Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ, ΑΛΛΑ... ΤΙΜΟΛΕΩΝ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Mπάσταρδος, αλλά… Tιμολέων!

Ενας συνταξιούχος μουσικοσυνθέτης ζει με μοναδική συντροφιά τον πιστό του Τιμολέοντα Βιέτα, έναν μπάσταρδο σκύλο με τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου, που όμως κάποια στιγμή ξεκινάει μια ατελείωτη περιπλάνηση σε όλη την Ιταλία».

«Μέσ’ από τα μάτια του σκύλου γνωρίζουμε όλους τους προσωρινούς φίλους και ιδιοκτήτες του, ανθρώπους κάθε ηλικίας κι εθνικότητας, τελείως διαφορετικούς μεταξύ τους, καθένας με τη δική του μοίρα και τη δική του συναρπαστική ζωή. Γνωρίζουμε ανθρώπους ξένους για μας αλλά και τόσο οικείους, αφού τους συνδέει η κοινή μοίρα όλων μας, τα απλά όνειρα του καθενός και καθημερινές κωμικοτραγικές καταστάσεις, που όλα καθρεφτίζονται στα μάτια του Τιμολέοντα Βιέτα, σ’ αυτά τα μάτια που, όσες ψευδαισθήσεις και υποκρισία κι αν έχουμε εμείς, λένε και δείχνουν πάντα την αλήθεια».

Το μυθιστόρημα του Νταν Ρόουντς διαθέτει και απρόσμενες ανατροπές και σπαραχτική ανθρωπιά. Αποτελεί αναμφίβολα έναν ύμνο στην καλύτερη ράτσα του σκύλου, τα ημίαιμα ή τον κόπρο, όπως τον αποκαλεί ο συγγραφέας του βιβλίου.

Ο Τιμολεών Βιέτα δεν ήταν ράτσας. Η καταγωγή του «(...) είχε σταθεί αφορμή για συζητήσεις, καθώς οι άνθρωποι που τον περιεργάζονταν έβλεπαν πως είχε κάτι από γαλλικό τσοπανόσκυλο στο τρίχωμά του, είτε μια ιδέα από σουηδικό βάλχουντ στα δυσανάλογα μεγάλα αφτιά του, είτε κάτι από σκανδιναβική ράτσα στο ελαφρό κατσάρωμα της ουράς του (...). Στην πραγματικότητα, σε όλ’ αυτά δεν υπήρχε καμιά βάση κι ο σκύλος δεν είχε τίποτα από καθαρόαιμο».

«(...)Ηταν μαύρος, με λιγοστές λευκές και καφετιές βούλες, μεσαίο μέγεθος, ίσως και πιο μικρόσωμος, η μουσούδα του έλαμπε υγρή και το τρίχωμά του, μολονότι ακανόνιστο, ήταν στιλπνό και πεντακάθαρο (...) Ηταν όμως κάτι άλλο που ξεχώριζε στο παρουσιαστικό του, κάτι που τον έκανε ιδιαίτερα ασυνήθιστο και διαφορετικό από τ’ άλλα αδέσποτα. (...) Γιατί, αν και ήταν κόπρος, τα μάτια του ήταν όμορφα σαν μικρού κοριτσιού».

Ουσιαστικά, ο Τιμολέων Βιέτα θα μπορούσε να είναι ένας σκύλος απ’ αυτούς που χαρίζονται μέσω της «Φάρμας», ένα ξεχωριστό πλάσμα, που θα μας οδηγήσει στο αισθηματικό ταξίδι αυτού του υπέροχου βιβλίου.



Nταν Pόουντς,

«Τιμολέων Βιέτα γύρνα σπίτι!»,

εκδόσεις Ωκεανίδα,

σελ. 320, τιμή 10,80 ­ ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=269315

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ



Θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε 14 ευρωπαϊκές χώρες
Διαμαρτυρία έξω από την Πολωνική πρεσβεία
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Πολωνική πρεσβεία στο Π. Ψυχικό πραγματοποιεί, τη Μεγάλη Τρίτη, στη 1 το μεσημέρι, το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων (GAWF) σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την προστασία των ζώων φάρμας.

Από την καμπάνια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων Από την καμπάνια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει ταυτόχρονα σε 14 χώρες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαιτίας της "απροθυμίας της Πολωνίας να εφαρμόσει την απαγόρευση στις κλωβοστοιχίες για τις αυγοπαραγωγικές όρνιθες που θα εφαρμοστεί από 1η Ιανουαρίου 2012 σε όλη την Ε.Ε. Αν και είχαν 12 χρόνια να προετοιμαστούν, κάποιες χώρες ζητούν καθυστέρηση στην εφαρμογή της οδηγίας".

Το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων αντιδρά σε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απαγόρευση κλωβοστοιχιών και καλεί όλους να παρευρεθούν στη διαμαρτυρία, στην οδό Χρυσανθέμων 22, "κατά της Πολωνικής πρότασης στην Ε.Ε για αναβολή της αλλαγής από κλωβοστοιχίες σε διευθετημένα κλουβιά σε χρόνο μελλοντικό και αόριστο".

"Θέλουμε η αλλαγή για τις κότες να γίνει όπως έχει υπογραφεί στη σχετική Οδηγία από το 1999 και να εφαρμοστεί κανονικά από 1/1/2012.Οχι άλλες καθυστερήσεις στην ευζωία των ορνίθων. Οποιαδήποτε καθυστέρηση σημαίνει ότι εκατοντάδες κότες θα συνεχίσουν να ζουν σε χώρος λιγότερο από ένα χαρτί Α4 μέχρι το τέλος της ζωής τους".

Για την εκστρατεία διαβάστε και: "Τι ξέρετε για τις κότες;", "Εκστρατεία του GAWF με τη βοήθεια όλων μας".

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=268274

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ Τ' ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Δεν σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν

«Ο Τρυφερός Γουίλλιαμ» είναι οι αναμνήσεις ενός γέρικου αλόγου. Ενα βιβλίο «συγκινητικό, τρυφερό, ιδιόμορφο, πλημμυρισμένο από αγάπη για το άλογο». «Μέσα από τις σελίδες του ζωντανεύει η μελαγχολική, επιβλητική φωνή του γερο-Κέλι, που αφηγείται τις δοκιμασίες και τα βάσανα μιας ολόκληρης ζωής: τα χρόνια που ήταν άλογο ιπποδρομιών, τα χρόνια σε μια σχολή ιππασίας για αρχάριους και, τέλος, τα χρόνια όπου, τσακισμένος από τις κακουχίες και γερασμένος πια, περνάει στα χέρια ενός παράξενου γέρου και αλλάζει ολότελα η ζωή του».

Με κείμενο «συγκινητικό και ρεαλιστικό», ο συγγραφέας του «δεν περιορίζεται να σκιαγραφήσει ένα ζώο που υφίσταται απερίγραπτη κακομεταχείριση, αλλά σκιτσάρει μια σχεδόν τραγική προσωπικότητα», διότι –όπως ο ίδιος προειδοποιεί τον κάθε αναγνώστη– στις πρώτες του κιόλας σελίδες, με τίτλο «μια καλοπροαίρετη ειδοποίηση», «(...) η ζωή του αλόγου που θα διαβάσεις στις επόμενες σελίδες δεν είναι για το συνηθισμένο λάτρη του αλόγου».

«Δεν θα βρεις κεφάλαια αφιερωμένα σ’ αυτό το θρυλικό άτι ή σ’ εκείνη την επιβλητική φοράδα περασμένων εποχών, ούτε ηρωισμούς, ούτε μεγαλόπρεπες ή έστω μέτριες επιδόσεις του αλόγου και του αναβάτη (...) σε αγώνες όπου αναδεικνύονται το θάρρος, η λογική και η χάρη. Ολα αυτά έχουν γίνει στο παρελθόν, γίνονται σήμερα και θα γίνονται στο μέλλον. Οχι όμως εδώ. Υπάρχει επίσης και η καλή ιππασία, η κλασική ιππασία, η ιππασία που δεν είναι καθόλου κατώτερη από έναν πνευματικό αγώνα. Οχι όμως εδώ. Εδώ δεν πρόκειται να βρεις στάβλους αψεγάδιαστους με ατμόσφαιρα εκκλησίας, ούτε σεβασμό στη μεγάλη παράδοση των αλόγων ούτε πολυτέλεια ούτε οτιδήποτε επαγγελματικό (...)».

«(...) Αν αυτά θέλεις να βρεις, αναγνώστη, πήγαινε αλλού. Αν όμως ψάχνεις αυτό που δεν θα σε αναστατώσει αλλά θα σε καθησυχάσει, σταμάτα εδώ για να γλιτώσεις από οδυνηρές εκπλήξεις. Αν πάλι δεν σε παρασύρει εύκολα η αγανάκτηση και είσαι έτοιμος ν’ αφήσεις κατά μέρος τις συμβατικές προσδοκίες, τότε να επιμείνεις, να συνεχίσεις την πορεία σου μέχρι το τέρμα, και στις αντιξοότητες της ζωής τούτου του αλόγου να αναγνωρίσεις τις δικές σου». Αξίζει!

Tζον Xοκς, «Ο τρυφερός Γουίλλιαμ», εκδ. Ωκεανίδα, σελ. 386, τιμή 10,76 ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=264804

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟΥΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Xορεύοντας με τους πιθήκους

«Το αυτοβιογραφικό αυτό βιβλίο της Τζέιν Γκούντολ περιγράφει γλαφυρά την πολυτάραχη ζωή της, από τα παιδικά της χρόνια στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα. Η Γκούντολ αφοσιώθηκε στη μελέτη των χιμπατζήδων του Γκόμπε και στη συνέχεια αποδύθηκε σε μια σταυροφορία σε όλο τον κόσμο για να διαδώσει τη γνώση που ύστερα από πολυετή, κοπιαστική μελέτη κατέκτησε. Σκοπός της, να προστατευτούν οι χιμπατζήδες και όλα τα άλλα ζώα που κινδυνεύουν με αφανισμό».

Ενα «πνευματικό ταξίδι» στα χνάρια της ελπίδας είναι το βιβλίο της Τζέιν Γκούντολ και του Φίλιπ Μπέρμαν (πτυχιούχος της Συγκριτικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και βραβευμένος συγγραφέας).

Ενα... ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε όταν η Γκούντολ αποφάσισε, ορμώμενη από την αγάπη της για τα ζώα, στα 23 της χρόνια, να ταξιδέψει στην Αφρική (χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση και με ελάχιστες οικονομίες) για να γνωρίσει τον μέντορά της, τον περίφημο ανθρω- πολόγο δρα Λούις Λίκεϊ, ο οποίος «την ενθάρρυνε να μελετήσει τη συμπεριφορά των χιμπατζήδων στο φυσικό τους περιβάλλον».

Η έρευνά της ξεκίνησε στο Εθνικό Πάρκο του Γκόμπε. Πέντε χρόνια αργότερα η Γκούντολ πήρε διδακτορικό στην Ηθολογία από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και καθιερώθηκε ως μία από τους σημαντικότερους επιστήμονες στον κόσμο, ενώ το 1977 ίδρυσε το Ινστιτούτο Τζέιν Γκούντολ, με σκοπό «να στηρίξει τις επιτόπιες έρευνες και τα προγράμματα σωτηρίας των ζώων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται προγράμματα για τους χιμπατζήδες και άλλα άγρια ζώα της Αφρικής, για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής τους σε αιχμαλωσία, να ευαισθητοποιήσει και να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους γύρω από αυτά τα ζητήματα».

Διαβλέποντας από τότε ότι ο πλανήτης μας κινδυνεύει άμεσα «από την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση, το βιασμό της φύσης από τον άνθρωπο, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή», η Γκούντολ έκανε σκοπό ζωής τη «σωτηρία της γης και των πλασμάτων της».

Και, για καλή μας τύχη, έγραψε την ιστορία της με ειλικρίνεια, όπως γράφει στην εισαγωγή της. Διαβάστε το. Αξίζει.

Tζέιν Γκούντολ & Φίλιπ Mπέρμαν

«Στα χνάρια της ελπίδας»

εκδ. «Ωκεανίδα»,

σελ. 411, τιμή 10,80 ­ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=263392

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Kαι τα ζώα έχουν αισθήματα

«Η έκφραση “καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή” είχε βγει πριν εμφανιστούν αυτοί που κάνουν πειράματα σε ζώα». Τι σχέση έχει η φράση του Αρκά, με το βιβλίο των Τζέφρυ Μ. Μάσσον και Σούζαν ΜακΚάρθυ, «Οταν οι ελέφαντες κλαίνε»; Μεγάλη! Διότι αν οι επιστήμονες συμφωνούσαν ότι τα ζώα έχουν αισθήματα, δεν κρύβονταν πίσω από το φόβο ότι θα κατηγορηθούν για «ανθρωπομορφισμό» και παραδέχονταν αυτό που διαπιστώνουν οι συγγραφείς, ότι τα πλάσματα αυτά όχι μόνο έχουν αισθήματα, αλλά τα εκδηλώνουν και διαρκώς, θα έπρεπε να αναλάμβαναν και τις υποχρεώσεις!

«Με την εμφάνιση των ερευνητικών εργαστηρίων, ειδικότερα κατά τη δεκαετία του 1960, η απόσταση που τηρείτο από το συναισθηματικό κόσμο των ζώων μεγάλωσε ακόμη περισσότερο. Αυτή η απόσταση αποτέλεσε στήριγμα για τους επιστήμονες που κάνουν επώδυνα πειράματα σε ζώα, πιστεύοντας ότι τα ζώα δεν αισθάνονται πόνο ή δεν υποφέρουν, ή τουλάχιστον ότι ο πόνος που νιώθουν είναι αρκετά διαφορετικός από τον ανθρώπινο κι ότι δεν οφείλει κανείς να τον λαμβάνει υπόψη του στο σχεδιασμό των πειραμάτων (...)» είναι μία από τις εξηγήσεις που δίνουν οι συγγραφείς.

Με «τρόπο γλαφυρό και έγκυρο», με «κεφάλαια για την αγάπη, τη χαρά, το θυμό, την ντροπή, το φόβο, τη συμπόνια και τη μοναξιά, πλαισιωμένα από μια τολμηρή επανεκτίμηση της συμπεριφοράς μας απέναντι στα ζώα», ερευνούν, μετά τον Δαρβίνο, «σε βάθος όλη την κλίμακα των συναισθημάτων στο ζωικό βασίλειο, μέσα από συγκινητικές και συγκλονιστικές αληθινές ιστορίες».

«Διατηρώ την ελπίδα ότι καθώς οι άνθρωποι θα διαφωτίζονται για το πόσο αισθαντικά πλάσματα είναι αυτά τα ζώα, θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να δικαιολογούνται αυτές οι βάρβαρες πράξεις» καταλήγει στον πρόλογό του ο ένας από τους δύο συγγραφείς του εξαιρετικού αυτού βιβλίου.
Σκοπός τους, να γεφυρώσουν το «χάσμα ανάμεσα στους ζωόφιλους –που ξέρουν ότι η γάτα τους, ο σκύλος τους, το άλογό τους ή ο παπαγάλος τους έχουν πλούσια συναισθηματική ζωή– και τους επιστήμονες, που θεωρούν περίπου βλασφημία την απόδοση οποιουδήποτε συναισθήματος στα ζώα».

Tζέφρι M. Mάσσον - Σούζαν MακKάρθυ
«Oταν οι ελέφαντες κλαίνε»
εκδόσεις «Ωκεανίδα»,
σελ. 445, τιμή 9 ευρώ
ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=261289

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ GAWF ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Εκστρατεία του GAWF με τη βοήθεια όλων μας

Συνεχίζει την εκστρατεία του για τις κότες το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων

Εκστρατεία για να εφαρμοστεί και στη χώρα μας η κοινοτική οδηγία (1999/74) και να πιεστεί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και οι αυγοπαραγωγοί ξεκινά το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων, GAWF, ως μέλος της ENFAP.

Στόχος του να τους πιέσει «είτε να μετατρέψουν τις υπάρχουσες κλωβοστοιχίες σε διευθετημένα κλουβιά, είτε να εφαρμόσουν άλλες μεθόδους εκτροφής, περισσότερο φιλικές προς τις κότες».

Και επειδή καμία εκστρατεία δεν μπορεί να είναι πετυχημένη, αν δεν βάλουμε όλοι το χεράκι μας, το GAWFζητά τη βοήθεια όλων όσων συμφωνούν ότι και τα πλάσματα αυτά έχουν δικαίωμα να ζουν σε καλύτερες συνθήκες, την ούτως ή άλλως, σύντομη ζωή της.

Πως μπορείτε να βοηθήσετε; Με τρεις τρόπους. Ο πρώτος είναι να παρευρεθείτε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων, στις 19 Απριλίου, έξω από την Πολωνική Πρεσβεία, στο Παλαιό Ψυχικό, στη 1 το μεσημέρι. «Η Πολωνία είναι ιδιαίτερα αρνητική στη μετατροπή των κλωβοστοιχιών και στόχος της συγκέντρωσης θα είναι να δοθεί ένα ταυτόχρονο μήνυμα σε όλες τις πολωνικές πρεσβείες στην Ε.Ε., την ίδια ημέρα και ώρα, ότι δε θα δεχτούμε καμία καθυστέρηση», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το κάλεσμα.

Ο δεύτερος αφορά σε κατοίκους από όλη τη χώρα και αφορά στην εκτύπωση «πασχαλιάτικων» καρτών, οι οποίες θα απεικονίζουν κότες μέσα σε κλουβιά, ως άλλος τρόπος πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εφαρμογή της Οδηγίας.

Οι κάρτες θα μοιραστούν θα υπογραφούν και θα αποσταλούν ταχυδρομικά από μέλη της GAWFστην Ε.Ε. για λογαριασμό του κάθε υπογράφοντα (κόστος αποστολής περίπου 0.75 €).

Και ο τρίτος είναι για όσους ζουν και διαμένουν εκτός Αττικής και αφορά στην καταγραφή όλων των αυγοπαραγωγών στη χώρα (όνομα, τηλέφωνο κ.ά.) και στην αποστολή των στοιχείων αυτών στο Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων προκειμένου να έχει μια σφαιρική εικόνα του τι γίνεται στην Ελλάδα σχετικά με τα αυγά σήμερα.


Διαβάστε σχετικά και: Τι ξέρετε για τις κότες;

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=187154

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=259831

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


Σκυλίσια ζωή

«Εγραψα αυτή την ιστορία για να βοηθήσω τους ομοίους του Μαμπρούκ και για να εμψυχώσω αυτούς που τους αγαπούν. Επιχείρησα επίσης, με τον τρόπο αυτό, να ξεφύγω από μια κατάθλιψη που δεν έλεγε να περάσει έστω κι αν είχα κοντά μου όλους τους δικούς μου και τον Τζούνιορ, που καταβάλλει πολλές προσπάθειες για να γίνει “καλός σκύλος” και που σίγουρα θα το κατορθώσει».

«(...) Αρχίζοντας από τα μυθικά ζώα της παιδικής ηλικίας του», ο Ζαν-Πιέρ Υτέν, «(...) ιστορεί την πορεία που τον οδήγησε σ’ εκείνον που βάφτισε Μαμπρούκ και που έγινε το πιο δημοφιλές αστέρι της τηλεόρασης. Εξηγεί την απίστευτη σύμπνοια που υπήρχε ανάμεσά τους, καθώς και τη φλογερή επιθυμία του σκύλου να τον ευχαριστεί».

Γιατί ο Μαμπρούκ δεν ήταν ένας ακόμη σκύλος, αλλά «Σκύλος μιας ζωής». Ενα πλάσμα ξεχωριστό που πέρασε απ’ τη ζωή του και τον στιγμάτισε, όπως έχει συμβεί σε όλους μας.

Το βιβλίο «δεν είναι ούτε λογοτέχνημα, ούτε σύγγραμμα», αλλά «διαπιστώσεις και σκέψεις τροφοδοτημένες από την καθημερινή παρατήρηση της συμπεριφοράς των συνανθρώπων του απέναντι στα ζώα-συντρόφους τους». Για την ακρίβεια είναι μια αληθινή ιστορία πάθους, ανάμεσα στον συγγραφέα και τον σκύλο του. «(...) ένα πάθος που θα συγκινήσει όσους αγαπούν τα ζώα και θα ταράξει όσους νιώθουν μόνο αδιαφορία γι’ αυτά», το οποίο «φιλοδοξεί να είναι ταυτόχρονα μαρτυρία και αγώνας για την ευόδωση της υπόθεσης των ζώων».

Μέσα απ’ αυτήν τη συγκλονιστική αφήγηση του αποχωρισμού, ο συγγραφέας αναφέρεται σε όλα όσα έζησε με τον «Μαμπ», το «φιλαράκο» του, αλλά και όσα του λείπουν: «(...) Δεν είναι ότι μου λείπει ο πρωταθλητής, ο εκτελεστής των κατορθωμάτων που σαγήνευαν τους τηλεθεατές. Οχι. Εκείνο που με αρρωσταίνει και που δίνει μερικές φορές μια πικρή γεύση στα “πράγματα της ζωής” είναι η απουσία του έμπιστου, του διακριτικού αυτόπτη μάρτυρα, του φίλου, του συντρόφου στις καλές και τις κακές ημέρες».

Απολαύστε το! Τα έσοδα του βιβλίου διατίθενται για την ενίσχυση φιλοζωικών σωματείων.

* •Zαν-Πιερ Yτέν, «Mαμπρουκ. Σκύλος μιας ζωής»,
* εκδόσεις «Ωκεανίδα», σελ. 256, τιμή 9

Αργυρώ Κ. Μώρου


http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=259549