Νέο νομοσχέδιο ή κανένα νομοσχέδιο, τονίζουν φιλοζωϊκοί φορείς - Απο την Αργυρω Κ. Μωρου

Νέο νομοσχέδιο ή κανένα νομοσχέδιο, τονίζουν φιλοζωϊκοί φορείς

Αν τα μέλη των φιλοζωικών οργανώσεων της χώρας μπορούσαν να ζητήσουν μια χάρη από τα αδέσποτα που έχουν περιθάλψει, θα ήταν η εξής: Να χρησιμοποιήσουν τα νύχια και τα δόντια τους απέναντι σε όσους ευθύνονται για τον προς ψήφιση νέο νόμο, ο οποίος -όπως καταγγέλλουν- δεν προστατεύει τα ίδια τα ζώα, αλλά «την εκμετάλλευση τους, τα συμφέροντα και την κερδοσκοπία».

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου, που έδωσαν σήμερα, τρεις δευτεροβάθμιοι φιλοζωικοί φορείς, με φόντο ένα πανό: "Ριζική βελτίωση, αλλιώς απόσυρση του νομοσχεδίου", οι εκπρόσωποι των περισσότερων φιλοζωικών σωματείων της χώρας, ξεκαθάρισαν πως δεν σκοπεύουν να κάνουν πίσω.

Κατήγγειλαν ευθέως τις κτηνιατρικές υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για "εσκεμμένη" και "συνειδητή παραπληροφόρηση" στις εκάστοτε ηγεσίες και κάλεσαν πρωθυπουργό και βουλευτές να "ενεργήσουν υπεύθυνα" άπεναντι και σ'αυτό το μεγάλο κοινωνικό θέμα. "Το πόνημα που φέρνουν προς ψήφιση είναι απογοητευτικό, αλλά και δείγμα γραφής για ένα κράτος που δεν προασπίζεται τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και αναπαράγει όλα τα προβλήματα που έχουν οδηγήσει στην έκρηξη του αριθμού των εγκατελειμμένων ζώων στη χώρα μας", προειδοποίησε η Ειρήνη Μολφέση.

Η πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας τόνισε πως αγνοήθηκαν προκλητικά οι προτάσεις και οι επισημάνσεις των φιλοζωικών φορέων στη δημόσια διαβούλευση και προειδοποίησε ότι αν το νομοσχέδιο αυτό ψηφιστεί "αμέτρητα κατοικίδια θα καταλήξουν στο δρόμο και θα προστεθούν στα ίδια υπάρχοντα", την ίδια στιγμή που "χιλιάδες άλλα θα προκύπτουν από την απελευθέρωση της ερασιτεχνικής εκτροφής και το ανεξέλεγκτο εμπόριο". Οι αριθμοί που έδωσε το μαρτυρούν: "Κάθε χρόνο στην Ελλάδα δηλώνονται στον Κυνολογικό Ομιλο 15.000 γέννες και εισάγονται επισήμως περισσότερα από 20.000 κουτάβια, "σε μια χώρα 10.000.000 ανθρώπων, που αδυνατεί να τα απορροφήσει και τα πετάει κυριολεκτικά στη σκουπίδια".

Για ένα σχέδιο νόμου "που έχει εκπονηθεί από ανίδεους ανθρώπους, χωρίς φιλοζωική παιδεία και ευαισθησία", "μη προστασίας ζώων, αλλά προώθησης οικονομικών συμφερόντων διαφόρων συντεχνιών" το οποίο βρίθει "απαγορευτικών" διατάξεων "αρνητικού χαρακτήρα" έκανε λόγο και η Αναστασία Μπομπολάκη, πρόεδρος της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, ενώ από την πλευρά της η Αμαλία Κατσούλα (δικηγόρος της Ομοσπονδίας με την επωνυμία "Ζωοφιλική Ομοσπονδία Σωματείων Αττικής-Σαρωνικού) επισήμανε ότι τα δυο θετικά σημεία του νέου νόμου -όπως είναι η αυστηροποίηση των ποινών σε περίπτωση κακοποίησης και η απαγόρευση των τσίρκο με ζώα και στην Ελλάδα- "θα μπορούσαν κάλλιστα να προσαρτηθούν στον υπάρχοντα νόμο 3170 του 2003, χωρίς να απαιτείται να δημιουργηθεί ένα ακόμη κενό περιεχομένου νομικό μόρφωμα".

Οι εκπρόσωποι των ζωοφιλικών φορέων επισήμαναν πως δεν είναι δυνατόν:

• Να απελευθερώνεται η εκτροφή ζώων συντροφιάς "μέσω του παραθύρου της κατοχή των δύο θηλυκών σκύλων για την αναπαραγωγή χωρίς να απαιτείται άδεια", ζητώντας να απαγορευθεί η πώληση ζώων από pet-shops·

• Να εξακολουθεί να απαγορεύεται η επανένταξη ζώων -μετά την περισυλλογή και τη στείρωση- σε περιοχές, όπου δεν υπάρχουν νοσοκομεία, σχολεία κ.ά (όπως προβλεπόταν μέχρι σήμερα) και να προστίθεται στο άρθρο αυτό και το "ιστορικό κέντρο των πόλεων" και μάλιστα χωρίς να λαμβάνεται καμία πρόνοια για τη σίτισή των αδέσποτων.

• Να διπλασιάζονται τα πρόστιμα στους φιλόζωους-κατόχους ζώων και να μειώνονται τα πρόστιμα για όσους εγκαταλείπουν τα ζώα τους και δεν τηρούν τους κανόνες ευζωίας.

• Να μην προσδιορίζονται οι παράμετροι εκείνες και οι ασφαλιστικές δικλείδες με βάσει τις οποίες ένα ζώο χαρακτηρίζεται "επικίνδυνο ή επιθετικό" με αποτέλεσμα να ανοίγει ο δρόμος για τη θανάτωσή του και να ανοίγει και πάλι ο δρόμος για τη συμμετοχή ακρωτηριασμένων σκύλων σε εκθέσεις.

Το πλέον εξοργιστικό είναι -όπως τόνισαν- πως θα αναγκάζεται να πληρώνει πρόστιμο 1.000 ευρώ, όποιος φιλόζωος "πιαστεί" να μετακινείται οδικώς με περισσότερα από 5 ζώα. Αν δηλαδή κάποιος έχει περισσότερα από πέντε κατοικίδια και τα πάει στον κτηνίατρο με το αμάξι του ή βρει περισυλλέξει μια κούτα με έξι κουτάβια από κάδο σκουπιδιών, καθίσταται αυτομάτως παράνομος! Και αυτά ενώ δεν προβλέπονται πουθενά κυρώσεις για τους δήμους που όφειλαν από το 2003 να εφαρμόζουν πρόγραμμα περισυλλογής αδέσποτων ζώων και υιοθεσίας τους, πράγμα το οποίο αποκλείεται να πράξουν τώρα, αφού λόγω της οικονομικής κρίσης ακόμη και οι δήμοι που διέθεταν κάποια χρήματα για στειρώσεις, αδυνατούν πλέον να τα δώσουν.

Με το δεδομένο αυτό το υπουργείο θεώρησε πως είναι η καταλληλότερη χρονική περίοδος να απαγορεύσει στους εθελοντές κτηνιάτρους χωρίς σύνορα να παράσχουν δωρεάν εθελοντική παροχή υπηρεσιών, ιδιαίτερα τώρα που ακόμη κι αυτός που επιθυμεί να στειρώσει το κατοικίδιό του δυσκολεύεται να πληρώσει τα 200 ευρώ. Και παράλληλα να καταφέρει ένα ακόμη χτύπημα στους εθελοντές -μέλη σωματείων και μη- που αν θέλουν να βάλουν αγγελία για να βρει το ζώο που περιέθαλψαν σπίτι θα πρέπει να βάλουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν και το μικροτσίπ (κόστος 50 ευρώ, όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες κοστίζει μόλις 4 ευρώ).

Συγκλονιστική ήταν η παρέμβαση της Μαρίας Δεκαριστού, Προέδρου του Κυνοφιλικού Ομίλου Σπάνιελ Ελλάδος-Διεθνής Κριτής Μορφολογίας Σκύλων όλων των φυλών, η οποία επεσήμανε ότι σχεδόν σε όλα τα κράτη απαγορεύονται οι ακρωτηριασμοί για αισθητικούς λόγους και απαγορεύεται η συμμετοχή ακρωτηριασμένων σκύλων σε εκθέσεις. Όπως τόνισε, "ξαφνικά στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε για ψηφοφορία και ψήφιση στη Βουλή είχε αφαιρεθεί από το άρθρο 7 η παράγραφος 4 που σωστά απαγόρευε τη συμμετοχή ακρωτηριαμένων ζώων σε εκθέσεις".

"Ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στα ζώα. Η Ευρώπη το έχει κάνει πράξη και τρόπο ζωής και έκρινε ότι αποτελεί κακοποίηση και δεν συμβάλει με κανένα τρόπο στην ευζωία των ζώων ο ακρωτηριασμός για αισθητικούς λόγους. Εμείς οι Έλληνες με το να συνεχίζουμε να επιβραβέυουμε τους ακρωτηριασμούς μέσω των εκθέσεων θα αποδείξουμε τη ζωοφιλία μας;", αναρωτήθηκε.


Κ. Α. Μ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292706

Σχέδιο νόμου για τα ζώα: Το «ορθό» και το λάθος- των Δημητρας Βασιλοπουλου, Αργυρως Κ. Μωρου

Ούτε ο Αργος τέτοια Οδύσσεια - Ενα νομοσχέδιο, που κατατέθηκε, ανακοινώθηκε και μετά ...άλλαξε
Σχέδιο νόμου για τα ζώα: Το «ορθό» και το λάθος
Των Δήμητρας Βασιλοπούλου, Αργυρώς Κ. Μώρου

Το σχέδιο νόμου που δημοσιοποιήθηκε από τα Μέσα και πήραν στα χέρια τους και όλοι οι φιλόζωου δεν ήταν... το «ορθό». Μπέρδεμα ή δολιοφθορά; Το σίγουρο είναι ότι έγινε λάθος από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και μάλιστα πολύ σημαντικό, το οποίο ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους φιλοζωικούς κύκλους.

Όπως αποκαλύφθηκε μετά τη συνέντευξη τύπου που δόθηκε από τους εκπροσώπους της πλειοψηφίας των σωματείων, το σχέδιο νόμου που κατέθεσε ο Κώστας Σκανδαλίδης δεν ήταν ίδιο με εκείνο που είχε προετοιμάσει η προκάτοχός του Μιλένα Αποστολάκη.

Η πληροφορία που αρχικά έγινε γνωστή απο τους ίδιους τους φιλόζωους επιβεβαιώθηκε λίγη ώρα αργότερα, με την αποστολή νέου e-mail από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τίτλο "Εις το ορθόν".

Σε προηγούμενη συνάντηση φιλοζωϊκών σωματείων και υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης Σε προηγούμενη συνάντηση φιλοζωϊκών σωματείων και υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης Στο "ορθό" σχέδιο νόμου που κατά λάθος απεστάλη από το υπουργείο υπήρχαν σημαντικές διαφορές σε ορισμένες από τις διατάξεις του, οι οποίες και είχαν εξοργίσει τους φιλόζωους. Όπως αυτή της συμμετοχής ακρωτηριαμένων ζώων σε εκθέσεις ή την επιβολή προστίμων για περισσότερα από 2 ζώων συντροφιάς μέσα σε διαμέρισμα πολυκατοικίας το καθεστός της οποίας επιτρέπει τη διατήρηση κατοικιδίων.

Η τροπή αυτή πέρα από το γεγονός ότι προκαλεί ερωτήματα για τα αίτια του "λάθους" -ή ακόμη χειρότερα για την εσκεμένη παραπληροφόρηση- φέρνει τα πάνω-κάτω σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, δεδομένου ότι οι φιλόζωοι θα πρέπει όχι μόνο να το ξαναδιαβάσουν από την αρχή αλλά και να προλάβουν να καταθέσουν τις παρατηρήσεις τους μέχρι την Παρασκευή, όπως τους είπε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννης Δριβελέγκας. Εκτός και αν τους δοθεί παράταση λόγω... "λάθους".

"Αναρωτιόμαστε ποιος έχει συντάξει και ποιος έχει αναρτήσει το "πλαστό" αυτό νομοσχέδιο, το οποίο όπως αποδείχτηκε δεν ήταν αυτό που συνέταξε η απερχόμενη υπουργός", επισημαίνει η Ειρήνη Μολφέση, πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας, μιλώντας στο enet. "Η διαμόρφωση συγκεκριμένων διατάξεων, με αυξημένα πρόστιμα κατά της δράσης των φιλοζωικών σωματείων, οι διευκολύνσεις στους εμπόρους-εκτροφείς, οι προϋποθέσεις που έθεταν και καθιστούσαν τελικά αδύνατο στους ξένους κτηνιάτρους να παρασχέσουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, όπως και η υποχρεωτική μεταφορά των αδέσποτων που περισυλλέγονται αποκλειστικά και μόνο σε δημοτικά κτηνιατρεία και καταφύγια -τα οποία όπως γνωρίζουμε είναι σχεδόν ανύπαρκτα- μας οδηγούν σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τα αποτέλεσμα της διερεύνησης της υπόθεσης", κατέληξε .

Διαβάστε τι είπαν νωρίτερα στη συνέντευξη Τύπου οι τρεις δευτεροβάθμιοι φιλοζωικοί φορείς

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292708

ΑΙΜΙΛΙΟΣ: ΕΝΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ - ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Aιμίλιος: ένα σαλιγκάρι-εξερευνητής

«Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα σαλιγκάρι, που το έλεγαν Αιμίλιο. Ο Αιμίλιος ήταν ένα συνηθισμένο σαλιγκάρι με καφέ κέλυφος, όπως αυτά που συχνά συναντά κανείς μια βροχερή μέρα στην εξοχή. Ο Αιμίλιος ζούσε σε ένα λιβάδι γεμάτο με κάθε λογής πολύχρωμα αγριολούλουδα. Στο ίδιο λιβάδι ζούσαν και πολλά ακόμη σαλιγκάρια. Ομως ο Αιμίλιος ήταν διαφορετικός από τα άλλα σαλιγκάρια. Αντί να κάθεται και να μασουλά απ' το πρωί μέχρι το βράδυ φρέσκα φυλλαράκια, αυτός αγαπούσε την εξερεύνηση».

«(...)Τριγυρνούσε όλη τη μέρα στο λιβάδι με αγριολούλουδα, καθώς και στα άλλα κοντινά και μακρινά λιβάδια, κι ανακάλυπτε πράγματα που δεν είχε μέχρι τότε ξαναδεί. Ανακάλυπτε παράξενα μανιτάρια, βαθιές μυρμηγκοφωλιές, πέτρες με περίεργο σχήμα και γωνιές με μαλακό χώμα. Ομως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη ο Αιμίλιος την έκανε μια μέρα που κατάφερε να φτάσει ώς εκεί που τελείωναν τα λιβάδια: εκεί που τελείωναν τα λιβάδια, άρχιζε το ψηλό βουνό. Σ'αυτή την εξερεύνηση, λοιπόν, ο Αιμίλιος ανακάλυψε το ποτάμι. Η μέρα που ανακάλυψε το ποτάμι ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα στη ζωή του Αιμίλιου. Πρώτη φορά έβλεπε ποτάμι και ήταν ό,τι πιο όμορφο είχε δει μέχρι τότε στη ζωή του! Κάθισε με τις ώρες στην ακροποταμιά και παρατηρούσε το νερό. Αφησε τις νεροσταγόνες να του χαϊδέψουν το κέλυφος και τον ήχο του ποταμού να τον νανουρίσει. Επαιξε με τα φύλλα από τις καλαμιές και γλίστρησε πάνω στο υγρό χώμα. Ομως, καθώς έκανε όλα αυτά, μια απορία γεννήθηκε στο μυαλό του: “Από πού, άραγε, να 'ρχεται το ποτάμι;”(...)».

«Γιατί ο Αιμίλιος, ένα συνηθισμένο σαλιγκάρι, παίρνει την απόφαση να ανέβει στο ψηλό βουνό; Ποια συμβουλή τού δίνει ο τυφλοπόντικας και τί κρύβει η συνάντηση με την αλεπού; Με ποιον μοιράζεται το ταξίδι και τί εκπλήξεις τούς επιφυλάσσει η διαδρομή; Θα καταφέρει τελικά ο Αιμίλιος να πετύχει το σκοπό του;».

«Το μακρύ ταξίδι του Αιμίλιου» του Κώστα Μάγου, σε εικονογράφηση της Μαρίας Μπάχας, είναι μια ιστορία «για την αξία τής προσπάθειας, τη δύναμη της υπομονής και τη χαρά τής συντροφικότητας». Για παιδιά ηλικίας από 6 χρονών και για όσους αρνούνται να μεγαλώσουν.



Kώστας Mάγου, «Tο μακρύ ταξίδι του Aιμίλιου»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 54, τιμή 6 ­ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=292671

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΧΕΛΩΝΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Αλληλεγγύη στη θαλάσσια χελώνα!

«Ο Παύλος σχεδίαζε να περάσει ένα ήσυχο καλοκαίρι στο χωριό του παππού του. Ομως, εξατίας της κρυφής του αγάπης για τη Μαριάννα, βρέθηκε… να κάνει εθελοντικές περιπολίες στην παραλία του Αγιαννάκη. Εκεί γεννιούνται κάθε χρόνο τα χελωνάκια καρέττα καρέττα. Οταν όμως η φωλιά που ανέλαβε ο Παύλος βρέθηκε κατεστραμμένη από δική του αμέλεια… η Μαριάννα και τα παιδιά της κατασκήνωσης του γύρισαν πικραμένα την πλάτη. Ο Παύλος κοίταξε τα σπασμένα αβγά και πήρε τις αποφάσεις του. Εγινε ο πιο καλός εθελοντής… και ορκίστηκε τα δικά του χελωνάκια να πάρουν το δρόμο της νέας τους ζωής. Αραγε θα τα καταφέρουν;».

Δεν θα σας πούμε και το τέλος! Αλλωστε αξίζει να διαβάσετε όλοι –μικροί και μεγάλοι– το βιβλίο της Σοφίας Καλαντζάκου που γράφτηκε με τη συνεργασία του Συλλόγου για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων».

«Τα χελωνάκια του Παύλου» είναι μια «απολαυστική βουτιά στα βαθιά» –όπως ονομάζεται χαρακτηριστικά η σειρά μικρών λογοτεχνικών κειμένων των εκδόσεων Πατάκη– σε εικονογράφηση του Σπύρου Γούση, που θα διασκεδάσει τα παιδιά σας και θα τους μάθει πολλά· πού γεννιέται ένα από τα πιο γνωστά είδη άγριας ζωής της Ελλάδας, πού απειλείται με εξαφάνιση; Πόσο κρατάει η γέννα μιας θαλάσσιας χελώνας; «(...) Σαράντα πέντε λεπτά με μία ώρα. Η χελώνα βγαίνει έξω, σκάβει ένα λάκκο, βολεύεται και αρχίζει (...)». Από ποιους κινδυνεύουν; Τι πρέπει να κάνετε αν βρείτε μια φωλιά; Τι πρέπει να γνωρίζετε για να προστατεύσετε μια τραυματισμένη θαλάσσια χελώνα; Και άλλα πολλά.

Χρήσιμες πληροφορίες για ένα σημαντικό οικολογικό ζήτημα από το οποίο αναδεικνύεται με τον πιο ευχάριστο και περιγραφικό τρόπο, η αξία της ανιδιοτελούς προσφοράς απέναντι στο περιβάλλον, σε πείσμα των καιρών.

Επ’ ευκαιρία ρίξτε και μια ματιά στην ιστοσελίδα του «Αρχέλωνα» www.archelon.gr. για να μάθετε περισσότερα και για το Σύλλογο και για τις θαλάσσιες χελώνες. Συνδυάστε τα και γνωρίστε αυτά τα ζώα της θάλασσας που επί χιλιάδες χρόνια έβγαιναν ανενόχλητες στις αμμουδιές για να σκάψουν τις φωλιές τους και να γεννήσουν τα αβγά τους.



Σοφία Kαλαντζάκου,

«Tα χελωνάκια του Παύλου»,

εκδόσεις Πατάκη, σελ. 80, τιμή 5,80 ­ ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=291350

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΒΗ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

H ιστορία του Kέβη

«(...)―Μην κλαις άλλο, σε παρακαλώ, της χάιδεψε τα μαλλιά. Ο Κέβης δε θα ήταν για πάντα μαζί μας, το ήξερες, σου το είχα εξηγήσει από καιρό. Τα σκυλιά δε ζουν πολλά χρόνια... ―Oμως εγώ τον θέλω! είπε η Νεφέλη με αναφιλητό. ―Κι εγώ τον θέλω, αλλά δεν θα τον έχω πια, της αποκρίθηκε (...)».

«(...) Λοιπόν ο Κέβης ήταν ένα σέτερ μεγάλο, καφετί, με ολόγλυκα μάτια. Oλους μας αγαπούσε και πιο πολύ εμάς τα παιδιά. Οταν ήμασταν πιο μικρά και πηγαίναμε στο σπίτι της θείας Κλειώς, κουνούσε πρώτα χαρούμενος την ουρά του κι ύστερα λύγιζε τα πόδια τα μπροστινά και το κεφάλι του ακουμπούσε στο πάτωμα. (...) Πήγαινα συχνά στη θεία Κλειώ κι έπαιζα με τον Κέβη ώρες ατελείωτες. Οταν ήταν καλός ο καιρός, τον πηγαίναμε και βόλτα με τον Απέλλη στο λόφο του Στρέφη. (...) Πώς μου άρεσαν εκείνες οι βόλτες!»

«Ποιoς θα γράψει για το σκύλο μας; Ποιος θα γράψει για τον Κέβη, τον πανέμορφο, πιστό και πανέξυπνο σκύλο που συντρόφευε για χρόνια τα παιδιά;» Τον Απέλλη (τον μεγάλο αδελφό της Νεφέλης), τη Νεφέλη, την ξαδέλφη τους Ολγα και τον αδελφό της τον Φραγκίσκο, που είναι απαρηγόρητοι.

«Ο Απέλλης περισσότερο, κι ας μην το δείχνει. Δεν γινόταν αλλιώς, λέει, σαν μεγαλύτερος που είναι, γιατί ο Κέβης “είχε φτάσει 15 χρονών και για σκύλος ήταν πολύ γέρος”... Η Ολγα θέλει να βρει έναν τρόπο να παρηγορήσει τον Απέλλη. Γιατί τον αγαπάει και θέλει να την αγαπάει κι εκείνος. Πώς να τα καταφέρει, όμως; Να ψάξει μήπως ανακαλύψει κανέναν απόγονο του Κέβη και να τουν τον χαρίσει; 'Η μήπως να παρακαλέσει ένα συγγραφέα να “ζωντανέψει” τον αγαπημένο τους σκύλο στις σελίδες ενός βιβλίου; Και ποιον από όλους τους συγγραφείς, αφού η φίλη της η Aντζη, η βιβλιοφάγος, της προτείνει ονομαστικά περισσότερους από 160;»

«Η Oλγα μπερδεύεται. Κι ώσπου ν’ αποφασίσει τελικά τι θα κάνει για να κερδίσει την αγάπη του Απέλλη, πολλά απρόοπτα, απίθανα και κωμικοτραγικά θα συμβούν!». Θέλετε να τα μάθετε; Διαβάστε το βιβλίο της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου. Το βιβλίο απευθύνεται σε μικρά (9+) και μεγάλα παιδιά.



Λότη Πέτροβιτς-Aνδρουτσοπούλου,

«Ποιος θα γράψει για το σκύλο μας;»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 143, τιμή 8,15 ­ ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=288263

ΟΤΑΝ Η ΓΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Oταν η γάτα είναι μούσα

«Η Κάλη ξεκινάει κακόκεφη τη μέρα της, γιατί έχει χάσει τη μία της γάτα, την Πολύμνια. Μα πού μπορεί να έχει πάει; Τι σχέση μπορεί να έχει με την εξαφάνισή της ο διάσημος ηθοποιός Χάρης Μελίδης; Η παρέα με τα όλα της απορεί, αναρωτιέται. Μα μπορεί μια γάτα να γίνει φίρμα;»

Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Η Κάλη είναι «σαν καλή νεράιδα. Ευαίσθητη, ευφάνταστη, ιδιόρρυθμη, τρυφερή με τα ζώα και τη φύση (...)». Η Αθηνά είναι «το αγοροκόριτσο», «συμμαθήτρια της Κάλης» και ο Σπύρος, ο μεγαλύτερος αδελφός της. Στην παρέα είναι οι: Θανάσης, Θεμιστοκλής, Ευριπίδης, Ηλίας, Χρίστος Αλεξίου (μπαμπάς της Κάλης), Θεοδώρα και Αγλαΐα (θείες της Κάλης), η Σούλα «φανατική θαυμάστρια του Χάρη Μελίδη», ο Μπένι και η Πολύμνια, μία από τις 9 γάτες της Κάλης.

Ας σταθούμε, όμως, στους τελευταίους· ο Μπένι είναι: «Ο επαγγελματίας. Ο αριστοκράτης Δαλματίας είναι σοβαρός, υπομονετικός και πειθαρχημένος. Μολονότι σκύλος, έχει περισσότερους συνεργάτες παρά φίλους, επειδή ασκεί, και μάλιστα με επιτυχία, το ίδιο επάγγελμα με το αφεντικό του, το Χάρη Μελίδη, βγάζοντάς τον ασπροπρόσωπο». Η Πολύμνια είναι μια γάτα:«Κατάλευκη κι απρόβλεπτη. Την κοπανάει από το σπίτι για να αλητέψει λιγάκι και βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος των διαφημιστών. Από τη μία είναι ανίδεη κι από την άλλη αδιαφορεί για τους αυστηρούς κανόνες του γυρίσματος μιας διαφημιστικής ταινίας. Τα πάει όμως περίφημα και το απολαμβάνει, καθώς την οδηγεί το γατίσιο ένστικτό της και την ευνοεί η τύχη του πρωτάρη (...). Με άλλα λόγια, αποδεικνύεται “γάτα με πέταλα” από κάθε άποψη».

Αν υπάρχουν άλλοι; Ασφαλώς! Ο σκηνοθέτης, η διευθύντρια παραγωγής, ο Λάκης ο μακιγιέρ, η Τζίνα, η κοντούλα βοηθός σκηνοθέτη, και η εκπαιδεύτρια των γατιών, η οποία «(...) δουλεύει με βάση την αρχή ότι οι γάτες δεν πείθονται, δελεάζονται όμως και ξεγελιούνται για λίγο με συμφέρουσες προσφορές».

Θέλετε να σας πούμε κι άλλα; «Είναι παιδιά σαν και εμάς. Εχουν φίλους, γονείς, δασκάλους. (...) Ζουν στην πόλη, αλλά παλεύουν ενάντια στην απομόνωση. Χαίρονται και πικραίνονται, γνωρίζουν τον εαυτό τους και τους άλλους, και είναι μια αχτύπητη παρέα με τα όλα της».



Λένα Mακρή,

«H Πολύμνια γίνεται φίρμα»,

εκδόσεις Kέδρος,

σελ. 77, τιμή 6 ­ ευρώ

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=285799

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΓΑΤΕΣ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Iστορίες με γάτες

«Το γατούλι, μέσα από την τρύπα του μαντρότοιχου όπου είχε ζαρώσει, είδε το κορίτσι με τα καταπράσινα μάτια. (...) – Τι όμορφο γατάκι! είπε και το πήρε στην αγκαλιά του. Το γατούλι δεν πρόβαλε καμιά αντίσταση. Αφέθηκε ευχαριστημένο στα χέρια του κοριτσιού. Αρχισε μάλιστα να κάνει και «γουρ... γουρ...». «Κοίτα που θυμάμαι να κάνω γουρ γουρ...» απόρησε. Από τη μέρα που είχε χάσει τη μάνα του κι όλοι οι άνθρωποι της γειτονιάς το είχαν του κλότσου και του μπάτσου, είχε ξεχάσει να γουργουρίζει. Καθόταν όλη μέρα άφωνο και πεινασμένο στην τρύπα του και μόνο το βράδυ έτρεχε αθόρυβα μέχρι τον κοντινό σκουπιδοντενεκέ, μήπως και βρει κάτι να φάει».

Και κάπως έτσι άρχισαν όλα. Πρωταγωνίστριες του βιβλίου της Ηρώς Παπαμόσχου, η Κοκόνα, «που από γατί αδέσποτο και πεινασμένο μεταμορφώνεται σε γάτα με απίθανα προσόντα», και η Κορίνα, το κορίτσι που εμπιστεύτηκε το γατάκι για να του προσφέρει τη μοναδική τετράποδη φιλία του.

«Μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρυφερότητας η Κοκόνα μεγαλώνει, καλλιεργεί το μυαλό και την εξυπνάδα της, αγαπάει κι αγαπιέται, κρίνει και κρίνεται, ενώ συγχρόνως μπλέκεται σε μια τρελή περιπέτεια με λογιών λογιών σοβαρά και κωμικά απρόοπτα».

Σαν αυτό που συνέβη όταν η Κοκόνα άκουσε τον μπαμπά να φωνάζει συγχυσμένος «Ζώον...» την Κορίνα και κατάλαβε «τη σημασία που έδινε σ’ αυτή τη λέξη». Ως άλλο θηρίο «(...) Σκαρφάλωσε μπαρουτιασμένη στα γόνατά του και του τα 'ψαλε για τα καλά. –Κι εγώ ζωάκι είμαι! φώναξε, μα σίγουρα δεν είμαι βλάκας. Γιατί μου φαίνεται πως κάτι τέτοιο έχεις στο νου, όταν φωνάζεις την Κορίνα "ζώον". Ντροπή!»

Η πανέξυπνη τετράποδη έκανε τον μπαμπά να μην ξαναφωνάξει την κόρη του «ζωάκι». «Μια μέρα όμως που είχε κάνει μια από τις πολλές εξυπνάδες της, ο μπαμπάς στάθηκε μπροστά της, την κοίταξε στα μάτια και της είπε με μεγάλη σοβαρότητα: –Ανθρωπάκι μου εσύ... Κι η Κοκόνα δεν ήξερε αν έπρεπε να χαρεί ή να θυμώσει».

Το Πέρασμα της γάτας» (τιμήθηκε με βραβείο από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου) είναι «μια ιστορία τρυφερή, γραμμένη με κέφι και χιούμορ, που διαβάζεται ευχάριστα από μικρούς και μεγάλους». Θα σας συγκινήσει.



Hρώ Παπαμόσχου,

«Tο πέρασμα της γάτας»,

εκδόσεις Πατάκη,

σελ. 128, τιμή 6 ευρώ ­

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ


http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=281824