ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΦΡΑΧΤΕΣ - ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΔΗΓΟΙ Λαιμητόμος για τις αρκούδες η Εγνατία Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Ο ι διαβεβαιώσεις έμειναν στα λόγια και οι δεσμεύσεις περιμένουν να γίνουν πράξεις. Ως τότε εκατοντάδες οδηγοί θα κινδυνεύουν και το απόλυτα προστατευόμενο είδος της αρκούδας θα μειώνεται συνεχώς, επειδή οι αρμόδιοι της Εγνατίας Οδού Α.Ε. αρνούνται -άγνωστο γιατί- να ξεκινήσουν τις διαδικασίες εγκατάστασης του φράχτη, ως όφειλαν. Τριάντα επτά τροχαία έχουν σημειωθεί συνολικά στο οδικό δίκτυο της Δυτικής Μακεδονίας από το 2008 έως σήμερα. Το τελευταίο έγινε την περασμένη Τετάρτη μετά τις 20.30 στον κάθετο άξονα Εγνατίας, Κορομηλιά-Μανιάκοι, στην Καστοριά. Ο αλλοδαπός οδηγός σοκαρισμένος δήλωσε πως όλα έγιναν γρήγορα, ενώ σημείωσε πως για τουλάχιστον 60 μέτρα το όχημα έσερνε το άτυχο αρκουδάκι. Η επέμβαση του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ ήταν άμεση, αλλά το βαριά χτυπημένο ζώο τελικά δεν τα κατάφερε. Θάνατοι Το αιματηρό ποδαρικό, που έρχεται να προστεθεί στους 11 θανάτους αρκούδων το 2012 (από τους οποίους οι πέντε στον κύριο ή στον κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού), μαρτυρά πόσο δυσοίωνο θα είναι το έτος για το προστατευόμενο είδος, τους οδηγούς, αλλά και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που χρόνια τώρα προσπαθούν να βάλουν ένα τέλος στο πρόβλημα. Η περιβαλλοντική οργάνωση για την άγρια ζωή και τη φύση «Καλλιστώ» κρούει για πολλοστή φορά τον κώδωνα του κινδύνου. «Η Εγνατία Οδός Α.Ε. διαβεβαιώνει εγγράφως πως έχει εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση τοποθέτησης κατάλληλης περίφραξης αλλά οι εργασίες εγκατάστασης του φράχτη δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη», επισημαίνει η υπεύθυνη Τύπου και Επικοινωνίας της «Καλλιστώ», Ηλιάνα Μπουσιάκη. Εκτός από την επίσπευση της περίφραξης, η οργάνωση ζητά να εφαρμοστούν όλα όσα έχουν προβλεφθεί στο πλαίσιο του έργου «LIFE ARCTOS/KASTORIA» και συγκεκριμένα: να τοποθετηθούν προειδοποιητικές πινακίδες και ειδικά αποτρεπτικά μέτρα με ευθύνη της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, καθώς και να υπάρξει εντατικοποίηση των ελέγχων για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αλλά και επανάληψη διανομής ειδικών φυλλαδίων στους δύο σταθμούς διοδίων, από την ανώνυμη εταιρεία, προκειμένου να υπενθυμιστεί στους οδηγούς ότι κινούνται σε περιοχή που αποτελεί βιότοπο αρκούδας. Για την «Καλλιστώ» η βασική αιτία του ολοένα αυξανόμενου αριθμού των τροχαίων με αρκούδες είναι μία: η ανεπάρκεια περίφραξης των αυτοκινητοδρόμων τόσο στον κύριο άξονα της Εγνατίας όσο και στον κάθετο άξονα Σιάτιστας-Κρυσταλλοπηγής. Το ιστορικό της περίφραξης μοιάζει λίγο πολύ με το γεφύρι της Αρτας. Εχουν περάσει σχεδόν πέντε χρόνια από τον Απρίλιο του 2008, όταν η περιβαλλοντική οργάνωση ενημέρωσε όλους τους αρμόδιους φορείς πως δεν είχαν τηρηθεί οι προτεινόμενες προδιαγραφές. Χρειάστηκε να θυσιαστούν επτά αρκούδες (στον κύριο και κάθετο άξονα της Εγνατίας) το 2009 για να τοποθετηθεί τελικά -ύστερα από συνεχείς πιέσεις και αλλεπάλληλα υπομνήματα- το ίδιο έτος. Τα δύο δυστυχήματα από αυτά, σχεδόν αμέσως μετά τα «πανηγυρικά εγκαίνια» του δρόμου! Ετσι, τοποθετήθηκε ο δεύτερος φράχτης στο κομμάτι 4.1 της Εγνατίας Οδού. Αφενός όμως δεν πληρούσε ούτε αυτός απόλυτα τις προδιαγραφές που οι περιβαλλοντικές οργανώσεις είχαν προτείνει και αφετέρου δεν τοποθετήθηκε καν σε όλο το μήκος του συγκεκριμένου κομματιού. Δεσμεύσεις Τον Απρίλιο του 2010, η τότε ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων δεσμεύτηκε, κατά τη διάρκεια συνάντησης με εκπροσώπους της Εγνατίας Οδού και των περιβαλλοντικών οργανώσεων, να λάβει μια σειρά άμεσων διορθωτικών μέτρων. Καμία από τις δεσμεύσεις αυτές δεν έγινε πράξη. Μέχρι που με νέα παρέμβασή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινητοποίησε τις αρχές προκειμένου να βρουν κονδύλια και να λύσουν το πρόβλημα. Η χρηματοδότηση για την τοποθέτηση κατάλληλης περίφραξης τόσο στο υπολειπόμενο τμήμα του κυρίου άξονα της Εγνατίας (Παναγία-Γρεβενά) όσο και στον κάθετο άξονα Ε45 (Σιάτιστα-Καστοριά) γνωστοποιήθηκε με την απόφαση 1120/23.03.2012 του γ.γ. Δημοσίων Εργων του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, για την έγκριση της πράξης. «Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα. Το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης της εγκατάστασης, όμως, παραμένει άγνωστο», επισημαίνει η κ. Μπουσιάκη. http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=342413 http://mobile.enet.gr/?id=342413

Γιατι τα ποντικια τραγουδουν την ωρα του σεξ? Κειμενο: AΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Τα αλμπατρος μπορουν να πετουν συνεχως για μια δεκαετια. Τα τζιτζικια, παλι, μπορουν να μετρουν. Οι ελεφαντες δεν μπορουν να τρεξουν. Τα ποντικια τραγουδουν την ωρα τους σεξ. Οι χηνες πενθουν. Οι πιθηκοι πληρωνουν για να δουν πορνο. Τα σκουληκια εθιζονται στη νικοτινη. Οι αστακοι ζουν 100 χρονια. Οι κυβομεδουσες εχουν 24 ματια, αλλα δεν εχουν πισινο... Παμε στοιχημα? Το γραφουν ο Τζον Λοιντ και ο Τζον Μιτσινσον στο "Βιβλιο της ολικης αγνοιας για τον κοσμο των ζωων", που εγινε παγκοσμιο μπεστ σελερ. Οι παραγωγοι και παρουσιαστες της δημοφιλους χιουμοριστικης εκπομπης γνωσεων του BBC με τιτλο "QI" (Quite Interesting)- την αντιστροφη δηλαδη των αρχικων του δεικτη ευφυιας IQ - συνυπογραφουν το συναρπαστικο και συναμα διασκεδαστικο βιβλιο καλωντας μας να "μπουμε στη λιμνη της αγνοιας και να τσαλαβουτηξουμε για λιγο μαζι τους στα αποκαλυπτικα νερα της". Στις 322 σελιδες του ββιβλιου τους, που μεταφραστηκε σε περισσοτερες απο 30 γλωσσες, οι συγγραφεις μας παρουσιαζουν μια εκτενη ερευνα για 100 ζωα, αποκαλυπτοντας τα μυστικα τους χωρις να ειναι "επ' ουδενι στις προθεσεις τους να προσβαλλουν, να διαβαλουν η να κακολογησουν καποιο απο αυτα. Εχοντας στη διαθεση τους τα εμπνευσμενα σχεδια του Ted Dewan (ενος απο τους πιο επιτυχημενους και πρωτοπορους εικονογραφους της Βρετανιας), το συγγραφικο διδυμο μας αποκαλυπτει μερικες απο τις καταπληκτικες ιδιοτητες των πρωταγωνιστων του ζωικου βασιλειου: Οπως του καστορα, που μπορει να κοψει σε λιγοτερο απο ωρα ενα δενδρο διαμετρου 15 εκατοστων. Η του γοριλα, που στην πραγματικοτητα ειναι φιλησυχα και ντροπαλα πλασματα, τα οποια χρησιμοποιουν τις πετρες ως σφυρια, τα φυλλα ως πετσετες λαι τα ξυλα ως μετρο μετρησης του βαθους των νερολακκων. Για να μη σας πουμε για τα δελφινια, που ανανεωνουν την ανωτερη στιβαδα του δερματος τους ωστε να διατηρουν την υδροδυναμικοτητα τους. Αν θελετε να μαθετε γι' αυτα και για αλλα πολλα (ασβους, βατραχους, γατες, γατοπαρδους, γερανους, γιγαντιες χελωνες, αραχνες, αλογα, αετους, ακαρια, σκυλους, σφηκες, χηνες, χιμπαντζηδες, ψυλλους, μυρμηγκια, μυγες) δεν εχετε παρα να αγορασετε το υπεροχο αυτο βιβλιο. Ειναι ολα τα πλασματα που εχουν "κατι κοινο μεταξυ τους: αντιθετα απο τον ανθρωπο, ειναι ο εαυτος τους καθε λεπτο, καθε ωρα, καθε ημερα της ζωης τους". Αποδεχτειτε λοιπον την πραγματικοτητα, οτι δηλαδη "τα ζωα ξερουν πραγματα που εμεις δεν ξερουμε", και απολαυστε καθε λεξη του υπεροχου αυτου βιβλιου. Τζον Λουντ & Τζον Μιτσινσον, "Το βιβλιο της ολικης αγνοιας για τον κοσμο των ζωων", εκδ. Πατακη, 322 σελ., 15,79 ευρω Κειμενο: ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ 27.01.13 ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τετραποδα διηγηματα Κειμενο: ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

"(...) Ο αερας που ειχε σηκωθει τα ξημερωματα τωρα επεφτε. Αυτο σημαινε πως θα ταξιδευαμε σε μια θαλασσα γυαλινη και τα παιδια θα εχαναν ενα μεγαλο μερος απο τις απολαυσεις τους σαν να παμε με καραβι: μεσα στη θαλασσοταραχη ο Σκυλος σωριαζεται καταχαμα σε μια μερια στο καταστρωμα και αρχιζει να βογκα". "Γυρω του συγκεντρωνεται το πονετικο κοινο. Το λουρι του ειναι δεμενο στο καγκελο της κουπαστης. Ενας δεμενεος σκυλος με λαιμαρια καλογυαλισμενη γινεται αμεσως προσωπο εμπιστοσυνης- κανεις δεν τον φοβαται κι ολοι τον λυπουνται που υποφερει. Στο τελος αρχιζει να δειχνει απειλητικα τα δοντια και να στριφογυρνα τα ματια, να βγαζει αφρους. Η συμπαθητικια παιδοσυναξη και οι ζωοφιλοι διαλυονται μεσα σε φωνες τρομου. Σαν φυγουν ολοι, το Αρκαου που καθεται παραμερα προσεχοντας να μη στραβωσει εξαφνα το πραμα, τον λυνει και παν' να επαναλαβουν την παρασταση σ' αλλη μερια του καραβιου (...)". Με τη βοηθεια αυτου του σκυλου, "(...) που ειναι αληθινος σκυλος αλλα αφυσικος γιατι σκεφτεται και μιλα σαν ανθρωπος κι επιπλεον συχνα βαδιζει ορθιος η καθεται με σταυρωμενα τα ποδια οπως εμεις (...) και ενος αρκαρου" (...) τιποτα "(...) πιο αφυσικο απο δαυτα ειτε στον κοσμο των ανθρωπων ειτε των ζωων, τιποτα πιο ασκημο και κακο (...)", ο αφηγητης ξεφορτωνεται οσα προσωπα του ειναι ανεπιθυμητα. Με το σκυλο και το αρκαου καταφερνει να κερδισει την καρδια μιας κποπελας στις διακοπες του. Αυτα συμβαινουν στο "παραμυθιασμα". Στο ενα απο τα τεσσερα διηγηματα του ("η συμφιλιωση", "η εξαφανιση της Μπετσυς" και ο "καλοκαιρινος κινηματογραφος" ειναι τα υπολοιπα τρια) που περιλαμβανονται στο βιβλιο του Αλεξη Πανσεληνου "Ιστοριες με σκυλους". Κοινος παρονομαστης και των τεσσαρων η ανθρωπινη περιπετεια, ο ερωτας, η μοναξια και το τελος της νεοτητας, αλλα και το υφος "κατω απο ενα συχνα ιεροσυλο χιουμορ, μια βαθυτερη ποιητικη διαθεση" και "μια παραδοσιακη γραφη" που συνδυαζει "το ρεαλισμο με το φανταστικο κλιμα του κοσμου των ονειρων". Ενα βιβλιο για μεγαλα παιδια, γραμμενο απο εναν απο τους πιο αξιολογους πεζογραφους της μεταδικτατορικης γενιας. ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 13.01.13 "(...) Ο αερας που ειχε σηκωθει τα ξημερωματα τωρα επεφτε. Αυτο σημαινε πως θα ταξιδευαμε σε μια θαλασσα γυαλινη και τα παιδια θα εχαναν ενα μεγαλο μερος απο τις απολαυσεις τους σαν να παμε με καραβι: μεσα στη θαλασσοταραχη ο Σκυλος σωριαζεται καταχαμα σε μια μερια στο καταστρωμα και αρχιζει να βογκα". "Γυρω του συγκεντρωνεται το πονετικο κοινο. Το λουρι του ειναι δεμενο στο καγκελο της κουπαστης. Ενας δεμενεος σκυλος με λαιμαρια καλογυαλισμενη γινεται αμεσως προσωπο εμπιστοσυνης- κανεις δεν τον φοβαται κι ολοι τον λυπουνται που υποφερει. Στο τελος αρχιζει να δειχνει απειλητικα τα δοντια και να στριφογυρνα τα ματια, να βγαζει αφρους. Η συμπαθητικια παιδοσυναξη και οι ζωοφιλοι διαλυονται μεσα σε φωνες τρομου. Σαν φυγουν ολοι, το Αρκαου που καθεται παραμερα προσεχοντας να μη στραβωσει εξαφνα το πραμα, τον λυνει και παν' να επαναλαβουν την παρασταση σ' αλλη μερια του καραβιου (...)". Με τη βοηθεια αυτου του σκυλου, "(...) που ειναι αληθινος σκυλος αλλα αφυσικος γιατι σκεφτεται και μιλα σαν ανθρωπος κι επιπλεον συχνα βαδιζει ορθιος η καθεται με σταυρωμενα τα ποδια οπως εμεις (...) και ενος αρκαρου" (...) τιποτα "(...) πιο αφυσικο απο δαυτα ειτε στον κοσμο των ανθρωπων ειτε των ζωων, τιποτα πιο ασκημο και κακο (...)", ο αφηγητης ξεφορτωνεται οσα προσωπα του ειναι ανεπιθυμητα. Με το σκυλο και το αρκαου καταφερνει να κερδισει την καρδια μιας κποπελας στις διακοπες του. Αυτα συμβαινουν στο "παραμυθιασμα". Στο ενα απο τα τεσσερα διηγηματα του ("η συμφιλιωση", "η εξαφανιση της Μπετσυς" και ο "καλοκαιρινος κινηματογραφος" ειναι τα υπολοιπα τρια) που περιλαμβανονται στο βιβλιο του Αλεξη Πανσεληνου "Ιστοριες με σκυλους". Κοινος παρονομαστης και των τεσσαρων η ανθρωπινη περιπετεια, ο ερωτας, η μοναξια και το τελος της νεοτητας, αλλα και το υφος "κατω απο ενα συχνα ιεροσυλο χιουμορ, μια βαθυτερη ποιητικη διαθεση" και "μια παραδοσιακη γραφη" που συνδυαζει "το ρεαλισμο με το φανταστικο κλιμα του κοσμου των ονειρων". Ενα βιβλιο για μεγαλα παιδια, γραμμενο απο εναν απο τους πιο αξιολογους πεζογραφους της μεταδικτατορικης γενιας. ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 13.01.13

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΚΥΛΩΝ-ΑΝΘΡΩΠΩΝ Τετράποδα μαθήματα πίστης και αφοσίωσης

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΚΥΛΩΝ-ΑΝΘΡΩΠΩΝ Τετράποδα μαθήματα πίστης και αφοσίωσης Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ Εκείνος έφυγε για πάντα... Εκείνη δεν το έμαθε ποτέ... Μια τραγική συγκυρία, σαν αυτές που συμβαίνουν στη ζωή, φανέρωσε μια διαφορετική ιστορία αγάπης, γεμάτη πίστη και αφοσίωση, σε πείσμα των καιρών. Πρωταγωνιστής της αληθινής ιστορίας, που μοιάζει με εκείνη του Οδυσσέα και του Αργου, ένας σκύλος, η Μπουμπού. Ενα υπέροχο λευκό λυκόσκυλο, το οποίο περιμένει δύο ολόκληρα χρόνια (!) το αφεντικό του να βγει από το ιδιωτικό θεραπευτήριο όπου είχε μπει. Η Μπουμπού δεν γνωρίζει ότι ο άνθρωπος που τη φρόντιζε, απεβίωσε. Ετσι, μένει εκεί στο Μαρούσι και τον περιμένει να γυρίσει, αποδεικνύοντας ότι: «Ο σκύλος είναι το μόνο πλάσμα στη Γη που αγαπάει εσένα περισσότερο από τον εαυτό του». «Ζει εδώ δυο χρόνια. Από τότε που ο άνθρωπος που τη φρόντιζε ήρθε μαζί της στο νοσοκομείο. Κανείς δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για την οικογένειά του, αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι που ζούσαν μαζί του, αν υπήρχαν συγγενείς που θα μπορούσαν να αναλάβουν την Μπουμπού. Για να έρθει στο νοσοκομείο με τον σκύλο του πιστεύω ότι δεν θα είχε κάποιον άλλον», περιγράφει στην «Ε» η Πέπη Μπούκουρα, που γνώρισε τη σκυλίτσα πριν από περίπου εννέα μήνες, όταν άνοιξε στην περιοχή μπαρ-ρεστοράν. «Μάθαμε την ιστορία της από τους γιατρούς που τη φροντίζουν... Πολλοί έχουν προσπαθήσει να την υιοθετήσουν, να την πάρουν στο σπίτι τους, αλλά η Μπουμπού δεν μπαίνει σε αυτοκίνητα. Μένει εδώ και περιμένει. Το πολύ πολύ να κάνει τη βόλτα της στο τετράγωνο», μας εξηγεί. Οι γιατροί του νοσοκομείου, όσοι εργάζονται και μένουν στην περιοχή, έχουν αναλάβει τη φροντίδα της. Την ταΐζουν, την αγαπούν και νοιάζονται γι' αυτή. Η ζωή της είναι γνωστή σχεδόν σε όλους. Και οι αντιδράσεις όσων μαθαίνουν πώς βρέθηκε στο Μαρούσι, σε όσους τη βλέπουν εκεί, πιστή στο... ραντεβού της με το «αφεντικό» της βρέξει-χιονίσει, ίδιες. Εκπληξη, συγκίνηση, προσωρινή σιωπή... Αυτά είναι τα πρώτα συναισθήματα που κάνουν αρχικά τα μάτια να υγραίνονται και στη συνέχεια τα χείλη να μονολογούν: «Είδες τα ζώα...». Η «Ε» ήταν και παθούσα και αυτόπτις μάρτυρας αυτών των αντιδράσεων γι' αυτή την απίστευτη -πλην όμως αληθινή- ιστορία, με έναν σκύλο να δίνει μαθήματα πίστης, αφοσίωσης και αγάπης. Την Μπουμπού, που μοιάζει ακόμη και φυσιογνωμικά με τον Χάτσικο, τον σκύλο που έγινε άγαλμα στην Ιαπωνία για την πίστη του. Κάθε πρωί ο Χάτσικο συνόδευε το... αφεντικό του, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, από το σπίτι προς τον σταθμό του τρένου και από τον σταθμό του τρένου πίσω στο σπίτι. Ενα απόγευμα, τον Μάιο του 1925, ο καθηγητής δεν μπόρεσε να πάει στο απογευματινό τους ραντεβού. Επαθε καρδιακή προσβολή στο Πανεπιστήμιο και πέθανε. Μετά τον θάνατο του καθηγητή, ο Χάτσικο δόθηκε σε άλλη οικογένεια. Ομως εκείνος δραπέτευε καθημερινά από το καινούργιο του σπίτι και πήγαινε πίσω στο παλιό για να τον βρει. Αυτό κράτησε για καιρό. Οσο χρειάστηκε ο Χάτσικο για να συνειδητοποιήσει ότι ο καθηγητής δεν έμενε πια εκεί. Ετσι αποφάσισε να πάει στον σταθμό του τρένου για να τον βρει ανάμεσα στους υπόλοιπους επιβάτες. Για 10 ολόκληρα χρόνια, όσο έζησε, ο Χάτσικο ήταν εκεί... Στον σταθμό του τρένου να περιμένει το... αφεντικό του να φανεί. Η «Ε» μίλησε με τον Αντώνη Στέφα, εκπαιδευτή και σύμβουλο ψυχολογίας σκύλων, σε μια προσπάθεια να καταλάβει πώς μπορεί να σκέφτεται η Μπουμπού και πώς σκεφτόταν ο Χάτσικο. «Κάθε μέρα ανακαλύπτω πόσο λίγα γνωρίζουμε για τα σκυλιά μας και πόση πραγματικά προσπάθεια πρέπει να καταβάλουμε για να αναγνωρίσουμε τι κρύβεται μέσα στο μυαλό τους. Ας εμπιστευθούμε το ένστικτό μας όπως κάνουν και εκείνα. Είναι εκείνη η "φωνούλα" που σου λέει αυτό που δεν μπορούν να δουν τα μάτια, που δεν πιάνει η λογική, που όσα βιβλία και αν διαβάσεις δεν θα σε βοηθήσουν», μας απάντησε. Και εξήγησε: «Το ένστικτο το έχουμε, αλλά δεν το εξασκούμε. Το έχουμε ξεχάσει και το φοβόμαστε. Αυτό που πιστεύω είναι αυτό που νιώθω και αυτό που κάθε μέρα μού επιβεβαιώνουν τα σκυλιά γύρω μου: "Σε αγαπώ και είσαι ό,τι σημαντικότερο για εμένα, όμως είμαι σκύλος και ο τρόπος μου είναι τελείως διαφορετικός από τον δικό σου. Το σίγουρο είναι πως ο τρόπος μου είναι καθάριος και άμεσος γιατί μόνο αυτό ξέρω!"». * http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=4567

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΤΕ ΡΕΖΙΛΙ ΤΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Για να μη γίνετε ρεζίλι των σκυλιών

Περιλαμβάνει πάνω-κάτω 1.500 συναρπαστικές ερωτήσεις σχετικά με κάθε πτυχή που αφορά τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Και είναι κατάλληλο τόσο για αρχάριους όσο και για εξπέρ του είδους. Τι είναι; Το απόλυτο βιβλίο κουίζ για σκύλους!
Γενικές ερωτήσεις, αναφερόμενες στις ράτσες, ερωτήσεις κτηνιατρικές για την υγεία και την ανατομία του σκύλου, για τη συμμετοχή των υπέροχων αυτών πλασμάτων στις τέχνες και τη λογοτεχνία είναι μερικές μόνο από όσες συμπεριλαμβάνονται στις 188 σελίδες τού «The ultimate dog quiz book», μαζί με τις απαντήσεις τους.

Δεν πηγαίνει κάπου το μυαλό σας; Ας πάρουμε μια ιδέα! Ποια από τις παρακάτω χώρες έχει το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκτητών σκύλων; ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία ή Γερμανία; Ποιος είναι ο μεγαλύτερος αριθμών κουταβιών που καταγράφηκαν σε μια γέννα; Πόσα κόκαλα έχει το σώμα ενός σκύλου; Περίπου 210, 320 ή 450; Ποιο είναι το μεγαλύτερο όργανο στο σώμα του τετράποδου πιστού μας φίλου; Ενας σκύλος πρέπει να έχει 42 δόντια. Πόσα είναι στο πάνω μέρος της γνάθου και πόσα στην κάτω; Ποιο ιστορικό αγλλικό κάστρο κατέχει μια μοναδική συλλογή από περιλαίμια σκύλων;

Το βιβλίο της Teresa Slowik μπορείτε να το αγοράσετε από το διαδίκτυο. Είναι γραμμένο στα αγγλικά. Εχει εκδοθεί δυο φορές, μια το 1996 από τις εκδόσεις «Howell Book House» και μια από τις εκδόσεις «Ringpress» και κοστίζει περίπου 9 δολάρια. Αν θέλετε, λοιπόν, να καταπλήξετε τους φίλους σας με τις γνώσεις σας είτε το βλαστάρι σας –που λατρεύει τους σκύλους– να βρει ένα ακόμη κίνητρο για να εξασκήσει τα αγγλικά του ή, γιατί όχι, να δημιουργήσετε μαζί με τα παιδιά σας ένα δικό σας επιτραπέζιο παιχνίδι γνώσεων, μπείτε στο διαδίκτυο και αγοράστε το.

Διαθέτει άπειρες πληροφορίες και συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου, ενώ αποτελεί ένα εξαιρετικό και φθηνό συνάμα δώρο για τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Και για να μην σας αφήσουμε παραπονεμένους ας δούμε και τις απαντήσεις. Λοιπόν! Οι Αμερικανοί κατέχουν την πρώτη θέση στο ποσοστό ιδιοκτητών σκύλων. Ο μεγαλύτερος αριθμός κουταβιών που καταγράφηκαν σε μια γέννα ήταν 23 (το 1975 ράτσας Αγίου Βερνάρδου, το 1987 Μεγάλος Δανός και το 1994 Αmerican Foxhound). Το σώμα του καλύτερού μας φίλου έχει περίπου 320 κόκαλα. Το μεγαλύτερό του όργανο είναι το δέρμα του. Από τα 42 δόντια, τα 20 είναι στην πάνω γνάθο. Το κάστρο Leeds, στο Kent.



• Teresa Slowik, «The ultimate dog quiz book»,

εκδόσεις Ringpress, 188 σελίδες.
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=332876

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ..."- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Hταν μια γάτα στο λιμάνι…»

«Πορτοβέκιο: ένα πολύβουο, γραφικό ψαροχώρι της Κέρκυρας. Κάθε κάτοικος έχει μια ιστορία να αφηγηθεί και συχνά οι ζωές τους διασταυρώνονται. Η Ζωή θρηνεί τον νεκρό σύζυγό της και η μικρή Λουίζα τη μητέρα της. Ο παπα-Αντώνης συνωμοτεί και ραδιουργεί. Νεαροί εραστές συναντώνται κρυφά. Η Χαρά είναι μια σκληραγωγημένη ανεξάρτητη γυναίκα κι ο άντρας της, ο Σπύρος, είναι ο ομορφότερος άντρας του χωριού (...)».

Και ανάμεσα σε όλους αυτούς, «(...) κινείται και η Μαμή, η γάτα του Πορτοβέκιο, όμορφη και πονηρή, προκαλώντας αισθήματα αγάπης, αλλά και απέχθειας στους κατοίκους του χωριού. Ψάχνει για τροφή καθώς η μυρωδιά από τις κουζίνες των σπιτιών αναδίδεται στον αέρα». Κλέβει φαγητό και εμφανίζεται παντού, παρακολουθώντας τις ζωές των ηρώων, τις μεγαλύτερες κοινωνικές εκδηλώσεις «που γίνονται αφορμή για πρωτότυπες γαστρονομικές απολαύσεις», αλλά και την προετοιμασία των καθημερινών φαγητών, οι ευχάριστες οσμές των οποίων μπερδεύονται με το «νοσταλγικό άρωμα της νησιωτικής Ελλάδας της δεκαετίας του '50.

«(...) Ξαφνικά, με την άκρη του ματιού της είδε την ασπρόμαυρη γάτα να πλησιάζει πολύ αργά, σαν φωτομοντέλο στην πασαρέλα. “Να τη πάλι η γάτα”, είπε η Λουίζα ευχαριστημένη. “Φύγε, φύγε, Μαμή...”, φώναξαν η Ρένη και η Μαρία. “Σας παρακαλώ, μην τη διώχνετε, είναι τόσο ωραία γατούλα”, παρακάλεσε η Λουίζα. (...) Η γάτα έτρεξε προς την πίσω μεριά του σπιτιού. “Γιατί είναι τόσο φοβισμένη; Τίνος είναι;” ρώτησε. Τα κορίτσια κοιτάχτηκαν χαχανίζοντας. “Μπορείς να τη φωνάζεις Μαμή, έτσι τη λένε όλοι. Είναι πραγματικά απαίσια. Ανήκε στους ανθρώπους που έμεναν στο σπίτι σας. Την άφησαν πίσω. Δεν υπάρχει κανείς να την ταΐζει τώρα, γι’ αυτό κλέβει. Είναι σκέτος μπελάς. Τη φωνάζουμε Μαμή επειδή η γυναίκα που την είχε ήταν μαμή. Δεν ξέρουμε το κανονικό της όνομα. Εξάλλου δεν είναι παρά μια γάτα”. Η Ρένη τα είπε όλα αυτά με μια ανάσα, αλλά απ’ τον τόνο της καταλάβαινε κανείς ότι, παρ’ όλο που η γάτα ήταν ζαβολιάρα, την ανέχονταν, αν δεν την αγαπούσαν κιόλας. “Μα πώς μπόρεσαν να την εγκαταλείψουν έτσι;” είπε η Λουίζα. “Φτωχή γατούλα...”. “Α, μια χαρά την εγκατέλειψαν. Εφυγαν απ' το νησί με το φεριμπότ. Στις γάτες δεν αρέσει η θάλασσα, ούτε κανενός είδος νερό. Δεν θα της άρεσε ο καινούργιος τόπος. Είχε γεννηθεί εδώ, έτσι σκέφτηκαν ότι θα ήταν πιο ευτυχισμένη αν έμενε στο νησί(...)”».



Μαρία Στράνη-Ποτς, «Η γάτα του Πορτοβέκιο»,

εκδόσεις Κέδρος, 293 σελ., τιμή 16 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=331507

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Βοηθήστε τους να βοηθήσουν
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Ποιος είπε ότι όσοι αγαπούν τα ζώα, δεν αγαπούν τους ανθρώπους; Μια ηχηρή απάντηση σε όσους επιμένουν να πιστεύουν ότι «οι φιλόζωοι δεν είναι και φιλάνθρωποι» δίνουν τα μέλη του Σωματείου Ζωοφίλων Λευκάδας, διοργανώνοντας ένα διαφορετικό παζάρι: μια εκστρατεία υπέρ των άπορων συμπολιτών μας.

Στο φετινό τους παζάρι, το οποίο διοργανώνεται στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, στο «In Center», στο κέντρο της Λευκάδας, τα μέλη του Σωματείου Ζωόφιλων Λευκάδας -με αφορμή την οικονομική κρίση- εγκαινιάζουν μια γωνιά βοήθειας άπορων συμπολιτών μας και ζητούν από όλους μας ρούχα σε πολή καλή κατάσταση, ιματισμό σπιτιού (κουβέρτες, σεντόνια κ.ά.), παιχνίδια, γραφική ύλη, τρόφιμα με μακρινή ημερομηνία λήξης (όσπρια, αλεύρι, γάλατα, μακαρόνια κ.ά.), και οτιδήποτε άλλο νομίζει ο καθένας πως μπορεί να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη της αλληλεγγύης και της έμπρακτης συμπαράστασής μας.

Τα μέλη του Σωματείου καλούν επίσης, όποιον γνωρίζει οικογένειες ή ανθρώπους στην περιοχή που να έχουν πρόβλημα διαβίωσης να τους τις υποδείξουν. "Θα είναι χαρά μας να δώσουμε όποια βοήθεια μπορούμε", επισημαίνουν χαρακτηριστικά. Το τηλέφωνο επικοινωνίας των μελών του Συλλόγου με το οποίο μπορείτε να επικοινωνείτε είναι το 6943-212791

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=329622