τους σκύλους και «όταν δει κάποιον από αυτούς να εμφανίζεται στην εφημερίδα τρέχει να του δείξει ποιος είναι το αφεντικό». * Τα βράδια ενεργοποιεί συνεχώς το συναγερμό και τους κάνει να τρέχουν. *Είναι πολύ επιλεκτικός, «τρώει συγκεκριμένες κονσέρβες, ευτυχώς όχι ιδιαίτερα ακριβές, και συγκεκριμένη ξηρά τροφή και αν δεν τα έχει αυτά τα δύο μπορεί να μείνει νηστικός». * Παρ’ ότι δείχνει αδιάφορος αποδεικνύει ότι δεν του ξεφεύγει τίποτα. Απόδειξη; «Μια φορά κυκλοφορούσε στην αυλή του εμπορικού ένα ποντικάκι. Δύο γάτες της γειτονιάς το κυνηγούσαν για να το πιάσουν και δημιουργούσαν υποτυπώδεις κύκλους γύρω του. Εμείς λέγαμε ότι ο Σήφης δεν θα ασχοληθεί καν μαζί του. Εκεί που κοιμόταν, ανοίγει το ένα μάτι και σηκώνει απλά το ένα πόδι. Μαγκώνει την ουρά του ποντικού μόλις περνά και μόλις πλησιάζουν οι άλλες απλά σηκώνει το πόδι του και το αφήνει», περιγράφει ο Παρασκευάς Περάκης. «Όπως μπαίνεις στο γραφείο και χαιρετάς τους συναδέλφους σου, έτσι χαιρετάς και το Σήφη. Στεναχωριόμαστε που μεγαλώνει. Είναι κομμάτι της ζωής μας», ομολογεί και θυμάται τον Ερμή, τον παλιότερο γάτο της εφημερίδας, που τους υιοθέτησε πρώτος. *Ο Σήφης είναι μηχανόβιος. Έχει τρελή αδυναμία στα μηχανάκια των συναδέλφων του και πηγαίνει και κάθεται στη σέλα. * Όλη την ώρα έχει μια γρατζουνιά στη μύτη γιατί πάει και μπλέκει σε καυγάδες. *Αφήνει μόνο δύο τρεις να τον πλησιάζουν και να τον χαϊδεύουν. * Είναι τραγικά ζηλιάρης. Δεν επιτίθεται, αλλά δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα. Ίσα ίσα που δείχνει την αντιπάθειά του στις άλλες γάτες που –κατά καιρούς- έχουν περάσει από την εφημερίδα, αρνούμενος να μπει σπίτι του με άλλες γάτες. Η Ντόλη βέβαια «ένα μικρό θηλυκό καινούριο που είναι λίγες μέρες εδώ» δεν τον ενοχλεί. «Τη φυλάει και την προσέχει, ίσως γιατί είναι η …μικρή αδυναμία του εκδότη», μας εξηγεί ο Παρασκευάς Περάκης. Ο ίδιος άλλωστε προτρέπει όλους όσους έχουν κατοικίδια να τα στειρώνουν προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των αδέσποτων, που κακά τα ψέματα, δημιουργείται από ανεύθυνους ιδιοκτήτες οι οποίοι αφήνουν τα ζώα τους να γεννούν είτε γιατί πιστεύουν ότι «μπορούν να τους βρουν καλά σπίτια» είτε γιατί «δεν θέλουν να πάνε ενάντια στη φύση» αλλά με μεγάλη ευκολία ξεφορτώνονται τα νεογέννητα σε κάδους απορριμμάτων. , Περιοδικό ΜΕΤΡΟ, τεύχος 7, Ιούλιος 2015. Γνωρίστε τη φίρμα της εφημερίδας Χανιώτικα Νέα. Συγκατοικίδια Συγκατοικίδια https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1615251315408724&id=1583201881947001

Κατά φαντασίαν... «πειραματόζωα» - Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Κατά φαντασίαν... «πειραματόζωα» «Μια φορά και έναν καιρό, ήταν κάποιοι κακοί άνθρωποι που …έκλεβαν τα ζώα από τους ελληνικούς δρόμους και τα έστελναν για πειράματα, κολλαγόνο και –εσχάτως- κτηνοβασίες στο εξωτερικό». Καλό το παραμύθι τους, αλλά δεν έχει δράκο και δυστυχώς για αυτούς που το διηγούνται ούτε μια νίκη του «καλού» απέναντι στο «κακό». Δεκάδες δικαστήρια, χαμένες εργατοώρες και χρήματα που θα μπορούσαν να διατεθούν για στειρώσεις, πολλά κιλά λάσπης και το αποτέλεσμα το ίδιο και το αυτό: Ούτε μια καταδίκη για την τιμή των όπλων! Κι όμως όλα αυτά τα περί πειραμάτων δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αστειότητα που σέρνεται χρόνια και θα εξακολουθεί να ανακυκλώνεται όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ακράδαντα στις θεωρίες συνομωσίας και πως στα αλήθεια «μας ψεκάζουν». Η «σύλληψη», μέσα στο διεθνές αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», τριών εθελοντών φιλόζωων (δύο Γερμανίδες, ένας Έλληνας) από διαφορετικά σωματεία, παραμονή των βουλευτικών εκλογών, έπειτα από ανώνυμη καταγγελία για δήθεν «διακίνηση ζώων για κτηνοβασίες», έφερε ξανά στο φως της δημοσιότητας την υπόθεση σε μια ανανεωμένη version που διαθέτει όλα τα …συστατικά μιας καλής σαπουνόπερας μυστηρίου. Το πλέον γελοίο είναι ότι η ιστορία αυτή έγινε πιστευτή όχι μόνο από όσους συνηθίζουν να τρώνε ό,τι τους πασάρουν αμάσητα, αλλά και από δημοσιογράφους που είτε την παρουσίασαν πρωτογενώς είτε την αναδημοσίευσαν άκριτα χωρίς να κάνουν έρευνα, ή έστω να αναζητήσουν τα αποτελέσματα παλαιότερης της Ιντερπόλ για ανάλογη κατηγορία. Αλλά από πότε κάποιοι χρειάζονται αποδείξεις; «Το ‘’αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίον’’ στην Ελλάδα δεν ισχύει. Αντί να προσκομίσουν στοιχεία οι κατήγοροι για όσα υποστηρίζουν, εκείνοι που καλούνται να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες είναι οι κατηγορούμενοι», εξηγεί η Πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας, Ειρήνη Μολφέση, επισημαίνοντας ότι «η αθώωση ούτε πρωτοσέλιδο κάνει, ούτε αποτυπώνεται στη μνήμη σαν τη λασπολογία». Ποιος μπορεί να ξεχάσει την είδηση του 2004 ότι «20.000 κιλά λουκάνικα βρέθηκαν σε εργοστάσιο αλλαντικών στις Βρυξέλλες, φτιαγμένα από κρέας σκύλου»; Πόσοι θυμούνται ή γνωρίζουν ότι τα λουκάνικα αυτά ήταν φτιαγμένα από σκυλοτροφή (dog food) και όχι κρέας σκύλου (dog meat); Ποιοι γνωρίζουν ότι φωτογραφίες που συνόδευαν στο παρελθόν τις δήθεν αποδείξεις για την κατάληξη των ζώων που δίδονται προς υιοθεσία στο εξωτερικό, προέρχονταν από την Κίνα, όπου τρώνε σκύλους και γάτες, και όχι από την Ευρώπη και μάλιστα «από ελληνικό αεροδρόμιο»; Ποιος εξακολουθεί σκοπίμως να αγνοεί την επίσημη απάντηση που έδωσε η Κομισιόν, το 2011, σύμφωνα με την οποία και απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται αδέσποτα ζώα για πειράματα στην Ε.Ε. (δεδομένου ότι δεν υπάρχει το ιστορικό τους και τα αποτελέσματα της οποίας έρευνας εκ των προτέρων είναι λανθασμένα) και δεν έχει βρεθεί κάποιο κράτος-μέλος που να έχει παραβεί το νόμο; «Η Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης στέλνει ζώα για υιοθεσία στο εξωτερικό τα τελευταία 15 χρόνια. Φαίνεται πως ούτε η Ιντερπόλ, ούτε όλες οι Αρχές της Ευρώπης δεν έχουν αντιληφθεί αυτό που τα σαΐνια στην Ελλάδα έχουν δήθεν “ανακαλύψει”. Το πλέον εντυπωσιακό, βέβαια, είναι πως αποφάσισαν να κρατήσουν για τον εαυτό τους την ανάκαλυψή τους, αντί να τη μοιραστούν με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αρχές, ώστε να γίνει μια εκτενής έρευνα σε όλη την Ευρώπη. Προφανώς τα σαΐνια μας πιστεύουν πως είναι όλοι στο κόλπο, ακόμη και αμερικανοί φιλόζωοι που αποφασίζουν να υιοθετήσουν αδέσποτα από το Σότσι της Ρωσίας. Μια παγκόσμια συνωμοσία…», εξηγεί η Έμυ Παπαγιαννοπούλου, μέλος της Ζωοφιλικής Ενωσης Ηλιούπολη, δηλώνοντας ότι αν, δεν είχαμε να κάνουμε με ζωές, η κατάσταση θα ήταν απλώς για γέλια. «Τα μέλη των τριών ελληνικών φιλοζωικών ομοσπονδιών συνεργάζονται κυρίως με σωματεία από τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αγγλία και τη Δανία, αν και υπάρχουν και υιοθεσίες αδέσποτων που γίνονται και σε άλλες χώρες. Επίσης αδέσποτα από τη Ρουμανία υιοθετούνται στην Ολλανδία, Ιταλία, Ιρλανδία, Αγγλία, Γαλλία, Σουηδία, Φιλανδία, Νορβηγία, Καναδά και Γερμανία. Αδέσποτα από την Ισπανία υιοθετούνται στις ΗΠΑ, το Βέλγιο και τη Γαλλία, από τη Βουλγαρία στην Αγγλία και την Ολλανδία, και από τη Βοσνία στη Δανία. Η φιλοζωία δεν έχει σύνορα. Τα σωματεία δεν αποτελούν μέρος μιας περιοχής ούτε καν μιας χώρας όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Είναι κομμάτι μιας μεγάλης κοινότητας που της οποίας η φιλοσοφία είναι να διασώζονται ζώα από όπου κι αν προέρχονται», προσθέτει. Το ελληνικό υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης παρεμποδίζει συστηματικά τα ξένα σωματεία και την αφιλοκερδή βοήθεια των ξένων κτηνιάτρων, ενώ θα έπρεπε να τα ευχαριστεί για την προσφορά τους. Αντ’ αυτού κάνει ό,τι μπορεί για να τα διώξει από τη χώρα. Το να μην ερευνούν υποθέσεις για τις οποίες υπάρχουν ατράνταχτες καταγγελίες όπως οι αθρόες εισαγωγές ζώων, το παράνομο εμπόριο σκύλων ράτσας, τα παζάρια της ντροπής στο Σχιστό, τα παράνομα ή νόμιμα κυνοκομεία Νταχάου, τις κακοποιήσεις και τις φόλες, αλλά να δείχνουν τόση εμμονή σε κάτι ανυπόστατο και ατεκμηρίωτο δεν είναι πλέον βλακώδες, αλλά ύποπτο. Βέβαια αυτό δεν είναι κάτι καινούριο, αφού η παροιμία θέλει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να κρυφτεί και η …χαρά δεν το αφήνει το αφορά. Γκάφα ή ….; Το 2004, η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής ΚΑΦΕ απέστειλε σε υπηρεσία του αεροδρομίου «επείγον σήμα» (9/03/2004, αριθμ. Πρωτοκόλλου 219270) -μέσω φαξ- με το οποίο την καλούσε να ερευνήσει μια αποστολή ζώων στο εξωτερικό, κατόπιν καταγγελίας προέδρου σωματείου σημειώνοντας ότι «η πλειοψηφία των φιλοζωικών σωματείων της χώρας μας καταγγέλλει ότι τα ζώα αυτά προορίζονται για πειραματόζωα». Λεπτομέρεια; Το ΥΠΑΑΤ είχε κληρονομικό χάρισμα, καθώς η καταγγελία έγινε μετά την έρευνα, στις 11 Μαρτίου, από σωματείο με απατηλή επωνυμία που δεν εκπροσωπεί καλά-καλά ούτε τον εαυτό του. «Και δικοί μας εθελοντές έχουν αντιμετωπιστεί ως εγκληματίες στο αεροδρόμιο εξαιτίας της στάσης του υπουργείου και της άρνησής του να κατανοήσει ότι η μετακίνηση ανθρώπων και ζώων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι έγκλημα, αλλά δικαίωμα. Θα θέλαμε πάρα πολύ, ανυπομονούμε κιόλας, να γίνει επιτέλους μια εκτενής έρευνα των ελληνικών αρχών, αλλά αυτή τη φορά να κοινοποιηθούν επισήμως τα αποτελέσματά της. Και όταν ανακοινωθούν αυτά τα αποτελέσματα όλοι όσοι προσβάλουν υπολήψει ατιμώρητα να υποστούν τις συνέπειες και να τιμωρηθούν για όλα αυτά τα ζώα που καταδικάστηκαν να πεθάνουν στο δρόμο εξαιτίας των ενεργειών τους», ξεκαθαρίζει η πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας. Αλλά μια παράκληση: μαζί με την έρευνα αυτή, ας γίνει άλλη μία για να μάθουμε επιτέλους στις τσέπες ποιων καταλήγουν όλα αυτά τα χρήματα που δόθηκαν από ευρωπαϊκά προγράμματα για τον εμβολιασμό, τη στείρωση και την αποπαρασίτωση των αδέσποτων. Όταν αυτά συμβούν, το μόνο βέβαιο είναι ότι κάποιοι θα ψάχνουν χώρο να κρυφτούν βλέποντας «πειραματόζωα» και «λουκάνικα» να …εργάζονται σε νοσοκομεία και νηπιαγωγεία του εξωτερικού ή να απολαμβάνουν μια ζωή που λίγοι στη χώρα θα είχαν τη δυνατότητα να τους προσφέρουν. Όσο για τους ακτιβιστές που κατηγορούνται ως «εξαγωγείς» και «κτηνοβάτες» απλά θα χαμογελούν, όχι μόνο επειδή επιτέλους δικαιώθηκαν, αλλά γιατί γλίτωσαν από βέβαιο θάνατο πλάσματα ετοιμοθάνατα, κακοποιημένα, πυροβολημένα, με καλαζάρ ή ψώρα και τους πρόσφεραν την αγάπη και τη θαλπωρή που που τους αξίζει στις αγκαλιές ανθρώπων που τα εκτιμούν, έστω κι αν είναι αλλοδαποί. «Η σκυλίτσα Λάιλα, ελληνίδα μετανάστρια από την Αίγινα, εργάζεται ως θεραπεύτρια στο νοσοκομείο Lukas της Γερμανίας παρηγορώντας ετοιμοθάνατους. Η σκυλίτσα Τονίνα, επίσης ελληνίδα μετανάστρια, δουλεύει σε νηπιαγωγεία της Γερμανίας για την εξοικείωση των παιδιών με σκύλους. Οι ζωές και των δύο τους έγιναν ρεπορτάζ σε γερμανικά περιοδικά. Στην Ελλάδα, αν δεν υιοθετούνταν από υπεύθυνες οικογένειες, στην καλύτερη περίπτωση θα γίνονταν χαλκομανία σε κάποιο δρόμο», μας λέει ο Ανδρέας Φουρναράκος, υπεύθυνος στο καταφύγιο του σωματείου Προστασία Ζώων Αιγίνης και Αγκιστρίου. «Οι φωτογραφίες αυτές και τα ρεπορτάζ είναι αδιάψευστος μάρτυρας των προσπαθειών μας. Και τα ζώα αυτά, οι μάρτυρες υπεράσπισής μας απέναντι στην όποια κακοήθεια και θεωρία συνωμοσίας», καταλήγει. Σε αυτό το παραλήρημα που σέρνεται χρόνια και τους ισχυρισμούς των όποιων ανευθυνο-υπεύθυνων ότι τα αδέσποτα είναι ιδιοκτησία των Δήμων κατά συνέπεια του Κράτους και κανείς άλλος δεν μπορεί να τα ακουμπά, η απάντηση είναι μία: Τα αδέσποτα δεν σας ανήκουν, ανήκουν σε όσους τα βοηθούν και τα προστατεύουν. Εμείς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και εσείς ας έρθετε να μας συλλάβετε. Αλλά προσέξτε, είμαστε πολλοί! , Περιοδικό ΜΕΤΡΟ, τεύχος 5 Συγκατοικίδια Συγκατοικίδια https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1593904410876748&id=1583201881947001

"Λαθρομεταναστες" τρωνε κατοικιδια (στη φαντασια των ΜΜΕ) - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Μετανάστες που τρώνε... κατοικίδια; Το ΜΕΤΡΟ κοιτάζει πίσω από τις ανυπόστατες καταγγελίες, που κατά καιρούς έχουν αναπαράγει δεκάδες "έγκριτα" μέσα, διαδίδοντας ψευδείς ειδήσεις και αληθινό ρατσισμό. Στο 6ο τεύχος του περιοδικού, που κυκλοφορεί από την Πέμπτη 21 Μαΐου σε όλα τα περίπτερα.

Οι τετραποδοι "εργατες" της Παρου-ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ Οι τετραποδοι "εργατες" της Παρου Ενα μαγαζι, οπου τα ζωα, εχουν... ελευθερας, και που δινει το βημα σε κατοικους και τουριστες να στηριξουν φιλοζωικες δρασεις. ΜΕΤΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙ, ΤΑ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΦΩΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΕΤΡΟ.

ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ... "ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ"-ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ... "ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ" Ανωνυμες καταγγελιες εφεραν ακτιβιστες φιλοζωους να κατηγορουνται για διακινηση αδεσποτων ζωων στο εξωτερικο με τελικο προορισμο κτηνοβασιες και πειραματα. Μηπως, ομως, καποιοι κερδιζουν (αδρα), οταν τα αδεσποτα παραμενουν στους ελληνικους δρομους? ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ "Το Υπουργειο Αγροτικης Αναπτυξης παρεμποδιζει συστηματικα τα ξενα σωματεια και την αφιλοκερδη βοηθεια των ξενων κτηνιατρων, ενω θα επρεπε να τα ευχαριστει για την προσφορα τους." "Να μαθουμε επιτελους στις τσεπες ποιων καταληγουν ολα αυτα τα χρηματα που δοθηκαν απο ευρωπαικα για προγραμματα για τον εμβολιασμο, τη στειρωση και την αποπαρασιτωση των αδεσποτων." "Η σκυλιτσα Λαιλα, ελληνιδα μεταναστρια απο την Αιγινα, εργαζεται ως θεραπευτρια στο νοσοκομειο Lucas της Γερμανιας, παρηγορωντας ετοιμοθανατους." Διαβάστε το ρεπορτάζ, στο 5ο τεύχος του περιοδικού ΜΕΤΡΟ που κυκλοφορεί την Τετάρτη 22 Απριλίου.

Ευαισθησιες μιας... αδεσποτης ζωης- Απο την ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Μετα το ραδιοφωνικο τους ταξιδι, τα ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ επιστρεφουν, εχοντας τη δικη τους φωνη μεσα απο το περιοδικο ΜΕΤΡΟ! ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ! Περιοδικό ΜΕΤΡΟ https://www.facebook.com/174051975954985/photos/a.263973073629541.82303.174051975954985/1071395152887325/?type=1&theater

Η ΧΡΥΣΟΦΟΡΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ PET TRAFFICKING - Απο την Αργυρω Κ. Μωρου

Πίσω από τα εκφραστικά ματάκια των κουταβιών στις καλογυαλισμένες βιτρίνες των pet shops κρύβεται μια κτηνώδης και επικερδής βιομηχανία «προϊόντων » που έχουν ημερομηνία... λήξης. Και για όσο οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί κωφεύουν, θα συνεχίσει να ευημερεί –και στην Ελλάδα– κακοποιώντας βάναυσα σκυλιά και γατιά. Διαβάστε το ρεπορτάζ για το pet trafficking, στο τρίτο τεύχος του περιοδικού ΜΕΤΡΟ που κυκλοφορεί. Απο την Αργυρω Κ. Μωρου Διαβαστε ολο το αρθρο εδω:http://api.ning.com/…/u03A4u039Fu03A0u03A1u0391u0393u039Cu0… Περιοδικό ΜΕΤΡΟ https://www.facebook.com/periodikometro/photos/pb.1547537965476855.-2207520000.1424875874./1598306827066635/?type=1&theater

Καλές ειδήσεις, έστω και αργά, για τα ζώα - Απο την Α. Κ. ΜΩΡΟΥ

Καλές ειδήσεις, έστω και αργά, για τα ζώα Ανάποδα, αλλά στη σωστή κατεύθυνση κινήθηκε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος πρώτα πήρε την πρωτοβουλία να ζητήσει την αυστηροποίηση των ποινών σε όσους συλλαμβάνουν ζώα, και μετά επικαιροποίησε τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις στο αστυνομικό προσωπικό. Φωτογραφία αρχείου Φωτογραφία αρχείου Το κάλλιο αργά παρά ποτέ ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς δόθηκε εντολή του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας σε όλες τις Γενικές Αστυνομικές Διευθύνσεις της χώρας για την κατάλληλη διαχείριση και αντιμετώπιση της προστασίας των ζώων. Πιο συγκεκριμένα, όπως ανακοινώθηκε χθες, οι ειδικότερες κατευθύνσεις και εντολές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων: * Την ανάληψη πρωτοβουλιών, σε συνεργασία με οικείους συλλόγους, φιλοζωικές οργανώσεις και υπεύθυνες υπηρεσίες τοπικής αυτοδιοίκησης, για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των τοπικών κοινωνιών σε θέματα προστασίας των ζώων. * Μέριμνα για την ανάπτυξη από τους διοικούντες αξιωματικούς, κατά τις συγκεντρώσεις του προσωπικού τους, του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου που αφορά στην προστασία των ζώων. * Ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη μελέτη και εφαρμογή της νομοθεσίας και των διαταγών που αφορούν στο αντικείμενο του θέματος. * Εξειδίκευση των υπηρεσιακών ενεργειών με υποχρεωτική έκδοση ειδικότερων διαταγών, οδηγιών και κατευθύνσεων σε κάθε περίπτωση παράβασης της νομοθεσίας για την προστασία των ζώων. * Την άσκηση συνεχούς εποπτείας και ελέγχου στις Αστυνομικές Υπηρεσίες που επιλαμβάνονται σε περιπτώσεις αδικημάτων αναφορικά με θανάτωση, βασανισμό ή κακοποίηση ζώων, για το σύννομο και έγκαιρο χειρισμό και την ολοκλήρωση των σχετικών προανακριτικών ενεργειών. «Είναι σαφές ότι η προστασία των ζώων και η ουσιαστική αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησής τους αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα για το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας και ειδικότερα ως προς τον κατάλληλο χειρισμό υποθέσεων αυτού του είδους και την περιστολή του φαινομένου», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Μένει να αποδειχτεί και στην πράξη, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που φιλόζωοι καταγγέλλουν κακοποιήσεις και οι Αρχές όχι απλά δεν ασχολούνται με αυτές, αλλά τους λοιδορούν κιόλας. http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=444860 enet.gr

©Θα πρεπει να αποχαιρετησουμε τη Φαρμα των Ζωων

©Το περιοδικο ΕΨΙΛΟΝ της Κυριακατικης Ελευθεροτυπιας και κατ' επεκταση η Φαρμα των Ζωων, που την επιμελεια ειχε η Αργυρω Μωρου, η οποια εβαλε το δικο της στιγμα, οπως επισης και η Δημητρα Βασιλοπουλου, στη συγκεκριμενη στηλη για πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα, με το δικο τους τροπο συμβολης και εκφρασης, στην προσπαθεια τους να βοηθησουν τα ζωα, δεν θα κυκλοφορησει ξανα. Λυπουμαστε παρα πολυ γι' αυτο το γεγονος και καθε φορα που μαθαινουμε οτι σταματαει κατι που εχει σχεση με τη ζωοφιλια, ποτε δεν μας ειναι ευχαριστο. Μετα απο προσφορα 22 χρονων η Φαρμα των Ζωων εκανε τον κυκλο της και μπαινει στα αζητητα, που αυτο σημαινει οτι καποιοι ανθρωποι εχασαν τη δουλεια τους, αλλα και τα ζωακια εχασαν ενα μεσο που τα βοηθουσε, ενα απο τα δικα τους σπιτια, με αγγελιες και δημοσιευσεις για την υιοθεσια τους, χρησιμες συμβουλες και ενημερωση γενικα για ζωοφιλικα θεματα. Ειναι κριμα που σε χαλεπους καιρους παιδευονται ανθρωποι και ζωα απο τις καταστασεις. Ας ελπισουμε οτι θα ξεπεραστουν τα διαφορα προβληματα και να μπορεσει παλι η Φαρμα των Ζωων να τα ξαναφιλοξενησει. Οσο για την Αργυρω Μωρου, ευχομαστε να την δουμε στην πορεια μαχημη σε αναλογη στηλη. Ειναι πολυ βασικο κατι να υπαρχει, κατι να κινειται, γιατι τα ζωα θελουν βοηθεια και συγκεκριμενους ανθρωπους που ξερουν πως να το κανουν αυτο. Μακαρι να ξανασυναντηθουν οι δρομοι μας...

©SOS... για τη Βασιλικη και την οικογενεια της...

©SOS... για τη Βασιλικη και την οικογενεια της... ©Η Βασιλικη και τα εξι παιδια της βρισκονται σε πολυ δεινη οικονομικη κατασταση. Μενουν στις εργατικες κατοικιες του Αιγαλεω, τουλαχιστον για οσο τους επιτραπει εφ' οσον δεν μπορουν να ανταποκριθουν πλεον οι ανθρωποι στην υποχρεωση του ενοικιου τους. Η μητερα των παιδιων ειναι ανεργη εδω και παρα πολυ καιρο, αναζητα δουλεια, αλλα οπως ολοι γνωριζετε δουλειες δεν υπαρχουν. Επισης κοπηκε το επιδομα πολυτεκνων χωρις αυτη τη στιγμη να υπαρχουν χρηματα απο πουθενα, οπως επισης και τα δυο μεγαλυτερα απο τα παιδια της αντιμετωπιζουν προβληματα υγειας και ιδιαιτερως το 16χρονο κοριτσι, το οποιο χρηζει και αμεσης αναγκης ιατρικης αντιμετωπισης. Η Βασιλικη, με οση αξιοπρεπεια της εχει απομεινει ζητα απεγνωσμενα βοηθεια για απλα καθημερινα πραγματα, βασιζομενη στην ευαισθησια του κοσμου. Δεν εχει να ελπιζει πουθενα αλλου περα απο το Θεο και απο καποιους ανθρωπους που θελουν να βοηθησουν. Αν θελετε λοιπον να μπειτε περισσοτερο στα αδυτα αυτης της πολυ φτωχης οικογενειας, διαβαστε τα αρθρα της Αργυρως Μωρου που με πολυ ευαισθησια και ανθρωπια σταθηκε απεναντι σε αυτο το προβλημα το οποιο μας εκθετει. Ειναι γνωστο οτι εμεις διατηρουμε ζωοφιλικη σελιδα, αλλα αυτο δεν σημαινει τιποτα. Ενδιαφερομαστε παρα πολυ για τα ζωα, αλλα ποτε δεν απωλεσαμε την ανθρωπια μας και αναλωσαμε το χρονο μας μονο σε αυτο. Εξ' ισου ενδιαφερομαστε για ολα τα προβληματα που ταλανιζουν τον τοπο μας και δεν θα σταματησουμε να μιλαμε και γι' αυτα μεσα απο τη δικη μας σελιδα. Θα ασχοληθουμε με ολα και με ολους. Κανουμε εκκληση λοιπον σε οποιον μπορει να βοηθησει. Υπαρχει αναγκη για τροφιμα, για ρουχισμο και για οποιον μπορει και θελει οικονομικη ενισχυση με οποιο ποσο μπορει, γιατι με αυτη την κατασταση ολοι στα ορια ειμαστε. Το κατανοουμε αυτο, αλλα αν περισσευει κατι, ας το προσφερουμε εκει που υπαρχει αναγκη και εκει που χρειαζεται. Επισης η οικογενεια ειναι ανασφαλιστη και η προνοια, οπως λεει η Βασιλικη, δεν καλυπτει τη μαγνητικη τομογραφια που πρεπει να κανει το 16χρονο κοριτσι. Μια καρτα υγειας ισως να ελυνε αυτο το προβλημα. Οποιος η οποιοι θα μπορουσαν να βοηθησουν και προς αυτη την κατευθυνση θα ηταν παρα πολυ καλο. Βεβαια με ολα αυτα και με την παροδικη στηριξη δεν λυνονται απολυτα τα προβληματα των συνανθρωπων μας που βιωνουν τετοιες καταστασεις. Χρειαζεται συνεχομενη προσπαθεια απο ολους μας. Δεν ειναι μονο η Βασιλικη. Υπαρχουν εκατονταδες Βασιλικες και οικογενειες που βιωνουν αυτα τα προβληματα. Υπαρχουν παρα πολλα παιδια που πεινουν... Και επειδη αυτο ειναι δουλεια της πολιτειας να στηριξει αυτους τους ανθρωπους, αλλα κρατος δεν υπαρχει, παρα ενας αναλγητος μηχανισμος ο οποιος λειτουργει για ξενα συμφεροντα και μας κοροιδευει με τυμπανοκρουσιες, με πρωτογενη πλεονασματα και τετοιου ειδους εμετικες αηδιες που ακουν και βλεπουν τα ματια μας τον τελευταιο καιρο, εχουν φερει τον κοσμο σε αυτη την κατασταση... Και εφ' οσον αυτοι δεν μπορουν να κανουν το αυτονοητο, ας το κανουμε εμεις. Ας βοηθησει ο ενας τον αλλο οσο μπορει και για οσο του δινεται η δυνατοτητα. Οσοι λοιπον ενδιαφερεστε να βοηθησετε, μπορειτε να απευθυνθειτε στο τηλεφωνικο κεντρο της εφημεριδας Ελευθεροτυπια, η στο Inbox της σελιδας μας με μηνυμα. Η ελπιδα και η ανθρωπια ειναι το τελευταιο που μας εχει απομεινει και ειναι υπερ αρκετο για να κανουμε καλες πραξεις και να βοηθησουμε σε οποια κατευθυνση μπορουμε. ©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ-ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ «Ζητάω μόνο μια κανονική ζωή, χωρίς να πονάω» Απόγνωση για 6 παιδιά που στεγάζουν τα όνειρά τους σε ένα μικρό σπίτι χωρίς ρεύμα, νερό και το φαγητό να μη φτάνει για όλες τις ημέρες Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ Φωτ.: ΟΡΕΣΤΗΣ ΣΕΦΕΡΟΓΛΟΥ Ο Γιώργος είναι 11 ετών. Δεν τρώει κάθε μέρα. Αλλά όποτε έχει μαζί του ένα τοστ, το μοιράζεται με άλλα παιδιά στο σχολείο που πεινούν και λιποθυμούν, επειδή κι αυτά έχουν μέρες να φάνε, όπως αυτός. «Τους έχω πει ό,τι έχουν στη ζωή τους να το μοιράζονται. Ακόμη κι αν αυτό είναι ένα ποτήρι νερό, και το κάνουν» «Τους έχω πει ό,τι έχουν στη ζωή τους να το μοιράζονται. Ακόμη κι αν αυτό είναι ένα ποτήρι νερό, και το κάνουν» «Τους έχω πει ό,τι έχουν στη ζωή τους να το μοιράζονται. Ακόμη κι αν αυτό είναι ένα ποτήρι νερό, και το κάνουν». Η Βασιλική Τριανταφύλλου πλέον δεν έχει ούτε αυτό. Το νερό το έκοψαν· το ρεύμα το ίδιο... αλλά όταν πήγαμε στο σπίτι της οικογένειάς της, προσφέρθηκε να μας κεράσει ένα ποτήρι νερό από το μπουκάλι που είχε μείνει. «Είναι το μόνο που έχω να σας προσφέρω», μας είπε, αλλά το έλεγε με την καρδιά της. Τη στιγμή που κάποιοι πανηγυρίζουν για το πρωτογενές πλεόνασμα, η Βασιλική και τα έξι παιδιά της στεγάζουν τα όνειρα και τις ελπίδες τους σε ένα μικρό σπίτι στις εργατικές κατοικίες του Αιγάλεω, που έχει δύο μικρά δωμάτια, μία στενή κουζίνα κι ένα μικρό σαλόνι. Αλλά κι αυτό κινδυνεύουν να το χάσουν από τα τέσσερα απλήρωτα ενοίκια. Δεν ονειρεύονται τη μεγάλη ζωή... Θέλουν μόνο παπούτσια, ρούχα, λίγο φαγητό για να επιβιώσουν κι έναν αγγειολόγο για να γιατρέψει δωρεάν τη 16άχρονη Γαβριέλλα, που το μόνο που επιθυμεί είναι «μια κανονική ζωή, χωρίς να πονάω». Δεν είναι ο πόνος από το σφίξιμο στο στομάχι της που γουργουρίζει. Αυτός περνάει με λίγο ρύζι, μία φέτα ψωμί. Κι όταν ούτε αυτά δεν υπάρχουν, ένα πιάτο χυλόσουπα από το φακελάκι με το αλεύρι, το μοναδικό φαγώσιμο στο ντουλάπι της κουζίνας, παρηγορεί την πείνα των παιδιών, κάθε τέσσερις μέρες. Είναι ο πόνος που σφίγγει το κεφάλι και το μέτωπό της, τη γνάθο, τη μύτη. Αλλά αυτός δεν περνάει με τίποτα, γιατί τα χρήματα για να γίνει η μαγνητική (600-700 ευρώ) δεν υπάρχουν· η σύνταξη πολυτέκνων των 200 ευρώ κόπηκε για να «μαζευτεί το χρέος προς τη Γερμανία», όπως λέει στην «Κ.Ε.» η μητέρα της, και το βιβλιάριο απορίας δεν καλύπτει την εξέταση. «Να πάω πού;» Η μητέρα της είναι άνεργη. Τα 10 ευρώ που δίνει το μήνα η εκκλησία μετά βίας επαρκούν για ένα πιάτο φαΐ και αυτό φυσικά για μία μέρα. «Ξέρεις τι είναι να λιποθυμούν στο σχολείο τα παιδιά σου και να σε παίρνουν τηλέφωνο; Να πρέπει να γεμίσεις το στομάχι τους; Εξι παιδιά που ζουν συνέχεια με το φόβο να μείνουν στο δρόμο; Νιώθω ανίκανη», μας λέει. «Να πάω πού; Πού να μείνω; Ποιος θα μας δώσει μια στέγη; Πού να πάω με έξι παιδιά, δεν είναι ένα...». Τα μάτια της δακρύζουν. Ελπίζετε; Και μας απαντάει «Ναι», χωρίς να το σκεφτεί στιγμή. «Ελπίζω στους ανθρώπους. Δεν νομίζω ότι χάθηκε η ανθρωπιά. Υπάρχουν άνθρωποι φτωχοί που καταλαβαίνουν. Σε αυτούς απευθύνομαι. Ενας υπουργός δεν μπορεί να καταλάβει. Ενας άνθρωπος που περνάει τα ίδια μπορεί. Δεν έχει εγωισμό», μας εξηγεί. Τη ρωτάμε αν από τη γειτονιά βοηθούν. «Είμαστε μια φτωχή γειτονιά. Ο ένας βοηθάει τον άλλον όσο κι όταν μπορεί. Τα τελευταία δύο χρόνια όμως η κατάσταση έχει παραγίνει. Πολλοί ψάχνουν τα βράδια στα σκουπίδια. Οι συνθήκες είναι απελπιστικές», μας λέει. Τη ρωτάμε αν έχει συγγενείς να τη βοηθήσουν. «Οι συγγενείς μου είναι τα παιδιά μου. Ο,τι συμβαίνει το συζητάω μαζί τους. Μαζί με αυτά παίρνω αποφάσεις κι ας είναι μικρά, αφού όλα μαζί τα περνάμε», προσθέτει. «Αν το κράτος σώθηκε από τα 200 ευρώ που παίρναμε εμείς οι πολύτεκνοι, και τα έκοψαν χωρίς να κρίνουν καν ποιοι τα είχαν πραγματική ανάγκη, τότε τι να πω; Συγχαρητήρια. Σκέφτηκα να αυτοκτονήσω, αλλά δεν το έκανα για τα μικρά. Με κάνουν και χαμογελάω. Μου δίνουν δύναμη. Αλλά υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που το έκαναν. Κι αυτοί δεν πέθαναν από καλοσύνη. Κάποιος τους έφτασε εκεί», συμπληρώνει. «Αν δεν ξέρεις πώς είναι να πεινάς, δεν καταλαβαίνεις. Στην εποχή του πολέμου καταλαβαίνεις. Αλλά και τώρα γίνεται... πόλεμος και δεν ξέρεις το γιατί. Τώρα πια δεν χρειάζεται να σηκώσουν όπλο», καταλήγει και αναρωτιέται τι θα κόστιζε ένα γάλα, μια φέτα ψωμί ή ένα φρούτο να δίδεται σε όλα τα σχολεία για να μη λιποθυμούν τα παιδιά από την πείνα. Η Βασιλική Τριανταφύλλου μιλάει ανοιχτά. «Δεν έχω κάνει κάτι που να ντρέπομαι. Το μόνο που έχω κάνει είναι έξι παιδιά και νιώθω τύψεις που δεν μπορώ να τους προσφέρω», εξομολογείται. Οι αγιογραφίες Το σαλόνι της ίσα που χωράει τον καναπέ, ένα τραπέζι και μία πολυθρόνα. Η μυρωδιά του θυμιατού σκεπάζει τα πάντα. Κάθε επιφάνεια έχει καλυφθεί από αγιογραφίες. Εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και των αγίων, από τους οποίους τα έξι της παιδιά έχουν πάρει τα ονόματά τους. Πιστεύετε... της λέμε. «Στην απελπισία χρειάζεσαι κάτι να σε συγκρατεί. Κάπου πρέπει να πιστεύεις, ας είναι και στον εαυτό σου. Δεν προσδοκώ από τους ιερείς. Από τους απλούς ανθρώπους προσδοκώ», μας λέει. Η πρόνοια δεν την έχει βοηθήσει. Συγγενείς δεν έχει να της δώσουν ένα πιάτο φαΐ. Δουλειά δεν έχει. Ψάχνει· από το να καθαρίζει σκάλες μέχρι να φροντίζει ηλικιωμένους. «Αναγκάστηκα να χτυπήσω πόρτες για να βρω ένα ζευγάρι παπούτσια για το γιο μου. Δεν ήταν το νούμερό του. Ηταν στενά. Γέμισαν τα πόδια του πληγές. Σήμερα τον έστειλα στο σχολείο με κοριτσίστικα», καταλήγει. Τα στοιχεία της Βασιλικής είναι στη διάθεση της εφημερίδας. Ο μεγάλος της γιος είναι 25 ετών και πάσχει από ψυχιατρικά νοσήματα. Εχει δύο κόρες, ηλικίας 19 και 16 ετών, κι ακόμη τρεις γιους ηλικίας 17, 11 και 5 ετών. Δεν θέλει χρήματα. Ζητάει ρούχα και παπούτσια για τα παιδιά της. Τρόφιμα και έναν αγγειολόγο. Οποιος μπορεί να τη βοηθήσει, ας επικοινωνήσει με την «Κ.Ε.». Κι όπως ζήτησε και σε μας, «μη με λησμονήσετε φεύγοντας». *Το τηλέφωνο της εφημερίδας για όποιον επιθυμεί να βοηθήσει τη Βασιλική είναι το 211 1096400. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=422114 enet.gr ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ «Κ.Ε.» Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ «Φτωχοί άνθρωποι, πλούσια καρδιά» Μια σοκολάτα μοιρασμένη στα δύο έκανε δύο παιδικά προσωπάκια να λάμψουν Υπεύθυνος: Φωτ.: ΟΡΕΣΤΗΣ ΣΕΦΕΡΟΓΛΟΥ Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ Πόση χαρά μπορεί να δώσει μία σοκολάτα των 85 γραμμαρίων, σε δύο πιτσιρίκια, μπορείτε να διανοηθείτε; Οταν πρόκειται για παιδιά, που στην καλύτερη περίπτωση τρώνε κάθε τέσσερις ημέρες φαγητό, απέραντη. Η Βασιλική Τριανταφύλλου «λέει» ευχαριστώ με τον δικό της τρόπο για τη βοήθεια που δέχθηκε. Ενθετο, το δημοσίευμα της «Κ.Ε.» για το δράμα της οικογένειας Η Βασιλική Τριανταφύλλου «λέει» ευχαριστώ με τον δικό της τρόπο για τη βοήθεια που δέχθηκε. Ενθετο, το δημοσίευμα της «Κ.Ε.» για το δράμα της οικογένειας Τα μάτια του Γιώργου και του Σήφη δεν μπορούν να πουν ψέματα. Η λαχτάρα τους να γευτούν αυτό που άλλα χαίρονται καθημερινά, δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν έχει σημασία ποιος σκέφτηκε να τη βάλει μέσα στις πέντε σακούλες με τα γάλατα, τα μακαρόνια, τα λιγοστά τρόφιμα και τα ελάχιστα ρούχα, που έφτασαν χθες στο σπίτι της Βασιλικής Τριανταφύλλου. Ηταν η Ευγενία, ήταν ο Παύλος, ήταν η Ευάννα, ήταν ο Ορέστης. Το όνομα μικρό ρόλο παίζει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μια σοκολάτα αξίας μικρότερης του ευρώ, μοιρασμένη στα δύο, έκανε δύο παιδικά προσωπάκια να λάμψουν και να ζήσουν -έστω και για λίγο- αυτό που για κάθε παιδί θα έπρεπε να αποτελεί δικαίωμα. Η εικόνα που σας περιγράφουμε, η οποία ωχριά μπροστά στο συναίσθημα που εισπράξαμε, είναι ένα ολόψυχο «ευχαριστώ» σε όσους δεν ξέχασαν να είναι άνθρωποι και νοιάστηκαν για τη Βασιλική και τα έξι της παιδιά. Τα τηλεφωνήματα στην «Ε» ήταν άπειρα. Ακόμη και μία εβδομάδα μετά τη δημοσιοποίηση της έκκλησής της για βοήθεια. Δεν ήταν αντίστοιχη, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, η ανταπόκριση σε βοήθεια συγκριτικά με τα σχεδόν 3.000 share στο facebook. Αλλά όσοι έσπευσαν να βοηθήσουν, ήταν άνθρωποι που δεν τους περισσεύουν, κι αυτό -όπως μας λέει- έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία. Ο γλυκός παππούλης με τα τέσσερα κουτιά γάλα, που παίρνει σύνταξη μόλις 300 ευρώ, «μητέρες φτωχές, πλούσιες στην ψυχή με περίσσευμα αγάπης», που τηλεφώνησαν στη Βασιλική για να της πουν πως δεν είναι μόνη, να τη ρωτήσουν «αν ζει, αν είναι καλά τα παιδιά της», κι ας έχουν να προσφέρουν ελάχιστα σε είδος· αυτή η παρέα των τριών νέων ανθρώπων που έφταναν στις εργατικές κατοικίες του Αιγάλεω με σακούλες στα χέρια από την περιοχή του Ρέντη, όπου εργάζονται και αποφάσισαν να βοηθήσουν, κάνοντας τη μάνα αυτή που δηλώνει πίστη στους ανθρώπους να δακρύζει από συγκίνηση. Οι γιατροί Οι μεμονωμένοι γιατροί, που ενδιαφέρθηκαν να δουν τη 16χρονη Γαβριέλλα, που δεν επιθυμεί τίποτα άλλο παρά να έχει «μια κανονική ζωή, χωρίς να πονά» και η ομάδα γιατρών που της συνέστησε λίγη ακόμη υπομονή μέχρι να βρεθεί η λύση. Η ΕΥΔΑΠ, ο μοναδικός δημόσιος φορέας, που είδε το δάσος και δεν έμεινε στο δέντρο, και συνέδεσε το νερό το οποίο είχε κοπεί για οφειλή ύψους μόλις 150 ευρώ. «Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα με έπαιρνε τηλέφωνο ένας υπουργός. Οσοι έπρεπε να ενδιαφερθούν δεν το έκαναν. Ο Δήμος, η Εκκλησία... Μείωσα την αξιοπρέπειά μου, ταπείνωσα την προσωπικότητά μου να τους παρακαλέσω. Επεσα στα γόνατά τους και δεν είναι σχήμα λόγου. Δεν ντρέπομαι επειδή είμαι φτωχή. Αυτοί θα πρέπει να νιώσουν την ντροπή, επειδή είναι σκληροί. Το μόνο που εύχομαι είναι να είναι καλά και να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους που έχουν την ίδια ή ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από τη δική μου», μας λέει. «Με πονάει τρομερά που ο κόσμος πεινάει και υποφέρει. Πόσοι άνθρωποι είναι στην ίδια κατάσταση με μένα, πόσοι ζουν στο δρόμο, πόσοι αυτοκτονούν, πόσοι ψάχνουν το βράδυ στα σκουπίδια. Και δεν μπορώ καν να τους βοηθήσω, επειδή δεν μπορώ καν να βοηθήσω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου», συμπληρώνει. Κι όσο περίεργο κι αν σας ακούγεται, μας αναφέρει πως ένα από τα τηλεφωνήματα που δέχτηκε ήταν από μια ηλικιωμένη κυρία η οποία της τηλεφώνησε για να της πει ότι «τώρα που η Γερμανία είναι στη μέση, δεν μας λείπει τίποτα» και όταν η Βασιλική Τριανταφύλλου τής ζήτησε συγγνώμη για να της πει ότι η κατάστασή της και των γύρω της δεν της επιτρέπει να συμφωνεί, της έκλεισε το τηλέφωνο. «Ακουσα πως τσακώνονται για το γάλα, πόσων ημερών θα είναι. Ρωτάνε αν υπάρχει κόσμος που μπορεί να το αγοράσει; Επειδή γεμίσαμε την κοιλιά, ξεχάσαμε;», αναρωτιέται απευθυνόμενη σε αυτούς πως όπως λέει και να την καλούσαν θα το έκαναν μόνο και μόνο για να της ζητήσουν να τους ψηφίσει. Μια δουλειά «Να δίνεις ολόψυχα, χωρίς να προσμένεις κάτι. Δεν θα σταματήσω να ελπίζω στους ανθρώπους και στην Παναγία. Μπορεί το τηλέφωνό μου να μην χτύπησε ακόμη για να μου πει κάποιος να πάω να καθαρίσω το σπίτι του, για ένα μεροκάματο, για να μπορώ να προσφέρω εγώ η ίδια στα παιδιά μου ένα κουτί γάλα και φάρμακα. Μπορεί ακόμη τα νοίκια να είναι απλήρωτα, να μην έχει βρεθεί ένα δωμάτιο για να μείνω με τα παιδιά μου, αλλά πια δεν νιώθω μόνη. Το να σε ψάχνει κάποιος, να ενδιαφέρεται, και να σου λέει κάνε υπομονή, μην χάνεις την ελπίδα σου, είναι για μένα πολύ σημαντικό», καταλήγει. Κι έχει δίκιο, γιατί όταν δίνεις χαρά και δύναμη, όταν νιώθεις τον άλλον, τότε μπορεί να σε νιώσει και αυτός. ΥΓ. Η κραυγή απόγνωσης της Βασιλικής δεν άφησε ασυγκίνητους και τηλεοπτικούς σταθμούς, που ζήτησαν να αναδείξουν την «ανθρώπινη ιστορία» της. Από αξιοπρέπεια αρνήθηκε. http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=423198 enet.gr Daily pangs of hunger in an Athens home 'Do you know what it's like to have the school call you to say your kids have fainted (from hunger)?' asks a mother of six Updated At: 15:33 Monday 24 March 2014 Argyro K Morou Vasiliki Triantafyllou and her her six children are desperate. They don't have enough food to eat. They have no water or electricity in their home. And 16-year-old Gavriella urgenly needs to see an angiologist 'I've told (my children) that they have to share the little they have. Even if it's just a glass of water. And they do that' (Photo: Orestis Seferoglou) 'I've told (my children) that they have to share the little they have. Even if it's just a glass of water. And they do that' (Photo: Orestis Seferoglou) Yiorgos is 11 years old. He doesn't eat every day. But whenever he has toasted sandwich with him, he shares it with the other children at school who are hungry to the point of fainting because they too have days where they have nothing to eat. "I've told (my children) that they have to share the little they have. Even if it's just a glass of water. And they do that." Vasiliki Triantafyllou doesn't even have that much. Her water has been cut off. So too has her electricity. But when we visited her and her family at their home, she offered us a glass of water from the last bottle she had left. "It's all I have to offer you," she said, and she meant it. While others are celebrating the achievement of a primary surplus, Vasiliki and her six children are harbouring their own dreams and hopes in their small home in a workers housing project in Egaleo, in western Athens. Their home consists of two small bedrooms, a tiny kitchen and a small living room. Four months behind on the rent, the they risk losing the little they have. They're not dreaming of the high life. They just want shoes, clothes, a little food to survive and a vascular medicine expert to offer free treatment to 16 year-old Gavriella, who only wishes to lead "a normal life without pain". And she's not talking about the hunger pangs she has when her stomach is rumbling. She can get rid of that with a little rice or a slice of bread. And when there's no rice or bread in the house, Vasiliki can ease her children's hunger with some gruel made with flour, the only thing left in the kitchen cupboard, once every four days. The pain Gavriella is talking about is in her head, jaw and nose. Nothing can get rid of it. Vasiliki doesn't have the €600-700 needed for an MRI scan. The allowance that she received as a parent of a large family was cut by €200 in order to pay "the debt to Germany", as she tells Eleftherotypia. She has a welfare booklet for destitute families. But that doesn't cover her needs. I have hope in people. I don't think we've lost our humanity. There are poor people who understand. I'm addressing them. A government minister cannot understand. But someone experiencing what I'm going through can. They are not selfish Vasiliki is unemployed. The €10 she gets every month from the church is barely enough to meet the family's daily food requirements. "'Do you know what it's like to have the school call you to say your kids have fainted? To be told that you have to fill their bellies? To have six children and be in constant fear that you're going to end up on the street? I feel incompetent," she says. "Where am I to go? Where will I live? Who will put a roof over our heads? Where am I to go with six children. This isn't..." Her eyes well up. Does she have any hope? "Yes," she replies, without thinking. "I have hope in people. I don't think we've lost our humanity. There are poor people who understand. I'm addressing them. A government minister cannot understand. But someone experiencing what I'm going through can. They are not selfish," she explains. And do her neighbours help? "This is a poor neighbourhood. Everyone helps each other as best they can. But in these past two years, the situation has deteriorated. Many people go out at night to scavenge through the rubbish. The conditions are appalling," she says. Has she got relatives to help her? "My relatives are my children. Whatever comes up, I discuss it with them. No matter how small the decision, we make it together. After all, we're always together," she says. "If the state has been saved by cutting the €200 that we got as a large family, and they cut that allowance without even checking who really needed it, then what can I say? Congratulations. I've thought of killing myself, but I didn't do it because of the children. They make me smile. They give me strength. But there are thousands of people who have taken their own lives. And they didn't die out of kindness. They were pushed into doing it," she says. "If you don't know what it means to be hungry, then you don't understand. During wartime, you can understand it. But now we have … wars without even realising it. Now you don't even have to lift a weapon," she continues, wondering what it would cost to provide enough milk, bread and fruit to schoolchildren to stop them fainting from hunger. Vasiliki talks openly. "I've done nothing to be ashamed of. All I have done is to have six children and I feel guilty that I cannot provide for them," she admits. I've thought of killing myself, but I didn't do it because of the children. They make me smile. They give me strength. But there are thousands of people who have taken their own lives. And they didn't die out of kindness. They were pushed into doing it The family's living room is hardly large enough for the sofa, coffee table and armchair. There is a strong smell of incense. Every inch on the wall is covered with a religious icon. Images of Christ, the Virgin Mary and the saints whom the children are named after. Does she believe in God? "When you are desperate, you need something to hold on to. You have to believe in something, even if it's yourself. I don't expect anything from the priests, just ordinary people," she says. But providence has not helped. Her relatives don't have enough themselves to give her anything. She's no job. She can't find anything, from cleaning to child-minding. "I had to go around knocking on doors to get a pair of shoes for my son. The pair I got him don't fit. They're too narrow. He got blisters from wearing them. So today I sent him to school with one of the girl's pairs," she says. * This newspaper has Vasiliki's contact details. Her eldest son is 25 and lives with a psychiatric illnesses. She has two daughters, aged 19 and 16, and even three other sons, aged 17, 11 and 5. She does not want money. All she wants are clothes and shoes for her children. Food and an angiologist. If you are willing to help, please contact Eleftherotypia (tel 211-109-6400) and we will provide you with the details * This article first appeared, in Greek, in the 23 March 2014 issue of Eleftherotypia EnetEnglish, Eleftherotypia http://www.enetenglish.gr/?i=news.en.society&id=1826 ©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ-ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

Σκυλος η γατα? Ιδου η απορια! - ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Σκυλος η γατα? Ιδου η απορια! Νιαου η γουφ? Πρρρρρ η κουνημα ουρας? "Χχχχχι" η γαβ? Δοντια η νυχια? Ανεξαρτησια η ανθρωποκεντρικοτητα? Προς τα που γερνει η ζυγαρια? Τα Κιτρινα Ποδηλατα το εχουν πει... "Θα' θελα να' μουν ενας σκυλος, ενας τοσο δα μικρος, να ειμαι ο πιο πιστος σου φιλος κι απ' τους ανθρωπους πιο καλος (...) Κι οταν με διωχνεις εγω να ερχομαι κοντα σου, κι οταν λες πως δεν με θελεις να σου κουναω την ουρα μου (...)", τραγουδουν απο τη μια. "Θα'θελα να'μουν ενας γατος, αρχοντικος και μαλλιαρος, να νοιαζομαι μονο για' μενα κι απο τους ανθρωπους πιο κακος. Το ψαρι σου να τριγυριζω και το χαλι σου να βρομιζω. Να ειναι ολα μελι γαλα, οταν σε ριχνω απ' τη σκαλα", τραγουδουν απο την αλλη. Σκυλος η γατα, λοιπον? Τι λενε οι φανατικοι σκυλαδες και γιατι οι λατρεις των μικρων αιλουροειδων υποστηριζουν πως "μονο αν συγκατοικησεις με μια γατα μπορεις να καταλαβεις τη διαφορα"? "Ο σκυλος ειναι ο καλυτερος φιλος του ανθρωπου. Οι γατες δεν πιανονται φιλοι", υποστηριζουν οι πρωτοι. "Οι γατες ειναι το μοναδικο ζωο που λατρευτηκε σαν θεος", λενε οι δευτεροι και "δειχνουν" προς Αιγυπτο μερια. "Με τις γατες δεν μπορεις να βγεις μια βολτα, ειναι μονο για μεσα στο σπιτι. Ασε που οταν γυριζεις σπιτι, δεν χαιρονται οπως ο σκυλος, ουτε σε προστατευουν", αντιτεινουν οι σκυλαδες. "Αυτη ειναι η ομορφια της γατας. Δεν ειναι δεδομενη. Πρεπει να κερδιζεις καθημερινα την εμπιστοσυνη της. Οι σκυλοι ειναι για οσους εχουν ανασφαλειες. Στη γατα δεν μπορεις να επιβληθεις. Αν θες κατι τετοιο, παρε σκυλο. Να του λες "κατσε" και να καθεται", απαντουν οι γαταδες. Και αυτοι ειναι μονο μερικοι απο τους ισχυρισμους που ακους στις απολαυστικες συζητησεις που γινονται αναμεσα σε σκυλαδες και γαταδες. Ο πολεμος αναμεσα στα "αντιπαλα στρατοπεδα" ειναι διαρκης, ενω ακομη και διασημοτητες εχουν ταχθει υοερ η κατα της μιας η της αλλης πλευρας. Ας δουμε μερικες ατακες που εμειναν στην ιστορια, μπας και καταφερουμε να αποφανθουμε για το νικητη: . Αν προτιμω τις γατες απο τα σκυλια, ειναι επειδη δεν υπαρχουν αστυνομικες γατες". Jean Cocteau, Γαλλος καλλιτεχνης. . "Εχω δει ενα βλεμμα στα ματια των σκυλιων, ενα φευγαλεο βλεμμα παιχνιδιαρικης περιφρονησης, και ειμαι σιγουρος πως τα σκυλια βασικα πιστευουν πως οι ανθρωποι ειναι χαζοι". John Steinberck, Αμερικανος συγγραφεας, Νομπελ 1962. . "Δεν υπαρχει καλυτερος ψυχοθεραπευτης στον κοσμο απο ενα κουταβι που γλειφει το προσωπο σου". Bernard Williams, Βρετανος φιλοσοφος. . "Οι γυναικες και οι γατες κανουν ο,τι τους αρεσει, και οι αντρες και οι σκυλοι θα πρεπει να χαλαρωσουν και να συνηθισουν σ' αυτη την ιδεα". Robert Heinlein, Αμερικανος συγγραφεας επιστημονικης φαντασιας. . "Οπως ολα υα αγνα πλασματα, οι γατες ειναι πρακτικες". William Burroughs, Αμερικανος συγγραφεας. . "Οι γατες ειναι πιο εξυπνες απο τα σκυλια. Ειδατε ποτε 8 γατες να τραβανε ενα ελκυθρο στο χιονι?" Jeff Valdez, Αμερικανος κωμικος. Σας βοηθησαμε η σας μπερδεψαμε ακομη περισσοτερο? Μαλον το δευτερο. Λογικο! Η απαντηση στο καυτο ερωτημα "ποιο ειναι καλυτερο ως κατοικιδιο, η γατα η ο σκυλος?" δεν προκειται να δοθει ουτε τωρα, ουτε ποτε. Γιατι, απλουστατα, και οι δυο ειναι ειναι εξαιρετικοι συγκατοικοι, μοναδικοι φιλοι και απιστευτα πλασματα, που μας κανουν την τιμη να ζουν μαζι μας και μας προσφερουν απλοχερα την αγαπη τους. Οσο για το διλημμα, τα πραγματα ειναι απλα. Δεν χρειαζεται να διαλεξετε! Μπορειτε να υιοθετησετε και σκυλο και γατα, αρκει να το κανετε υπευθυνα και συνειδητοποιημενα και να μπορειτε να ανταπεξελθετε στις υποχρεωσεις που προκυπτουν απο μια τετοια υιοθεσια. Αναφορικα με τις προσφατες ερευνες, που εχουν δει το φως της δημοσιοτητας απο εταιρεια που κατασκευαζει αξεσουαρ για κατοικιδια, εχει οντως ενδιαφεροντα στοιχεια αφου δειχνει οτι φιλοι των αιλουροειδων εχουν διαφορετικη προσωπικοτητα απο τους φιλους των σκυλων. Οι φιλοι της γατας ειναι κυριως γυναικες, αντισυμβατικες και εσωστρεφεις (11%), δημιουργικοι και φιλελευθεροι. Ειναι γενικα χαμηλων τονων, με μικρες πιθανοτητες να κατεχουν ηγετικη θεση και να εκφερουν κατηγορηματικες αποψεις. Συνηθως ειναι πολυ δημιουργικοι και φιλελευθεροι και το χιουμορ τους ειναι καυστικο (21%). Προτιμουν να κανουν μπειμπι σιτινγκ σε μωρα, παρα να ασχοληθουν με σκυλους (33%). Ζουν σε διαμερισμα στις πολεις, σε μεγαλο ποσοστο μονοι. Οι... σκυλαδες, ειναι συνηθως η παντρεμενοι η συζουν και λατρευουν την εξιχη και τοις μονοκατοικιες. Ειναι κυριως ανδρες, εξωστρεφεις, ευσυνειδητοι (11%) και πολυ δεκτικοι (13%). Πιο συντηρητικοι στις αποψεις τους (50%), δεν εχουν τοσο χοντροκομμενο χιουμορ, λατρευουν τα σπορ και ειναι πιο κοινωνικοι. Τα λεει καλα η ερευνα? Εσεις θα μας πειτε! Εμεις απλως αναρωτιομαστε τι γινεται με τους σκυλαδες η τους γαταδες που αποφασισαν να υιοθετησουν γατα η σκυλο αντιστοιχα. Μηπως ειναι διχασμενες προσωπικοτητες? ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 16.03.14 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τριχες, κι οχι μονο κατσαρες - ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Τριχες, κι οχι μονο κατσαρες Αρχισατε να βλεπετε τουφιτσες στα ρουχα σας και στο πατωμα? Νιωθετε πως πρεπει να βαζετε συχνοτερα σκουπα? Τελειωνει γρηγοροτερα το ειδικο ρολο καθαρισμου? Μπηκε η ανοιξη και ηρθε η ωρα να μιλησουμε για τριχες. Ναι, ναι, μιλαμε γι' αυτον τον υπολο, αλλοτε σκληρο κι αλλοτε μαλακοτερο, "εχθρο" που πεταει στο σπιτι, κρυβεται σε απιθανα σημεια και καρφωνεται σαν πεισματαρα προκα στα υφασματα του καναπε, στα καθισματα του αυτοκινητου και, φυσικα, στα ρουχα μας. Υπαρχει τροπος να απαλλαγουμε απο αυτον? Κι αν ναι, ποιος? Ψαξαμε, τεσταραμε προιοντα και ειδαμε στην πραξη με ποιον τροπο μπορουμε να εχουμε και το σπιτι μας καθαροτερο και τις γατες η τους σκυλους μας στην πενα. Αρχικα φροντιζουμε να εξοπλιστουμε σωστα απεναντι στον εχθρο. Δεν χρησιμοποιουμε κοινα ξεσκονοπανα, αλλα εκεινα απο μικροφιμπρα. Κυκλοφορουν στο εμποριο, δεν ειναι ακριβα, παγιδευουν τριχα και σκονη και δεν την μετακινουν σαν τα υπολοιπα, ενω πλενονται και στο πλυντηριο. Προτιμαμε να χρησιμοποιουμε ηλεκτρικη σκουπα αντι για την χειροκινητη και φροντιζουμε να φτανουμε με αυτη σε καθε γωνια του σπιτιου, κατω απο επιπλα κι οπου υπαρχει πιθανοτητα να εχουν κρυφτει οι τριχες. Αν προσαρμοσουμε τα ειδικα εξαρτηματα, μπορουμε, πριν ξεσκονισουμε με το πανακι μας, να περασουμε και μια φορα τα επιπλα για να γλιτωσουμε χρονο στη συνεχεια και να ειμαστε βεβαιοι πως δεν θα πεσει κατω ουτε τριχα. Προσεχουμε πολυ το απορρυπαντικο που θα χρησιμοποιησουμε για το σφουγγαρισμα. Πρεπει να καθαριζει, να μην προκαλει ερεθισμο στα πατουσακια των τεραποδων συγκατοικων μας, να μην γλιστραει υπαρβολικα σε περιπτωση που εχουμε ξυλινα πατωματα και, αν γινεται, να μην περιεχει αμμωνια. Διαφορετικα δεν αποκλειεται να δουμε το σκυλο μας να αρχιζει να ψεξαζει σε διαφορα σημεια. Για το καλο ολως μας, δεν χρησιμοποιουμε καθαριστικα προιοντα που μυριζουν εντονα και φροντιζουμε σε καθε περιπτωση να ανοιξουμε τα παραθυρα για να αεριστει ο χωρος καλα. Δεν αφηνουμε τα κατοικιδια μας να κυκλοφορουν στο χωρο που σφουγγαριζουμε, γιατι τα γατακια μας, κυριως, θα γλειψουν τα πατουσακια τους. Χτενιζουμε καθημερινα το σκυλο μας στο μπαλκονι, στον κηπο η το παρκο, προκειμενου να αφαιρεσουμε εμεις τις νεκρες τριχες. Η διαδικασια δεν απαιτει παρα μονο λιγα λεπτα σε σχεση με οσα χρειαζομαστε για να καθαρισουμε, ενω ανανεωνει και διατηρει λαμπερο και υγιες το τριχωμα του σκυλου μας, μειωνοντας παραλληλα τις ανεπιθυμητες τριχουλες που θα πεσουν στο πατωμα. Το ρολο με το αυτοκολλητο βοηθαει πολυ να ξετρυπωσουμε τις τριχες που εχουν σφηνωσει και δεν απομακρυνονται οσο και να προσπαθουμε με την ηλεκτρικη σκουπα. Χρησιμοποιηστε το μονο εκει που απαιτειται και μην το σπαταλατε γιατι δεν ειναι και φθηνο. Αλλα προσοχη, προμηθευτειτε αυτα που πουλανε τα μαγαζια για κατοικιδια και οχι εκεινα απο τα σουπερ μαρκετ, τα οποια δεν ειναι τοσο αποδοτικα και κατα συνεπεια θα αναγκαστειτε να χλασετε περισσοτερο. Οταν επιστρεφετε απο τη βολτα, φροντιστε να καθαρισετε με ενα βρεγμενο πανακι η ενα υγρο μαντιλακι τις πατουσες των κατοικιδιων σας, αφηνοντας εξω απο την πορτα τη σκονη και τη λασπη. Τη δουλεια αυτη μπορει να κανει για εσας το καταλληλο πατακι, το οποιο θα κρατα και τις σκονες που βαζετε εσεις στο σπιτι. Αν σας πιασει η βροχη, φροντιστε να σκουπισετε το σκυλο σας πριν αρχισει να τιναζεται, λερωνοντας τα παντα. Αν ειστε απο εκεινους που αφηνουν τα κατοικιδια τους να ανεβαινουν σε καναπεδες και πολυθρονες, εχετε δυο επιλογες: ειτε να αγορασετε τα ειδικα καλλυματα που πωλουνται στην αγορα και καθαριζονται ευκολα, ειτε να χρησιμοποιησετε ριχταρια που πλενονται σε μεγαλη θερμοκρασια στο πλυντηριο. Μια λεπτομερεια μονο! Μην τα βαλετε να πλυθουν χωρις να τα καθαρισετε. Διαφορετικα, η επομενη μπουγαδα θα βγει ολη με τριχες! Το ιδιο φροντιστε να κανετε και με τα ρουχα που εχουν τριχες. Ενα τιναγμα η ενα περασμα με το ειδικο ρολο, μπορει να κανει τη διαφορα. Μην χρησιμοποιειτε αρωματικα χωρου που ενδεχεται να ζορισουν τη μυτη του κατοικιδιου σας. Η καθαρη ατμοσφαιρα διασφαλιζεται με σωστο και καθημερινο αερισμο του σπιτιου τις πρωινες ωρες. Καθαριστε με επιμελεια το κρεβατι, το μαξιλαρι και την πετσετα του σκυλου η της γατας σας. Ενα καθαρο τετραποδο εινα παντα ενα χαρουμενο τετραποδο. Προσπαθηστε να ειστε σχολαστικοι με τις αποπαρασιτωσεις, κυριως τους ανοιξιατικους και καλοκαιρινους μηνες. Ετσι, θα ειστε βεβαιοι πως δεν θα μπουν στο σπιτι σας ψυλλοι και τσιμπουρια. Και μην ξεχνατε: η καθαριοτητα ειναι η μιση αρχοντια! ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 09.03.14 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ονειρα γλυκα και... ανερμηνευτα - ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Ονειρα γλυκα και... ανερμηνευτα Τι σημαινει αν ενας ανθρωπος δει στο ονειρο του ενα σκυλο? "Γενικα, η θεα του σκυλου στον υπνο, σημαινει αγαπη και φιλια", αναφερει μια απο τις παμπολες ερμηνειες που δινουν οι ονειροκριτες. Τι συμβολιζει ομως ενας ανθρωπος στο ονειρο ενος σκυλου η μιας γατας? Βλεπουν τα ζωα εφιαλτες? Κι αν ναι, τι μορφη εχουν οι πρωταγωνιστες των ονειρων που τα κανουν να... τρεχουν-κουνωντας τα ποδια τους-να κλαψουριζουν η να γρυλιζουν, ενω κοιμουνται? Πολλα απο τα διπλανα ερωτηματα παραμενουν μυστηριο για τους επιστημονες, οι οποιοι το μονο που μπορουν να πουν με βεβαιοτητα ειναι "οτι τα ζωα οντως ονειρευονται"-τουλαχιστον τα θηλαστικα και πτηνα-με καποιες εξαιρεσεις. Ωστοσο, παροτι ειναι βεβαιο πως ενας σκυλος, ενα ποντικακι κι ενας ελεφαντας δεν θα εβλεπαν ποτε στον υπνο τους διακοπες σε καποιον εξωτικο προορισμο, η, για παραδειγμα, οτι τους επεσε το λαχειο, ουδεις μπορει να πει τι ονειρευονται. Το ενδεχομενο να βλεπουν στον υπνο τους ενα λαχταριστο κοκαλο, εναν αλλο σκυλο η γατο, η ακομη και μια συναρπαστικη βολτα στο δασος, ειναι περισσοτερο πιθανο, αλλα και παλι δεν μπορει να απαντηθει με βεβαιοτητα. Καποιοι ερμηνευτες εχουν καταληξει στο συμπερασμα οτι τα ονειρα των ζωων ειναι αρκετα συνθετα. Προερχονται απο ερεθισματα της μνημης τους και αποτελουν βιωματα των ζωων απο την ημερα που προηγηθηκε. Αλλοι, παλι, εξηγουν οτι οι σπασμοι που κανουν τα ζωα οταν κοιμουνται δεν προερχονται απαραιτητα απο εφιαλτες, αλλα εξαιτιας της αδυναμιας του... διακοπτη που απενεργοποιει τους μεγαλους μυες οι οποιοι ελεγχουν τα ακρα, να κλεισει εντελως. Ετσι, ορισμενες φορες οι κινησεις των μυων ειναι τοσο αποτομες, που ξυπνουν τα κατοικιδια μας, τρομαζοντας τα στιγμιαια. Ανεξαρτητα αν τα ζωα βλεπουν εφιαλτες η οχι, οι ερευνητες συμφωνουν οτι τα ζωα, οπως και οι ανθρωποι, περνουν διαδοχικα αποο τον ελαφρυ υπνο στο πεμπτο σταδιο του υπνου REM (Rapid Eye Movement), γνωστο κι ως υπνο γρηγορων κινησεων των ματιων. Συμφωνα με τα ηλεκτροεγκεφαλογραφηματα, τη στιγμη που οι σκυλοι ονειρευονται βαθια, η αναπνοη τους γινεται ακανονιστη και τα ματια τους κουνιουνται γρηγορα. Αναμεσα και στα ζωα του ιδιου ειδους, παντως, παρατηρουνται διαφορες. "Δεν ονειρευονται ολοι οι σκυλοι το ιδιο", αναφερουν ερευνητες, υποστηριζοντας οτι ενα μικροσωμο σκυλακι μπορει να ονειρευεται καθε 10 λεπτα, οταν ενας μεγαλοσωμος σκυλος μπορει να δει ονειρο μονο καθε 90 λεπτα. Για παραδειγμα, τα κουταβια ονειρευονται πολυ συχνα, διαπιστωνουν οι ειδικοι, εξηγωντας πως αυτο μπορει να συμβαινει επειδη επεξεργαζονται εναν μεγαλο ογκο καινουριων εμπειριων με πολλες πληροφοριες. Ωστοσο, τα κουταβια δεν μπορουν να συγκριθουν με τις γατες, τους πρωταθλητες του ονειρου, που κατεχουν το ρεκορ του υπναρα στο ζωικο βασιλειο με 200 λεπτα ονειρου ανα 24ωρο, με τους ελεφαντες να ερχονται στη δευτερη θεση με 180 λεπτα, κατοπιν τους χιμπατζηδες με περιπου 90 λεπτα, τις κοτες και τις αγελαδες με 25 περιπου λεπτα και τα ποντικακια με μολις 7 λεπτα το 24ωρο. Τα σκυλια ξοδευουν κατα μεσο ορο το 25% του υπνου τους στη φαση REM. Οταν το κανουν αυτο διπλα σας, φανερωνει παραλληλα και την εμπιστοσυνη τους στο προσωπο σας. Οταν ειναι χαλαρα και αισθανονται ανετα, του δινουν και καταλαβαινει. Μαλιστα, πολλα απο αυτα ροχαλιζουν. Κυριως οσα εχουν πλακουτσωτες μυτουλες. Αντιθετα, λενε οι ειδικοι, οι γατες που περνουν το 85% της μερας τους στον υπνο (συντομος υπνακος, πολυωρος και σε φαση REM), ακομη κι οταν βρισκονται στο πεμπτο σταδιο, δεν χρειαζονται παρα λιγα δευτερολεπτα για να ξαναβρεθουν σε απολυτη επιφυλακη. Σε ολες τις περιπτωσεις, παντως, αυτο που επισημαινεται ειναι οτι ο υπνος των κατοικιδιων μας ειναι εξισου σημαντικος με το δικο μας. Γι' αυτο, αν θελετε τα ζωα σας να ειναι ηρεμα, φροντιστε να μην διακοπτετε τον υπνο τους, ουτε οταν βλεπουν-αν βλεπουν-εφιαλτες. Αλλωστε, μην ξεχνατε οτι αφου δεν ειμαστε σε θεση γνωριζουμε τι ακριβως βελπουν στον υπνο τους, υπαρχει η πιθανοτητα να τα ξυπναμε στη μεση ενος υπεροχου σκυλο-γατισιου ονειρου. Κριμα δεν ειναι? ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 01-02.03.14 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Γλυκια μου κλεφτρα! - ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Γλυκια μου κλεφτρα! Η μια εκλεβε ρουχα απο τις μπουγαδες και η αλλη λουτρινα αρκουδακια απο τις αυλες. Οχι δεν ηταν καποιοι κλεφτες με περιεργα γουστα στα κλοπιμαια. Και στις δυο περιπτωσεις, οι δραστες που "συνεληφθησαν" επι τω εργω, φερνοντας σε εξαιρετικα αβολη θεση τους ιδιοκτητες τους, που επρεπε να ζητησουν συγγνωμη απο τους γειτονες, ηταν γατες. Παραβατικα στοιχεια στον κοσμο των αιλουροειδων η μηπως μια απολυτα φυσιολογικη συμπεριφορα των γλυκυτατων αυτων τετραποδων που κλεβουν καρδιες? Ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Η πρωτη... κλεπτομανης ονομαζεται Νορις. Ειναι δυο ετων, ζει στο Μπριστολ της Βρετανιας και λατρευει-οπως ολα τα γιατια αλλωστε-τα νυχτοπερπατηματα. Δεν καταζητειται με διεθνες ενταλμα συλληψης, ουτε με Ερυθρα Αγγελια της Ιντερπολ, αλλα εχει ενα χουι... επιστρεφει καθε φορα στο σπιτι της με ο,τι βρισκει στους κηπους των γειτονων της. Στην αρχη, ξεσκονοπανα και σφουγγαρια και, στη συνεχεια, αντικειμενα πιο προσωπικα, οπως σουτιεν, εσωρουχα, μπλουζακια και παντελονια. Ο ιδιοκτητης της Νορις ανεφερε πως "μεχρι την ηλικα του ενος ετους ειχε αψογη συμπεριφορα". Μετα, ξεκινησε η μανια της να κλεβει. "Στην αρχη ολο αυτο το πηραμε για πλακα", προσθεσε, "αλλα οταν η Νορις επεστρεφε με ολο και περισσοτερα "κλοπιμαια", θεωρησαμε σωστο να τα επιστρεψουμε και να ζητησουμε συγνωμη για τη συμπεριφορα της γατας μας με επιστολες στους γειτονες". Η δευτερη... κλεφτρα ονομαζεται Ζαζα. Ειναι 5 ετων κα ζει στο κεντρικο Λονδινο. Ουτε αυτη, ομως, αρπαζει τιμαλφη. Η λεια της περιοριζεται σε πολυχρωμα λουτρινα αρκουδακια για ολα τα γουστα, απο ρωμαικους μονομαχους μεχρι τον Γουινι. Μαλιστα, σε πολλες περιπτωσεις τα κλοπιμαια ξεπερνουν κατα πολυ το μεγεθος της. "Η αδελφη μου λεει οτι οι γειτονες θα με περασουν για κλεφτη, αλλα δεν φταιω εγω, η γατα μου ειναι", δηλωσε η ιδιοκτητρια της Ζαζας, αναφεροντας πως "ειναι γλυκος ο τροπος που προσφερουν δωρα οι γατες". Σας μπερδεψαμε? Τελικα, περι τινος προκειται? Για δωρα η γατες-κλεφτρονια? "Για τιποτα απο τα δυο" ξεκαθαριζει στο ΕΨΙΛΟΝ ο κτηνιατρος Πανος Παναγιωτοπουλος, ο οποιος ασχολειται αποκλειστικα με γατες. "Οι γατες παιρνουν διαφορα αντικειμενα και τα πηγαινουν στα σπιτια τους για να μαθουν στους συγκατοικους τους πως να κυνηγουν και να επιβιωνουν. Ειναι σαν να εκπαιδευουν ενα μικρο γατακι, το οποιο ειναι ανικανο να ζησει" μας απαντα, αποκαλυπτοντας τον τροπο που μας βλεπουν τα μικρα μας αιλουροειδη: "Μας θεωρουν μικρα γατακια". "Δεν κανουν τιποτα περισσοτερο απο ο,τι κανει η γατα-μανα στα μωρα της. Και αυτη δεν ειναι μια ιδιοτροπια των γατιων της Βρετανιας. Αλλα κατι απολυτως φυσιολογικο για ολες τις γατες", εξηγει ο κ. Παναγιωτοπουλος, διευκρινιζοντας οτι τα αρκουδακια και τα ρουχα της Νορις και της Ζαζας ειναι σαν τις ακριδες, τις σαυρες, τις πεταλουδες, τα πουλακια και τα ποντικακια των δικων μας γατιων, "ο,τι κρινει σκοπιμο για να επιβιωσουμε". "Ναι, αλλα λουτρινα αρκουδακια πολυ μεγαλυτερα απο το μεγεθος της γατας?", τον ρωταμε. "Οι γατες ειναι υπερθηρευτες. Κυνηγουν και θηραματα μεγαλυτερου βαρους", μας απαντα, επισημαινοντας οτι "δεν πρεπει να μαλωνουμε τη γατα μας για αυτο που κανει, διοτι μετα νιωθει φοβερη απογοητευση και στρες". "Οταν μαλωνεις τη γατα επειδη θελει να σε εκπαιδευσει, συγκρουεσαι με το ενστικτο της. Οι σχεσεις ψυχραινονται. Ειναι σαν να σου λεει: "Εγω παω να σε μορφωσω και εσυ με απογοητευεις"", εξηγει ο κτηνιατρος. Τι πρεπει να κανουμε? "Να λεμε μπραβο στη γατα η τον γατο μας. Να κανουμε πως παιζουμε με αυτο και να το εξαφανιζουμε. Δεν πρεπει να τα μαλωνουμε ποτε. Και να μαλωσεις, δεν θα βγει κατι. Γιατι το φυσικο ειναι το ενστικτο της γατας να μας μαθει να κυνηγαμε", μας απαντα ο κ. Παναγιωτοπουλος. Και δεν εχει αδικο. Αλλωστε, οπως ειπε ο Αμερικανος συγγραφεας βιβλιων επιστημονικης φαντασιας, Ρομπερτ Χεινλειν, "οι γυναικες και οι γατες κανουν ο,τι τους αρεσει, ενω οι αντρες και οι σκυλοι θα πρεπει να χαλαρωσουν και να συνηθισουν σ' αυτη την ιδεα". Οσο για τις... κλοπες, οι γατες κλεβουν, κατα μια εννοια, αντικειμενα του ιδιοκτητη τους, οπως κλειδιαμ χαρτια, λαστιχακια για μαλλια, στιλο, τα οποια κρυβουν κατω απο τα επιπλα και χαιρονται που τον εχουν ξεγελασει, αλλα και δικα τους παιχνιδια, τα οποια θα βρειτε στις πιο απιθανες γωνιες του σπιτιου, αφου φερετε τα πανω κατω. ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 23.02.14 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Οι "Γατες Φλοισβου" χρειαζονται βοηθεια - ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Οι "Γατες Φλοισβου" χρειαζονται βοηθεια Οταν εχεις και βοηθας εχει σιγουρα αξια. Οταν δεν εχεις ομως και δινεις ο,τι μπορεις εχει ακομη μεγαλυτερη. Ας βοηθησουμε τις "γατες Φλοισβου" και τις 19 γατουλες που αναζητουν φιλοξενια η υιοθεσια, δειχνοντας εμπρακτα την αλληλεγγυη μας. Υπαρχουν καποιοι ανθρωποι που προσπαθουν να κανουν ο,τι καλυτερο μπορουν, χωρις να ζητουν ανταλλαγματα απο τους αλλους. Μαχονται, βαζουν το χερι στην τσεπη και, παρα τις οικονομικες και τις οποιες αλλες δυσκολιες, αρνουμενοι να συμμορφωθουν με τις καταστασεις, παλευουν σε πεισμα των καιρων, προσφεροντας οσα μπορουν, οπου μπορουν. Υπαρχουν, ομως, καποιες στιγμες που ακομη κι αυτοι ζητουν. Δεν θελουν τα χρηματα σας, δεν θελουν χαρες, θελουν μονο εμπρακτη αλληλεγγυη οταν τα πραγματα γινονται εφιαλτικα. Ετσι ειναι οι ανθρωποι πυ βρισκονται πισω απο τις Γατες του Φλοισβου. Δεν ειναι σωματειο, δεν ειναι καν συλλογος, δεν εχουν καν ονομα. Η, για την ακριβεια, εχουν, το ονομα των γατιων που φροντιζουν. Καποιοι τους γωνριζετε επειδη ειχατε την τυχη να υιοθετησετε τα γατακια που εσωσαν απο το δρομο. Καποιοι αλλοι τους βλεπετε στους δρομους-με κρυο, με βροχη-πιστοι στο ραντεβου τους. Καποιοι αλλοι τους ξερετε απο το εργο τους. Ειναι μια "χουφτα"... τρελλων γατοφιλων" που προσπαθουν και σωζουν την κατασταση που καποιοι αλλοι δημιουργησαν. Αυτοι, λοιπον, οι διποδοι τυποι, που εχουν κανει εκατονταδες στειρωσεις απο το 2009, οταν αποφασισαν να ενωσουν τις δυναμεις τους, που εχουν σωσει εκατονταδες γατια απο βεβαιο θανατο και τους εχουν βρει παντοτινα και ασφαλη σπιτια, που φιλοξενουν δεκαδες γατια μεχρι να βρουν το δικο τους σπιτι, τωρα χρειαζονται τη βοηθεια μας. "Συλλεκτρια" γατων-ανθρωπος, δηλαδη, που περασε απο τη φιλοζωια στην ψυχικη διαταραχη-εξαφανιστηκε, εγκαταλειποντας στο σπιτι που νοικιαζε 19 γατουλες. Η ιδιοκτητρια του σπιτιου καταφερε να μοει σε αυτο, με την παρεμβαση της αστυνομιας. Οι διποδες "Γατες Φλοισβου" ανελαβαν να σωσουν την κατασταση. Και το εκαναν... Επι εναμιση χρονο ταιζαν, φροντιζαν και παρειχαν κτηνιατρικη περιθαλψη, μα πανω απο ολα αγαπη, σε 19 ψυχες που ζουσαν κατω απο αθλιες συνθηκες, οπως συμβαινει σε ολες τις περιπτωσεις με τους συλλεκτες ψυχων. Μονο που "η μερα που φοβοντουσαν, ηρθε". "Οι ανθρωποι που εναμισυ χρονο πριν ζητησαν τη βοηθεια μας, οι ανθρωποι που ειναι ιδιοκτητες του σπιτιου που εμενε η "συλλεκτρια", μας ζητανε πιεστικα να το αδειασουμε αμεσα. Δεν εχουμε ιδεα που θα μπορεσουμε να παμε τις 19 γατες που εχουν μεινει. Χωροι και λεφτα δεν υπαρχουν και οι δυναμεις μας και η ψυχολογια μας εχουν πιασει πατο. "Ειναι 19 γατουλες που πιθανοτατα εχουν ζησει ολη τους τη ζωη μεσα σε αυτο το σπιτι, συνεπως αν βγουν δτο δρομο δεν θα επιβιωσουν. Ειναι 19 γατουλες που φροντιζουμε για πανω απο ενα χρονο, 19 γατουλες στην πλειοψηφια τους φιλικες. 19 γατουλες που ζουσαν σε ενα αθλιο περιβαλλον, κατω απο αθλιες συνθηκες, 19 γατουλες που αξιζουν ενα καλυτερο μελλον. Ειναι 19 γατουλες που τις εχουμε αγαπησει σα δικες μας, που εχουμε ξοδεψει απειρα χρηματα και χρονο γι' αυτες και μας ειναι αδιανοητο να ανοιξουμε τις πορτες και να τις αφησουμε στο δρομο". "Ψαχνουμε απεγνωσμενα για σπιτια υιοθεσιας η για προστατευομενες αυλες (εντος και εκτος Αθηνων) οπου οι γατες δεν θα κινδυνευουν απο αυτοκινητα και θα ταιζονται συστηματικα. Εκλιπαρουμε για βοηθεια. Δεν υπαρχουν 19 ανθρωποι να αναλαβουν απο μια γατουλα"? αναρωτιουνται στο κειμενο που εχουν αναρτησει στο ροφιλ τους στο Facebook. Το ερωτημα αφορα ολους. Οπως και η "απαντηση". Οποιος μπορει να βοηθησει, εστω φιλοξενωντας προσωρινα ενα γατακι, ας το κανει. Οποιος δεν εχει ζωο στο σπιτι του και μπορει να αναλαβει υπευθυνα μια προσωρινη συν-γατοικηση, ας επικοινωνησει μαζι τους. Οποιος εχει αυλη, οποιος σκεφτεται να υιοθετησει ενα γατακι, δεν χρειαζεται να περιμενει αλλο. Ειναι ευκαιρια να δωσει απλοχερα αγαπη, φροντιδα και θαλπωρη σε αυτα τα 19 πλασματα, που εχουν βιωσει πολλα στα χερια μιας γυναικας που πιστευε οτι μονο εκεινη μπορει να τα βοηθησει και να τα φροντισει, αλλα στην πραγματικοτητα επραττε το αντιθετο. Οποιος μπορει να βοηθησει, μπορει να απευθυνθει στο τηλεφωνο 6944 539442 (απογευματινες ωρες) και στο e-mail: floisvoscats@gmail.com. ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 09.02.14 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ